Πολιτική δήλωση για την εκκένωση και την ομηρία της κατάληψης

Το πρωί της Δευτέρας 17 Αυγούστου η κατάληψη Terra Incognita εκκενώνεται ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ! από τις κατασταλτικές δυνάμεις του νεοφιλέλευθερισμού. Δυνάμεις κατοχής της δημοκρατίας εισβάλλουν στο κτήριο και για ώρες πραγματοποιούν έρευνες και κατασχέσεις. Μέρες μετά η κατάληψη παραμένει ακόμα ανοιχτή με τους μπάτσους να πανηγυρίζουν ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ! που έχουν τη δυνατότητα να παραβιαζουν κάθε γωνιά του απελευθερωμένου μας εδάφους.

Για πάνω από 16 χρόνια η κατάληψη Terra Incognita, έχει αποτελέσει σημείο συνάντησης και τριβής εκατοντάδων αγωνιστριών και αγωνιστών της μαχόμενης κοινωνικής βάσης. Με συνεχείς εκδηλώσεις, παρεμβάσεις, διαδηλώσεις και συγκρούσεις βρέθηκε παρούσα σε στιγμές μαχητικού αγώνα ενάντια στη βία του κρατισμού, ενάντια στα συμφέροντα των καπιταλιστικών μονοπωλείων, ενάντια στην παραβιαστική εξουσία του φασισμού και της πατριαρχίας, ενάντια σε κάθε διάκριση και ειδισμό. Μέσα στα εδάφη και τις αυτοοργανωμένες δομές αυτομόρφωσης, αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας της κατάληψης συναντήθηκαν και συναντιούνται ακόμα όλοι οι ¨γνωστοί-Άγνωστοι¨ μαχητές της ελευθερίας. Οικοδομήθηκαν απελευθερωτικές και ανεξούσιες σχέσεις, ανατρεπτικά σχέδια και επιχειρήσεις, όνειρα που μέρα με τη μέρα βρήκαν και βρίσκουν ακόμη και σήμερα ηθική και υλική υπόσταση. Η κατάληψη για πανω από 16 χρόνια αποτελεί σάρκα από τη σάρκα του πολύμορφου αγώνα ενάντια σε κάθε εξουσία και καταπίεση, χωρίς να ιεραρχεί και να διαχωρίζει τα μέσα που συμβάλλουν στην διασπορά των ελευθεριακών προταγμάτων και την οργάνωση της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης. Γιατί για μας αυτό είναι απελευθέρωση.

Η κατάληψη Terra Incognita σίγουρα δεν είναι και δεν επιθυμούμε να θεωρείται το κέντρο του κινηματικού σύμπαντος. Μια τέτοια άλλωστε ανάγνωση μόνο ως εγωκεντρική και αντισυντροφική θα μπορούσε να ληφθεί καθώς θα ακύρωνε στην πράξη κάθε άλλο κατασταλτικό χτύπημα. H Terra είναι ακόμα ένα εργαλείο αγώνα που μέσα από τη στρατηγική της συμβάλει στην κοινωνική διάχυση των αναρχικών προταγμάτων και την ένταση του αδιαμεσολάβητου αντικαθεστωτικού αγώνα. Γι’ αυτό και ανήκει κοινωνικά, πολιτικά και ιστορικά στα χέρια ολόκληρου του αντιεξουσιαστικού κινήματος που δεκαετίες τώρα μάχεται με όλα τα μέσα, ενάντια στην βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης. Αν όμως η κυβέρνηση και κάθε επίδοξος θιασώτης της καθεστωτικής νομιμότητας πιστεύει πως αυτό είναι το τέλος μας, ως κατάληψη, ως αναρχικοί αγωνιστές και αγωνίστριες και ως μαχόμενο κομμάτι της αγωνιζόμενης κοινωνίας επενδύει σε τυφλές ελπίδες.

