Πολιτική δήλωση για την εκκένωση και την ομηρία της κατάληψης

Το πρωί της Δευτέρας 17 Αυγούστου η κατάληψη Terra Incognita εκκενώνεται ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ! από τις κατασταλτικές δυνάμεις του νεοφιλέλευθερισμού. Δυνάμεις κατοχής της δημοκρατίας εισβάλλουν στο κτήριο και για ώρες πραγματοποιούν έρευνες και κατασχέσεις. Μέρες μετά η κατάληψη παραμένει ακόμα ανοιχτή με τους μπάτσους να πανηγυρίζουν ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ! που έχουν τη δυνατότητα να παραβιαζουν κάθε γωνιά του απελευθερωμένου μας εδάφους.

Για πάνω από 16 χρόνια η κατάληψη Terra Incognita, έχει αποτελέσει σημείο συνάντησης και τριβής εκατοντάδων αγωνιστριών και αγωνιστών της μαχόμενης κοινωνικής βάσης. Με συνεχείς εκδηλώσεις, παρεμβάσεις, διαδηλώσεις και συγκρούσεις βρέθηκε παρούσα σε στιγμές μαχητικού αγώνα ενάντια στη βία του κρατισμού, ενάντια στα συμφέροντα των καπιταλιστικών μονοπωλείων, ενάντια στην παραβιαστική εξουσία του φασισμού και της πατριαρχίας, ενάντια σε κάθε διάκριση και ειδισμό. Μέσα στα εδάφη και τις αυτοοργανωμένες δομές αυτομόρφωσης, αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας της κατάληψης συναντήθηκαν και συναντιούνται ακόμα όλοι οι ¨γνωστοί-Άγνωστοι¨ μαχητές της ελευθερίας. Οικοδομήθηκαν απελευθερωτικές και ανεξούσιες σχέσεις, ανατρεπτικά σχέδια και επιχειρήσεις, όνειρα που μέρα με τη μέρα βρήκαν και βρίσκουν ακόμη και σήμερα ηθική και υλική υπόσταση. Η κατάληψη για πανω από 16 χρόνια αποτελεί σάρκα από τη σάρκα του πολύμορφου αγώνα ενάντια σε κάθε εξουσία και καταπίεση, χωρίς να ιεραρχεί και να διαχωρίζει τα μέσα που συμβάλλουν στην διασπορά των ελευθεριακών προταγμάτων και την οργάνωση της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης. Γιατί για μας αυτό είναι απελευθέρωση.

Η κατάληψη Terra Incognita σίγουρα δεν είναι και δεν επιθυμούμε να θεωρείται το κέντρο του κινηματικού σύμπαντος. Μια τέτοια άλλωστε ανάγνωση μόνο ως εγωκεντρική και αντισυντροφική θα μπορούσε να ληφθεί καθώς θα ακύρωνε στην πράξη κάθε άλλο κατασταλτικό χτύπημα. H Terra είναι ακόμα ένα εργαλείο αγώνα που μέσα από τη στρατηγική της συμβάλει στην κοινωνική διάχυση των αναρχικών προταγμάτων και την ένταση του αδιαμεσολάβητου αντικαθεστωτικού αγώνα. Γι’ αυτό και ανήκει κοινωνικά, πολιτικά και ιστορικά στα χέρια ολόκληρου του αντιεξουσιαστικού κινήματος που δεκαετίες τώρα μάχεται με όλα τα μέσα, ενάντια στην βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης. Αν όμως η κυβέρνηση και κάθε επίδοξος θιασώτης της καθεστωτικής νομιμότητας πιστεύει πως αυτό είναι το τέλος μας, ως κατάληψη, ως αναρχικοί αγωνιστές και αγωνίστριες και ως μαχόμενο κομμάτι της αγωνιζόμενης κοινωνίας επενδύει σε τυφλές ελπίδες.

Για μας η απόφαση αυτή, αποτελεί κομμάτι της κεντρικής κατασταλτικής στρατηγικής, υπαγορευμένη από τα υψηλά κλιμάκια της κρατικής τρομοκρατίας. Το κράτος επιζητεί (εδώ και μήνες) την ευθεία αντιπαράθεση με τις μαχόμενες δυνάμεις της αγωνιζόμενης κοινωνίας. Στέλνει τελεσίγραφα, κακοποιεί και βασανίζει στους δρόμους και στα σωφρονιστήρια, δολοφονεί και πνίγει μετανάστριες και μετανάστες στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, σημαδεύει το καθένας και την καθεμία μας ξεχωριστά με το χέρι στη σκανδάλη. Είναι η δική μας στιγμή να περάσουμε στην ολομέτωπη επίθεση. Στον πόλεμο απαντάμε με πόλεμο. Στη βία του κρατικού και καπιταλιστικού αυταρχισμού απαντάμε με βία. Στη βαρβαρότητα της εξατομίκευσης απαντάμε συλλογικά οξύνοντας την μαχητική αντιπαράθεση.

Καλούμε τις μαχόμενες επαναστατικές δυνάμεις  σε κάθε γωνιά της Γης να ενώσουν μαζί μας το λόγο και τις πράξεις τους, ενάντια στην καταστολή . Να φωνάξουμε όλοι μαζί πως οι καταλήψεις δεν είναι νεκρά ντουβάρια. Είναι οι ζωντανές στιγμές αγώνα του χθες, του σήμερα, του πάντα.

Καμία αναδίπλωση, καμία υποταγή-Επίθεση, επίθεση, επίθεση…

κατάληψη (για τώρα και για πάντα) Terra Incognita

 

