16-17-18/12 : 3ήμερο υπεράσπισης και αλληλεγγύης-κατάληψη “Στέκι στο Βιολογικό”

Πέμπτη 16/12 στις 18:00 Καμάρα-Συγκέντρωση αλληλεγγύης στην κατάληψη “Στέκι στο Βιολογικό”

Παρασκευή 17/12 από τις 17:00 – Γραφή & Αντίσταση αυτοδιαχειριζόμενο βιβλιοπωλείο της κατάληψης Terra Incognita, 

διάθεση ατζέντας 2022 από το Ταμείο Αλληλεγγύης Φυλακισμένων & Διωκόμενων Αγωνιστ(ρι)ών & βιβλίων,

διάθεση του νέου fanzine “The nightmare continues…”#2 από τη Biologica & D.I.Y distro

18:30 προβολή – 9 ημέρες πίσω από τα οδοφράγματα (ντοκιμαντερ) 

Σάββατο 18/12 στις 18:00 – Εκδήλωση/παρουσίαση της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών στην Αθήνα από την κατάληψη Terra Incognita  

 

Πέμπτη 16/12 στις 18:00 Καμάρα-συγκέντρωση υπεράσπισης της κατάληψης “Στέκι στο Βιολογικό”

Κάτω τα ξερά σας από την κατάληψη «Στέκι στο Βιολογικό»

Εδώ και 34 χρόνια το στέκι στο Βιολογικό λειτουργεί ως κατειλημμένος χώρος εντός του ΑΠΘ, ως σημείο συνάντησης των αγωνιζομένων, ως τόπος έκφρασης και δημιουργικότητας, μακριά και ενάντια στο εμπόρευμα και την εκμετάλλευση, με όπλο την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη. Ανά καιρούς έχουν συστεγαστεί και συστεγάζονται διάφορες πολιτικές ομάδες, δομές αλληλεγγύης και εγχειρήματα πραγματοποιώντας εκδηλώσεις, προβολές, καφενεία, συγκεντρώσεις/πορείες διατηρώντας φυσικά η καθεμία τα χαρακτηριστικά της στο λόγο και στις δράσεις της. Ως μία από αυτές τις ομάδες λοιπόν και εμείς, που ως συλλογικότητα υπερασπιζόμαστε αδιάλλακτα εδώ και 17 χρόνια την επιλογή της κατάληψης, είμαστε εδώ για να υπενθυμίσουμε την αναγκαιότητα της ύπαρξης των καταλήψεων και της υπεράσπισης αυτών, γιατί οι καταλήψεις δεν είναι κάτι ξεπερασμένο. Δεν πρέπει να αποτελέσουν μία εικόνα του παρελθόντος αλλά να κρατηθούν ζωντανές και παρούσες στους αγώνες που υπάρχουν και που έρχονται.

Μέσα σε αυτούς τους χώρους οργανώνουμε κάθε πτυχή της καθημερινότητας μας, από την κάλυψη των βασικών μας αναγκών μέχρι τη διασκέδαση μας με βάση πολιτικά κριτήρια και όχι κριτήρια μαζικής αποχαύνωσης. Μαθαίνουμε να ζούμε μέσα σε κοινότητες μακριά και απέναντι στο αδιέξοδο της εξατομίκευσης και της αλλοτρίωσης. Βρίσκουμε συλλογικές λύσεις στα υπαρκτά ατομικά προβλήματα ενώ αμφισβητούμε στην πράξη τα επίπλαστα αδιέξοδα που πλασάρει ο καπιταλισμός. Μας δίνεται η δυνατότητα να εκφράσουμε τη δημιουργικότητα και τις επιθυμίες μας χωρίς αυτές να φιλτράρονται μέσα από το πρίσμα της κερδοσκοπικής αξιοποίησης. Με βάση την οριζοντιότητα και την αυτοοργάνωση πολεμάμε στην πράξη κάθε μορφή ιεραρχίας. Οι καταλήψεις δεν είναι μέρη όπου χωράνε όλοι. Εξουσιαστικές συμπεριφορές και επιτελέσεις, μάτσο και σεξιστικές λογικές είναι εχθρικές και ως τέτοιες οφείλουν να αντιμετωπίζονται. Ένας τέτοιος χώρος είναι και το στέκι στο Βιολογικό το οποίο ενοχλεί τις πρυτανικές αρχές, που σε συνεργασία με τους μπάτσους ανά τα χρόνια, βρίσκουν διάφορες δικαιολογίες για να το εκκενώσουν.

