Παρέμβαση σε κατάστημα ΕΛΤΑ courier για την απόλυση εργαζομένου

Τρομοκρατία είναι η μισθωτή σκλαβιά

Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους-ες στον κλάδο των ταχυμεταφορών

Κατά τη διάρκεια της καραντίνας παρατηρήθηκε ραγδαία αύξηση των διαδικτυακών αγορών, αφού το μεγαλύτερο ποσόστο των εταιρειών για να καλύψουν τη χασούρα απο το κλείσιμο των φυσικών καταστημάτων τους, βγάζουν συνέχως προσφορές στα προιόντα τους. Πρόκειται για μια επίφαση ασφάλειας καθώς ο κίνδυνος προσβολής και διασποράς του ιού συνεχίζει να υπάρχει εφόσον δεν πρόκειται για μια μαγική διαδικασία που το αντικείμενο αγοράς φτάνει απολυμασμένο στα χέρια των αγοραστών αλλά μια σειρά εργαζομένων λαμβάνουν την παραγγελία, το τυλίγουν, το πακετάρουν, το φορτώνουν και το παραδίδουν.

Αναμενόμενα, η συνθήκη αυτή έχει προκαλέσει υπερφόρτωση της εργασίας και των ταχυδιανομέων, αφού την περίοδο αυτή το ποσοστό των δεμάτων που πρέπει να μεταφερθούν φτάνει στο 60% , αυξήθηκε δήλαδη κατά 30% απο την περίοδο πρίν την καραντίνα. Με πραγματικούς όρους αυτό σημαίνει, ότι οι ταχυδιανομείς συνωστίζονται σε μικρούς χώρους με σκοπό να φορτώσουν όσα περισσότερα δέματα μπορούν πάνω στα οχήματα σε μια προσπάθεια να φτάσουν όσο πιο γρήγορα στους τόπους παράδοσης. Το άγχος και η πίεση για την ταχύτητα της παράδοσης σε συνδυασμό με το μεγάλο φόρτο εργασίας και τις άβολες καιρικές συνθήκες, έχουν προκαλέσει, αρκετές φορές, ακόμα και θανάσμους τραυματισμούς στους εργαζόμενους.

Στις περισσότερες εταιρείες ταχυμεταφορών δεν παρέχονται είδη υγιεινής για την ατομική τους προστασία, οπότε και αναγκάζονται να τα αγοράζουν οι ίδιοι και οι ίδιες, ώστε να μειώσουν το κίνδυνο προσβολής τους απο τον ιό αλλά και μετάδοσής του στους υπόλοιπους. Οι λύσεις δίνονται μόνο μέσα από ταξικούς αγώνες καθώς σε μία απο τις εταίρειες, οι εργαζόμενοι απαίτησαν και κέρδισαν την παροχή ειδών ατομικής προστασίας.

Και σαν να μην έφτανε η ήδη επιβαρυμένη συνθήκη εργασίας που βιώνουν, η κατάσταση χειροτερεύει από απαιτητικούς πελάτες και πελάτισσες που πίεζουν να φτάσουν τα προίοντα όσο πιο γρήγορα, στην πόρτα τους με όρους όσο γίνεται πιο βολικούς για αυτούς, με διάφορους καλοθελητές βεβαίως που με την πρώτη ευκαιρία θα πάρουν τηλέφωνο τα αφεντικά να ρουφιανέψουν. Η πίεση των βιαστικών πελατών είναι μια πραγματικότητα και στην παραλαβή απο τα καταστήματα, όπου στέκονται σε ουρές έξω απο αυτά περιμένοντας την άμεση παραλαβή προιόντων τους που τις περισσότερες φορές δεν πρόκειται για είδη πρώτης ανάγκης.

‘’Παλιά μου τέχνη κόσκινο’’ σκέφτηκαν τα αφεντικά των μεγάλων εταιρειών ταχυμεταφοράς και αυτήν την περίοδο και προσπάθησαν να βγάλουν όσο περισσότερο κέρδος γίνεται με τρανά παραδείγματα την ACS, θυγατρικής του ομίλου Quest πρόεδρος της οποίας είναι ο πρόεδρος του ΣΕΒ Θοδωρής Φέσσας και τη Γενική Ταχυδρομική που προσπάθησαν να προβούν σε ραγδαία αύξηση των τιμολογίων τους. Και παρά το αυξημένο κέρδος που έχουν την περίοδο της καραντίνας οι εταιρείες ταχυμεταφοράς, περιληφθήκαν στο επίδομα για τις πληττόμενες επιχειρήσεις. Καμία πρόβλεψη όμως δε φαίνεται να υπάρχει για μείωση των ωρών εργασίας και αύξηση των μισθών των ταχυδιανομέων ή και για πρόσληψη νέων. Αντιθέτως, οι νέες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου (μειώση 50% της εργασίας και μείωση μισθού το μήνα και αναστολή της υποχρέωσης του εργοδότη να καταχωρεί κάθε αλλαγή ή τροποποίηση του ωραρίου) θα φέρουν ακόμα μεγαλύτερη δυνατότητα εκμετάλλευσης και αισχροκέρδειας στα αφεντικά.