Για μας η απόφαση αυτή, αποτελεί κομμάτι της κεντρικής κατασταλτικής στρατηγικής, υπαγορευμένη από τα υψηλά κλιμάκια της κρατικής τρομοκρατίας. Το κράτος επιζητεί (εδώ και μήνες) την ευθεία αντιπαράθεση με τις μαχόμενες δυνάμεις της αγωνιζόμενης κοινωνίας. Στέλνει τελεσίγραφα, κακοποιεί και βασανίζει στους δρόμους και στα σωφρονιστήρια, δολοφονεί και πνίγει μετανάστριες και μετανάστες στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, σημαδεύει το καθένας και την καθεμία μας ξεχωριστά με το χέρι στη σκανδάλη. Είναι η δική μας στιγμή να περάσουμε στην ολομέτωπη επίθεση. Στον πόλεμο απαντάμε με πόλεμο. Στη βία του κρατικού και καπιταλιστικού αυταρχισμού απαντάμε με βία. Στη βαρβαρότητα της εξατομίκευσης απαντάμε συλλογικά οξύνοντας την μαχητική αντιπαράθεση.

Καλούμε τις μαχόμενες επαναστατικές δυνάμεις  σε κάθε γωνιά της Γης να ενώσουν μαζί μας το λόγο και τις πράξεις τους, ενάντια στην καταστολή . Να φωνάξουμε όλοι μαζί πως οι καταλήψεις δεν είναι νεκρά ντουβάρια. Είναι οι ζωντανές στιγμές αγώνα του χθες, του σήμερα, του πάντα.

Καμία αναδίπλωση, καμία υποταγή-Επίθεση, επίθεση, επίθεση…

κατάληψη (για τώρα και για πάντα) Terra Incognita

 

Μήνυμα αντίστασης από την ΓΑΔΘ

Είμαστε εδώ γιατί οι αρχές και οι αξίες της ακηδεμόνευτης ελευθερίας δεν εξαγοράζονται. Κερδίζονται με πίστη και προσήλωση στον κοινό μας αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης. 

Είμαστε εδώ γιατί δεν σταματήσαμε στιγμή να πιστεύουμε στο ίδιο όνειρο. Στο παρόν και το μέλλον των βιωμάτων που αναδύονται μέσα από κατειλημμένες στιγμές. 

Είμαστε εδώ γιατί πολύ απλά αρνούμαστε τους συμβιβασμούς, τον εκβιασμό, την αλλοτρίωση, μα πάνω απ’όλα την συνθηκολόγηση. Κουβαλάμε μια ιστορία που εμμένει πεισματικά να μας θυμίζει πως η υπεράσπιση του πολέμου ενάντια στο κράτος, τον καπιταλισμό και την πατριαρχία είναι αδιαπραγμάτευτο καθήκον. 

Πιο δυνατά από ποτέ. Πιο σίγουρα για αυτό που επιλέξαμε συνειδητά να περιφρουρήσουμε. Μα πάνω απ’όλα πιο χαρούμενα. Δεν εγκαταλείψαμε την προσπάθεια, δεν εγκαταλείψαμε τη μάχη. 

Είμαστε εδώ γιατί τίποτα και κανένας τους δεν στάθηκε ικανός να μας τελειώσει. Με το ίδιο ασίγαστο μίσος για τους εχθρούς μας και την ίδια περήφανη αγάπη για κάθε συντροφική αγκαλιά που μας περιμένει έξω απ’τα κάγκελα, κραυγάζουμε πως τίποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται.

Η περιφρούρηση της κατάληψης πίσω από το Χημικό 

Δευτέρα 16/1 12:00-Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συλληφθέντες/ίσσες της πανελλαδικής πορείας

Τις τελευταίες μέρες όλες και όλοι μας γινόμαστε μάρτυρες της απόπειρας επιβολής ενός καθεστώτος μόνιμης έκτακτης ανάγκης. Η τρομοκρατία της Δεξιάς απέναντι στον κόσμο του αγώνα μέρα με τη μέρα οξύνεται μέσα από νέα χτυπήματα, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις απέναντι στον κόσμο που σπάει στην πράξη το φόβο και αντιστέκεται στην κανονικοποίηση της δυστοπίας.