Ερχόμαστε στο τώρα λοιπόν, που στις 18 Νοέμβρη 2021 παρατηρήσαμε κάποιες «δομικές παρεμβάσεις» εντός του κτηρίου του Βιολογικού και συγκεκριμένα στο χώρο του φουαγιέ, με την τοποθέτηση γυψοσανίδων που απέκλειαν το μισό χώρο εμπερικλείοντας και το κλείσιμο των τουαλετών. Έπειτα, μάθαμε ότι στις 16/9/21 υπογράφτηκε έργο εκμετάλλευσης του ισογείου της σχολής του Βιολογικού, δηλαδή και του στεκιού, ένα έργο ύψους 1.320.600,00 ευρώ, για τη δημιουργία βιβλιοθήκης και από τα σχέδια τους φαίνεται ξεκάθαρο ότι το στέκι προορίζεται για «αίθουσα αναμονής»…

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ότι το κράτος προσπαθεί να υλοποιήσει επιτέλους το σχέδιο του για την πλήρη αποστείρωση και αναδιάρθρωση του πανεπιστημίου μέσα από τη φίμωση κάθε φωνής για ελευθερία και δικαιώματα, την καταστολή κάθε ριζοσπαστικής δράσης και την απονέκρωση των ελεύθερων αυτών χώρων, με τις εξαγγελίες του για το φύτεμα της πανεπιστημιακής αστυνομίας, του ελέγχου στις εισόδους με κάμερες, τις κάρτες σίτισης, την ελάχιστη βάση εισαγωγής και όλο αυτό να εντάσσεται στην εφαρμογή του νόμου Κεραμέως-Χρυσοχοϊδη 4777. Και ενώ η φοιτητική κοινότητα το προηγούμενο διάστημα δέχτηκε όλη αυτή την επίθεση και απάντησε συλλογικά με τις πολύμηνες καταλήψεις, τώρα είναι αντιμέτωπη με όλα τα παραπάνω μαζί αλλά και με τα ανύπαρκτα μέτρα υγειονομικής προστασίας στις αίθουσες και χωρίς προσλήψεις επιπλέον προσωπικού γιατί τα λεφτά ξοδεύονται ως προς το όφελος και πάλι του κράτους και των κατασταλτικών του μηχανισμών.

Οι πρυτανικές αρχές χρησιμοποιώντας για μία ακόμη φορά το αφήγημα της ασφάλειας των πανεπιστημίων και της φοιτητικής κοινότητας από την «ασύδοτη δράση των εξωπανεπιστημιακών που έχουν ως ορμητήρια τα στέκια τους» ανακοίνωσαν ότι θα κλείσει και το τελευταίο αναρχικό στέκι στο ΑΠΘ (αναφερόμενοι στο Βιολογικό), με παρόμοιες δηλώσεις στοχοποίησης του χώρου να κάνει και ο υφυπουργός Παιδείας Συρίγος. Για μια ακόμη φορά μιλάνε για ζημιές, ξυλοδαρμούς φοιτητών κατηγορώντας αγωνιστές/ριες, παραποιώντας τα γεγονότα από τη δική τους πλευρά φυσικά, ενώ μέσα στο ίδιο το campus η μαφία των ναρκωτικών δρα ανενόχλητη, παρενοχλώντας κόσμο που μπαινοβγαίνει μόλις σκοτεινιάσει και ορισμένες φορές επιτίθεται για να κλέψει… Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που αφήνεται επίτηδες η μαφία σε τέτοιους χώρους καθώς χρησιμοποιείται το πρόσχημα των ναρκωτικών για να εισβάλλουν οι μπάτσοι πιο εύκολα. Δεν είναι η πρώτη φορά που μπάτσοι και πρυτανικές αρχές συνεργάζονται άψογα. Τα παραδείγματα πολλά με αρχή τις εκκενώσεις των καταλήψεων πανεπιστημιακής ιδιοκτησίας: κατάληψη Terra Incognita, Βανκούβερ Απάρτμαν, Rosa Nera (η οποία έχει ανακαταληφθεί), το αυτοδιαχειριζόμενο στέκι της ΑΣΟΕΕ, οι εισβολές στις ΦΕΠΑ, το σφράγισμα του κτηρίου Γκίνη στο Κάτω Πολυτεχνείο, η σκευωρία δίωξης για υποχρεωτική λήψη DNA των 14 αγωνιστών της κατάληψης πρυτανείας του ΕΜΠ, η καταπάτηση του ασύλου με τελευταίο τρανταχτό παράδειγμα την εισβολή (και εκδίωξη) στη ΣΘΕ ομάδας κουκουλοφόρων ασφαλιτών, βραδινές ώρες στις 11/12, ψάχνοντας κάτι ή κάποιους, με κάποιους εξ αυτών να κρατάνε πτυσσόμενα γκλοπ.

Το κράτος τα τελευταία χρόνια επιζητεί την ευθεία αντιπαράθεση με τις μαχόμενες δυνάμεις της αγωνιζόμενης κοινωνίας. Στέλνει τελεσίγραφα, κακοποιεί και βασανίζει στους δρόμους και στα σωφρονιστήρια, δολοφονεί και πνίγει μετανάστριες και μετανάστες στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, σημαδεύει τον καθένα και την καθεμία μας ξεχωριστά με το χέρι στη σκανδάλη. Είναι η δική μας στιγμή να περάσουμε στην ολομέτωπη επίθεση. Στον πόλεμο απαντάμε με πόλεμο. Στη βία του κρατικού και καπιταλιστικού αυταρχισμού απαντάμε με βία. Στη βαρβαρότητα της εξατομίκευσης απαντάμε συλλογικά οξύνοντας την μαχητική αντιπαράθεση.