Ο κλάδος των ταχυδιανομέων βάλλεται συνεχώς με εξαντλητικά ωράρια, τεράστιο φόρτο εργασίας, απαιτητικούς πελάτες και αφεντικά και συνεχώς νέες επισφαλείς συνθήκες εργασίας. Ο Άκης Γ, μέλος της συνέλευσης βάσης εργαζομένων οδηγών δικύκλου ( Σ.Β.Ε.Ο.Δ.) , που δούλευε για 2,5 χρόνια στα ΕΛΤΑ Courier μέσω του συστήματος ενοικίασης εργαζομένων των εταιρειών Onex και της θυγατρικής της Skycom, στις 10 Απριλίου ενημερώθηκε, μέσω τηλέφωνου, ότι δε θα ανανεωθεί η σύμβασή του, για τους ενοικιαζόμενους εργαζόμενους όμως η μη ανανέωση της σύμβασης σημαίνει απόλυση. Ως δικαιολογία για την απόλυσή του παρουσιάστηκε η έλλειψη ανάγκης έξτρα προσωπικού, αιτία που προφανώς δε συνάδει με αυξημένη ανάγκη για μεταφορά δεμάτων την περίοδο της καραντίνας. Η απόλυση του Ακη Γ. είναι εκδικητική καθώς μέσω της συνδικαλιστικής του δράσης, διεκδικούσε μαζί με άλλους συναδέλφους του τις υπερωρίες και τις τριετίες που δικαιούντουσαν. Στο σύστημα της ενοικίασης εργαζομένων καταστρατηγούνται όλα τα μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα που προσφέρουν οι συμβάσεις αορίστου χρόνου. Οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες ζούν σε ενα καθεστώς επισφάλειας χωρίς να ξέρουν αν θα έχουν δουλειά την επόμενη βδομάδα ή μήνα, αφου οι συμβάσεις μπορούν να είναι ακόμα και δεκαήμερες. Την Τετάρτη 13 Μάη πραγματοποιήσαμε παρέμβαση αλληλεγγύης με μπογιές και τρικάκια σε κατάστημα της ΕΛΤΑ courier στην οδό Παπάφη, στην ανατολική Θεσσαλονίκη στέλνοντας την αλληλεγγύη μας στον αγωνιστή Άκη Γ. και τον αγώνα που δίνει για την άμεση επαναπρόσληψή του.

Κράτος και κεφάλαιο προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα μέτρα για την καταπολέμηση της πανδημίας λαμβάνονται για το καλό όλων μας. Ότι όλες και όλοι μας πρέπει να θυσιαστούμε για ακόμη μια φόρα για να μην καταστραφεί το σύστημα που εκμεταλλεύεται και υφαρπάζει την εργασιακή μας δύναμη, τις επιθυμίες και τις ανάγκες μας μετατρέποντάς τα σε καταναλωτικό προϊόν. Δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε που το κράτος μετατοπίζει την εύθυνη σε εμάς. Μένουμε λοιπόν σπίτι, όσες και όσοι έχουμε σπίτι να μείνουμε, μέχρι να γίνει αντικείμενο πλειστηριασμού, μέχρι να έχουμε να πληρώσουμε το νοίκι και τους λογαριασμούς. Τα εργοστάσια παραγωγής όμως συνεχίζουν να δουλεύουν στοιβάζοντας εργάτ(ρι)ες στους χώρους εργασίας, η δουλειά σε χώρους που εμπορεύονται take away καφέ εντατικοποιείται υπερεκθέτοντας τους εργαζόμενους για τη πώληση ενός μη αναγκαίου αγαθού, στα σουπερ μάρκετ όχι μόνο δεν μείωθηκαν οι μέρες λειτουργίας ώστε να περιοριστεί ο συνωστισμός και να προστατευθούν οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες σε αυτά, αλλά αντιθέτως εξαιτίας της σωρείας τρομοκρατημένων καταναλωτών εντατικοποιήθηκε η εργασία τους, με αύξηση ωραρίων, πίεση και εκνευρισμό στις ουρές.

Δεν περιμένουμε όμως κανένα καλοσυνάτο αφεντικό να αλλάξει τη δεδομένη κατάσταση όπως και καμία κρατική άδεια για να αγωνιστούμε για την κατάλυση κάθε εκμεταλλευτικής σχέσης και κάθε εξουσίας.Τη λύση θα τη δώσουμε εμείς μέσα από ακηδεμόνευτους αντικρατικούς αγώνες. Μέσα από τη σύγκρουση με τα αφεντικά. Μέσα από απεργίες και σαμποτάζ της παραγωγής. Οι ζωές μας μπαίνουν πάνω από τα κέρδη τους.

Ενάντια σε κράτος και αφεντικά, κοινότητες αγώνα σε κάθε γειτονιά

Άμεση επαναπρόσληψη του εργαζομένου Άκη Γ. στα ΕΛΤΑ courier Αθήνας

 

Δομή αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας

Για το Μάη, η δομή αλληλεγγύης κα αλληλοβοήθειας που στεγάζεται στην κατάληψη Terra Incognita διευρύνει το ωράριο λειτουργίας της. Κάθε Τρίτη και Παρασκευή η κατάληψη θα είναι ανοιχτή 18:00-20:00. 

Την ώρα αυτή που αγωνιούμε, για το αν και πότε θα πληρωθούμε ώστε να καταφέρουμε να τη βγάλουμε, για το αν θα μπορέσουμε να πληρώσουμε νοίκι και λογαριασμούς, για το αν θα μας βγάλουν από τα σπίτια μας γιατί αυτά μπορεί να είναι καταλήψεις, την ώρα αυτή που, αν είμαστε εργαζόμενοι στο σύστημα υγείας, σε σουπερμαρκετ, ντελίβερι κλπ μας πεθαίνουν στη δουλειά, οι άνεργες και επισφαλείς εργαζόμενες είναι σε αδιέξοδο, οι μετανάστες μένουν εγκλωβισμένοι υπό άθλιες συνθήκες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και άστεγες στο δρόμο, οι κρατούμενοι ζουν στην εξαθλίωση και κάποιες πέφτουν θύματα ενδοοικογενειακής βίας, την ώρα αυτή γίνεται πιο ξεκάθαρο από ποτέ, ότι δεν έχουμε να ελπίζουμε σε τίποτα άλλο πέρα από τις σχέσεις και τα δίκτυα αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας που χτίζουμε μεταξύ μας.
 
Στηρίζουμε τους αποκλεισμένους και τις αόρατες
Χτίζουμε δομές και διαδικασίες κοινωνικής κα ταξικής αλληλεγγύης

Συντονισμένες παρεμβάσεις σε εταιρείες ταχυμεταφορών

Τρομοκρατία είναι η μισθωτή σκλαβιά

Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους-ες στον κλάδο των ταχυμεταφορών

Το πρωί της Δευτέρας 11 Μάη, στα πλαίσια συντονισμένων παρεμβάσεων στην πόλη της Θεσσαλονίκης ενάντια στην εντατικοποίηση της ταξικής εκμετάλλευσης των εργαζομένων στον κλάδο των ταχυμεταφορών, πραγματοποιήθηκαν παρεμβάσεις με πανό, τρικάκια, αφίσες και κείμενα έξω από τις εταιρείες ΕΛΤΑ Courier στην Ίωνος Δραγούμη και Γενική Ταχυδρομική, Speedex & ACS στην Αγίου Δημητρίου.