Η εκκένωση και κατεδάφιση της κατάληψης του Βιολογικού δε στάθηκε ικανή καθώς μια νέα κατάληψη άνθισε από τα συντρίμμια της. Το χτύπημα στο νέο μας χώρο, δε λύγισε ούτε το δίκιο μας, ούτε το πάθος μας καθώς υπερασπιστήκαμε τις επιλογές μας απέναντι στον στρατό κατοχής της Δημοκρατίας. Οι ξυλοδαρμοί κατά την επιχείρηση εκκένωσης και οι 15 συλλήψεις δεν ήταν τίποτε παραπάνω από την απόδειξη πως άξιζε να βρισκόμαστε ο ένας δίπλα στην άλλη εκείνες τις στιγμές. Και αφού τα χτυπήματα δεν μας λύγισαν, σειρά είχε η στοχοποίηση της πανελλαδικής πορείας αλληλεγγύης στις καταλήψεις.

Για μέρες κράτος, μίντια και πρυτανικές αρχές προωθούσαν ένα τρομοσόου που θα στεκόταν ικανή και αναγκαία συνθήκη για την εκ των προτέρων δικαιολόγηση της καταστολής. Μηνύματα προς τους μαγαζάτορες για κλείσιμο της αγοράς εν όψει επεισοδίων, δεκάδες διμοιρίες, ασφαλίτες κτλ, ελικόπτερα και αύρες στους δρόμους μέσα σε ένα κλίμα επιβαλλόμενου πανικού. Ή θα νικούσε ο φόβος ή το δίκιο. Και το δίκιο στάθηκε ψηλότερα ακόμη μια φορά.

Πάνω από 1000 διαδηλωτές/ριες έσπασαν στο δρόμο την τρομοκρατία, υπερασπιζόμενοι/ες στην πράξη τις καταλήψεις που βρίσκονται στην αιχμή του δόρατος της καταστολής. Μετά το τέλος της πορείας ακολούθησαν συγκρούσεις με τα ένστολα μιάσματα, τα οποία και εξαπέλυσαν ένα πρωτοφανές ανθρωποκυνηγητό σε όλη την πόλη για να πραγματοποιήσουν συλλήψεις στο σωρό. Την Κυριακή 16/1 οι συντρόφισσες/οι οδηγήθηκαν στα δικαστήρια απ’όπου πήραν προθεσμία για Δευτέρα 17/1 και παραμένουν κρατούμενες/οι στην ΓΑΔΘ.

Στέλνουμε την αλληλεγγύη μας σε όλες τις συλληφθείσες και συλληφθέντες, που αποτελούν κομμάτι του κοινού μας αγώνα για την υπεράσπιση των επιλογών μας, απέναντι στις δυστοπικές βλέψεις της Δεξιάς. Θα το λέμε όσες φορές και αν χρειαστεί, μέχρι να επιβάλλουμε την πολιτική μας ύπαρξη στις ζωές σας: άλλοτε με ψίθυρους, άλλοτε με κραυγές, η οργή μας θα οπλίζει τη μνήμη, την υπομονή, την πίστη και την συνέπεια στο ίδιο όνειρο: ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε καταληψίες για μια ζωή. Πέφτουμε, μα πέφτουμε πάνω σας. Τίποτα δεν τελειώνει, τίποτα δεν πεθαίνει.

Νέα συγκέντρωση αλληλεγγύης Δευτέρα 17 Γενάρη, 12:00 Δικαστήρια Θεσσαλονίκης

 

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συλληφθέντες-ίσσες της πανελλαδικής πορείας

Τις τελευταίες μέρες όλες και όλοι μας γινόμαστε μάρτυρες της απόπειρας επιβολής ενός καθεστώτος μόνιμης έκτακτης ανάγκης. Η τρομοκρατία της Δεξιάς απέναντι στον κόσμο του αγώνα μέρα με τη μέρα οξύνεται μέσα από νέα χτυπήματα, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις απέναντι στον κόσμο που σπάει στην πράξη το φόβο και αντιστέκεται στην κανονικοποίηση της δυστοπίας.