Για όλους αυτούς λοιπόν τους λόγους και για χιλιάδες άλλους είμαστε εδώ για να δείξουμε την  έμπρακτη στήριξη και αλληλεγγύη μας στην κατάληψη «Στέκι στο Βιολογικό», που απειλείται με εκκένωση. Είναι επιτακτικό, τώρα περισσότερο από ποτέ, να μην αφήσουμε να μας πάρουν κι άλλα από τα απελευθερωμένα μας εδάφη.

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις

Κάτω τα ξερά σας από το Βιολογικό

Πέμπτη 16/12 στις 18:00 Καμάρα – Συγκέντρωση υπεράσπισης της κατάληψης «Στέκι στο Βιολογικό»

18/12: Παρουσίαση της κοινότητας των κατειλημμένων προσφυγικών και των κατασταλτικών σχεδιασμών απέναντί της

Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών
Στο κέντρο της Αθήνας ανάμεσα στη ΓΑΔΑ και τον Άρειο Πάγο υπάρχει ένα κτηριακό συγκρότημα 228 διαμερισμάτων εκ των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία είναι κατειλημμένα. Εδώ και 10 χρόνια χτίζεται εκεί μια αυτοργανωμένη πολυεθνική κοινότητα με κεντρικό αποφασιστικό όργανο τη Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών και με αυτόνομες δομές για τις πολιτικές και κοινωνικές ανάγκες της κοινότητας, όπως η γυναικεία δομή και το παιδικό στέκι. 
Η κοινότητα μέσω της ΣυΚαΠρο και των δομών της συμμετέχει στο τοπικό και διεθνές κίνημα και βρίσκεται πάντα σε προετοιμασία αντιμετώπισης της καταστολής που μεθοδεύουν κράτος και αφεντικά μέσω της ανάπλασης. 
Στην παρούσα εκδήλωση θα παρουσιαστούν η ιστορία, ο κόσμος και οι δομές της κοινότητας. Το πλαίσιο λειτουργίας, οι κινηματικοί αγώνες, η πρόταση υπεράσπισης των προσφυγικών και οι πολιτικές προτάσεις συνοργάνωσης. 
 
Οι καταλήψεις είναι αγκάθια και θα ματώσετε για να τις πάρετε
 
Σάββατο 18/12 στις 18:00 στο στέκι στο Βιολογικό
 

Αυτές οι νύχτες είναι του Αλέξη…

Ο πόλεμος αντηχεί ακατάπαυστα

…απο τις πρώτες ώρες της ημέρας μέχρι τη στιγμή που πέφτεις ξανά για ύπνο.

 …στη δουλειά, στο σχολείο, στις ανθρώπινες σχέσεις, στις πιο απλές χειρονομίες.

…στον καθέναν και την καθεμιά μας, μέσα μας και μας τρώει τα σωθικά.

Το Δεκέμβρη του 2008 αυτός ο πόλεμος πήρε χαρακτήρα μετωπικής σύγκρουσης. Με τους ένστολους δολοφόνους που σημάδευαν την κοινωνική ανυπακοή, όταν εκτελούσαν τον 15χρονο αναρχικό σύντροφο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο. Με την τυραννία που πάνω από την αξία της ανθρώπινης ζωής, έβαζε τις σπασμένες βιτρίνες και τους καμμένους ναούς του κέρδους και της εκμετάλλευσης. Με τους στυλοβάτες της νομιμότητας που ψάχνανε προβοκάτορες και ασφαλίτες κάτω από τις εξεγερμένες κουκούλες. Με τους φιλήσυχους πολίτες που θέλανε απλά να ξεχάσουν, να μιλήσουν για μεμονωμένα περιστατικά, να αδιαφορήσουν, να εξισώσουν την κρατική βία με την κοινωνική αντιβία, να αλλάξουνε σελίδα, να προχωρήσουν παρακάτω, όταν ο χρόνος πάγωνε στο σημείο μηδέν.

Το Δεκέμβρη του 2008, ο μητροπολιτικός ιστός παραδόθηκε στις φλόγες της εξέγερσης. Η κοινωνική ειρήνη ήταν παρελθόν. Η μοναρχία της δημοκρατίας κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος. Όλα τέθηκαν υπό αμφισβήτηση. Μέρες και νύχτες μέσα στις φλόγες της αντίστασης, στα οδοφράγματα, στις συγκρούσεις. Μέρες και νύχτες που μέσα στα χημικά και τους καπνούς, ανέπνεες ελευθερία.