Αλληλεγγύη στην κατάληψη Marbre που απειλειται με εκκένωση από το γαλλικό κράτος

Τον Οκτώβριο του 2020 άτομα του ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος του Παρισιού καταλαμβάνουν ένα παλιό εργοστάσιο μαρμάρου και να του δώσουν ζωή. Αποφασίζουν έτσι να εναντιωθούν στις κοινωνικές νόρμες της μητροπολιτικής ρουτίνας και να ζήσουν με βάση την αυτοοργάνωση ενάντια σε όλα τα προτάγματα των κομμάτων και των θεσμικών δομών. Ένα μέρος του σπιτιού της Marbre χρησιμοποιείται για τις στεγαστικές ανάγκες του κόσμου, δίνοντας μια ανάσα ελευθερίας στην εξευγενοποίηση της περιοχής της Montreuil (περιοχή στα ανατολικά προάστια του Παρισιού) όπου καθημερινά ανοίγουν καινούρια bio-shop, αυξάνονται τα ενοίκια και καθαρίζουν τους δρόμους από όλα εμάς τα παρείσακτα αυτού του κόσμου. Η Marbre σαν ύπαρξη εναντιώνεται σε αυτό το καθεστώς, αφού αν δεν είχε καταληφθεί το κτίριο θα είχε ήδη χρησιμοποιηθεί ως βάση για καινούρια τουριστικά διαμερίσματα ή λοφτ προς πώληση, στέκεται απέναντι στον καπιταλιστικό τρόπο ζωής προάγοντας την ελεύθερη συνεισφορά, αγωνίζεται ενάντια στις φυλακές, στον σπισισμό και δρα για την κατάργηση των συνόρων-φυλακών.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το κράτος επιτίθεται ανοιχτά στην Marbre καθώς τον Φεβρουάριο του 2021 το κτίριο εκκενώθηκε και ανακαταλήφθηκε την αμέσως επόμενη μέρα. Στην συνέχεια του αγώνα, το δικαστήριο του Ιουνίου έκανε δεκτές τις αιτήσεις παραμονής στην καταληψη από 1.11.21 μέχρι 1.04.22, όπου είναι μειωμένες οι εξώσεις και εκκενώσεις λόγω κρύου. Παρόλα αυτά οι υπεύθυνοι δεν φάνηκαν να πτοήθηκαν και υπέγραψαν τα χαρτιά για την απομάκρυση των καταληψιών ως και τις 23 Σεπτεμβρίου. Η επόμενη δικαστική απόφαση αναμένεται στις 16 Νοέμβρη και μέχρι τότε η Marbre βρίσκεται σε συνεχή επαγρύπνηση, καλεί και οργανώνεται με κομμάτια του κινήματος σε ανοιχτές συνελεύσεις και διαλόγους, workshop, παρουσιάσεις με σκόπο να αποτραπεί  με τον καλύτερο τρόπο μια απόπειρα εκκένωσης. Οι συλλογικές διαδικασίες έχουν ως στόχο να αντιμετωπισθεί οσό το δυνατόν καλύτερα το συλλογικό και ατομικό άγχος, ο φόβος και η οργή λόγω της καταστολής.

Οι κατασταλτικές επιθέσεις του κράτους των πλουσίων είναι ένα φαινόμενο που δεν γνωρίζει σύνορα. Μπορεί τα κράτη να είναι διαφορετικά αλλά αυτό που μας ενώνει είναι η ανάγκη για ελευθερία, ο αγώνας για έναν κόσμο φτιαγμένο από χαμόγελα και χορούς πάνω στις στάχτες του γερασμένου αυτού κόσμου. Η επίθεση στην Marbre μπορεί να μην μας βρίσκει όλους/ες δίπλα στους δρόμους της μητρόπολης αλλά μας συνδέει ο κοινός στόχος προς την ελευθερία σε όλη τη γη. Από το εργοστάσιο της Φάμπρικα Υφανέτ που απειλείται με κατεδάφιση-εκκένωση μετά απο 17 χρόνια, μέχρι την Marbre στους δρόμους της Montreuil επιλέγουμε συνειδητά να στεκόμαστε αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες στην σωστή πλευρά του οδοφράγματος. Εκκενώνουν καταλήψεις και όχι ιδέες, αγκαλιές και αναμνήσεις. Στοχεύουν τους τοίχους και εμείς θα δείχνουμε για πάντα ότι δεν πέτυχαν ποτέ τις καρδιές μας. Γιατί θέλουμε ακόμη τον ήχο της καταιγίδας.

ΚΙ ΑΝ ΕΠΙΤΙΘΕΣΤΕ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΜΑΣ ΚΙ ΑΝ ΤΟΥΣ ΚΑΤΕΔΑΦΙΖΕΤΕ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΙΣΚΕΤΕ ΠΑΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΑΣ ΝΑ ΣΑΣ ΠΕΤΡΟΒΟΛΑΜΕ ΜΕ ΤΑ ΧΑΛΑΣΜΑΤΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΠΟΥ ΑΠΕΙΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΕΚΚΕΝΩΣΗ

ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΜΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΚΑΙ Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΟΥΣ

*

During October of 2020 people of the anti-authoritarian movement of Paris decide to occupy an old marble factory and bring back life to its ruins. In this way they decided to go against the social norms of the everyday metropolitan routine and live a life based on self-organization against all the parties and institutions. One part of Marbre is used for the housing needs of the people, providing a space of freedom against the gentrification of the Montreuil region (a region of the east suburbs of Paris) where new bio shops open every day, rent prices are rising while they try to cleanse the streets from all of us, the outcasts of this word. Marbre exists against all this status, since if the building has not been occupied it would have already been used as a foundation for new tourist apartments and lofts. It stands against the capitalist lifestyle promoting free contribution instead of standard payment, it fights for the demolition of prisons, speciesism and borders.

This is not the first time that the state acts against Marbre since during February of 2021 the squat was evicted for the first time, yet the people managed to reoccupy the building the next day. The next steps of the struggle for the house go with a trial taking place on June 2021 accepting the request of the people to remain in the building from 01.11.2021 until 01.04.2022 when the eviction of the buildings are more rare due to the winter period. However, the people in charge did not seem to care and signed the paperwork demanding the people to leave the building until the 23rd of September. The next legal procedure is on the 16th of November and until then Marbre is widely alerted, calls, and organizes parts of the movement in open assemblies, workshops and events in order to prevent an attempt of eviction. These events, also, have as a goal to deal with the stress, the fear, and the rage of oppression in the best way possible.

These attacks of the state of the rich work as a tactic that meets no borders. The state’s name may be different but what brings us together is the need for freedom, the struggle for a world full of laughter and dance build on the ashes of this old, miserable world. The attack against Marbre may not find all of us next to each other in the streets of the same city but the common struggle for liberation across the world is what deeply connects us in a way they will never understand. From the factory of Fabrika Ifanet which is, also, being threatened with its demolition-eviction after 17 years, until Marbre in the streets of Montreuil, we consciously decide to stand in solidarity at the right side of the barricades. They may evict squats, but they cannot evict our smiles, hugs and memories. They aim at the walls of our houses, but we will always show them that they can never get our hearts. Because we still yearn for the sound of the storm.

