Παρεμβάσεις σε σχολεία της Θεσσαλονίκης ενάντια στις παρελάσεις και τον ρατσισμό

Την Πέμπτη το βράδυ, με αφορμή τις σχολικές γιορτές μίσους και τις εθνικές παρελάσεις για την 28η Οκτωβρίου, πραγματοποιήθηκαν παρεμβάσεις σε σχολεία της Θεσσαλονίκης με τρικάκια, σπρέϊ και αφίσες.

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα, μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, που έχει διατηρήσει τη φασιστική συνήθεια των μαθητικών παρελάσεων. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη θα διακριθούν οι «καλοί και ικανοί μέσα από τους κοινωνικά άχρηστους». Ο «καλύτερος» μαθητής θα πάρει τη σημαία, αρκεί να μην είναι μετανάστης, ο ψηλός θα πάει μπροστά. Όλοι πρέπει να γυρίσουν το κεφάλι τους να τιμήσουν τους επιφανείς καλεσμένους (όσους ευθύνονται για τη διαρκή υποτίμηση των όρων ζωής μας) στην εξέδρα και με στρατιωτικό βήμα να τιμήσουν τα εγκλήματα του πολέμου που δε διδάχθηκαν ποτέ. Να τονωθεί έτσι η εθνική υπερηφάνεια και ομοψυχία για μια χώρα που μέσα από την επιλεκτική διδασκαλία της ιστορίας παρουσιάζεται πάντα ως αμυνόμενη. Για να μη διδαχθούμε τα δικά μας εγκλήματα.

Όμως ο πόλεμος είναι μια συνθήκη υπαρκτή που δεν την τιμάς αλλά την εχθρεύεσαι. Τη στιγμή λοιπόν που εντείνεται η πολεμική προετοιμασία του ελληνικού κράτους οδηγώντας μας σε νέες σφαγές για τα συμφέροντα των ισχυρών, αγωνιζόμαστε μαζί με τους καταπιεσμένους κάθε γωνιάς της γης για τις δικές μας ανάγκες και όχι για τα κρατικά και καπιταλιστικά συμφέροντα και επιδιώξεις. Λίγα χιλιόμετρα δίπλα μας, ο πόλεμος που διεξάγει το τουρκικό φασιστικό κράτος, κάτω από τις επιταγές των ισχυρών, απέναντι στους πληθυσμούς της Συρίας μαίνεται αδιάκοπα. Ένας πόλεμος που θα προκαλέσει νέες μεταναστευτικές ροές προς τον ελλαδικό χώρο, πέραν όσων ήδη έχει προκαλέσει. Σε αυτή την συνθήκη δεν πρέπει να μείνουμε θεατές και αμμέτοχοι, μισώντας τους ανθρώπους που εκτοπίζονται βίαια για να σωθούν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους, βαδίζοντας προς ένα αβέβαιο μέλλον. Εχθρός μας είναι ο ίδιος ο πόλεμος και οι κυριαρχικές επιδιώξεις των ισχυρών και όχι οι μετανάστες που γεννά.

Να μπλοκάρουμε την πολεμική προετοιμασία του ελληνικού αλλά και κάθε άλλου κράτους μέσα από την ολική άρνηση και ασυμβίβαστη σύγκρουση με τα σύμβολα της στρατοκρατίας.


Δε συμμετέχουμε στις παρελάσεις
Δεν υπηρετούμε τη στρατιωτική θητεία-Δεν κατατασσόμαστε σε στρατιωτικές-αστυνομικές σχολές
Στα σχολεία μας δεχόμαστε τους μετανάστες και διώχνουμε τους φασίστες

Υγ: Την επόμενη μέρα κυκλοφόρησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η είδηση πως 2 ώρες μετά την παρέμβασή μας, εμφανίστηκαν κοντά στο 2ο λύκειο Συκεών, 4-5 φασιστοειδή γκαρίζοντας συντεταγμένα, στρατιωτικά παραγγέλματα εν – δυο, ξυπνήστε κτλ. Η αλήθεια είναι πως στο συγκεκριμένο σχολείο, υπέπεσε στην αντίληψή μας, η παρουσία ενός αυτοκινήτου που περνώντας μας παρατηρούσε. Παρόλα αυτά δεν έκανε καν την κίνηση να σταματήσει και έφυγε κατευθείαν. Στα σχολεία αυτά ως συλλογικότητα έχουμε σταθερή παρουσία. Γνωρίζουμε πως έχουν υπάρξει στο παρελθόν περιστατικά φασιστικής έξαρσης, όπως γνωρίζουμε πως υπάρχουν και αντιφασίστες μαθητές και μαθήτριες που δίνουν τον δικό τους αγώνα απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα. Αν απέναντι στη διαρκή αντιφασιστική δράση στα σχολεία, η απάντηση των φασιστών είναι η παρέλαση 4 ατόμων κάτω απο στρατιωτικές ιαχές στις 4 τα ξημερώματα, τότε το μόνο που έχουμε να πούμε είναι πως είσαστε το λιγότερο αστείοι. Ίσως στο μέλλον κάποια στιγμή να ανταμώσουμε.

Ενημέρωση από την πορεία ενάτια στη νέα βιομηχανική μονάδα θανάτου της Elpedison

Στις 20/10 συμμετείχαμε με δικό μας μπλοκ στη πορεία προς τα ΕΛΠΕ που ξεκίνησε από το Παλιό Δημαρχείο Κορδελιού, κινήθηκε από την Παπανδρέου και μέσω της Μοναστηρίου κατέληξε στη πύλη του διυλιστηρίου. Στη διαδήλωση καλούσαν και συμμετείχαν “Η Αναπνοή Είναι Δικαίωμα”, εργατικά σωματεία και οργανώσεις καθώς και άλλες πολιτικές συλλογικότητες, σχολεία, σύλλογοι γονέων, πολιτιστικοί σύλλογοι και κινήσεις πολιτών. Τη στήριξή τους και τη συμμετοχή τους έδειξαν και κινήσεις εκτός Θεσσαλονίκης (Βόλος, Κέρκυρα, Γιάννενα κα). Η πορεία αριθμούσε εκατοντάδες κόσμου που κατέβηκε στο δρόμο να διαδηλώσει ενάντια στα ΕΛΠΕ και το μεγάλο πρόβλημα που αυτά δημιουργούν στη περιοχή (συγκεκριμένα αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της δυτικής Θεσσαλονίκης) με τη ρύπανση και τις επιπτώσεις της.