Η εκκένωση και κατεδάφιση της κατάληψης του Βιολογικού δε στάθηκε ικανή καθώς μια νέα κατάληψη άνθισε από τα συντρίμμια της. Το χτύπημα στο νέο μας χώρο, δε λύγισε ούτε το δίκιο μας, ούτε το πάθος μας καθώς υπερασπιστήκαμε τις επιλογές μας απέναντι στον στρατό κατοχής της Δημοκρατίας. Οι ξυλοδαρμοί κατά την επιχείρηση εκκένωσης και οι 15 συλλήψεις δεν ήταν τίποτε παραπάνω από την απόδειξη πως άξιζε να βρισκόμαστε ο ένας δίπλα στην άλλη εκείνες τις στιγμές. Και αφού τα χτυπήματα δεν μας λύγισαν, σειρά είχε η στοχοποίηση της πανελλαδικής πορείας αλληλεγγύης στις καταλήψεις.

Για μέρες κράτος, μίντια και πρυτανικές αρχές προωθούσαν ένα τρομοσόου που θα στεκόταν ικανή και αναγκαία συνθήκη για την εκ των προτέρων δικαιολόγηση της καταστολής. Μηνύματα προς τους μαγαζάτορες για κλείσιμο της αγοράς εν όψει επεισοδίων, δεκάδες διμοιρίες, ασφαλίτες κτλ, ελικόπτερα και αύρες στους δρόμους μέσα σε ένα κλίμα επιβαλλόμενου πανικού. Ή θα νικούσε ο φόβος ή το δίκιο. Και το δίκιο στάθηκε ψηλότερα ακόμη μια φορά.

Πάνω από 1000 διαδηλωτές/ριες έσπασαν στο δρόμο την τρομοκρατία, υπερασπιζόμενοι/ες στην πράξη τις καταλήψεις που βρίσκονται στην αιχμή του δόρατος της καταστολής. Μετά το τέλος της πορείας ακολούθησαν συγκρούσεις με τα ένστολα μιάσματα, τα οποία και εξαπέλυσαν ένα πρωτοφανές ανθρωποκυνηγητό σε όλη την πόλη για να πραγματοποιήσουν συλλήψεις στο σωρό.

Στέλνουμε την αλληλεγγύη μας σε όλες τις συλληφθείσες και συλληφθέντες, που αποτελούν κομμάτι του κοινού μας αγώνα για την υπεράσπιση των επιλογών μας, απέναντι στις δυστοπικές βλέψεις της Δεξιάς. Θα το λέμε όσες φορές και αν χρειαστεί, μέχρι να επιβάλλουμε την πολιτική μας ύπαρξη στις ζωές σας: άλλοτε με ψίθυρους, άλλοτε με κραυγές, η οργή μας θα οπλίζει τη μνήμη, την υπομονή, την πίστη και την συνέπεια στο ίδιο όνειρο: ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε καταληψίες για μια ζωή. Πέφτουμε, μα πέφτουμε πάνω σας. Τίποτα δεν τελειώνει, τίποτα δεν πεθαίνει.

Συγκέντρωση αλληλεγγύης Κυριακή 16 Γενάρη, 10:00 Δικαστήρια Θεσσαλονίκης

Παρέμβαση στο σπίτι του εισαγγελέα Μπακέλα για την υπόθεση του συντρόφου Χ. Μαντζουρίδη

Το βράδυ της 13ης Οκτωβριου στα Ιλίσια ο σύντροφος Χάρης Μαντζουρίδης προσάγεται με όρους απαγωγής, από μπάτσους με πολιτικά, οι οποίοι μπροστά στην κατακραυγή της γειτονιάς δήλωσαν ότι κατηγορείται για ασέλγεια σε ανήλικο, δικαιολογώντας έτσι τη σωματική και λεκτική τους βία προς τον σύντροφο, μπροστά στην συντρόφισσα και το ανήλικο παιδί του. Οδηγείται στην ΓΑΔΑ όπου ενημερώθηκε ότι εκκρεμούσε ένταλμα εις βάρος του για μια ληστεία ενός υπαλλήλου χρηματαποστολής το 2018 στην περιοχή του Ζωγράφου με μοναδικό στοιχείο ένα μείγμα DNA που βρέθηκε σε ένα γεμιστήρα κοντά στο σημείο της ληστείας. Όλα αυτά λόγω ενός ανώνυμου τηλεφωνήματος που δέχτηκαν οι μπάτσοι της ΕΛ.ΑΣ, όπου ο νομοταγής ρουφιάνος τον καθιστούσε ύποπτο για τη ληστεία. Ο βίαιος αυτός χειρισμός κλόνησε την ψυχική υγεία του συντρόφου. Τον κάτηγορησαν για ασέλγεια, τον απήγαγαν, έπαιξαν με το μυαλό του με αισχρούς ισχυρισμούς και του απέσπασαν το γενετικό του υλικό. Την επόμενη μέρα εκδίδεται ένταλμα σύλληψης καθώς, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, στοιχεία του DNA του ταυτίζονται με στοιχεία ενός ορφανού μείγματος που οι μπάτσοι ισχυρίζονται ότι σχετίζεται με την ληστεία του 2018.