13 χρόνια μετά, η υπεράσπιση της εξεγερτικής μνήμης, είναι ο αγώνας για την υπεράσπιση των ριζοσπαστικών μορφών πάλης και σύγκρουσης με το υπάρχον. Είναι ο αγώνας για την υπεράσπιση ενός κινήματος που επιμένει να αμφισβητεί το μονοπώλιο της νόμιμης βίας, τον κρατισμό σαν αποκλειστική μορφή κοινωνικής οργάνωσης, τη συνθηκολόγηση σαν αδιέξοδη επιλογή πολιτικής ύπαρξης.

Το Δεκέμβρη του 2008, το αναρχικό-αντιεξουσιαστικό κίνημα, σάρκα από τη σάρκα των κοινωνικών κινημάτων αντίστασης, βγήκε στην πρώτη γραμμή της σύγκρουσης για να κλείσει τους λογαριασμούς με τους κανίβαλους αυτού του κόσμου. Να υπερασπιστεί τη μνήμη και το χαμό ενός ακόμα συντρόφου που εκτελέστηκε από τις σφαίρες της ένοπλης δημοκρατίας. 13 χρόνια μετά, οι στιγμές σύγκρουσης, οι λεηλασίες του μητροπολιτικού πλούτου, η γενικευμένη αποσταθεροποίηση δεν είναι εικόνες από ένα ένδοξο μα ξεχασμένο παρελθόν. Η υπεράσπιση της εξεγερτικής μνήμης και η περιφρούρηση της ριζοσπαστικότητας του αναρχικού κινήματος απέναντι στους οπαδούς της νομιμότητας που θέλουν τις εξεγέρσεις νεκρές σε μουσεία, είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας. Είναι ζήτημα ήθους, συνέπειας, πίστης και στοχοπροσήλωσης στο δίκιο του κοινωνικού και ταξικού πολέμου που μαίνεται. Για την υπεράσπιση της βίας. Για την υπεράσπιση της ύπαρξής μας. Για την υπεράσπιση της ακηδεμόνευτης Ελευθερίας. 

Απέναντι στην τυραννία που επιμένει να βασανίζει, να φυλακίζει, να εκτελεί, ο ανυποχώρητος αναρχικός αγώνας με όλα τα μέσα δεν είναι απλά επιλογή, αλλά ιστορικό ζητούμενο της πολιτικής μας ύπαρξης. Με όπλο τη μνήμη της ιστορίας και όχι του τέλους της. Με αντίληψη των επίδικων της εποχής που ζούμε. Με διαδηλώσεις, απεργίες, συγκρούσεις και οδοφράγματα, με φωτιά και με μπαρούτι, ο Δεκέμβρης δεν είναι εδώ για να θυμίζει-είναι εδώ για να φοβίζει… 

Οι εξεγέρσεις δε μπαίνουν  σε μουσεία-Αυτές οι νύχτες είναι του Αλέξη

Αφιέρωμα Ένοπλη Μνήμη Δ Μέρος: Ένα κίνημα που κρατάει λογαριασμό | Λαϊκός επαναστατικός πόλεμος στην Τουρκία

Το αυτοδιαχειριζόμενο βιβλιοπωλείο Γραφή & Αντίσταση της κατάληψης Terra Incognita παρουσιάζει ένα κύκλο αφιερωμένο στα ένοπλα κινήματα και τα γεγονότα που καταγράφουν την επαναστατική ιστοριογραφία.

Δ΄ μέρος του αφιερώματος ΕΝΟΠΛΗ ΜΝΗΝΗ-Ένα κίνημα που κρατάει λογαριασμό | Λαϊκός επαναστατικός πόλεμος στην Τουρκία.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 13 χρόνων από τη δολοφονία του αναρχικού συντρόφου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, επιχειρούμε μια αναφορά στην ένοπλη προλεταριακή δικαιοσύνη των κόκκινων συνοικιών με αιχμή την κρατική δολοφονία του νεολαίου Belkin Elvan και τα επαναστατικά αντίποινα που ακολούθησαν-με τη συμμετοχή συντρόφων από το Λαϊκό Μέτωπο Τουρκίας.

Προβολές, διάθεση βιβλίων, συζητήσεις το Σάββατο 4 Δεκέμβρη στις 18:00 στο στέκι του Βιολογικού|ΑΠΘ

Παρέμβαση στο ράδιο Κόκκινο για τη δίκη του αγωνιστή Π. Γεωργιάδη

Εν όψει του δικαστηρίου στις 6/12του αγωνιστή Π. Γεωργιάδη και των συντρόφων Μ.Τ. Και Ε.Μ. πραγματοποιήθηκε από συντρόφισσες και συντρόφους της ανοιχτής συνέλευσης αλληλεγγύης παρέμβαση στον ραδιοφωνικό σταθμό “στο Κόκκινο” το πρωί της Παρασκευής 3/12.

Κατα τη διάρκεια της παρέμβασης διακόπηκε η ροή του προγράμματος για να ακουστεί ηχογραφημένο μήνυμα αλληλεγγύης ενώ στην είσοδο του σταθμού αναρτήθηκε πανό, πετάχτηκαν τρικακια και μοιράστηκαν κείμενα.