Το μπλοκ μας αριθμούσε γύρω στα 60 άτομα και το το πανό έγραφε: «ΟΧΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΜΟΝΑΔΑ ΤΗΣ ELPEDISON» και «ΟΛΙΚΗ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΕΛΠΕ». Φτάνοντας στα ΕΛΠΕ η διαδήλωση, την περίμενε μια διμοιρία ΜΑΤ και αριθμός ανδρών της κρατικής ασφάλειας που φυλούσαν τη πύλη του διυλιστηρίου. Για κάποια ώρα, ο κόσμος παρέμεινε μπροστά στη πύλη και φώναζε συνθήματα, ενώ κάποιες ομάδες και οργανώσεις παρέδωσαν ψηφίσματα σε εκπρόσωπο του διυλιστηρίου. Εκεί έληξε η διαδήλωση και ο κόσμος γύρισε πίσω.

Αυτή ήταν η πρώτη πορεία στην οποία συμμετείχαμε ως Πρωτοβουλία Ενάντια στα ΕΛΠΕ και φυσικά ο αγώνας δε σταματάει εδώ. Αυτή ήταν μόνο η αρχή. Θέλει πολύ δρόμο ακόμα μέχρι να φύγει και το τελευταίο φουγάρο και γι’ αυτό καλούμε σε:

Ανοιχτή συνέλευση τη Κυριακή 27/10, στις 11:00 στο Πάρκο Σμύρνης, για να συζητήσουμε τις από εδώ και πέρα δράσεις μας.

Γιατί για εμάς, ο μόνος δρόμος είναι ο μαζικός και αδιαμεσολάβητος αγώνας δίχως να περιμένουμε κάτι από πολιτικούς μεσάζοντες και θεσμικούς σωτήρες. Αυτοί (δημοτική αρχή, Περιφέρεια ΚΜ, Υπουργείο Περ., κράτος) έχουν λάβει ξεκάθαρη θέση υπέρ των ΕΛΠΕ. Αν δεν οργανωθούμε και δεν διεκδικήσουμε αυτά που θέλουμε, κανείς τους δεν πρόκειται να μας τα προσφέρει.

Καλούμε τον κόσμο να έρθει και να συμμετέχει στη συνέλευση στις 27/10, να στηρίξει και να οργανωθεί στη Πρωτοβουλία Ενάντια στα ΕΛΠΕ και μαζί να συναποφασίσουμε και να δράσουμε μέχρι να φύγει και το τελευταίο φουγάρο.

Ευχαριστούμε όσες και όσους μας στήριξαν στη πορεία στις 20/10 αλλά και μέχρι τώρα από την αρχή αυτής της προσπάθειας.

ΟΧΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΜΟΝΑΔΑ ΤΗΣ ELPEDISON

ΟΛΙΚΗ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΕΛΠΕ ΑΠΟ ΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ

ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΤΑΙΡΙΩΝ

Πρωτοβουλία Ενάντια στα ΕΛΠΕ

Παρέμβαση στο ελληνο-γαλλικό εμπορικό επιμελητήριο Αλληλεγγύη στον επαναστάτη Georges Ibrahim Abdallah

«…σύντροφοι, είναι προφανές σήμερα πως ο χαμένος χρόνος πίσω από τα κάγκελα της φυλακής δεν αποτελεί πια τον κύριο λόγο απελευθέρωσης ενός φυλακισμένου επαναστάτη. Αντίθετα, οι φυλακισμένοι επαναστάτες απελευθερώνονται όταν η κινητοποίηση για την ελευθερία τους αρχίζει να αποκτά βάρος στον παγκόσμιο αγώνα ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση…»

Georges Ibrahim Abdallah

35 χρόνια ανυπότακτος ένοπλος αντάρτης στα κάτεργα του γαλλικού κράτους

Η αγωνιστική ιστορία του επαναστάτη Ζωρζ Ιμπραχίμ Αμπνταλλά είναι γνωστή στα πέρατα των κοινοτήτων αγώνα σε κάθε άκρη της γης. Γεννήθηκε στο Λίβανο και από νεαρή ηλικία πολιτικοποιείται με αποτέλεσμα το 1971 να στρατευθεί πολιτικά με το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης-PFLP. To 1980 μαζί με άλλους αγωνιστές και αγωνίστριες συμμετέχει στη δημιουργία της οργάνωσης Ένοπλες Επαναστατικές Λιβανέζικες Φράξιες-FARL, που δραστηριοποιείται ενάντια στην κατοχή του Νότιου Λιβάνου από το Ισραήλ, με επιχειρήσεις ενάντια στους Ισραηλινούς και τους δυτικούς συμμάχους τους.

Το 1984 συλλαμβάνεται και προφυλακίζεται για κατοχή πλαστών εγγράφων ταυτότητας. Παρότι το 1986 καταδικάζεται σε 4 χρόνια φυλάκισης, το «ενδιαφέρον» της διεθνούς διπλωματίας που συμμετέχει ως πολιτική αγωγή στη δίκη, τον οδηγεί σε νέα δίκη ένα χρόνο μετά. Αντιμέτωπος πλέον με  ειδικό δικαστήριο, καταδικάζεται σε ισόβια με την κατηγορία ότι ως μέλος της οργάνωσης Ένοπλες Επαναστατικές Λιβανέζικες Φράξιες, εκτέλεσε τον στρατιωτικό ακόλουθο της Αμερικάνικης πρεσβείας στο Παρίσι, συνταγματάρχη Τσάρλς Ρέυ, καθώς και τον Ισραηλινό πράκτορα της Μοσάντ Γιάκομπ Μπαρσιμάκοβ. Έκτοτε και για 35 χρόνια, βρίσκεται φυλακισμένος σε φυλακές υψίστης ασφαλείας του γαλλικού κράτους, γεγονός που τον καθιστά το πιο μακροχρόνιο πολιτικό κρατούμενο στην Ευρώπη.

Απο το 1999, ο Αμπνταλλά δικαιούται την υφ’ όρων απόλυση, γεγονός που έπειτα από εισαγγελικές εφέσεις αναστέλλει διαρκώς την αποφυλάκισή του. Ο λόγος δεν είναι άλλος από τις πιέσεις που δέχεται το γαλλικό κράτος από την αμερικάνικη και ισραηλινή διπλωματία. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του εφετείου του Παρισιού, το Μάη του 2009, που απέρριψε το αίτημα του Αμπνταλλά να αφεθεί ελεύθερος υπό όρους, χαρακτηρίζοντάς τον «αδυσώπητο και αποφασισμένο μαχητή» που υπάρχει κίνδυνος να συνεχίσει τη δράση του αν απελαθεί στον Λίβανο. Και όμως 20 πρόσθετα χρόνια είναι ένα τίποτα μπροστά στο δίκαιο του αγώνα.