Κατά τη διάρκεια της καραντίνας παρατηρήθηκε ραγδαία αύξηση των διαδικτυακών αγορών, αφού το μεγαλύτερο ποσόστο των εταιρειών για να καλύψουν τη χασούρα απο το κλείσιμο των φυσικών καταστημάτων τους, βγάζουν συνέχως προσφορές στα προιόντα τους. Πρόκειται για μια επίφαση ασφάλειας καθώς ο κίνδυνος προσβολής και διασποράς του ιού συνεχίζει να υπάρχει εφόσον δεν πρόκειται για μια μαγική διαδικασία που το αντικείμενο αγοράς φτάνει απολυμασμένο στα χέρια των αγοραστών αλλά μια σειρά εργαζομένων λαμβάνουν την παραγγελία, το τυλίγουν, το πακετάρουν, το φορτώνουν και το παραδίδουν.

Αναμενόμενα, η συνθήκη αυτή έχει προκαλέσει υπερφόρτωση της εργασίας και των ταχυδιανομέων, αφού την περίοδο αυτή το ποσοστό των δεμάτων που πρέπει να μεταφερθούν φτάνει στο 60% , αυξήθηκε δήλαδη κατά 30% απο την περίοδο πρίν την καραντίνα. Με πραγματικούς όρους αυτό σημαίνει, ότι οι ταχυδιανομείς συνωστίζονται σε μικρούς χώρους με σκοπό να φορτώσουν όσα περισσότερα δέματα μπορούν πάνω στα οχήματα σε μια προσπάθεια να φτάσουν όσο πιο γρήγορα στους τόπους παράδοσης. Το άγχος και η πίεση για την ταχύτητα της παράδοσης σε συνδυασμό με το μεγάλο φόρτο εργασίας και τις άβολες καιρικές συνθήκες, έχουν προκαλέσει, αρκετές φορές, ακόμα και θανάσμους τραυματισμούς στους εργαζόμενους.

Στις περισσότερες εταιρείες ταχυμεταφορών δεν παρέχονται είδη υγιεινής για την ατομική τους προστασία, οπότε και αναγκάζονται να τα αγοράζουν οι ίδιοι και οι ίδιες, ώστε να μειώσουν το κίνδυνο προσβολής τους απο τον ιό αλλά και μετάδοσής του στους υπόλοιπους. Οι λύσεις δίνονται μόνο μέσα από ταξικούς αγώνες καθώς σε μία απο τις εταίρειες, οι εργαζόμενοι απαίτησαν και κέρδισαν την παροχή ειδών ατομικής προστασίας.

Και σαν να μην έφτανε η ήδη επιβαρυμένη συνθήκη εργασίας που βιώνουν, η κατάσταση χειροτερεύει από απαιτητικούς πελάτες και πελάτισσες που πίεζουν να φτάσουν τα προίοντα όσο πιο γρήγορα, στην πόρτα τους με όρους όσο γίνεται πιο βολικούς για αυτούς, με διάφορους καλοθελητές βεβαίως που με την πρώτη ευκαιρία θα πάρουν τηλέφωνο τα αφεντικά να ρουφιανέψουν. Η πίεση των βιαστικών πελατών είναι μια πραγματικότητα και στην παραλαβή απο τα καταστήματα, όπου στέκονται σε ουρές έξω απο αυτά περιμένοντας την άμεση παραλαβή προιόντων τους που τις περισσότερες φορές δεν πρόκειται για είδη πρώτης ανάγκης.

‘’Παλιά μου τέχνη κόσκινο’’ σκέφτηκαν τα αφεντικά των μεγάλων εταιρειών ταχυμεταφοράς και αυτήν την περίοδο και προσπάθησαν να βγάλουν όσο περισσότερο κέρδος γίνεται με τρανά παραδείγματα την ACS, θυγατρικής του ομίλου Quest πρόεδρος της οποίας είναι ο πρόεδρος του ΣΕΒ Θοδωρής Φέσσας και τη Γενική Ταχυδρομική που προσπάθησαν να προβούν σε ραγδαία αύξηση των τιμολογίων τους. Και παρά το αυξημένο κέρδος που έχουν την περίοδο της καραντίνας οι εταιρείες ταχυμεταφοράς, περιληφθήκαν στο επίδομα για τις πληττόμενες επιχειρήσεις. Καμία πρόβλεψη όμως δε φαίνεται να υπάρχει για μείωση των ωρών εργασίας και αύξηση των μισθών των ταχυδιανομέων ή και για πρόσληψη νέων. Αντιθέτως, οι νέες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου (μειώση 50% της εργασίας και μείωση μισθού το μήνα και αναστολή της υποχρέωσης του εργοδότη να καταχωρεί κάθε αλλαγή ή τροποποίηση του ωραρίου) θα φέρουν ακόμα μεγαλύτερη δυνατότητα εκμετάλλευσης και αισχροκέρδειας στα αφεντικά.