EVEN IF YOU ATTACK OUR SPACES, EVEN IF YOU TEAR THEM DOWN

YOU WILL ALWAYS FIND US IN FRONT YOU, STONING YOU WITH THEIR REMAINS

SOLIDARITY TO THE SQUATS THAT ARE THREATENED WITH EVICTION.

OUR HAPPINESS WILL BE OUR BEST REVENGE AND THEIR WORST NIGHTMARE

Αφιέρωμα Ένοπλη Μνήμη Α’ μέρος: 44 χρόνια μετά…

44 χρόνια μετά τη δολοφονία του αντάρτη πόλης Χρ. Κασίμη, η μνήμη δεν είναι σκουπίδι. Α΄ μέρος του αφιερώματος ΕΝΟΠΛΗ ΜΝΗΝΗ με αναφορά στα γεγονότα του Οκτώβρη του 1977. Προβολές, διάθεση βιβλίων, συζητήσεις την Τετάρτη 20 Οκτώβρη στις 18:00 στο στέκι του Βιολογικού|ΑΠΘ

Αντιφασιστική συγκέντρωση

Τις τελευταίες δυο εβδομάδες φασίστες επιτέθηκαν σε φοιτητές/φοιτήτριες και αγωνιστές/αγωνίστριες του αντικαπιταλιστικού κινήματος στις δυτικές συνοικίες της Θεσσαλονίκης. Οι πρώτες φασιστικές επιθέσεις σημειώθηκαν έξω από το ΕΠΑΛ Σταυρούπολης, όπου παλαιότερα είχαν πραγματοποιηθεί καταλήψεις με εθνικιστικό πρόσημο στα πλαίσια του γενικότερου εθνικιστικού παροξυσμού που είχε ανακινήσει το μακεδονικό.

Καμία φασιστική κίνηση δεν έμεινε, όμως, αναπάντητη. Πλήθος κόσμου πλαισίωσε επί μέρες τις αντιφασιστικές δράσεις, τις συγκεντρώσεις και τις διαδηλώσεις στα δυτικά. Μάλιστα, οι αστυνομικές δυνάμεις επιτέθηκαν απρόκλητα στην αντιφασιστική διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 2/10, συλλαμβάνοντας δύο συντρόφους, προστατεύοντας έτσι την συγκέντρωση 50 φασιστών του Ιερού Λόχου.

Διαπιστώνουμε ήδη την προσπάθεια δημόσιας επανεμφάνισης των φασιστικών και παρακρατικών δυνάμεων, την απόπειρα στρατολόγησης και ένταξης νέων μελών στις τάξεις τους. Η συγκυρία είναι εξαιρετικά κρίσιμη. Τώρα, στην αρχή της προσπάθειας για την εκ νέου ανάπτυξη του φασιστικού κτήνους, πρέπει το αντιφασιστικό κίνημα να δράσει οργανωμένα, συσπειρωμένα και μαχητικά, για να στείλουμε τους φασίστες πίσω στις τρύπες τους. Η κυβέρνηση της ΝΔ από τη μια προσπαθεί να ενισχύσει τη θεωρία των δύο άκρων στον δημόσιο λόγο, ξεπλένοντας πολιτικά τον φασισμό, από την άλλη οι δυνάμεις καταστολής κατ’ εντολή της κυβέρνησης επικουρούν το έργο των φασιστών παρέχοντάς τους κάλυψη και υποστήριξη. Καμία απόφαση της αστικής δικαιοσύνης δε σηματοδοτεί το τέλος του φασισμού. Ο φασισμός είναι αντεπαναστατικό εργαλείο της αστικής τάξης. Αυτήν τη στιγμή επιχειρεί να κερδίσει έδαφος κοινωνικά, για να καταστεί αντίπαλο δέος απέναντι στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες των από τα κάτω, για να αποτελέσει αρωγό στην εντεινόμενη κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Τον φασισμό έχουν ιστορικό χρέος και ταξικό συμφέρον να τον τσακίσουν όσοι βρίσκονται στη βάση της κοινωνικής και ταξικής πυραμίδας. Μόνο οι καταπιεσμένοι και εκμεταλλευόμενοι δύνανται να συντρίψουν τον φασισμό στον αγώνα τους για την επαναστατική ανατροπή του κράτους και του καπιταλισμού, για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας που θα διέπεται από σχέσεις ελευθερίας, ισότητας, αμοιβαιότητας, αλληλεγγύης, από αυτοδιαχείριση της οικονομικής ζωής και των κοινωνικών υποθέσεων.

Οφείλουμε, λοιπόν, να σταθούμε ανάχωμα στην ανάπτυξη της φασιστικής απειλής. Στους χώρους εργασίας, τις γειτονιές, τα σχολεία, τις σχολές και τους δρόμους να τσακίσουμε τους φασίστες. Να εμποδίσουμε κάθε φασιστική κινητοποίηση στον δρόμο, όπως την επιχειρούμενη συγκέντρωση την Κυριακή 10/10 που καλείται από τους φασίστες του Ιερού Λόχου.

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΡΕΦΕΙ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ:

ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΟΚΤΩΒΡΗ, 17:30 ΤΣΙΜΙΣΚΗ ΜΕ ΝΑΥΑΡΙΝΟΥ

κάλεσμα :

  • Συλλογικότητα αναρχικών από τα ανατολικά
  • Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης
  • Ανοιχτή συνέλευση δυτικών συνοικιών
  • Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο
  • Κατάληψη Terra Incognita

Κάτω τα ξερά σας από την Φάμπρικα*Υφανέτ

Οι καταλήψεις δεν είναι νεκρά ντουβάρια, είναι ζωντανοί αγώνες και εστίες αντίστασης για έναν κόσμο ελευθερίας