Η εκδικητική συνθήκη ομηρίας του Αμπνταλλά δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας της εξουσίας μπροστά στην επαναστατική αδιαλλαξία, την άρνηση συνθηκολόγησης και υποταγής. Ο ίδιος κανόνας είναι αυτός που κρατάει αιχμάλωτο, ως τρόπαιο, τον επαναστάτη Δημήτρη Κουφοντίνα δίνοντας τα διαπιστευτήρια στις ξένες μυστικές υπηρεσίες από μεριάς του ελληνικού κράτους.  Η ιστορία των επαναστατικών κινημάτων είναι βαμμένη με το αίμα των πρωταγωνιστών. Δε θα ξεχάσουμε και δε θα συγχωρήσουμε ποτέ τις ενέδρες και δολοφονίες επαναστατών, τα υπόγεια δημοκρατικά ξεκαθαρίσματα όπως οι βαφτισμένες «αυτοκτονίες» των μελών της Φράξιας Κόκκινος Στρατός στο Στάμχαιμ, τον σωματικό εκφυλισμό των Τούρκων επαναστατών απεργών πείνας, τις αιχμάλωτες δεκαετίες, σε καθεστώτα πλήρους απομόνωσης, ανταρτών και ανταρτισσών σε όλα τα μήκη και πλάτη της γής από την Λατινική Αμερική, την Ευρώπη ώς τη Μέση Ανατολή. Ο αγώνας για το γκρέμισμα της κάθε φυλακής, για τη διάλυση των καθεστώτων εξαίρεσης των πολιτικών κρατουμένων συνεχίζεται.

Τη Δευτέρα 21 Οκτώβρη πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στο ελληνο-γαλλικό εμπορικό επιμελητήριο Θεσσαλονίκης, ως μια ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στον επαναστάτη κρατούμενο  Ζωρζ Ιμπραχίμ Αμπνταλλά. Ενώνουμε τις φωνές μας με το διεθνές κίνημα αλληλεγγύης στους φυλακισμένους πολιτικούς κρατούμενους στην Ελβετία, τη Γαλλία, το Βέλγιο και αλλού, μετατρέποντας τον Οκτώβρη, σε μήνα διεθνούς δράσης ενάντια στην ομηρία των αμετανόητων επαναστατών.

Λευτεριά στον επαναστάτη Ζωρζ Ιμπραχίμ Αμπνταλλά

Από την Ελλάδα μέχρι τη Γαλλία, τα κράτη είναι οι μόνοι τρομοκράτες

*

«… camarades, il est évident aujourd’hui que le temps perdu derrière ces barreaux n’est plus la raison principale de la libération d’un révolutionnaire prisonnier. Au contraire, les révolutionnaires prisonniers sont libérés quand la mobilisation pour leur liberté commence à gagner du poids dans la lutte international contre l’oppression et l’exploitation … ”

Georges Ibrahim Abdallah

35 ans insoumis militant revolutionaire dans les prisons de l’État français

L’histoire des luttes du revolutionaire Georges Ibrahim Abdallah est bien connue parmi ceux qui luttent dans tout le monde. Abdallah, né au Liban, s’est engagé politiquement au début de sa jeuneuse pour rejoindre ensuite, le 1971, le Front populaire pour la libération de la Palaistine (FPLP). En 1980 avec des autres militants, il participe à la creation de la Fraction armée revolutionaire libanaise (FARL), organisation qui se mobilise contre l’ocupation du Liban sud par Israël, à travers des operation contre les israéliens et leurs alliées occidentaux

Le 1984 il est arrêté et placé en détention pour disposition de faux papiers d’indetité. Bien qu’il soit condamné en 1986 à 4 ans de prison, «l’intérêt» de la diplomatie international qui exerce des pressions, l’amène à nouveau devant le tribunal un an plus tard. Cette fois, jugé par la cour d’assises, il est condamné à la perpetuité pour complicité, en tant que membre du FARL, à assassinat du lieutenant-colonel Charles R. (attaché militaire américain à Paris) et de Yacov Barsimentov (agent de Mossad).

Puis, et pour 35 ans il est emprisonné dans une prison de haute sécurité de l’État français, ce qui en fait le rend le prisonnier politique dont la durée de la peine fut la plus longue en Europe. Depuis 1999, Abdallah est libérable selon le droit français, mais les appels de ministère public interjeté sa liberation. La raison de ce rejet n’est pas autre que la pression à laquelle est soumis l’État français par la diplomatie americain et israelien. La déclaration d’Abdallah comme « combattant implacable et determiné de poursuivre les actions en Liban » fait par la cour d’appel de Paris, le mai de 2009, pour rejeter son demande de liberation est caractéristique de la situation.

La condition d’otage vindicative d’Abdallah n’est pas l’exception mais la règle du pouvoir devant l’intransigeance révolutionnaire, le refus de la capitulation et de la soumission. C’est la meme règle qui garde à l’otage le révolutionnaire Dimitri Koufontina comme trophée, en donnant du credit aux services secrets étrangers de la part de l’État grec.

L’histoire des mouvements révolutionnaires est colorée par le sang de ses protagonistes. On oubliais jamais, ni pardonnon les embuscades et les assasinats des révolutionnaires, les reglements «démocratiques» de comptes qui se sont baptisés «suicides» comme ceux des membres de la Fraction Armée Rouge à Stammheim, la dégénérence corporelle des turques révolutionnaires grévistes de la faim, les décennies de captivité, en complet isolement, des révolutionnaires dans le monde entier, de l’Amérique Latine, l’Europe jusqu’au Moyen Orient. La lutte pour la démolition de toutes les prisons et le regime d’exception des prisonniers politiques continue.

Ce Lundi 21 octobre on a réalisé une intervation à la chambre de commerce grecofrançaise, comme un signe de notre solidarité avec le révolutionnaire prisonnier Georges Ibrahim Abdallah.On réunit nos voix avec le mouvement international de solodarité avec les prisonniers politiques  en Suisse, France, Belgique et partout, en transformant l’octobre en mois de action internationale contre l’otage des révolutionnaires insoumis.