Ο κλάδος των ταχυδιανομέων βάλλεται συνεχώς με εξαντλητικά ωράρια, τεράστιο φόρτο εργασίας, απαιτητικούς πελάτες και αφεντικά και συνεχώς νέες επισφαλείς συνθήκες εργασίας. Ο Άκης Γ, μέλος της συνέλευσης βάσης εργαζομένων οδηγών δικύκλου ( Σ.Β.Ε.Ο.Δ.) , που δούλευε για 2,5 χρόνια στα ΕΛΤΑ Courier μέσω του συστήματος ενοικίασης εργαζομένων των εταιρειών Onex και της θυγατρικής της Skycom, στις 10 Απριλίου ενημερώθηκε, μέσω τηλέφωνου, ότι δε θα ανανεωθεί η σύμβασή του, για τους ενοικιαζόμενους εργαζόμενους όμως η μη ανανέωση της σύμβασης σημαίνει απόλυση. Ως δικαιολογία για την απόλυσή του παρουσιάστηκε η έλλειψη ανάγκης έξτρα προσωπικού, αιτία που προφανώς δε συνάδει με αυξημένη ανάγκη για μεταφορά δεμάτων την περίοδο της καραντίνας. Η απόλυση του Ακη Γ. είναι εκδικητική καθώς μέσω της συνδικαλιστικής του δράσης, διεκδικούσε μαζί με άλλους συναδέλφους του τις υπερωρίες και τις τριετίες που δικαιούντουσαν. Στο σύστημα της ενοικίασης εργαζομένων καταστρατηγούνται όλα τα μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα που προσφέρουν οι συμβάσεις αορίστου χρόνου. Οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες ζούν σε ενα καθεστώς επισφάλειας χωρίς να ξέρουν αν θα έχουν δουλειά την επόμενη βδομάδα ή μήνα, αφου οι συμβάσεις μπορούν να είναι ακόμα και δεκαήμερες.

Κράτος και κεφάλαιο προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα μέτρα για την καταπολέμηση της πανδημίας λαμβάνονται για το καλό όλων μας. Ότι όλες και όλοι μας πρέπει να θυσιαστούμε για ακόμη μια φόρα για να μην καταστραφεί το σύστημα που εκμεταλλεύεται και υφαρπάζει την εργασιακή μας δύναμη, τις επιθυμίες και τις ανάγκες μας μετατρέποντάς τα σε καταναλωτικό προϊόν. Δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε που το κράτος μετατοπίζει την εύθυνη σε εμάς. Μένουμε λοιπόν σπίτι, όσες και όσοι έχουμε σπίτι να μείνουμε, μέχρι να γίνει αντικείμενο πλειστηριασμού, μέχρι να έχουμε να πληρώσουμε το νοίκι και τους λογαριασμούς. Τα εργοστάσια παραγωγής όμως συνεχίζουν να δουλεύουν στοιβάζοντας εργάτ(ρι)ες στους χώρους εργασίας, η δουλειά σε χώρους που εμπορεύονται take away καφέ εντατικοποιείται υπερεκθέτοντας τους εργαζόμενους για τη πώληση ενός μη αναγκαίου αγαθού, στα σουπερ μάρκετ όχι μόνο δεν μείωθηκαν οι μέρες λειτουργίας ώστε να περιοριστεί ο συνωστισμός και να προστατευθούν οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες σε αυτά, αλλά αντιθέτως εξαιτίας της σωρείας τρομοκρατημένων καταναλωτών εντατικοποιήθηκε η εργασία τους, με αύξηση ωραρίων, πίεση και εκνευρισμό στις ουρές.

Δεν περιμένουμε όμως κανένα καλοσυνάτο αφεντικό να αλλάξει τη δεδομένη κατάσταση όπως και καμία κρατική άδεια για να αγωνιστούμε για την κατάλυση κάθε εκμεταλλευτικής σχέσης και κάθε εξουσίας.Τη λύση θα τη δώσουμε εμείς μέσα από ακηδεμόνευτους αντικρατικούς αγώνες. Μέσα από τη σύγκρουση με τα αφεντικά. Μέσα από απεργίες και σαμποτάζ της παραγωγής. Οι ζωές μας μπαίνουν πάνω από τα κέρδη τους.

Ενάντια σε κράτος και αφεντικά, κοινότητες αγώνα σε κάθε γειτονιά

10 Μάη: Συγκέντρωση ενάντια στον φασισμό και το σύστημα που τον γεννά

Το ελληνικό κράτος συνεχίζει την αντιμεταναστευτική πολιτική του μέσα από τα νέα μέτρα που εξήγγειλε με αφορμή την πανδημία. Κλειστά κέντρα κράτησης, απαγόρευση εξόδου των μεταναστ(ρι)ών ακόμη και για την παροχή αγαθών πρώτης ανάγκης ενώ ταυτόχρονα δεν υπάρχει ούτε δείγμα  ιατρικής περίθαλψης και παροχής ειδών για την ατομική τους προστασία. Απαγορεύει τις συναθροίσεις άνω των 10 ατόμων την ίδια στιγμοί που οι μετανάστ(ρι)ες ζούνε κάτω από άθλιες συνθήκες, στοιβαγμένοι/ες με πολλά μικρά παιδιά ανάμεσά τους. Ενώ θα έπρεπε να προβεί στην αποσυμφόρηση των δομών, για να προστατευτούν οι πιο ευπαθείς ομάδες, με την εφαρμογή ενός άρθρου θα «πετάξουν έξω» από διαμερίσματα και δομές φιλοξενίας όσους έχουν αναγνωριστεί ως πρόσφυγες. Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα της πανδημίας η κυβέρνηση της ΝΔ βρίσκει τρόπους να περνάει στα γρήγορα νέα νομοσχέδια καταπάτησης και εκμετάλλευσης του φυσικού κόσμου όπως το περιβαλλοντικό νομοσχέδιο και κοινωνικής/ταξικής εκμετάλλευσης όπως το εκπαιδευτικό, με τελευταίο τρανό παράδειγμα το νέο μεταναστευτικό νομοσχέδιο που εντείνει τη συνθήκη του εγκλεισμού.

Την Κυριακή 10/5 ο φασίστες του ιερού λόχου, συστρατεύονται για ακόμη μια φορά και καλούνε συγκέντρωση στο λευκό πύργο, με σκοπό να διαχύσουν το δηλητήριο του ρατσισμού, επιδιώκοντας να στρέψουν τη κοινωνία απέναντι στους/ις μετανάστ(ρι)ες, εν μέσω όλης αυτής κρίσης που βιώνουμε. Αλλά δε περιμέναμε κάτι περισσότερο από τους εχθρούς της ελευθερίας που, ενώ κατακερματίζονται τα εργατικά δικαιώματα, που σε λίγο καιρό μερίδα του κοινωνικού συνόλου δε θα έχει στέγη και τροφή, που το σύστημα υγείας καταρρέει και δε θα μπορεί να αντιμετωπίσει ένα δεύτερο κύμα νοσούντων από τον ιό, τη μοναδική απειλή που βλέπουν να υπάρχει είναι οι μετανάστ(ρι)ες.