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ

Γιγαντοπανό αλληλεγγύης στον αγωνιστή Πολυκαρπο Γεωργιάδη

Γιγαντοπανό αλληλεγγύης στον αγωνιστή Πολύκαρπο Γεωργιάδη τοποθετήθηκε το πρωί της Τετάρτης 1/12 στο Εργατικο Κέντρο Θεσσαλονίκης από συντρόφισσες και συντρόφους της ανοιχτής συνέλευσης αλληλεγγύης.

Στις 23/09/2020 μετά από υποτιθέμενο ανώνυμο τηλεφώνημα η αντιτρομοκρατική πραγματοποιεί επιχείρηση σε αποθήκη στο Κουκάκι όπου συλλαμβάνει τον σύντροφο Π. Γεωργιάδη. Λίγες ώρες αργότερα, στα Πετράλωνα, συλλαμβάνονται οι σύντροφοι Μιχάλης Τ. και Ευτυχία Μ. . Προκειμένου να διασφαλιστεί η προφυλάκιση του συντρόφου Π. Γεωργιάδη, κράτος, εισαγγελικές αρχές και ΜΜΕ, σε αγαστή συνεργασία, επιδίδονται στις γνωστές μεθόδους καλλιέργειας ενός κλίματος τρομολαγνείας και τρομο-υστερίας προσπαθώντας να συνδέσουν επανειλημμένα -και αποτυχημένα- τις συλλήψεις με τη δράση της ένοπλης επαναστατικής οργάνωσης “Ομάδα Λαικών Αγωνιστών”. Μέσω αυτού εν τέλει επιτυγχάνουν την διόγκωση του κατηγορητηρίου μιας περίπτωσης απλής κατοχής εκρηκτικών σε βαρύτατο κακούργημα κρατώντας αιχμάλωτο τον σύντροφο για περισσότερο από ένα χρόνο. Στις 6/12 οι σύντροφοι καλούνται, να δικαστούν στο εφετείο Αθηνών.

Η συγκεκριμένη υπόθεση δεν είναι τίποτα λιγότερο από μία ακόμη επίθεση στην αγωνιζόμενη κοινωνία, στην ίδια την εργατική τάξη και το οργανωμένο κίνημα. Οι διαρκείς διώξεις, οι ξυλοδαρμοί, οι παρακολουθήσεις, οι τραμπουκισμοί, η μιντιακή στοχοποίηση κάνουν σαφές πως μες στην εντεινόμενη οικονομική κρίση, κράτος και κεφάλαιο επιδίδονται σε έναν αγώνα δρόμο για να περισώσουν τους εαυτούς τους από τις κοινωνικές εξεγέρσεις που έρχονται. Κάνουν ξεκάθαρο πως οφείλουμε με πείσμα, συνέπεια, μαχητικότητα και αποφασιστικότητα να αντιπαρατεθούμε όλο και πιο μαζικά, όλο και πιο συνολικά με την αστική τάξη, το κράτος και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς τους.

ΝΑ ΣΤΗΣΟΥΜΕ ΑΝΑΧΩΜΑΤΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ

ΔΙΚΗ: 6/12 – 09.00 Εφετείο Αθηνών

Συνέχεια της ανοιχτής συνέλευσης αλληλεγγύης στον αγωνιστή Πολυκαρπο Γεωργιάδη την Πέμπτη 2/12 στις 18.00 στη ΣΘΕ

27/11 στις 18:00 Καμάρα-Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον αγωνιστή Πολύκαρπο Γεωργιάδη

Στις 23/09/2020 μετά από υποτιθέμενο ανώνυμο τηλεφώνημα η αντιτρομοκρατική πραγματοποιεί επιχείρηση σε αποθήκη στο Κουκάκι όπου συλλαμβάνει τον σύντροφο Π. Γεωργιάδη. Λίγες ώρες αργότερα, στα Πετράλωνα, συλλαμβάνονται οι σύντροφοι Μιχάλης Τ. και Ευτυχία Μ. . Προκειμένου να διασφαλιστεί η προφυλάκιση του συντρόφου Π. Γεωργιάδη, κράτος, εισαγγελικές αρχές και ΜΜΕ, σε αγαστή συνεργασία, επιδίδονται στις γνωστές μεθόδους καλλιέργειας ενός κλίματος τρομολαγνείας και τρομο-υστερίας προσπαθώντας να συνδέσουν επανειλημμένα -και αποτυχημένα- τις συλλήψεις με τη δράση της ένοπλης επαναστατικής οργάνωσης “Ομάδα Λαικών Αγωνιστών”. Μέσω αυτού εν τέλει επιτυγχάνουν την διόγκωση του κατηγορητηρίου μιας περίπτωσης απλής κατοχής εκρηκτικών σε βαρύτατο κακούργημα κρατώντας αιχμάλωτο τον σύντροφο για περισσότερο από ένα χρόνο. Στις 6/12 οι σύντροφοι καλούνται να δικαστούν στο εφετείο Αθηνών.