Τον Αύγουστο του 2021 ένα δημοσίευμα σε τοπικό ρουφιανοσάιτ παρουσιάζει το κατειλημμένο κτίριο της Υφανέτ ως «μια εικόνα αισθητικά απελπιστική και επικίνδυνη-στα όρια της κατάρρευσης εξωτερικά και ερειπωμένο εσωτερικά και ότι οι εγκαταστάσεις του παραμένουν αναξιοποίητες». Πίσω από όλο αυτό κρύβεται το νομοσχέδιο για την εκμετάλλευση των αρχαιολογικών χώρων και μουσείων που υπόκεινται στο υπουργείο πολιτισμού. Παρόλο που αρκετοί τέτοιοι χώροι είχαν κριθεί διατηρητέοι, οπότε δε μπορούσαν να γκρεμιστούν, το 2018 επί κυβέρνησης Σύριζα, πέρασαν στον ΤΑΙΠΕΔ (μεταξύ των οποίων και η Υφανέτ), που σημαίνει ότι μπορούν να αξιοποιηθούν για εμπορικούς λόγους είτε απ’ το δημόσιο είτε απ’ τον ιδιωτικό τομέα. Προσθετικά  για όσα κτίρια χρειάζεται πολύ μεγάλη επένδυση γιατί μπορεί να βρίσκονται σε κακή κατάσταση και «προστατεύονται» από τον αρχαιολογικό νόμο, ψηφίστηκε ένα έξτρα νομοσχέδιο που επιτρέπει την κατεδάφιση κτιρίων άνω των 100 χρόνων που θεωρούνται επικίνδυνα, κάτι που είναι αρκετά φωτογραφικό για την Υφανέτ, καθώς στις 8/8 το υπουργείο πολιτισμού ανακοίνωσε την απόφαση για «καθαίρεση τμημάτων στεγών του χαρακτηρισμένου ως ιστορικού διατηρητέου μνημείου βιομηχανικού συγκροτήματος ΥΦΑΝΕΤ, στη Θεσσαλονίκη».

Ας μη μιλήσουμε για το γελοίο πρόσχημα της αξιοποίησης ενός εγκαταλελειμμένου κτιρίου ενώ τριγύρω μας υπάρχουν άπειροι άστεγοι, άνθρωποι χωρίς φαγητό, μετανάστριες που φυλακίζονται στα camps και το κράτος απλά συνεχίζει να εθελοτυφλεί και να τους κρατάει στο περιθώριο. Ας μη μιλήσουμε για κατειλημμένα κτίρια που έπρεπε να εκμεταλλευτούν για το κέρδος και μόνο, οπότε εκκενώθηκαν ενώ στην ουσία αποτελούσαν απειλή για την εξουσία με άπειρα παραδείγματα που εντέλει δε προέβησαν σε καμία «αξιοποίηση»: η Terra Incognita (το κτίριο που στεγαζόμασταν για σχεδόν 17 χρόνια και παραμένει κλειδαμπαρωμένο και φρουρούμενο), η Δέλτα, το Ορφανοτροφείο που γκρεμίστηκε και παρέμεινε έτσι, η Βανκούβερ στην Αθήνα, η Σκαραμαγκά και πολλά άλλα. Πρέπει να σταθούμε εμπόδιο σε όλο αυτό το πρόσχημα της «αξιοποίησης» κτιρίων, να στήσουμε παντού εστίες ανομίας, να μπούμε στα άδεια σπίτια και να τα μετατρέψουμε σε χώρους συνάντησης και τριβής όλου του μαχόμενου κοινωνικού συνόλου, σε ακόμα ένα εργαλείο αγώνα που συμβάλλει στην κοινωνική διάχυση των αναρχικών προταγμάτων και την ένταση του αδιαμεσολάβητου αντικαθεστωτικού αγώνα.

Όλη αυτή η συνθήκη εντάσσεται μέσα στο πλαίσιο της ανάπλασης και του εξευγενισμού που παρατηρείται και σε διάφορες άλλες περιοχές της Θεσ/νίκης, όπως στην Άνω Πόλη, η οποία χαρακτηρίζεται πλέον από τις πιο ακριβές περιοχές με μια ραγδαία αύξηση των ενοικίων καθώς στη θέση παλιών νεοκλασικών κτιρίων βλέπουμε να ξεφυτρώνουν νέα κυριλέ ομοιόμορφα τριώροφα.

Όμως δεν υπολόγισαν σωστά. Οι καταληψίες της Υφανέτ και άλλοι πόσοι που την πλαισιώνουν καθημερινά δίνουν ζωή στο κτίριο εδώ και 17 ολόκληρα χρόνια. Γεμίζουν τους χώρους του εργαστασίου με φωνές, γέλια, εκδηλώσεις, συζητήσεις, πορείες στους γύρω δρόμους της γειτονιάς και πολλά άλλα. Η κατάληψη της Υφανέτ στεγάζει επιθυμίες και όνειρα πολλών ανθρώπων που παίρνουν υλική υπόσταση, δίνει χώρο στο να ικανοποιηθούν οι ανάγκες και τα θέλω όσων νιώθουν καταπιεσμένοι/ες από το εξουσιαστικό σύστημα. Δημιουργούνται αληθινές και ειλικρινείς σχέσεις μακριά από την αλλοτρίωση, την αποξένωση, την εμπορευματοποίηση των πάντων, την εκμετάλλευση που βιώνουμε μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα.

Οι καταλήψεις για εμάς από την αρχή αποτελούν ρήξη με τον κόσμο της εξουσίας και της καταστολής. Αποτελούν εδάφη απελευθερωμένα από τα δεσμά της εξουσίας, χωρίς κανόνες και νόμους, όπου η καθεμία από εμάς μπορεί να εκφραστεί ελεύθερα, να δημιουργήσει, να διασκεδάσει, να αισθανθεί, να ζήσει έξω και ενάντια στη κυρίαρχη κανονικότητα που έχει επιβληθεί από την εξουσία. Γι’ αυτό και οι καταλήψεις δεν είναι κάτι ξεπερασμένο. Δε θα αποτελέσουν μια εικόνα του παρελθόντος. Θα παραμείνουν ζωντανές και παρούσες στις στιγμές αγώνα του παρόντος. Θα είναι εδώ να περιμένουν όσους και όσα θα έρθουν. Υπερασπιζόμαστε αδιάλλακτα ως συλλογικότητα εδώ και σχεδόν 17 χρόνια την επιλογή της κατάληψης ως μέσο οργάνωσης του αντικρατικού αγώνα, ως σημείο αναφοράς και συνάντησης των αγωνιζόμενων, ως τόπο έκφρασης και δημιουργικότητας μακριά και ενάντια στο εμπόρευμα, ως ορμητήριο ρήξης και σύγκρουσης με τους μηχανισμούς καθυπόταξης της ελευθερίας. Και αυτό γιατί πολύ απλά, οι ανάσες ελευθερίας δεν εξαγοράζονται, κατακτιούνται με αγώνες.