Liberté au révolutionnaire Georges Ibrahim Abdallah

De Grèce jusqu’à France, les États sont les seuls terroristes

20-10: Πορεία ενάντια στη νεα βιομηχανική μονάδα θανάτου της Elpedison

Στις 25 Σεπτέμβρη η ρυθμιστική αρχή ενέργειας έδωσε άδεια στην εταιρία ELPEDISON για την κατασκευή νέας μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με καύση φυσικού αερίου μέσα στο διυλιστήριο των ΕΛΠΕ. Η νέα μονάδα μάλιστα θα είναι διπλάσια της υφιστάμενης που υπάρχει ήδη και ρυπαίνει την περιοχή μας και τις υπόλοιπες δυτικές συνοικίες. Αυτο σημαίνει πολλά, πρώτα απ’ όλα για τις δυτικές συνοικίες αλλά και για όλους εμάς ανεξαιρέτως.

Η γειτονιά των δυτικών συνοικιών αργοπεθαίνει νομοτελειακά. Βρίσκεται περιστοιχισμένη από τα ΕΛΠΕ και την ΤΙΤΑΝ (αλλά και άλλες μικρότερες), δύο απίστευτα ενεργοβόρες βιομηχανικές μονάδες, ενώ ήδη έχουν κατατεθεί σχέδια για νέα νόμιμη αυτή τη φορά μονάδα καύσης σκουπιδιών-RDF,SRF (αντίστοιχη μονάδα λειτουργεί ήδη εδώ και χρόνια παράτυπα στη ΤΙΤΑΝ). Οι δυτικές συνοικίες δεν αποτελούν τίποτε άλλο από δυστοπικό σκουπιδότοπο για την τοπική αυτοδιοίκηση, καθώς δημιουργούνται και επίσημα κάτοικοι 2ης και 3ης κατηγορίας.

Μέσα σε μια γειτονιά που ήδη ασφυκτιά από τη μόλυνση και το καυσαέριο, τα ΕΛΠΕ αντι να κάνουν ένα βήμα πίσω, κάνουν δύο καιπερισσότερα βήματα μπροστά για νέα κέρδη, νέες αποδόσεις, νέο θάνατο. Και όλα αυτά τα υποθάλπτουν επίσημα  μέσα από χορηγίες, φιλοδορήματα στο δήμο και υποτροφίες για δικές του έρευνες. Όμως η κοινωνική ευθύνη αρχίζει και τελειώνει σε όλους εμάς, που οφείλουμε να περιφρουρήσουμε μόνοι μας, τις ζωές μας, τα ζώα και τη φύση.

Ο ελλαδικός χώρος μετατρέπεται με γοργά βήματα και επίσημα πλέον σε ενεργειακό ακρωτήρι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εξορύξεις υδρογονανθράκων και φυσικού αερίου, πλωτές δεξαμενές, υπεραγωγοί και βιομηχανικές ανανεώσιμες πηγές ενέργειας καταστρέφουν μέρα με τη μέρα το περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Μόνο στη Θεσσαλονίκη αυτή τη στιγμή πέραν της κατασκευής της νέας βιομηχανικής μονάδας της Elpedison και της μονάδας καύσης σκουπιδιών, έχει ξεκινήσει και η κατασκευή του σταθμού συμπίεσης φυσικού αερίου στη Νέα Μεσημβρία.

Το μέλλον όλων μας είναι προδιαγεγραμμένο. Μετά την έρευνα και την ανάπτυξη μέσα από τις εξορύξεις, τους αγωγούς και τις νέες βιομηχανικές μονάδες, έρχεται ένας ακόμα πόλεμος για την κατοχή και διαχείριση των ενεργειακών πόρων. Την ίδια στιγμή που όλοι εμείς δε μπορούμε να αναπνεύσουμε στο Κορδελιό, τον Εύοσμο και τις υπόλοιπες δυτικές και μη συνοικίες της Θεσσαλονίκης, αγωνιζόμενες και αγωνιζόμενοι κάτοικοι σε άλλα μέρη του πλανήτη χάνουν τη ζωή τους για τα κέρδη των κρατών και των πολυεθνικών. Εδάφη που κατέχουν πλουτοπαραγωγικές πηγές και ενεργειακούς πόρους μπαίνουν στο στόχαστρο των μεγάλων συμφερόντων, με αποτέλεσμα το κέρδος να μπαίνει πάνω απο τις ανθρώπινες και μη ζωές και το περιβάλλον.   Στη Συρία, τη Λατινική Αμερική, τις χώρες του λεγόμενου 3ου κόσμου, τα πολυεθνικά κέρδη αφήνουν πίσω τους στάχτες και θάνατο. Να μη μείνουμε θεατές. Οι ζωές μας είναι δική μας υπόθεση. Μέσα απο αυτοοργανωμένες κοινότητες αγώνα να περάσουμε από την εναντίωση στην καπιταλιστική ανάπτυξη και τη λεηλασία της φύσης,  στις εξεγερμένες οικοκοινότητες αλληλεγγύης και αυτοδιάθεσης.

Οχι στη δημιουργία νέας βιομηχανικής μονάδας θανάτου της Elpedison

Να μπλοκάρουμε την ενεργειακή ανάπτυξη και τους πολέμους που γεννά

Στηρίζουμε το μπλοκ της Πρωτοβουλίας ενάντια στα ΕΛΠΕ στην πορεία προς την πύλη της βιομηχανίας

Κυριακή 20 Οκτώβρη, 11:00 παλιό δημαρχείο Κορδελιού

18-10: Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συντρόφους-ισσες που συνελήφθησαν σε δράσεις υποστήριξης της Κουρδικής αντίστασης

ANF Images

Την Πέμπτη το πρωί συντρόφισσες και σύντροφοι των συλλογικοτήτων Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης και Ρουβίκωνας, παραβιάζουν τα μέτρα ασφάλειας του Τούρκικου Προξενείου στη Θεσσαλονίκη και αναρτούν πανό για τη στήριξη των πολιτοφυλακών που αμύνονται της τούρκικης εισβολής στα εδάφη της Συρίας τις τελευταίες μέρες.  Το απόγευμα της ίδιας μέρας, ακόμα μια δράση καταστέλλεται, όταν μέλη των συλλογικοτήτων Pueblo, Ρουβίκωνας και ΕΠΘ μπλόκαραν τις τούρκικες αερογραμμές στο αεροδρόμιο Μακεδονία.