Απέναντι στην έξαρση του εθνικισμού και τη διάχυση της ρητορικής του μίσους για κάθετι διαφορετικό, πολεμάμε τον φασισμό στην ίδια την καθημερινότητα: στους δρόμους και τις γειτονιές μας, στα σχολεία και τις σχολές μας, στους χώρους εργασίας μας. Να σταθούμε αλληλέγγυες/οι με τις μετανάστ(ρι)ες και να πολεμήσουμε την καταπίεση απ΄ όπου κι αν προέρχεται με γνώμονα την ελευθερία και την ισότητα. Να διεκδικήσουμε ελεύθερη μετακίνηση για όλες/όλους για την δημιουργία ενός κόσμου χωρίς σύνορα και φράχτες. 

Ενάντια στο φασισμό και το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει

Αλληλεγγύη στους-ις μετανάστ(ρι)ες

Αντιφασιστική συγκέντρωση Κυριακή 10 Μάη, 11:00 Τσιμισκή με Ναυαρίνου

 

Ανταπόκριση από τη συγκέντρωση ενάντια στην ψήφιση του αντιπεριβαλλοντικού νομοσχεδίου

Ενεργειακή ανάπτυξη σημαίνει εμπόριο όπλων, μίζες στην ΕΕ και διαπλοκή

Το απόγευμα της Δευτέρας 4 Μάη, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχοντας μετατοπίσει το τελευταίο διάστημα όλη την προσοχή της κοινωνίας στο ζήτημα της πανδημίας, κατέθεσε προς διαδικασία συζήτησης-ψήφισης στη Βουλή, το νέο αντιπεριβαλλοντικό πολυνομοσχέδιο. Δεν είναι η πρώτη φορά καθώς όλο αυτό το διάστημα προφασιζόμενοι τον ιό, ζητούν ανακωχή από τις κοινωνικές αντιστάσεις την ίδια στιγμή που νομοθετούν νέα μέτρα κοινωνικής και ταξικής εκμετάλλευσης και υποτίμησης των ζωών μας.  Όμως αυτή τη φορά πλήθος κόσμου δήλωσε παρών, συμμετέχοντας στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις που οργάνωσαν περιβαλλοντικοί φορείς και συλλογικότητες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Στη Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στον Λευκό Πύργο εκατοντάδες άτομα σπάσαν την σιγή των προηγούμενων ημερών και συγκεντρώθηκαν ενάντια στο νέο νομοσχέδιο που μεταξύ άλλων άρει τον αποκλεισμό προς αξιοποίηση περιοχών Natura 2000, διευκολύνει τις αδειοδοτήσεις αναπτυξιακών επενδύσεων σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και εξορύξεις, νομιμοποιεί το κυνήγι σε περιοχές άγριας ζωής, εισάγει τον θεσμό της ιδιωτικής αξιολόγησης περιοχών ακόμα και από γνωμοδότες-υπαλλήλους των ίδιων των εταιρειών, την ίδια στιγμή που αφαιρεί το δικαίωμα αντιλόγου από την τοπική κοινωνία (ακόμα και από τους δημοτικούς φορείς) και άλλα πολλά.Η επενδυτική πολιτική της κυβέρνησης στον τομέα της ενεργειακής ανάπτυξης συνεχίζει να αποτελεί κεντρικό διακύβευμα ύψιστης εθνικής σημασίας κατά τα λεγόμενα του ίδιου του πολιτικού προσωπικού, των ντόπιων και ξένων επενδυτών αλλά και των ευρωπαϊκών θεσμών που καθορίζουν την ενιαία στρατηγική της ΕΕ σε θέματα ανάπτυξης και ενέργειας. Γι’ αυτό και ο αγώνας ενάντια στις ενεργειακές επενδύσεις και τους πολέμους που γεννούν, παραμένει πιο επίκαιρος από ποτέ.  

Ο αγώνας ενάντια στην λεηλασία της φύσης συνεχίζεται

Να μπλοκάρουμε στην πράξη την εφαρμογή του νέου αντιπεριβαλλοντικού πολυνομοσχεδίου

Κοινή ανακοίνωση δομών αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας

Την ώρα αυτή που αγωνιούμε, για το αν και πότε θα πληρωθούμε ώστε να καταφέρουμε να τη βγάλουμε, για το αν θα μπορέσουμε να πληρώσουμε νοίκι και λογαριασμούς, για το αν θα μας βγάλουν από τα σπίτια μας γιατί αυτά μπορεί να είναι καταλήψεις, την ώρα αυτή που, αν είμαστε εργαζόμενοι στο σύστημα υγείας, σε σουπερμαρκετ, ντελίβερι κλπ μας πεθαίνουν στη δουλειά, οι άνεργες και επισφαλείς εργαζόμενες είναι σε αδιέξοδο, οι μετανάστες μένουν εγκλωβισμένοι υπό άθλιες συνθήκες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και άστεγες στο δρόμο, οι κρατούμενοι ζουν στην εξαθλίωση και κάποιες πέφτουν θύματα ενδοοικογενειακής βίας, την ώρα αυτή γίνεται πιο ξεκάθαρο από ποτέ, ότι δεν έχουμε να ελπίζουμε σε τίποτα άλλο πέρα από τις σχέσεις και τα δίκτυα αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας που χτίζουμε μεταξύ μας.
 
Στηρίζουμε τους αποκλεισμένους και τις αόρατες
Χτίζουμε δομές και διαδικασίες κοινωνικής κα ταξικής αλληλεγγύης
 
 
 

Διασυλλογική ανταπόκριση από την πανελλαδική ημέρα δράσης για την υγεία

Η πανδημία του covid-19 και η συνυφασμένη με αυτόν τρέχουσα υγειονομική κρίση μάς έφερε όλους και όλες, όπου κι αν ζούμε, ενώπιον μιας πρωτόγνωρης κατάστασης, η οποία φαίνεται πως όξυνε σε εκρηκτικό βαθμό την αποσταθεροποίηση της ήδη αποσαθρωμένης παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομίας που κλονίζεται για ακόμα μία φορά λόγω των εσωτερικών της αντιφάσεων.