Για όλους αυτούς λοιπόν τους λόγους και για χιλιάδες άλλους είμαστε εδώ για να δείξουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας και την έμπρακτη στήριξη μας στους συνοδοιπόρους μας σε αυτό το ταξίδι αυτά τα 17 χρόνια. Είμαστε εδώ για να υπερασπιστούμε την Υφανέτ και κάθε άλλη κατάληψη που απειλείται με εκκένωση. Γιατί ό,τι αγαπήσαμε σε αυτόν τον κόσμο ήταν πάντα εναντίον του.

Κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις και τις δομές του αγώνα

Αλληλεγγύη στην κατάληψη της Υφανέτ

Μικροφωνική αλληλεγγύης-Τρίτη 5 Οκτώβρη 18:00 Καμάρα

Πορεία υπεράσπισης της κατάληψης Φάμπρικα*Υφανέτ

Παρασκευή 15 Οκτώβρη 18:00 Πολιτιστικό Κέντρο Τούμπας

Καμία ανοχή στους ναζί-Αντιφασιστική Συγκέντρωση

Η Θεσσαλονίκη διατηρεί ακέραια την ιστορική μνήμη:

Τα σχολεία, οι γειτονιές και οι δρόμοι της ανήκουν σε όσες και όσους αγωνίζονται

και όχι στους φασίστες

Τα πρόσφατα γεγονότα σε σχολικό συγκρότημα στη Σταυρούπολη δεν αφήνουν περιθώρια παρεξηγήσεων. Ναζιστικοί χαιρετισμοί, μαχαίρια, μολότοφ, κατήχηση νέων παιδιών στον φασισμό από εξωσχολικούς, ξυλοδαρμοί αντιφασιστών μαθητών αλλά και πρωτοφανής κάλυψη από τη διεύθυνηση του σχολείου και τους μπάτσους οι οποίοι πραγματοποιούσαν ταυτόχρονες επιθέσεις στους φοιτητές και τις φοιτήτριες με δακρυγόνα. Λίγες ημέρες πριν πραγματοποείται επίθεση στο κινηματικό μπλοκ του thessaloniki pride.

Ξέρουμε καλά το ποια συμφέροντα οπλίζουν τα χέρια των φασιστών κάθε φορά που τους χρειάζονται και δεν περιμένουμε τίποτα από την αστική δικαιοσύνη.

Έχουμε μνήμη

Γιατί στην ίδια πόλη ήταν πολλές φορές που οι φασίστες για λογαριασμό των αφεντικών τους, αποπειράθηκαν να σηκώσουν χέρι πάνω σε μειονότητες, σε ομοφυλόφιλους, σε μαθητές, σε εργαζόμενους, σε αγωνιστές. Από τον εμπρησμό του συνοικισμού του Κάμπελ μέχρι τον εμπρησμό της κατάληψης Libertatia, από τις επιθέσεις σε απεργούς τη δεκαετία του 1930 από την 3Ε και τις εκτελέσεις από τους ναζί επί κατοχής μέχρι τις επιθέσεις σε προσφυγάκια που κάποιοι “άριοι” γονείς δεν θέλαν στα σχολεία, από το διαρκές κυνήγι των μεταναστών από φασίστες και μπάτσους στα σύνορα και τις πόλεις μέχρι το σπάσιμο μαθητικών καταλήψεων από κάθε λογής φασίστες τις προηγούμενες δεκαετίες, είναι η ίδια ρίζα που γεννάει, θρέφει και οπλίζει τον ρατσισμό και τη φασιστική βία.

Είναι το κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα που όπως χαρτζιλίκωνε την Χρυσή Αυγή για να κάνει επερωτήσεις για τις φοροελαφρύνσεις των εφοπλιστών μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης του 2009, τώρα προετοιμάζει τα νέα τάγματα εφόδου που θέλει να στήσει απέναντι σε κάθε έναν και κάθε μία που κρίνεται ως περιττός, που διεκδικεί, που αγωνίζεται.

Έχουμε οργή

Μετά τη μεγαλειώδη αντιφασιστική πορεία 4000 και πλέον ανθρώπων την προηγούμενη Τετάρτη στους δρόμους της Σταυρούπολης, η ακροδεξιά γκρούπα του Ιερού Λόχου ανακοίνωσε συγκέντρωση στην γειτονιά.

Είναι καθήκον του κινήματος της πόλης να τους ξαναστείλει στις τρύπες τους όπως έκανε και πριν 3 χρόνια και να περιφρουρήσει την ιστορία, το παρόν και το μέλλον της.

Είναι καθήκον κάθε αναρχικού, κάθε κομμουνιστή, κάθε αντιφασίστα αλλά και κάθε εκμεταλλευόμενου και καταπιεσμένου να υπερασπιστεί τα νέα παιδιά που βγαίνουν ματωμένα από τα σχολεία, τις γειτονιές μας, την ίδια μας την ύπαρξη από το μακρύ χέρι του κράτους και του κεφαλαίου.

Έχουμε δίκιο. Θα νικήσουμε…

Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό δεν πρέπει να μας αποσπάσει την προσοχή από την ολομέτωπη επίθεση που δέχεται η κοινωνική βάση την ίδια περίοδο σε μία σειρά μετώπων. Ούτε όμως μπορεί να υποτιμηθεί.

Αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης και απαραίτητη προϋπόθεση για αυτό είναι να ισοπεδωθούν παλιά και νέα τάγματα νεοναζί.

Καλούμε σε νέα συνέλευση για τον σχεδιασμό των επόμενων αντιφασιστικών δράσεων την Παρασκευή 1 Οκτωβρίου στις 18.00 στη ΣΘΕ και σε

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ενάντια στην συγκέντρωση φασιστών στην Σταυρούπολη το Σάββατο 2 Οκτωβρίου στις 17.30 στην οδό Λαγκαδά στο πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά.

Με ενότητα και οργάνωση, με οργή και σχέδιο, όσες φορές κι αν χρειαστεί απ’ την αρχή, στις δουλειές, στα σχολεία, στις σχολές, στις γειτονιές, στο δρόμο και μόνο στο δρόμο:

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ!