Μέσα από κινήσεις συμβολισμού οι συντρόφισσες και οι σύντροφοι στέλνουν την αλληλεγγύη τους στους μαχόμενους αντάρτες και αντάρτισσες και ένα μήνυμα στο τουρκικό κράτος πως ο αγώνας των Κούρδων ανταρτών και ανταρτισσών, είναι αγώνας όλων μας. Οι αστυνομικές δυνάμεις προχώρησαν στη σύλληψη των συντρόφων και των συντροφισσών, υπηρετώντας τα διεθνή κρατικά και καπιταλιστικά συμφέροντα, αποδεικνύοντας παράλληλα πως το ελληνικό κράτος μένει πιστό στη διεθνή διπλωματική  ατζέντα με πρόσχημα το φάντασμα της διεθνούς τρομοκρατίας. Τα ίδια έπραξε άλλωστε και με την επίθεση που δέχθηκαν μέλη της συλλογικότητας Μαύρο και Κόκκινο, σε ανάλογη παρέμβαση 2 μέρες πριν.

Ο πόλεμος που εξαπέλυσε τις τελευταίες μέρες ο δικτάτορας του τούρκικου φασιστικού κράτος Ερντογάν, συνεχίζεται. Είναι η στιγμή που μέσα από δράσεις διεθνιστικής αλληλεγγύης και έμπρακτης επίθεσης στα συμφέροντα του τούρκικου καθεστώτος, θα διευρύνουμε το μέτωπο των Κούρδων ανταρτών και ανταρτισσών αλλά και των διεθνιστών μαχητών που μάχονται στο πλάι τους, μετατρέποντας την υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης τους, σε αγώνα όλων των καταπιεσμένων απ΄ άκρη σ΄ άκρη όλου του πλανήτη.

Αλληλεγγύη στους συντρόφους και συντρόφισσες που συνελήφθησαν για την παρέμβαση στο τουρκικό προξενείο Θεσσαλονίκης

Νίκη στα όπλα των Κούρδων Ανταρτισσών και Ανταρτών

Συγκέντρωση αλληλεγγύης, Παρασκευή 18 Οκτώβρη, 12:00 Δικαστήρια Θεσσαλονίκης

28-10: Μέρα αλληλεγγύης και δράσης για την κατάληψη Rozbrat

16:00-18:00 Σεμινάριο Muay Thai με τον σύντροφο από τους Freedom Fighters, Kamil Siemaszko (στο γυμναστήριο της κατάληψης)

19:30 Εκδήλωση: Οι καταλήψεις στην αιχμή του δόρατος της διεθνούς καταστολήςενημέρωση για την απειλή εκκένωσης της κατάληψης Rozbrat στην Πολωνία, με τη συμμετοχή συντροφισσών και συντρόφων από το Poznan

22:30 Συναυλία αλληλεγγύης στην Rozbrat (στο στέκι του βιολογικού)

20-10: Πορεία προς την πύλη των ΕΛΠΕ

Την Κυριακή 20/10 η πρωτοβουλία ενάντια στα ΕΛΠΕ θα συμμετέχει στην πορεία προς την πύλη των ΕΛΠΕ με δικό της διακριτό μπλοκ. Προσυγκέντρωση στις 11.00 Παπανδρέου με εθνικής αντίστασης στο πρώην δημαρχείο Κορδελιού.

Ενάντια στην κατασκευή νέας μονάδας της ELPEDISON στην περιοχή

Ολική απομάκρυνση του διυλιστηρίου των ΕΛΠΕ από τον αστικό ιστό

Πρωτοβουλία ενάντια στα ΕΛΠΕ

15-10: Μικροφωνική αλληλεγγύης στους-ις μετανάστ(ρι)ες

Ούτε αριστερά-ούτε δεξιά

η αντιμεταναστευτική πολιτική είναι μια σταθερά

Πολύς κόσμος εναπόθεσε τις ελπίδες του σε μια αριστερή κυβέρνηση που διατυμπάνιζε προεκλογικά το κλείσιμο των κέντρων κράτησης, τη μείωση της ταξικής ψαλίδας και γενικότερα τη καλυτέρευση των συνθηκών ζωής για όλες και όλους αυτούς που σε μια δεξιά νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, περίσσευαν. Ήταν πολύ σύντομος ο δρόμος της ελπίδας όμως και οι από τα κάτω αυτού του κόσμου συνέχισαν να ζούν σε άθλιες συνθήκες, να απελαύνονται, να διώκονται, να φυλακίζονται, να δολοφονούνται, να περισσεύουν.

Κατά τη διάρκεια και της διακυβέρνησης του σύριζα εκκενώθηκαν καταλήψεις, παρέμειναν κλειστά τα σύνορα, πέθαναν άνθρωποι στο αιγαίο και στο φράκτη του Έβρου, καταστάλθηκαν αγώνες. Οι εικόνες που μας έρχονταν απο τα καμπ σε όλη την ελλάδα (και κυρίως απο της Μόριας) μας αποκάλυπταν για άλλη μια φορά ότι μπορούμε και χειρότερα, ότι δεν υπάρχει πάτος να μας σταματήσει. Σκηνές αποκλεισμένες από το χιόνι, έλλειψη βασικών δομών (πχ τουαλέτες), καμία εξασφάλιση προστασίας για παιδιά και γυναίκες αφού οι μπάτσοι, αναμενόμενα, έφευγαν όταν ξεκινούσαν οι νυχτερινές παραβιαστικές επιδρομές Ανδρών. Ο Αλέξης Τσίπρας και η κοινοβουλευτική ομάδα του σύριζα, ‘’τόλμησαν’’ ήδη να τεστάρουν τη μνήμη όλων μας και βγήκαν να διαμαρτυρηθούν για τις δολοφονικές φωτιές που ξέσπασαν στο καμπ της Μόριας κατηγορώντας έμμεσα την νέα κυβέρνηση το λιγότερο για αδιαφορία για τους ανθρώπους διαφορετικής καταγωγής, χρώματος και θρησκείας . Παρέβλεψαν όμως να αναφέρουν ότι επί σύριζα ξέσπασαν τρείς φωτιές με δύο νεκρούς μετανάστες στο ίδιο καμπ καθώς και τρείς θάνατοι από το κρύο.

Παραμονή στη βαρβαρότητα της κανονικότητας λοιπόν και με Νέα Δημοκρατία. Στις 29/09 ξέσπασαν ξανά δύο φωτιές στη Μόρια, από βραχυκύκλωμα στα καλώδια της οροφής κοντέινερ. Όταν μετανάστ(ρι)ες προσπάθησαν να βοηθήσουν στην κατάσβεση της φωτιάς αλλά και να ψάξουν για τους νεκρούς τους, παρεμποδίστηκαν με δακρυγόνα απο τους μπάτσους  με αποτέλεσμα να επιτεθούν στο πυροσβεστικό όχημα. Νεκρή έχει βρεθεί η Φεριντέ Ταγίκ απο το Αφγανιστάν.