Η κρατική πολιτική δημοσιονομικής λιτότητας έχει καταστήσει ακόμα πιο επαχθείς τους όρους επιβίωσης για την πλατιά κοινωνική πλειοψηφία, εντείνοντας την ταξική της υποτίμηση και καθιστώντας αδύνατη την κάλυψη βασικών αναγκών. Το δημόσιο σύστημα υγείας επί μακρά σειρά ετών απαξιώθηκε δια της κρατικής υποχρηματοδότησης και των απανωτών ιδιωτικοποιήσεων. Η διάλυση της δημόσιας υγείας έγινε ακόμα πιο αισθητή στην περίοδο που τώρα διανύουμε λόγω του επείγοντος της κατάστασης και των αυξημένων αναγκών που γεννήθηκαν, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη ότι πέραν του κορωνοϊού πρέπει να αντιμετωπίζονται και οι λοιπές παθήσεις.

Εν ολίγοις, τα δημόσια νοσοκομεία είναι υποστελεχωμένα, το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό έρχεται αντιμέτωπο με εξαντλητικό φόρτο εργασίας, ενώ οι υλικοτεχνικές υποδομές είναι από ελλιπείς έως και ανύπαρκτες σε αρκετές περιπτώσεις. Το κράτος αντί να αναλάβει τις ευθύνες του για τη ζημιά που προκάλεσε τα τελευταία χρόνια στο κοινωνικό σύνολο και δη στα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα, αντί να δώσει μια ανάσα ανακούφισης στο δημόσιο σύστημα υγείας που ασφυκτιά, προτίμησε εντούτοις να ενισχύσει τις επιχειρήσεις, τους καναλάρχες, του μεγαλοεργολάβους, τους ιδιοκτήτες ιδιωτικών κλινικών και διαγνωστικών κέντρων, αλλά και να θωρακίσει περαιτέρω τον κατασταλτικό του μηχανισμό με ενίσχυση σε προσωπικό και εξοπλισμό των σωμάτων ασφαλείας. Όχι μόνο ενισχύει και φοροαπαλλάσσει προκλητικά το μεγάλο κεφάλαιο, αλλά αποποιείται και τις ευθύνες των εγκληματικών πολιτικών του, τις οποίες μεταβιβάζει με την αρωγή του αστικού προπαγανδιστικού μηχανισμού στις πλάτες της κοινωνίας υπό το περίφημο αφήγημα της «ατομικής ευθύνης».

Δεν πέφτουμε όμως από τα σύννεφα. Άλλωστε, το κράτος φροντίζει με κάθε δυνατό τρόπο να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης, των καπιταλιστών δηλαδή. Επιπλέον, είναι πέρα για πέρα γνωστό ότι στον καπιταλισμό οι ανθρώπινες ανάγκες και τα βασικά για όλους αγαθά καθίστανται εμπορεύματα, καθώς υπάγονται αναγκαστικά στις βασικές αρχές που διέπουν τη λειτουργία του κεφαλαιοκρατικού συστήματος. Τα παρεπόμενα της εμπορευματοποίησης των ανθρώπινων αναγκών, και της δημόσιας και δωρεάν πρόσβασης στην υγεία μεταξύ άλλων, τα βιώνουμε σήμερα με τον πλέον ειδεχθή τρόπο στα πλαίσια της τρέχουσας κρίσης (υγειονομικής και καπιταλιστικής).

Η κοινωνική ομάδα που βιώνει καθημερινά στο πετσί της τις συνέπειες αυτής της κρατικής πολιτικής είναι το προσωπικό των νοσοκομείων, το οποίο βρίσκεται στην πρώτη γραμμή στη μάχη για την αποτελασματική αντιμετώπιση του covid-19, όντας εξαντλημένο από τον βαρύ φόρτο εργασίας και τα ατελείωτα ωράρια, υπο-αμειβόμενο χωρίς καμία επιπλέον οικονομική στήριξη από το κράτος και εκτεθειμένο στον κίνδυνο του ιού, αλλά και της μελλοντικής επισφάλειας ή ανεργίας (βλ. 4μηνη παράταση των συμβάσεων για τους επικουρικούς γιατρούς).

Στις 7 Απριλίου, με πρωτοβουλία της ΟΕΝΓΕ, το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό προχώρησε συντονισμένα σε πανελλαδική σε κινητοποίηση έξω από τα νοσοκομεία. Η κινητοποίηση αυτή πλαισιώθηκε και από μια πληθώρα σωματείων και συλλογικοτήτων που παρενέβησαν στους χώρους έξω από τα νοσοκομεία δείχνοντας έμπρακτη αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους υγειονομικούς. Ο αγώνας των υγειονομικών, όμως, ήρθε αντιμέτωπος με την χυδαιότητα των δυνάμεων καταστολής, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την προσπάθεια ομάδων ΔΙΑΣ να διαλύσουν τη συγκέντρωση έξω από τον Ευαγγελισμό. Από την άλλη, τα καθεστωτικά ΜΜΕ έκρυψαν κάτω από το χαλί οποιαδήποτε είδηση και ανακοίνωση σχετικά με τα αιτήματά τους, επιδιώκοντας παράλληλα να αμαυρώσουν την εικόνα αυτών των κινητοποιήσεων στον δημόσιο λόγο.

Σήμερα 28 Απριλίου, η ΟΕΝΓΕ καλεί σε ακόμα μία πανελλαδική κινητοποίηση στα νοσοκομεία της επικράτειας, με κυριότερα αιτήματα την «μονιμοποίηση των επικουρικών γιατρών, όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις, πρόσληψη όλου του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού (γιατρών, νοσηλευτών και λοιπού υγειονομικού προσωπικού) για τη στελέχωση των νοσοκομείων και των κέντρων υγείας, μέτρα και μέσα προστασίας για την υγεία και την ασφάλεια των υγειονομικών, ένταξη του κλάδου στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.