Αντιφασίστες/ αντιφασίστριες

Παρέμβαση σε παράρτημα του Γενικού Χημείου του Κράτους-Συλλήψεις 2 συντρόφων

Το βράδυ της Κυριακής 26 Σεπτέμβρη μέλη της συλλογικότητάς μας, πραγματοποίησαν παρέμβαση με μπογιές και τρικάκια στο παράρτημα του Χημείου του Κράτους, ως μια πρώτη κίνηση αλληλεγγύης και ανάδειξης της κατασταλτικής μεθόδευσης ενάντια σε 14 συντρόφισσες και συντρόφους που λαμβάνουν κλήσεις το τελευταίο διάστημα για λήψη γενετικού υλικού και ανάλυση DNA. Το κοινό σημείο αναφοράς των 14 αγωνιστών-τριών αποτελεί η κατάληψη της πρυτανείας του Ε.Μ.Π, που πραγματοποιήθηκε εν όψει της επετείου της 17 Νοέμβρη της περασμένης χρονιάς, με πρόταγμα τη διατήρηση του ανοιχτού ακαδημαϊκού ιδρύματος ενώ η νέα κατασταλτική επιχείρηση αφορά την ταύτιση ανδρικού γενετικού υλικού μεταξύ κινητού αντικειμένου(άδειου μπουκαλιού) που βρέθηκε εντός της κατειλημμένης πρυτανείας, με κάποια χαρτιά με αίμα, που βρέθηκαν επί της οδού Σπύρου Τρικούπη 3 στα Εξάρχεια, μετά από επίθεση κατά δελτάδων με μολότοφ τις πρωινές ώρες της 7/12/2014. Τη χρονιά εκείνη κάποιοι εκ των συντρόφων/συντροφισσών βρισκόντουσαν στην ηλικία των 12-15, δεν ήταν πολιτικά ενεργοί ή ζούσαν και σε άλλη πόλη.

Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης, πλήθος δυνάμεων της ΟΠΚΕ με προτεταμένα τα όπλα και ύφος χιλίων καρδιναλίων συνέλαβαν τους 2 συντρόφους, οι οποίοι παραπέμφθηκαν με τη διαδικασία του αυτοφώρου στα δικαστήρια λαμβάνοντας αναβολή. Απέναντι σε ακόμη μια απόπειρα φίμωσης και δέσμευσης του αγωνιζόμενου κινήματος που υψώνει αναχώματα ενάντια στην κρατική και κατασταλτική τρομοκρατία, στεκόμαστε δίπλα στους διωκόμενους συντρόφους και συντρόφισσες με κάθε κόστος.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το κράτος χρησιμοποιεί σαθρά κατηγορητήρια, στημένες υποθέσεις και σάπιες μεθοδεύσεις για να καταστείλει αγώνες και να τρομοκρατήσει. Οι συνεχείς διώξεις και φυλακίσεις, η στοχοποίηση και οι εκκενώσεις δομών του αγώνα, οι δρομολογημένες αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις, οι παρακολουθήσεις, οι παγιδεύσεις και το φακέλωμα ολόκληρων ζωών είναι μια φαιδρή απόπειρα να λυγίσει το δίκιο του αγώνα μπροστά στον φόβο και την καταστολή. Είναι μια αδύναμη προσπάθεια να διασπάσει τις κοινότητες του αγώνα και να στρέψει την κοινωνική οργή στην παραίτηση και την εξατομίκευση. Μπροστά στον επαπειλούμενο φόβο, απαντάμε συλλογικά, μαχητικά και αδιάλλακτα πως το δίκιο το έχουν οι εξεγερμένες/-οι…

Αλληλεγγύη στους 14 συντρόφους και συντρόφισσες που βρίσκονται αντιμέτωποι με τους διωκτικούς μηχανισμούς

Αγώνας ενάντια στην υποχρεωτική λήψη DNA

Αντιφασιστική πορεία για τη δολοφονία του Π.Φύσσα από τα τάγματα εφόδου της Χ.Α. 8 χρόνια πριν

Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης είναι κάτι που σίγουρα αφήνει πίσω του κάποια συμπεράσματα σε σχέση με την εμπιστοσύνη στην αστική δικαιοσύνη και τον κοινοβουλευτισμό αλλά και το ευρύτερο αντιφασιστικό κίνημα και τους αγώνες που δίνει τόσα χρόνια. Η έκταση που πήρε η δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα κατά τη διάρκεια συμπλοκής με το τάγμα εφόδου της Νίκαιας ήταν η απαρχή για να οδηγηθεί η συμμορία του Μιχαλολιάκου στα δικαστήρια. Όμως η ακροδεξιά τρομοκρατία δε σταμάτησε. Άλλωστε η δολοφονία του Φύσσα είναι ένα στίγμα της χρόνιας δράσης των φασιστών με επιθέσεις σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και καταλήψεις, τραμπουκισμοί και ξυλοδαρμοί συνδικαλιστών και αγωνιστών, πογκρόμ και δολοφονίες μεταναστών, συμμετοχή  σε παραστρατιωτικές αποστολές στα σύνορα και στο εξωτερικό, trafficking και προστασίες σε μαγαζιά της νύχτας και άλλα πόσα…

Η τιμωρία των φασιστών έρχεται πάντα μέσα από τον κόσμο του αγώνα, ούτε με δικαστήρια ούτε με φυλακές. Γιατί τους φασίστες δε τους ξεπλένει μόνο η αστική δικαιοσύνη αλλά και η εμπιστοσύνη σε αυτή. Το οπλισμένο χέρι του συστήματος δε το νικάς θεσμικά, το πολεμάς τσακίζοντας το σύστημα που το γεννά και το θρέφει για τις ανάγκες τους. Και μαζί του τσακίζεις και τη συνθήκη που γεννά. Γιατί η η Χρυσή Αυγή δεν μπήκε στο κοινοβούλιο ως μια μικρή μειοψηφία αλλά ως εκπρόσωπος του κοινωνικού εκφασισμού. Και μπορεί προσωρινά να αναστέλλει τη δράση της όμως τη θέση της παίρνουν άλλα μορφώματα (από οργανωμένους σχηματισμούς όπως ο Ιερός Λόχος μέχρι ομάδες αγανακτισμένων κατοίκων που κυνηγάνε μετανάστες στα νησιά και στα σύνορα πλάι στους μπάτσους) που συνεχίζουν να εξυπηρετούν τις ανάγκες του κράτους και του καπιταλισμού.