Φιλήσυχοι πολίτες σε όλη την Ελλάδα κοιμούνται πλέον πιο ήσυχα, αφού το κράτος δουλεύει γι’ αυτούς. Αδειάζει τις γειτονιές απο τη σκόνη που κουβαλάνε μαζί τους οι μετανάστ(ρι)ες και τους στοιβάζει σε πολυάριθμα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μικραίνει τις ουρές αναμονής στα νοσοκομεία καθώς καταργεί την ελεύθερη πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας όλων των ανασφάλιστων. Παίζει τέννις εντυπώσεων με την Τουρκία αφού κάνει πιο εύκολη την επαναπροώθηση εκεί χαρακτηρίζοντας την, για άλλη μια φορά, ασφαλής χώρα την ίδια στιγμή που η Τουρκία απειλεί με άνοιγμα των συνόρων της και ευκολότερη πρόσβαση στην Ελλάδα. Στοχεύει στην κατασκεύη και άλλων κέντρων κράτησης. Σφραγίζει ακόμα περισσότερο τα σύνορα με περισσότερα παρατηρητήρια, εντατικότερη διαδικασία επιτήρησης, περισσότερα μέσα περιπολίας παντού και αυτά με την απόλυτη οικονομική, πολιτική και επιχειρησιακή στήριξη της κομισιόν. Αυτό με απλά λόγια σημαίνει πως οι θάνατοι μεταναστών είναι απλή στατιστική: νέοι πνιγμοί στο Αιγαίο, νεοι θάνατοι στον Έβρο, συνεχείς καταδιώξεις με νεκρούς στην Εγνατία οδό κ.α.

Η (όχι και τόσο) νέα στρατηγική διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών αποκόβει τους μετανάστες  από κάθε δυνατότητα νόμιμης ενσωμάτωσης στον υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο. Οι αλλαγές στις άδειες παραμονής, η αδυναμία έκδοσης ΑΜΚΑ σε συνδυασμό με την εντεινόμενη καταστολή (εκκενώσεις καταλήψεων στέγης, συλλήψεις και εγκλεισμός σε στρατόπεδα συγκέντρωσης) δημιουργούν μια νέα συνθήκη ώθησης των μεταναστών στην παραβατικότητα για να επιβιώσουν αυτοί και οι οικογένειές τους, καθώς δεν έχουν δικαίωμα στη νόμιμη εργασία, την εκπαίδευση, την περίθαλψη κτλ. Η στροφή προς την παραβατικότητα για το κράτος, σημαίνει αύξηση των δεικτών εγκληματικότητας, δαιμονοποίηση τους και δικαιολόγηση της εντεινόμενης καταστολής. Και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται…

Η Ελλάδα  αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα, όσoν αφορά τις πολιτικο-στρατιωτικές εξελίξεις. Οι διακρατικές τριβές με την Τουρκία και ο πόλεμος που μαίνεται αυτή τη στιγμή στη Μέση Ανατολή, είναι πολύ πιθανό να δημιουργήσουν νέα ρεύματα μεταναστών. Ανθρώπων που εκτοπίζονται βίαια από τους τόπους τους, κυνηγημένοι από τη βαναυσότητα του πολέμου και εγκλωβίζονται στην Ελλάδα, που εξαργυρώνει τις επιταγές της προς την ΕΕ και την «πολιτισμένη» Δύση, μετατρέποντας τα εδάφη της σε μια τεράστια φυλακή.

Για όλους εμάς, που μετράμε μόνο νεκρούς στα πεδία των δικών τους πολέμων, ο αγώνας για μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και αυτοδιάθεσης, όπου δε θα υπάρχουν ντόπιοι και ξένοι, όπου η λέξη πόλεμος θα είναι μια θλιβερή ανάμνηση του παρελθόντος , συνεχίζεται. Μέχρι τότε οφείλουμε να στηρίξουμε τους αγώνες των μεταναστ(ρι)ών. Μέχρι τα δικά μας αυτονόητα (ελεύθερες μετακινήσεις, εκπαίδευση, νοσηλεία …), να γίνουν δικά τους κεκτημένα.

Δεν υπάρχουν Έλληνες και Ξένοι-μόνο καταπιεστές και καταπιεσμένοι

*

Μικροφωνική αλληλεγγύης στους μετανάστες και τις μετανάστριες

Τρίτη 15 Οκτώβρη, 18:00 Καμάρα

Συγκέντρωση στα διοικητικά δικαστήρια Θεσ/νίκης ενάντια στην έκδοση της Sharareh Khademi στο Ιράν

Στον κόσμο των κρατών και της πατριαρχίας, είμαστε όλες ξενές

Τη Δευτέρα 14 Οκτώβρη πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση αλληλεγγύης στη Sharareh Khademi από συντρόφισσες και συντρόφους διαφόρων συλλογικοτήτων της πόλης, έξω από τα διοικητικά δικαστήρια Θεσσαλονίκης, με αφορμή την εκδίκαση του αιτήματός της (σε δεύτερο βαθμό) για μη έκδοση στο Ιράν.

Η ιστορία της Sharareh και της 6χρονης κόρης της Diana, έγινε γνωστή απο τις συγκρατούμενές της στη φυλακή Κορυδαλλού, όπου και βρίσκεται κρατούμενη εδώ και μήνες. Ο άντρας της, εργαζόμενος στις μυστικές υπηρεσίες του Ιράν, την κατηγόρησε ότι τον απατούσε με έναν συνάδελφό της από το νοσοκομείο όπου δούλευε ως νοσοκόμα, ο λόγος όμως που τον οδήγησε σε αυτήν την κατηγορία ήταν το αίτημα της Sharareh για διαζύγιο, για να ζήσει μια καλύτερη ζωή μακριά απο τον καταπιεστικό άντρα της, να σώσει απο τους ξυλοδαρμούς την ίδια και την κόρη της.