Μετά από κρίσεις πανικού που κορυφώθηκαν με την  μεταφορά του στις φυλακές Κορυδαλλού, η βία αυτή ωθεί τον σύντροφο να αυτοτραυματιστεί στο κεφάλι. Μεταφέρεται στο Αττικό νοσοκομείο και στις 19 Οκτωβρίου αποτρέπεται η πρώτη απόπειρα αυτοκτονίας του ενώ μετά την συρραφή των τραυμάτων του μεταφέρεται στο ψυχιατρικό νοσοκομείο Δαφνί. Στις 8 Νοεμβρίου όντας ακόμα κρατούμενος και ασθενής πραγματοποιεί  τη δεύτερη απόπειρα και μεταφέρεται ξανά στο Αττικό και στη συνέχεια πάλι στο ψυχιατρικό νοσοκομείο Δαφνί. Στις 16 Δεκεμβρίου ο εισαγγελέας της φυλακής του ανήγγειλε πως θα περάσει πειθαρχικό για ψευδή αυτοτραυματισμό και για απόπειρα απόδρασης, αναφερόμενος στην απόπειρα αυτοκτονίας του στις 19 Οκτωβρίου. Ενώ η ψυχική υγεία του συντρόφου έχει ήδη αποστραγγιστεί από τη φαρμακευτική αγωγή, του απαγορεύουν επισκεπτήρια, επικοινωνία, έξοδο από τον θάλαμο και συνεχίζουν να του επιτίθενται λεκτικά και ψυχολογικά, καθώς περιμένει την απόφαση του ανακριτή για τη μεταφορά του στον Κορυδαλλό.  Στις 24/12 ο σύντροφος μετάγεται στο Ψυχιατρείο κρατουμένων Κορυδαλλού, όπου μπαίνει σε καραντίνα προληπτικά λόγω των νέων μέτρων. Μετά από 6 μέρες παραμονής του εκεί(30/12), βγαίνει θετικός σε ράπιντ τεστ οπότε εξακολουθεί να μένει στην απομόνωση μέχρι και σήμερα, χωρίς καμία δυνατότητα επικοινωνίας, χωρίς ιατρική παρακολούθηση και χωρίς οι κοντινοί/ες του να γνωρίζουν τίποτα!

Η βαρβαρότητα αυτής της εκδικητικής μεταχείρισης είναι κάτι πρωτοφανές για τα δεδομένα της κοινωνίας. Κατηγορούν τον σύντροφο με αίσχη, μη σεβόμενοι την ψυχική και σωματική υγεία του, ενώ βρίσκεται υπό την επίβλεψη γιατρών και μη που προσπαθούν να επισπεύσουν την επιστροφή του στον Κορυδαλλό, χωρίς καν να τους ενδιαφέρει η ταυτότητα του ασθενή. Και όλα αυτά για ένα ορφανό DNA. Η καταστροφή της ψυχικής υγείας ενός αγωνιστή για την καταστολή των ιδεών και της δράσης του, της ύπαρξης του στον αναρχικό χώρο. Δεν είναι η πρώτη φορά, άλλωστε, που επιχειρούν με ψέματα να κρύψουν τους λόγους της κανιβαλιστικής τους συμπεριφοράς, ούτε η τελευταία που προσπαθούν να κατακρεουργήσουν τον ψυχισμό επαναστατικών υποκειμένων. Το ψυχολογικό παιχνίδι του κράτους έχει παρατραβήξει και κάθε μέρα η ζωή του συντρόφου μας βρίσκεται σε κίνδυνο.