Η πάλη ενάντια στο φασισμό είναι μια ιστορική συνθήκη που αποτελεί καθαρά υπόθεση των εκμεταλλευόμενων απέναντι στους δυνάστες τους. Είμαστε δύο εκ διαμέτρου αντίθετοι κόσμοι σε διαρκή σύγκρουση μεταξύ μας. Είμαστε εμείς που χτίζουμε γέφυρες αλληλεγγύης μεταξύ των καταπιεσμένων όλης της Γης, την ίδια στιγμή που κάποιοι οραματίζονται κρεματόρια και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Είμαστε εμείς που απλώνουμε το χέρι μας σε κάθε κατατρεγμένο τσακίζοντας όσους ευθύνονται για τα δεινά του, την ίδια στιγμή που αυτοί οραματίζονται καμένα κορμιά στη Μόρια και πνιγμένους στο Αιγαίο. Είμαστε εμείς που ονειρευόμαστε ένα κόσμο που να μας χωράει όλες, όποιο χρώμα και αν έχουμε, όποια γλώσσα και αν μιλάμε, την ίδια στιγμή που κάποιοι οραματίζονται φράχτες και κάγκελα, φυλακές και εξορίες. Γνωρίζουμε τους συμμάχους μας, πόσο μάλλον τον κοινό μας εχθρό και τον πολεμάμε κάθε μέρα.

Ο αντιφασιστικός αγώνας αποτελεί μονόδρομο για την υπεράσπιση της ελευθερίας των εκμεταλλευόμενων απέναντι στα συμφέροντα των εκμεταλλευτών τους: από την καθημερινή πάλη με διαρκή παρέμβαση στα σχολεία, στους χώρους εργασίας και τις γειτονιές ενάντια στον ολοένα αυξανόμενο εκφασισμό της κοινωνίας μέχρι την όξυνση της μαχητικής αντιπαράθεσης με πορείες, συγκρούσεις, περιπολίες και επιθέσεις στα οργανωμένα τάγματα εφόδου, που αποτελούν οπλισμένο χέρι του κράτους και των αφεντικών. Γιατί για να οικοδομήσουμε μια κοινωνία ισότητας, ελευθερίας, αλληλεγγύης και αυτοδιάθεσης, όπου οι άνθρωποι θα ζουν αρμονικά μεταξύ τους σεβόμενοι τη φύση, αδιαφορώντας για το φύλο, τη φυλή, τη γλώσσα και το χρώμα του καθενός, πρέπει πρώτα να ισοπεδώσουμε καθετί που μνημονεύει το μίσος και τον σκοταδισμό, την εκμετάλλευση και την καταπίεση.

Τίποτα δεν τελειώνει με την καταδίκη της ΧΑ-Ο μαχητικός αγώνας ενάντια στον φασισμό συνεχίζεται

Όλες και όλοι στους δρόμους…

Σάββατο 18/9, 18:00 Καμάρα

(Στηρίζουμε το κοινό αναρχικό-αντιεξουσιαστικό μπλοκ)

Οι καταλήψεις δεν είναι παρελθόν, είναι το παρόν και το μέλλον του αγώνα για την ελευθερία

Τη Τρίτη 14/9 δικάζονται οι σύντροφοι/ισσες από την πρώτη εκκένωση της κατάληψης Ματρόζου στο Κουκάκι τον Μάρτιο 2018 και αντιμετωπίζουν μια σειρά από πλημμεληματικές κατηγορίες. Κατά την ίδια επιχείσηση εκκενώθηκαν και οι καταλήψεις Ζαίμη 11 και Gare, οι πρώτες εκκενώσεις επι διακυβέρνησης Σύριζα. Λίγο καιρό αργότερα συντρόφισσες/οι προχώρησαν σε ανακατάληψη του κτιρίου στην Ματρόζου, όπου ακολούθησε μια τεράστια επιχείρηση/πολιορκία των μπάτσων απέναντι σε μια μαχητική υπεράσπιση του κτιρίου που ξεφτύλισε τις δυνάμεις καταστολής παρά το ξύλο, τα χημικά και τις συλλήψεις.

Η κοινότητα καταλήψεων Κουκακίου αποτέλεσε ένα ζωντανό κομμάτι του κινήματος που δε δέχτηκε καμία διαπραγμάτευση, γι αυτό και βρέθηκε πολύ σύντομα στην αιχμή του δόρατος της καταστολής και χτυπήθηκε επανειλημμένα.

Μέσα σε ένα κόσμο γεμάτο κανόνες και συμβάσεις, εκεί όπου τα θέλω πνίγονται στα πρέπει, οι καταλήψεις έρχονται να απαλλοτριώσουν τον κλεμμένο  χώρο και  χρόνο. Έρχονται να δώσουν τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουμε όλα όσα φαντάζουν αδύνατα. Οι καταλήψεις δεν είναι ο αυτοσκοπός, είναι η ευκαιρία. Η ευκαιρία να στεγάσεις ότι πιο κρυφό έχεις. Εδάφη απελευθερωμένα από τα δεσμά της εξουσίας, χωρίς κανόνες και νόμους, χωρίς τα κυρίαρχα πρότυπα και την αλλοτρίωση. Χωρίς την εξουσιαστική επιβολή και τις επιτελέσεις της.

Οι καταλήψεις δεν είναι νεκρά ντουβάρια. Είναι η έμπρακτη δυνατότητα του καθενός από εμάς να εκφραστεί ελεύθερα, να δημιουργήσει, να διαμορφώσει την προσωπικότητά του, να διασκεδάσει, να αισθανθεί, να ζήσει έξω και ενάντια στη κυρίαρχη κανονικότητα που έχει επιβληθεί από την εξουσία.

Οι καταλήψεις είναι η στέγη των επιλογών αγώνα που έχει κάνει ο καθένας από εμάς και τίποτα παραπάνω. Γι’ αυτό και οφείλουν να ξεπερνούν το ρόλο της νησίδας ελευθερίας και να αποτελούν ορμητήριο ενάντια στο υπάρχον. Και η υπεράσπισή τους δεν είναι κάτι άλλο από την υπεράσπιση του ίδιου του αγώνα για την ατομική και συλλογική απελευθέρωση, για την Επανάσταση και την Αναρχία.