Η ποινή που της επιβλήθηκε ήταν 60 βουρδουλιές, ποινή σχετικά επιεικής σε μια αυστηρά πατριαρχική, θεοκρατική και απολυταρχική κοινωνία, όπου τιμωρείται ακόμα και η απλή σωματική επαφή της γυναίκας με άντρα που δεν είναι συγγενής ή συζυγός της. Στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο όμως αθωώθηκε και της δόθηκε το δικαίωμα διαζυγίου. Προφανώς και ο άντρας της δε θα δεχόταν να την αφήσει ατιμώρητη. Μετά την απόφαση του δικαστήριου απαίτησε απο τη Sharareh να παραιτηθεί απο κάθε δικαίωμα που έχει πάνω στην κόρη της και να την βλέπει μόνο μια φορά τη βδομάδα, αλλιώς θα κατέδιδε στους μπάτσους την ίδια και την οικογένεια της για την χρόνια  αντικαθεστωτική τους δράση. Τότε ήταν που αποφάσισε μαζί με την οικογένεια της να φύγουν απο το Ιράν και να έρθουν στην Ελλάδα, όπου και συνελήφθη απευθείας εξαιτίας του διεθνούς εντάλματος σύλληψης που έκδοθηκε απο την Ιντερπόλ με βάση τη μήνυση για αρπαγή ανηλικού που της έκανε ο πρώην άντρας της. Από τότε βρίσκεται στις φυλακές Κορυδαλλού, μακριά απο την οικογένειά της που ζεί στο camp της Ορεστιάδας.

Το αίτημα της για μη έκδοση, πρωτόδικα απορρίφθηκε. Θα θέλαμε πραγματικά να μάθουμε τις δικαιολογίες που χρησιμοποιήθηκαν, αφού η επιστροφή της στο Ιράν ισούται με βέβαιο θάνατο για την ίδια και μια ακόμα δυσκολότερη ζωή για την κόρη,  που ο πατέρας της θέλει να την παντρέψει όταν φτάσει 9  χρονών. Για άλλη μια φορά ότι η διατήρηση των καλών σχέσεων, όσον αφορά τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα μεταξύ των κρατών είναι πολύ πιο σημαντική απο την ίδια τη ζωή. Το διεθνές ένταλμα σύλληψης άλλωστε είναι το ιερό δισκοπότηρο για όλα τα κράτη που επιθύμουν η εξουσία τους να φτάνει παντού.

Η έμφυλη βία στην οποία υπόκεινται η Sharareh και η κόρη της, δε συναντάται μόνο σε χώρες της Μέσης Ανατολής. Αποτελεί την καθημερινότητα εκατομμυρίων γυναικών σε όλο τον κόσμο, Το ζήτημα δεν είναι αν κάποιος είναι χριστιανός, μουσουλμάνος ή άθεος, άνεργος ή πλούσιος, αφρικανός ή γάλλος αλλά η θεωρία της έμφυλης ανωτερότητας που οδηγεί σε τέτοιες πράξειςθρέφει αυτή τη συνθήκη.

Στεκόμαστε δίπλα στη Sharareh Khademi και την κόρη της Diana και απέναντι στην αστική δικαιοσύνη του Ιράν και της Ελλάδας , που με την πατριαρχική ανοχή τους στις έμφυλες επιθέσεις καταδικάζουν συνεχώς γυναίκες σε μια ζωή καταπίεσης και υποταγής. Στην περίπτωση της Sharareh, η απόρριψη του αιτήματος της, θα οδηγήσει σε μια απόφαση θανατικής ποινής αν επιστρέψει πίσω στη χώρα της. Αγωνιζόμαστε ενάντια στην πατριαρχία , που οπλίζει τους άντρες ενάντια στα σώματα και τις ψυχές των γυναικών. Από τα σχόλια στο δρόμο, τις απειλές, τους βιασμούς μέχρι τις δολοφονίες εκατομμυρίων απο τα χέρια των πατεράδων,των συζύγων, των αγνώστων. Οι ευθύνες θα βαραίνουν όλους όσους συμβάλλουν στην επιστροφή τους στο Ιράν και οι απαντήσεις μας θα είναι ανάλογες.

Καμία έκδοση της Sharareh Khademi στο Ιράν

Καμία μόνη της απέναντι σε κράτη και πατριαρχία

*Η εκδίκαση του αιτήματος θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 15-10, στα διοικητικά δικαστήρια της Αθήνας

Παρέμβαση στο ελληνοαμερικανικό εμπορικό επιμελητήριο ενάντια στην επίσκεψη Μ. Πομπέο

“…Η στιγμή για να επενδύσει κάποιος στην Ελλάδα είναι τώρα”, λέει μεταξύ άλλων ο αμερικάνος πρέσβης στην Ελλάδα, Geoffrey Pyatt από το βήμα της 6ης  ετήσιας Οικονομικής Διάσκεψης της Ελληνικής Ένωσης Επιχειρηματιών (ΕΕΝΕ), που πραγματοποιήθηκε στις 30 Σεπτέμβρη. Μια θέση που είχε προαναγγείλει με τις δηλώσεις της και η Πρόεδρος της Επιτροπής Κατανομής Πόρων της Βουλής των Αντιπροσώπων των Η.Π.Α, κ. Nita Lowey στη συνάντηση που είχε με τον Κ. Μητσοτάκη τον περασμένο Αύγουστο, μιλώντας για τον σεβασμό και την εκτίμηση που χαίρει η Ελλάδα στο Αμερικανικό Κογκρέσο ως πυλώνας σταθερότητας στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και τις προοπτικές περαιτέρω εμβάθυνσης της συνεργασίας των δύο χωρών.

Όλα αυτά τα εγκωμιαστικά σχόλια προεικονίζουν την οργάνωση του 2ου Στρατηγικού Διαλόγου μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ και τον ερχομό του υπουργού εξωτερικών και ηγέτη των αμερικάνικων διπλωματικών συμφερόντων, Mike Pompeo στις 4 Οκτώβρη. Μια επίσκεψη που αποτελεί τη συνέχεια της διμερούς συνεργασίας, με το ελληνικό κράτος να αποτελεί σταθερό σύμμαχο και εγγυητή των οικονομικών και στρατιωτικών συμφερόντων της δυτικής πολεμικής μηχανής. Οι άξονες της διμερούς συνεργασίας αφορούν, μεταξύ άλλων, την ασφάλεια και την αμυντική συνεργασία, την ενιαία αντιτρομοκρατική στρατηγική, την ενέργεια και τις οικονομικές επενδύσεις.