Όλη αυτή η ιστορία με σκοπό την ταυτοποίηση ενός ορφανού DNA. Άλλωστε, η καινούρια καθημερινή δικαιολογία των μπάτσων, με τις πιο πρόσφατες υποθέσεις του συντρόφου Κώστα  Κ.και των 14 συντρόφων που εμπλέκονται στην υπόθεση της πρυτανείας ΕΜΠ, έχει να κάνει με την υποχρεωτική λήψη, τη στοχοποίηση και την ενορχηστρωμένη ενοχοποίηση αγωνιστ(ρι)ών για τη συμμετοχή τους στον αναρχικό χώρο και τις επαναστατικές δράσεις. Η πολιτική τους έχει στόχο τις ζωές μας, τις σχέσεις μας, την πραγματικότητα που βιώνουμε και την αμφισβήτηση της αξίας των ζωών μας. Οι μεθοδευμένες επιθέσεις τους βασίζονται, πλέον, σε τεχνολογικά μέσα ενώ η ίδια η απόσπαση του DNA είναι παράνομη και για πολλά χρόνια το εργαστήριο της αστυνομίας δεν μπορεί να αποδείξει την αξιοπιστία του DNA ως πειστήριο, καθώς από μόνο του δεν αποτελεί στοιχείο. Ο λόγος, όσον αφορά τις περισσότερες διώξεις που αφορούν το DNA που βρίσκεται σε κινητά αντικείμενα, είναι η απόδειξη ότι η μεταφορά του βιολογικού υλικού είναι τόσο εύκολη, οπότε η ύπαρξή του σε ένα σημείο δεν προϋποθέτει και την ύπαρξη του ίδιου του ατόμου εκεί. Οι δικαιολογίες της ΕΛ.ΑΣ. για ενοχοποίηση ιδεολογιών και επαναστατικών σκεπτικών έχουν καταρρεύσει πολλές φορές ανά τα χρόνια και τα ψέματα τους αυτή την στιγμή έχουν θέσει σε κίνδυνο την ζωή ενός συντρόφου. Η ψυχική και σωματική υγεία των ανθρώπων του αγώνα είναι κάτι που η καταστολή πάντα θα προσπαθεί να κλονήσει. Εμείς ως αλληλέγγυοι/ες δηλώνουμε την αμέριστη στήριξη και αλληλεγγύη μας στον Χάρη Μαντζουρίδη και στεκόμαστε δίπλα στους συντρόφους/ισσες του κατά τη διάρκεια αυτού του αγώνα. Το βράδυ της Δευτέρας 10 Γενάρη πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με μπογιές και τρικάκια στο σπίτι του εισαγγελέα Ευάγγελου Μπακέλα, στην οδό Γερμ. Καραβαγγέλη 4. Οι ιδέες μας και οι δεσμοί μας θα είναι για πάντα ένα όπλο που δεν θα μπορέσουν ποτέ να κατανοήσουν. Όσο κι αν προσπαθούν να κλονίσουν την αξιοπρέπεια μας μέσα από χτυπήματα, εκκενώσεις γκρεμίσματα, φυλακίσεις, εμείς ας δείξουμε τη στήριξη μας με όλα τα μέσα. Μπάτσοι, πολιτικοί, δικαστές η αξιοπρέπεια είναι λέξη που δεν στέκει πλάϊ στην ύπαρξή σας.

Άμεση απελευθέρωση του αναρχικού Χάρη Μαντζουρίδη

Αντίσταση στην πολιτική και φυσική εξόντωση του συντρόφου μας

Αγώνας ενάντια σε κάθε μορφή εγκλεισμού

Πανελλαδική πορεία αλληλεγγύης στις καταλήψεις

Ξημερώματα παραμονής πρωτοχρονιάς πλήθος αστυνομικών δυνάμεων αποκλείει το πανεπιστημιακό campus και ξεκινάει την επιχείρηση εκκένωσης της κατάληψης του Βιολογικού.  Εισβάλλουν στο χώρο μας και αφού πραγματοποιούν έρευνες ξεκινούν τις εργασίες κατεδάφισης μέρους της κατάληψης υπό το πρόσχημα δημιουργίας βιβλιοθήκης-με το χώρο μας βέβαια να φωτογραφίζεται ως αίθουσα αναμονής.