Η συγκεκριμένη υπόθεση δεν είναι τίποτα λιγότερο από μία ακόμη επίθεση στην αγωνιζόμενη κοινωνία, στην ίδια την εργατική τάξη και το οργανωμένο κίνημα. Οι διαρκείς διώξεις, οι ξυλοδαρμοί, οι παρακολουθήσεις, οι τραμπουκισμοί, η μιντιακή στοχοποίηση κάνουν σαφές πως μες στην εντεινόμενη οικονομική κρίση, κράτος και κεφάλαιο επιδίδονται σε έναν αγώνα δρόμο για να περισώσουν τους εαυτούς τους από τις κοινωνικές εξεγέρσεις που έρχονται. Κάνουν ξεκάθαρο πως οφείλουμε με πείσμα, συνέπεια, μαχητικότητα και αποφασιστικότητα να αντιπαρατεθούμε όλο και πιο μαζικά, όλο και πιο συνολικά με την αστική τάξη, το κράτος και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς τους.

ΝΑ ΣΤΗΣΟΥΜΕ ΑΝΑΧΩΜΑΤΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ

ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΜΕΡΑΣ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 27/11 – 18.00 ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ

ΔΙΚΗ: 6/12 – 09.00 Εφετείο Αθηνών

Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στον αγωνιστή Π. Γεωργιάδη

Στέκι στο Βιολογικό κατάληψη για πάντα-34 χρόνια δεν είναι αρκετά

34 ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ

ΣΤΕΚΙ ΣΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

Την Πέμπτη 18 Νοέμβρη 2021, παρατηρήσαμε κάποιες “αλλαγές” εντός του κτηρίου του Βιολογικού και συγκεκριμένα στο χώρο του φουαγιέ, με την τοποθέτηση γυψοσανίδων που απέκλειαν το μισό χώρο, αφήνοντας ένα διάδρομο μεταξύ των δύο εισόδων του κτηρίου. Μάλιστα είχαν το θράσος να αφήσουν κάποια ευδιάκριτα σημάδια σε τοίχους, περιλαμβάνοντας τοίχο του στεκιού και προμηνύοντας την κατεδάφισή τους.

Μετά από σχετική έρευνα στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και του προγράμματος Διαύγεια (διαφάνεια στο κράτος), διαπιστώσαμε ότι στις 16 Σεπτέμβρη 2021, ανατέθηκε σε εργολαβία, έργο ύψους 1.320.600,00 ευρώ, με θέμα: “ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΔΙΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΧΩΡΩΝ ΙΣΟΓΕΙΟΥ ΚΤΗΡΙΟΥ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ, ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ Σ.Θ.Ε. (Σχολή Θετικών Επιστημών, γειτονικό κτήριο)“. Το χρονοδιάγραμμα τους προβλέπει ότι το συγκεκριμένο έργο πρέπει να παραδοθεί σε διάστημα 16 μηνών από την ανάρτηση – υπογραφή της συμφωνίας κι από τα σχέδια τους φαίνεται ξεκάθαρα ότι προορίζουν για “αίθουσα αναμονής” το χώρο του στεκιού, κάτι “άκρως απαραίτητο” άλλωστε για τη λειτουργία της σχολής. Ήδη πρυτάνεις και εργολάβοι ανέλαβαν δράση για την αναδιαμόρφωση “χρηστικών” χώρων και τη διεκπεραίωση του.

Τη στιγμή που η φοιτητική κοινότητα το προηγούμενο διάστημα δέχτηκε ολομέτωπη επίθεση, με τη ψήφιση του αντιεκπαιδευτικού νομοσχεδίου και των “μέτρων φύλαξης” εντός των Πανεπιστημίων, (Ομάδα Προστασίας Πανεπιστημιακού Ιδρύματος) κι ενώ βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με τη χείριστη κρατική διαχείριση της πανδημίας σε υγειονομικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο αντί να αναβαθμιστούνοι χώροι της εκπαίδευσης και ειδικότερα τα Πανεπιστήμια, προτιμούν την υποβάθμιση (όπως επίσης και στον τομέα της υγείας). Το κράτος, για πολλοστή φορά το, μας δείχνει ξεκάθαρα ότι στόχος του είναι η αποστείρωση του πανεπιστημίου, η αποδυνάμωση και η καταστολή οποιασδήποτε πολιτικής φωνής και ριζοσπαστικοποίησης και φυσικά η κερδοσκοπία προς όφελος μερικών τσεπών και όχι των ίδιων των φοιτητ(ρι)ών.