Μέσα σε ένα υπόγειο ψυχροπολεμικό κλίμα η στρατοπέδευση των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων γίνεται όλο και πιο έντονη με συνεχείς αναβαθμίσεις σε αμυντικό εξοπλισμό κ στρατιωτικές εγκαταστάσεις, εκατομμύρια δαπανώνται για νέα οπλικά συστήματα τη στιγμή που η κοινωνική βάση βυθίζεται όλο και περισσότερο στη φτώχεια και την ανέχεια-αρκεί να υπολογίσουμε πως αγγίζουμε τους υψηλότερους δείκτες σε αμυντικές δαπάνες τη στιγμή που έχουμε τα μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίας και βίαιης φτωχοποίησης στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Η μετατροπή των στρατοπέδων του Άραξου, της Ανδραβίδας, του Άκτιου, της Λάρισας, του Στεφανοβίκειου σε νατοϊκά υπερόπλα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη δίνοντας έμφαση σε νέες καινοτόμες τεχνολογίες που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες πολεμικές ανάγκες (πυρηνικά, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, droneς κτλ), την ίδια στιγμή που κρατικές υποδομές παραχωρούνται για τα εγκληματικά σχέδια του ΝΑΤΟ (όπως τα  λιμάνια της Αλεξανδρούπολης, της Σύρου και η περίφημη προβλήτα του Μαραθίου στην Κρήτη). Η υπογραφή όμως του Πρωτοκόλλου Επικαιροποίησης της διμερούς Συμφωνίας Αμυντικής Συνεργασίας (Mutual Defense Cooperation Agreement – MDCA) αυτή τη φορά δεν έρχεται απλά να επικαιροποιήσει την παρουσία του ΝΑΤΟ στην ελληνική επικράτεια αλλά να σφραγίσει τη στρατοπέδευση αμερικάνικων στρατιωτικών δυνάμεων με πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα σε εγκαταστάσεις.

Η ενεργειακή ανάπτυξη του ελληνικού κράτους που μετατρέπεται σε στρατηγικό πυλώνα συνεχίζεται ασταμάτητα. Το σχέδιο των εξορύξεων υδρογονανθράκων και φυσικού αερίου στην Ήπειρο, το Ιόνιο και την Κρήτη έχει τεθεί σε πλήρη εφαρμογή, οι ενεργειακοί υπεραγωγοί προχωρούν κάτω από την εποπτεία της τριμερούς συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, εκατοντάδες βιομηχανικοί σταθμοί ΑΠΕ κατακλύζουν κάθε κορυφή βουνού, οι εξορύξεις χρυσού εντείνονται και σε νέα πεδία ενώ στο παιχνίδι της λεηλασίας και της καταστροφής της φύσης για τις ενεργειακές υπερανάγκες και το καπιταληστρικό κέρδος μπαίνει και η επένδυση μέσα από την καύση σκουπιδιών-RDF σε βιομηχανικές μονάδες.

Το ελληνικό κράτος στο πρόσωπο του οποίου η Δύση αναγνωρίζει μια υπερδύναμη που είναι ικανή να ελέγξει τα βαλκάνια και να παίξει καταλυτικό ρόλο στις γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, παρέχει όλο αυτό το διάστημα τα αντίστοιχα διαπιστευτήρια έτσι ώστε ο Στρατηγικός Διάλογος να έχει γερές βάσεις. Η ταξική αναδιάρθρωση με έκτακτα εργασιακά νομοσχέδια της τελευταίας στιγμής που καταλύουν ακόμα και τα «μέχρι πρότινος αυτονόητα», το παλιό και δοκιμασμένο κατασταλτικό δόγμα μηδενικής ανοχής, η διαμονοποίηση των μεταναστών που μπαίνουν στην αιχμή του δόρατος της κατασταλτικής βαρβαρότητας (εκκενώσεις αυτοδιαχειριζόμενων δομών στέγασης, νέα στρατόπεδα συγκέντρωσης, συνεχείς καταδιώξεις και θάνατοι στους δρόμους και τη θάλασσα), η  κύρωση των συμβάσεων παραχώρησης των θαλάσσιων περιοχών στο Ιόνιο, τον Κυπαρισσιακό Κόλπο, δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης στις πετρελαϊκές EXXON MOBIL, TOTAL, REPSOL και ΕΛΠΕ είναι λίγα από τα διαπραγματευτικά χαρτιά που εμφανίζει το ελληνικός κράτος στους εταίρους του, ως εγγύηση για τη πολιτική σταθερότητα, την ασφάλεια και την ανάπτυξη των επενδύσεών τους.

Το πρωί της Τετάρτης 2 Νοέμβρη-μέρα γενικής απεργίας, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με σπρέι, πανό και τρικάκια στο ελληνοαμερικανικό εμπορικό επιμελητήριο Θεσσαλονίκης. Η επίσκεψη της αμερικάνικης διπλωματίας έρχεται να μας θυμίσει πως οι ζωές μας μπαίνουν κάτω από το χαλί των διακρατικών συμφερόντων. Για όλους αυτούς που μας αντιμετωπίζουν σαν πιόνια στη σκακιέρα των παιχνιδιών εξουσίας, που μας αντιμετωπίζουν σαν στατιστικά και αλγόριθμους, που βλέπουν τη φύση ως μια μηχανή παραγωγής κέρδους για τα καπιταλιστικά μονοπώλια έχουμε να θυμίσουμε μέσα από το στρατόπεδο των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων ένα και μόνο πράγμα: ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥΣ, ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΠΟΛΕΜΟ.  

Να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να αντιστρέψουμε τον πόλεμο που διεξάγει μέσα από το ΝΑΤΟ το ελληνικό κράτος και να αγωνιστούμε ενάντια σε κάθε κράτος και υπερεθνική συμμαχία. Ενάντια στα ιδεολογήματα του πατριωτισμού και του εθνικισμού που προωθούν τις σφαγές μεταξύ των εκμεταλλευόμενων. Ενάντια στα ντόπια και ξένα αφεντικά που λεηλατούν την φύση και καταστρέφουν τις ζωές μας. Με όπλα μας του αντιιεραρχικούς αγώνες και την αλληλεγγύη, την άρνηση στράτευσης και την επίθεση στους κρατικούς μηχανισμούς, διεξάγουμε τον δικό μας πόλεμο. Τον μόνο πόλεμο για τον οποίο αξίζει να στρατευτούμε, δίνοντας και τη ζωή μας. Τον πόλεμο για την Επανάσταση και την Αναρχία.

Να μπλοκάρουμε την πολεμική προετοιμασία του ελληνικού κράτους

Να επιτεθούμε στις διπλωματικές σχέσεις

css.php