Για 34 συνεχόμενα χρόνια η κατάληψη του Βιολογικού αποτελεί πνεύμονα ελευθερίας μέσα στην αστική και εξουσιαστική ασφυξία. Δεκαετίες ολόκληρες ο χώρος έχει γεννήσει και στεγάσει πολιτικές και πολιτιστικές συλλογικότητες, δομές αντίστασης, αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, αγώνες και αντιστάσεις τόσο εντός όσο και εκτός της πανεπιστημιακής κοινότητας. Αναρίθμητες πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, συναυλίες, συζητήσεις, συνελεύσεις, καφενεία, κουβέντες έχουν αφήσει σε αυτά τα 34 χρόνια, ένα στίγμα συνοδοιπορίας με την ίδια την ανάπτυξη του τοπικού αναρχικού-αντιεξουσιαστικού και ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος.

Μπροστά μας βρίσκεται ακόμα μια φορά η πρυτανεία του ΑΠΘ που τα τελευταία χρόνια τείνει να αποτελέσει το νέο στρατηγείο της αστυνομίας στην πόλη. Μετά την εντολή εκκένωσης της κατάληψης Terra Incognita, τον Αύγουστο του 2020, η συμμορία του Παπαϊωάννου κάνει ακόμα ένα βήμα ανοίγοντας τις πύλες του campus για να υποδεχθεί τους ένστολους συναδέλφους της, προχωρώντας σε μια νέα εκκένωση αυτή τη φορά μέσα στο γκέτο κυριαρχίας της. Γιατί στο campus πρόβλημα δεν είναι ούτε οι υποβαθμισμένες υποδομές μάθησης, ούτε το διάχυτο ναρκεμπόριο που σε κάνει να σκέφτεσαι δυο και τρεις φορές από πού και με ποιόν τρόπο θα μπεις μέσα. Αλλά και έξω στην κοινωνία μέσα σε μια συνθήκη που ο κόσμος πεθαίνει κάθε μέρα-όχι μόνο από την πανδημία αλλά και τη γενικευμένη  φτώχεια και εξαθλίωση-, που η κυβέρνηση (με 40000 κρούσματα και ένα σκόπιμα εκφυλισμένο ΕΣΥ) πανηγυρίζει για τις επιτυχίες της θανατοπολιτικής, προτεραιότητα είναι για ακόμη μια φορά η καταστολή των καταλήψεων. Πάνω από τις ζωές και τις ανάγκες μας, πάνω απ’ όλα η ατζέντα.   

Οι ιστορίες δεν είναι για να λέγονται, αλλά να γράφονται και να αλλάζουν…

Γνωρίζουμε πολύ καλά τι πάει να πει καταστολή, εκκένωση, απώλεια. Τι σημαίνει να παραβιάζουν το σπίτι σου, ένα μάτσο ένστολα σκουπίδια.  Γι’ αυτό και με πίστη και συνέπεια στα προτάγματα και την ιστορία μας σα συλλογικότητα αποφασίσαμε πως από την πρώτη μέρα της εκκένωσής μας, δε μας χωράει τίποτα λιγότερο από τα ίδια γνώριμα μονοπάτια. Γι αυτό και επιλέξαμε να στεγάσουμε τη συλλογικότητά μας στην κατάληψη του Βιολογικού, πλάι στις συντρόφισσες και τους συντρόφους του Ταμείου αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών και της  Biologica που συμμετείχαν πριν από μας. Γιατί συντρόφους μας κάνουν οι πράξεις και οι επιλογές, όχι τα λόγια.