Δε μας εκπλήσσει καθόλου και δε ξεχνάμε ότι όσο μας δείχνουν τα δόντια τους εμείς θα τα σπάμε. Έχουν ιστορία και παρελθόν οι σχέσεις των πρυτανικών αρχών με το κράτος και τους κατασταλτικούς του μηχανισμούς. Από τις εκκενώσεις των καταλήψεων πανεπιστημιακής ιδιοκτησίας, Terra Incognita, Rosa Nera, Βανκούβερ Απάρτμαν, Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στην Α.Σ.Ο.Ε.Ε., τις εισβολές στη Φ.Ε.Π.Α. και τις εκτεταμένες φθορές στους υπό κατάληψη πολιτικούς χώρους, τη μελλοντική πρόσληψη ειδικών σωμάτων φύλαξης, μπάτσων δηλαδή και το φύτεμα τους εντός των πανεπιστημίων, μέχρι την πρόσφατη παρωδία του μείγματος D.N.A. και τις διώξεις των 14 αγωνιστρ(ι)ών της κατειλημμένης πρυτανείας του Ε.Μ.Π. της Αθήνας.

Το είχαμε πει και θα το ξαναπούμε, έχουμε ανοιχτούς λογαριασμούς και θα λογαριαστούμε. Το στέκι στο βιολογικό εδώ και 34 χρόνια λειτουργεί ως κατειλημμένος χώρος εντός του πανεπιστημίου και μέχρι και σήμερα συνεχίζει να αποτελεί σημείο συνάντησης και πολιτικής ζύμωσης με βασικό άξονα την αυτοοργάνωση με αντιεμπορευματικούς όρους, την αλληλεγγύη στα έγκλειστα συντρόφια και την καθημερινή διεκδίκηση των ζωών μας. Έχουν συστεγαστεί και συστεγάζονται ομάδες και εγχειρήματα, κάποια μακροβιότερα άλλων και πάντα διατηρώντας την πολυμορφία της έκφρασης, της δράσης και των αγώνων. Το πλαίσιο καταστολής το οποίο έχει υποστεί η κατάληψη ανά τα χρόνια, προέρχεται κυρίως από ενδοπανεπιστημιακές αρχές και κοσμητείες και ουκ ολίγες φορές έχουν στοχοποιηθεί άτομα, φοιτητές και συλλογικότητες που δραστηριοποιούνταν και δραστηριοποιούνται στο στέκι.

Για εμάς, αυτοί οι χώροι είναι χώροι ελευθερίας, που απορρίπτουν τις έννοιες της ιεραρχίας, της ιδιοκτησίας και της οικονομικής εκμετάλλευσης.

Αν νομίζουν ότι θα περιμένουμε άπραγα την εκκένωση του στεκιού, γελιούνται.

Είμαστε εδώ λοιπόν.

Όταν αγωνίζεσαι μπορεί και να χάσεις, όταν δεν αγωνίζεσαι έχεις ήδη χάσει

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις

στέκι στο Βιολογικό

Παρέμβαση στο Προξενείο της Πολωνίας για τη 30χρονη νεκρή Ιζαμπέλα

Τις τελευταές δεκαετίες στην Πολωνία υπάρχει ένα νομοσχέδιο που θεσμοθετεί τον βασανισμό  των γυναικών και αντιτίθεται σε όλη την ρητορική περί «θεσμοθέτησης» των ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθεριών, που έχουν κατοχυρωθεί και κερδηθεί με πολλούς αιματηρούς και μη αγώνες. Αναφερομάστε στο νομοσχέδιο που απαγορεύει τις εκτρώσεις, με εξαίρεση τις περιπτώσεις βιασμού, αιμομιξίας, κινδύνου της ζωής της μητέρας και λόγω κάποιας εμβρυικής δυσμορφίας ή κάποιας θανατηφόρας ασθένειας του εμβρύου. Τον οκτώβριο του 2020 η κυβέρνηση απαγόρευσε τη τελευταία περίπτωση, εκμεταλλευόμενη το γενικό lock down της πανδημίας,  καθώς το Συνταγματικό Δικαστήριο της Πολωνίας κήρυξε αντισυνταγματικές τις εκτρώσεις λόγω κάποιας εμβρυικής δυσμορφίας, οπότε και απαγορεύτηκαν στην συγκεκριμένη περίπτωση, γιατί όπως υποστηρίζουν παραβιάζεται το πολωνικό Σύνταγμα που προστατεύει τη ζωή κάθε ατόμου!

Ο συγκεκριμένος νόμος για τις εκτρώσεις πέρασε από το πολωνικό κοινοβούλιο και ψηφίστηκε το 1993 υπό την κυβέρνησητης Χάνα Σουτσόκα, μιας δεξιάς πολιτικού και ιδεολογικά όμοιας της Θάτσερ. Μεγάλη επιρροή φυσικά  στην ψήφιση του νομοσχεδίου είχε και η καθολική εκκλησία. Παρόλο που υπάρχουν αυτές οι εξαιρέσεις για το πότε κρίνεται απαραίτητη η έκτρωση, το 1996 ψηφίστηκε ένα νέο νομοσχέδιο που επέτρεπε στους γιατρούς το δικαίωμα της «αντίρρησης συνείδησης στην άμβλωση», ακόμη και αν αυτές είναι απολύτως νόμιμες. Επικαλούνται δηλαδή, ότι η έκτρωση έρχεται σε αντίθεση με την ηθική τους, με βάση τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις και την συνείδησή τους. 