Ως συλλογικότητα υπερασπιζόμαστε αδιάλλακτα εδω και σχεδόν 17 χρόνια την επιλογή της κατάληψης ως μέσο οργάνωσης του αντικρατικού αγώνα, ως σημείο αναφοράς και συνάντησης των αγωνιζόμενων, ως τόπο έκφρασης και δημιουργικότητας μακριά και ενάντια στο εμπόρευμα, ως ορμητήριο ρήξης και σύγκρουσης με τους μηχανισμούς καθυπόταξης της ελευθερίας. Αν και μας εκκένωσαν, αν και κρατάνε ακόμα δέσμιο το έδαφός μας, τώρα περισσότερο από ποτέ νιώθουμε την αναγκαιότητα να διεκδικήσουμε ότι μας αρπάζουν.

Αλληλεγγύη στις συντρόφισσες/ους που δικάζονται για την πρώτη εκκένωση της κατάληψης Ματρόζου

10,100 1000άδες καταλήψεις ενάντια σε έναν κόσμο οργανωμένης σήψης

ΔΕΘ 2021: Κοινό κάλεσμα αναρχικών-αντιεξουσιαστικών συλλογικοτήτων

Ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος είναι αυτός του ανυποχώρητου αγώνα ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο. Όσο θα παραμένουμε γονατιστοί και απογοητευμένοι, τόσο θα συνεχίζουν να μας φαίνονται μεγάλοι αυτοί που μας καταπιέζουν και μας εκμεταλλεύονται, οι ισχυροί και οι προνομιούχοι τους οποίους εξυπηρετεί η ταξική διάρθρωση του καπιταλιστικού συστήματος. Οργανωμένοι βάσει της κοινότητας των υλικών μας συμφερόντων, με όπλα μας την ταξική και διεθνιστική αλληλεγγύη, καλούμαστε να περάσουμε στην αντεπίθεση, για να διανοίξουμε συλλογικά τον δρόμο για την κοινωνική και ταξική χειραφέτηση.

Αντικρατική-Αντικαπιταλιστική πορεία Σάββατο 11-9, !8:00 Καμάρα

 

Εφετείο για την υπόθεση απαλλοτρίωσης χρηματαποστολής του ΑΧΕΠΑ

Τρομοκράτες και ληστές είναι τα κράτη & οι καπιταλιστές

Στις 12 Ιούνη 2019, κατά τη διάρκεια επιχείρησης της αντι-τρομοκρατικής στη Θεσσαλονίκη, συλλαμβάνονται οι αναρχικοί σύντροφοι Κώστας Σακκάς, Γιάννης Δημητράκης και Δήμητρα Συριανού. Οι σύντροφοι απαγάγονται με συνοπτικές διαδικασίες και οδηγούνται στη ΓΑΔΘ όπου και βρίσκονται για ώρες απομονωμένοι, δεμένοι πισθάγκωνα και με κουκούλες στο κεφάλι. Η επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής αφορά την απόπειρα απαλλοτρίωσης χρηματαποστολής που θα εφοδίαζε το μηχάνημα αυτόματης ανάληψης που βρίσκεται μέσα στο ΑΧΕΠΑ-υπόθεση για την οποία οι σύντροφοι οδηγούνται στον εισαγγελέα με την κατηγορία της ληστείας κατά συναυτουργία για τον Γιάννη και τον Κώστα και της απλής συνέργειας για τη Δήμητρα. Παράλληλα πραγματοποιήθηκαν έρευνες σε σπίτια τόσο στην Θεσσαλονίκη όσο και στην Αθήνα και κατασχέθηκαν δεκάδες προσωπικά αντικείμενα τόσο των συλληφθέντων όσο και άλλων φιλικών τους προσώπων. Με το πέρας της διαδικασίας ανάκρισης οι 2 πρώτοι σύντροφοι κρίθηκαν προφυλακιστέοι ενώ η τρίτη συντρόφισσα αφέθηκε προσωρινά ελεύθερη με περιοριστικούς όρους.

Από την πρώτη στιγμή τα ΜΜΕ, σε αγαστή συνεργασία με τους μπάτσους και τους δικαστικούς λοιδορούν τους συντρόφους μας. Αναπαράγουν συνεχώς τις φωτογραφίες των συντρόφων Σακκά και Δημητράκη επιδιδόμενοι σε ένα ακόμα κυνήγι κεφαλών, που μέσα από τα τρομοπάνελ προ-δικάζει τους συλληφθέντες. Ξερνάνε λάσπη και χολή για δήθεν χτύπημα σε νέο πυρήνα που τροφοδοτεί χρηματικά το αντάρτικο πόλης, στην επανεμφάνιση του επαναστατικού ταμείου και των ληστών με τα μαύρα με σκοπό να νομιμοποιήσουν κοινωνικά, όχι μόνο τη σύλληψη των συντρόφων αλλά την καταστολή εν γένει απέναντι σε πράξεις επαναστατικής αλληλεγγύης όπως οι απαλλοτριώσεις.

Στις 16/9/19 στο πρωτόδικο δικαστήριο τους επιβλήθηκαν ποινές 11,5 χρόνια στον Γ. Δημητράκη, 7 χρόνια και 10 μήνες στον Κ. Σακκά και 2 χρόνια στη Δ. Συριανού. Στις 6/9/21 οι σύντροφοί μας θα οδηγηθούν για ακόμη μια φορά δέσμιοι και αιχμάλωτοι στις αίθουσες της αστικής δικαιοσύνης, όπου εκδικάζεται το εφετείο της υπόθεσης, για τις επιλογές αγώνα που έχουν κάνει όλα αυτά τα χρόνια.Για όλες αυτές τις επιλογές που αποτελούν το σύνολο των εργαλείων αντιπαράθεσης και αγώνα με το κράτος και το κεφάλαιο. Απέναντι σε αυτό το νέο κατασταλτικό χτύπημα, θα βρεθούμε όλοι και όλες μαζί περήφανα δίπλα στους συντρόφους μας.

Λευτεριά στους συντρόφους Γ. Δημητράκη και Κ. Σακκά που βρίσκονται προφυλακισμένοι για την απαλλοτρίωση της χρηματαποστολής στο ΑΧΕΠΑ

Αλληλεγγύη στη συντρόφισσα Δήμητρα Συριανού που διώκεται για την ίδια υπόθεση

Κανένας μόνος στα χέρια του κράτους

Συγκέντρωση Δευτέρα 6/9 στις 9:00 στα Δικαστήρια Θεσ/νίκης

css.php