Ως μέρος της κοινωνίας που αγωνίζεται για ισότητα και ελευθερία απέναντι στο δίκιο των ισχυρών και την εκμετάλλευση, στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα των υγειονομικών στηρίζοντας τα αιτήματά τους. Συμμετείχαμε, λοιπόν, στις επιμέρους κινητοποιήσεις των υγειονομικών που πραγματοποιήθηκαν στη Θεσσαλονίκη, πετώντας τρικάκια, ανοίγοντας πανό και μοιράζοντας κείμενα στα προαύλια των νοσοκομείων ΑΧΕΠΑ, Γεννηματάς, Άγιος Δημήτριος, Θεαγένειο και Ιπποκράτειο.

ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ

Η ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ Ο COVID-19 ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΕΝΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ

ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΟΛΩΝ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ – ΝΑ ΠΡΟΤΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης
Κατάληψη Terra Incognita
Πυρανθός – Αναρχική ομάδα Θεσσαλονίκης
Συλλογικότητα αναρχικών από τα ανατολικά
Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο

Παρέμβαση της Δομής αλληλεγγύης στην λαϊκή αγορά του Προφήτη Ηλία

Το πρωί της Πέμπτης 30 Απρίλη, με πρωτοβουλία της Δομής αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας που στεγάζει η κατάληψη Terra Incognita, συντρόφισσες και σύντροφοι πραγματοποιήσαμε την πρώτη παρέμβαση στη λαϊκή αγορά του προφήτη Ηλία. Για μια ώρα μοιράσαμε κείμενα και τρικάκια που προπαγανδίζουν τη λειτουργία των δομών που στεγάζουν οι καταλήψεις Terra Incognita και ΕΚΧ Σχολείο για τη μάθηση της Ελευθερίας αλλά και της πρωτομαγιάτικης συγκέντρωσης στην Καμάρα στις 11:00, ενώ είχαμε και τραπέζι με προϊόντα της δομής όπου όποιος είχε ανάγκη έπαιρνε και όποιος είχε τη δυνατότητα άφηνε. Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης 2 έμποροι της λαϊκής φωνάξαν τον σεκιουριτά προσποιούμενοι πως καταπατούμε τα κρατικά μέτρα για τις αποστάσεις των πάγκων. Ο σεκιουριτάς με τη σειρά του κάλεσε του μπάτσους, οι οποίοι όταν ήρθαν και είδαν τον κόσμο, αποχώρησαν κατευθείαν. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν αρκετά μεγάλη, γεγονός που αποτιμούμε και από τα προϊόντα που αφέθηκαν για τη στήριξη των δομών αλλά και την αλληλεπίδραση που είχαμε μαζί τους.

Οι Δομές αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας βγαίνουν και καταλαμβάνουν τον δημόσιο χώρο

Η κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη είναι η μόνη λύση μπροστά στην διαφαινόμενη κρίση

Πρωτομαγιά 2020: Σπάμε τις απαγορεύσεις και αντιστεκόμαστε στην ταξική εκμετάλλευ

Οι διαδηλώσεις της πρωτομαγιάς αποτελούν ορόσημα για την ιστορία των ριζοσπαστικών κινημάτων. Από την εργατική απεργία του Σικάγο το 1886 για την διεκδίκηση του 8 ώρου, στην απεργία των καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη το 1936 και από τις μαχητικές διαδηλώσεις της πρωτομαγιάς σε Γερμανία και Ιταλία, στις πορείες της εργατικής πρωτομαγιάς στην Ελλάδα το αναρχικό κίνημα αποτέλεσε ενεργό και αδιάσπαστο κομμάτι των στιγμών αγώνα όλα τα χρόνια. Άλλοτε σε στήριξη των αγώνων που έτρεχαν και άλλοτε ως κορύφωση των ίδιων του των αγώνων με βάση τις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις που επικρατούσαν κάθε φορά.

Σήμερα η νοηματοδότηση αυτή είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Την στιγμή που μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει τεθεί με κυβερνητικές εντολές σε κατοίκον εγκλεισμό/καραντίνα με πρόσχημα την προστασία της υγείας, τόσο του ίδιου όσο και των γύρων του, μια άλλη μερίδα του πληθυσμού αφήνεται στη μοίρα της. Οι εργαζόμενες και εργαζόμενοι στη δημόσια υγεία, στην κθαριότητα, στον επισιτισμό, στις βιομηχανίες και τα εργοστάσια, στα σούπερ μάρκετ και τα φαρμακεία βιώνουν ένα ιδιαίτερο καθεστώς εκτάκτου ανάγκης. Έχουν κριθεί με συνοπτικές διαδικασίες ναι μεν αναγκαίοι αλλά και αναλώσιμοι. Αναγκαίοι για να μπορέσει ο καπιταλισμός να συνεχίσει να καρπώνεται την υπεραξία της παραγωγής τους, να επιβιώσει και να βγει πιο δυνατός,  αλλά και αναλώσιμοι αφού είναι υποχρεωμένοι να φροντίσουν μόνοι τους για τα απαραίτητα Μέσα Ατομικής Προστασίας, κανόνες που δεν ισχύουν όμως για αόρατους πληθυσμούς όπως οι κρατούμενοι, οι μετανάστ(ρι)ες, οι άστεγοι κτλ.

Οι νόμοι καταργούνται στα οδοφράγματα.

Απέναντι στο καθεστώς εκτάκτου ανάγκης που τείνει να εδραιωθεί για το προσεχές διάστημα και την νέα κανονικότητα που έρχεται, οφείλουμε να βγούμε στο δρόμο. Να δείξουμε δυναμικά ότι η αλληλεγγύη δεν είναι μια λέξη αόριστη και ότι δε καθορίζεται από κυβερνητικές οδηγίες. Από την πρώτη στιγμή σε όλη την Ελλάδα συντρόφισσες και σύντροφοι στην πράξη έσπασαν τα μέτρα στήνοντας δομές αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας σε ευπαθείς και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, αντέδρασαν με όλα τα μέσα σε περιστατικά εργοδοτικής ασυδοσίας, στήριξαν και στηρίζουν ακόμα τους ταξικούς αγώνες που τρέχουν αυτή την περίοδο.