Όμως όλη αυτή η νομοθεσία έρχεται σε αντιδιαστολή με τους ίδιους τους τους κανόνες καθώς υπήρξε ο πρώτος θάνατος εγκύου με προβλήματα υγείας στο έμβρυο, παρόλο που η κυβέρνηση το έθαψε και προσπαθεί να το συγκαλύψει ως «μεμονωμένο περιστατικό». Η 30χρονη Ιζαμπέλα έχασε την ζωή της στις 22 Σεπτεμβρίου καθώς οι γιατροί καθυστέρησαν να δράσουν εγκαίρως. Το έμβρυο δεν είχε αμνιακό υγρό και οι γιατροί περίμεναν να πεθάνει (σύμφωνα με τη νομοθεσία όπως υποστηρίζουν) για να προχωρήσουν στην έκτρωση. Η κοπέλα όμως ανέβασε πυρετό και λίγο αργότερα πέθανε από σηπτικό σοκ. Η είδηση του θανάτου της στάθηκε αφορμή για νέες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας από ακτιβιστές που ζητούν να ακυρωθεί η νομοθεσία για τις αμβλώσεις.

Η Πολωνία είναι χώρα καθολικών, που επηρεάζεται έντονα από την θρησκεία της, βαθιά συντηρητικήμε κυβερνών κόμμα το Prawo i Sprawiedliwosc (PiS), το οποίο είναι ένα εθνικό-συντηρητικό και χριστιανικό πολιτικό κόμμα με την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο έχοντας διορίσει «δικούς» του ανθρώπους σε διάφορα θεσμικά όργανα όπως και στο δικαστήριο,εξού και οι αλλαγές στο νομοσχέδιο περί εκτρώσεων.

Το νομοσχέδιο αυτό, το οποίο υπάρχει και σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, καταπατά τις ατομικές ελευθερίες εκατομμυρίων γυναικών και τους αφαιρεί το δικαίωμα να αποφασίζουν οι ίδιες το τί θα κάνουν με το σώμα τους. Επιπρόσθετα τις υποβάλλουν σε μια διαδικασία ψυχολογικών και σωματικών βασανιστηρίων, καθώς είναι αναγκασμένες να γεννήσουν μωρά τα οποία δεν θα καταφέρουν να ζήσουν πολλές ώρες ή και μέρες. Πολλές από αυτές καταφεύγουν για έκτρωση σε άλλες χώρες αλλά κάποιες που δεν έχουν ίσως την οικονομική δυνατότητα, οδηγούνται σε μη ασφαλείς εκτρώσεις στο σπίτι θέτοντας την ίδια τους τη ζωή σε κίνδυνο.

Για ακόμη μία φορά η γυναίκα βρίσκεται σε κατώτερη θέση και κάποιοι άλλοι αποφασίζουν για το σώμα και τη ζωή της. Όλα αυτά είναι απότοκα της πατριαρχίας πουυπάρχει από την απαρχή του ανθρώπινου είδους,η οποία συντηρείται από την ίδια την κοινωνία και αναπαράγεται από τον καπιταλισμό, όπουκαι η θρησκεία κατέχει μια υποβόσκουσα αλλά πολύ σημαντική θέση στην διαιώνισή της, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το δικαίωμα των γυναικών στην αυτοδιάθεση του σώματός τους.

Το πρωί της Δευτέρας 15 Νοέμβρη, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση αντιπληροφόρησης με πανό, αφίσες και τρικάκια στο Προξενείο της Πολωνίας, για το θάνατο της 30χρονης Ιζαμπέλα καθώς και τους αγώνες των γυναικών στην Πολωνία ενάντια στο νομοσχέδιο για τις εκτρώσεις. Ως αναρχικές/οι μαχόμαστε για την καταστροφή αυτού του σάπιου εξουσιαστικού οικοδομήματος. Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στο δικαστικό-θεσμικό σύστημα ότι θα αλλάξει κάτι προς βελτίωση των συνθηκών ζωής. Η γυναικεία απελευθέρωση δε θα έρθει μέσα από νομικά τερτίπια αλλά από καθημερινούς μαχητικούς αγώνες των εκμεταλλευόμενων ενάντια σε κάθε είδους εξουσία. Γι’αυτό αγωνιζόμαστε για ένα νέο κόσμο ελευθερίας και ισότητας σε αρμονική συνύπαρξη με τον φυσικό κόσμο, όπου θα ορίζουμε εμείς το τι θα κάνουμε με τα σώματά μας και τον σεξουαλικότητά μας. Για την αναρχία και την συνολικήαπελευθέρωση.

Κατω τα ξερά σας από τα σώματά μας

Δύναμη στις αγωνιζόμενες γυναίκες της Πολωνίας

Ελεύθερες και δωρεάν εκτρώσεις για όλες

css.php