Με γνώμονα την ασφάλεια όλων και τηρώντας τα μέτρα και μέσα ατομικής και συλλογικής προστασίας κατεβαίνουμε στο δρόμο. Δεν περιμένουμε κανένα κρατικό εκπρόσωπο να μας δώσει την άδεια για να συγκεντρωθούμε, τη στιγμή που τα μέτρα αυτά, ενώ δεν ισχύουν για όλες και όλους μας, δείχνουν να αποτελούν εργαλεία πειθάρχησης και ελέγχου και να είναι κομμάτι ενός νέου δόγματος καταστολής που τίθεται σε εφαρμογή σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Η φετινή πρωτομαγιά οφείλει να αποτελέσει το διεθνές κινηματικό ορόσημο για το πέρασμα από την άμπωτη στην παλίρροια των κοινωνικών κα ταξικών αντιστάσεων.

Πρωτομαγιά 2020 11:00 Καμάρα

Σπάμε τις απαγορεύσεις κα τα μέτρα και κατεβαίνουμε στους δρόμους ενάντια στην ταξική εκμετάλλευση και τη γενικευμένη καταστολή  

Παρέμβαση στη Βι.Πε. Σίνδου για το θάνατο εργάτη στο κάτεργο της HB Body απο covid-19

Ο καπιταλισμός συνεχίζει να σκοτώνει…

Στις 2 Απριλίου χάνει την ζωή του από τον ιο covid-19 στο Γ.Ν.Θ. Παπαγεωργίου, 52χρονος  εργαζόμενος (χειριστής κλαρκ) της εταιρείας  ΗΒ Body, η οποία εδρεύει στην Βιομηχανική Περιοχή της  Σίνδου. Στο συγκεκριμένο εργοστάσιο είχε βρεθεί ακόμα ένας συνάδελφός του θετικός στον ιό, κρούσμα το οποίο είχε δηλωθεί στον ΕΟΔΥ. Αυτό όμως δεν στάθηκε αρκετό για να κλείσει το εργοστάσιο, με τους εργαζόμενους που δουλεύουν κατά δεκάδες μαζί και συνωστίζονται πολλές φορές στα λεωφορεία του εργοστασίου για να κατευθυνθούν στην δουλειά τους να εκτίθενται καθημερινά στον κίνδυνο της νόσου.  Η εταιρεία γνωρίζοντας για τα κρούσματα εντός του εργοστασίου δεν έπραξε τα αυτονόητα, δηλαδή να παύσει την λειτουργία της προστατεύοντας τους εργαζόμενους. Συγκεκριμένα η εταιρεία δεν έκανε ούτε απολύμανση ακόμα και μετά τον θάνατο του 52χρονου. Να σημειώσουμε ότι την ίδια στιγμή το αφεντικό της εταιρείας κυκλοφορεί με πολυτελέστατο όχημα το οποίο έχει δικό του πάρκινγκ στο εργοστάσιο απο όπου και μεταβαίνει στο γραφείο του (με ιδιωτικό  ασανσέρ) χωρίς καν να έρχεται σε επαφή με το υπόλοιπο προσωπικό του εργοστασίου.

Το πρωί της Τετάρτης 29 Απρίλη λίγο πριν τη λήξη της βάρδιας των εργαζομένων, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με πανό και τρικάκια στην Βιομηχανική Περιοχή της Σίνδου καθώς και έξω από το εργοστάσιο της HB Body. Η τραγικότητα αυτού του θανάτου μας παρουσιάζει τον τρόπο με τον οποίο το κράτος και τα αφεντικά αντιμετωπίζουν το ιό για την προάσπιση του κεφαλαίου. Η κυβέρνηση με αυστηρά μέτρα απαγορεύει στους πολίτες να βγαίνουν από τα σπίτια τους, κλείνει την πρόσβαση στο Σέιχ Σου και την παραλία Θεσσαλονίκης και μοιράζει πρόστιμα σε κόσμο που κάθεται στα παγκάκια ενός πάρκου ή ακόμα και σε άστεγους, την ίδια ώρα που εκατοντάδες εργαζόμενοι/ες συνεχίζουν να εργάζονται στα εργοστάσια, όπως για παράδειγμα της Σίνδου, με κίνδυνο να νοσήσουν οι ίδιοι αλλά και οι οικείοι τους.  Οι συστάσεις του ΕΟΔΥ για διατήρηση των μέτρων και η αυστηροποίηση στις αποστάσεις που πρέπει να κρατάμε μεταξύ μας δεν ισχύει εξίσου για όλες/όλους. Τα μέτρα ισχύουν ως εκεί που δεν μπορούν να πλήξουν τις επιχειρήσεις και τα αφεντικά.

Δυστυχώς, δεν μας εκπλήσσει το γεγονός ότι οι εργατοπατέρες του Ε.Κ.Θ. δεν ανέφεραν πουθενά το όνομα του εργοστασίου και προστάτευσαν επιμελώς το όνομα της εταιρείας. Για ακόμη μια φορά τα συμφέροντα των εργαζομένων μπήκαν σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με την προάσπιση των συμφερόντων των αφεντικών.

Να σταματήσει άμεσα η βιομηχανική παραγωγή στις εργοστασιακές μονάδες θανάτου

Κανένας νεκρός εργάτης-ρια για τις τσέπες των αφεντικών

*

Πρωτομαγιά 2020 11:00 Καμάρα

Σπάμε τις απαγορεύσεις κα τα μέτρα και κατεβαίνουμε στους δρόμους ενάντια στην ταξική εκμετάλλευση και τη γενικευμένη καταστολή  

ΥΓ: κατά τη διάρκεια της παρέμβασής μας βρήκαμε πανό του σωματείου εργατοϋπαλλήλων ν.  Θεσσαλονίκης που καλούσαν σε παρεμβάσεις στους χώρους εργασίας στις 28-4, τα οποία είχαν αλλοιωθεί με φασιστικά σύμβολα του Ιερού Λόχου. Άσχετα από τη θέση μας ενάντια στο συγκεκριμένο σωματείο και τον πολιτικό φορέα που κρύβεται από πίσω, βλέπουμε  για ακόμη μια φορά ποιανού τα συμφέροντα προασπίζονται οι φασίστες. 

 

css.php