Ηλίθιοι δήμιοι, η τάξη σας είναι χτισμένη στην άμμο. Άλλοτε με ψίθυρους, άλλοτε με κραυγές, η οργή μας θα οπλίζει τη μνήμη, την υπομονή, την πίστη και τη συνέπεια στο ίδιο όνειρο: ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε καταληψίες για μια ζωή. Παράνομες, αγωνιστές, punks και περιθωριακές, ανυπότακτοι, ονειροπόλοι, επίμονες, εξεγερμένες, ελεύθεροι, τρελές, μα πάνω απ’ όλα ζωντανοί μέσα στον μητροπολιτικό θάνατο. Εσείς τι σκατά είστε;

Πέφτουμε, μα πέφτουμε πάνω σας. Τίποτα δεν τελειώνει, τίποτα δεν πεθαίνει.

Οι καταλήψεις είναι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του αγώνα για την ελευθερία.

Και εμείς είμαστε σάρκα από τη σάρκα τους.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΟΥ ΣΤΕΚΙΟΥ ΣΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ | ΣΑΒΒΑΤΟ 15/1 ΣΤΗ 13:00 ΚΑΜΑΡΑ

15/1: Πορεία αλληλεγγύης στις καταλήψεις και υπεράσπισης του στεκιού στο Βιολογικό

ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ‘ΣΤΕΚΙ ΣΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ’

Την Παραμονή πρωτοχρονιάς (31-12-2021) κράτος και μπάτσοι προχώρησαν στην εκκένωση του κατειλημμένου χώρου “στέκι στο βιολογικό” περικυκλώνοντας το χώρο γύρω από το campus, με παράλληλη αυξημένη παρουσία μέσα στο χώρο του πανεπιστημίου. Η εισβολή και η εκκένωση της κατάληψης επιλέχθηκε να πραγματοποιηθεί τα ξημερώματα (6:00) δεδομένου ότι εκείνες τις ώρες δεν θα είχαν να αντιμετωπίσουν κάποια μορφή αντίστασης. Δεν θεωρούμε ότι η εκκένωση του στεκιού στο Βιολογικό αποτελεί εξαίρεση, καθώς μέρος των πολιτικών μεθοδεύσεων του κράτους με τη μορφή ελέγχου και καταστολής, είναι να φιμώνει οποιονδήποτε τρόπο έκφρασης και δράσης που αποκλίνει από το κυρίαρχο.

Το μέχρι στιγμής πλαίσιο καταστολής το οποίο είχε υποστεί η κατάληψη ανά τα χρόνια, προερχόταν κυρίως από ενδοπανεπιστημικές αρχές και κοσμητείες. Η σημερινή εκκένωση – της πιο μακροχόνιας κατάληψης σε πανεπιστημιακό έδαφος – θεωρούμε ότι συγκυριακά έχει βαρύτερη πολιτική σημασία.

Για το κράτος, σηματοδοτεί το τέλος της ‘ανομίας’ σε πανεπιστημιακούς χώρους και την ‘αποστείρωση’ των εκπαιδευτικών θεσμών, προωθώντας, ως αναγκαίο, ένα καθεστώς επιτήρησης και ελέγχου, κλειδώνοντας τις σχολές και εντείνοντας την αστυνόμευση του πανεπιστημίου. Απαραίτητη συνθήκη για την επίτευξη των σχεδίων αυτών είναι το φίμωμα κάθε ριζοσπαστικής, αυτοοργανωμένης φωνής που κινείται στον πανεπιστημιακό χώρο, όπως στέκια, καταλήψεις και αυτόνομα σχήματα.

Για εμάς αυτοί οι χώροι, είναι χώροι ελευθερίας, που απορρίπτουν τις έννοιες της ιεραρχίας, της ιδιοκτησίας και της οικονομικής εκμετάλλευσης. Σε αυτούς, δημιουργούμε τις δικές μας δομές, με βάση την αυτοοργάνωση, την ισότητα, την αντιεμπορευματικότητα και την αλληλεγγύη, από την πολιτική μας υπόσταση και δράση, μέχρι και την ψυχαγωγία μας.

Όπως στο παρελθόν έχουμε υπερασπιστεί τους χώρους που δέχτηκαν επίθεση, σε Ελλάδα και εξωτερικό, έτσι και τώρα θα μας βρουν απέναντι τους στην προσπάθεια να μας εξαφανίσουν. Την απάντηση μας στην καταστολή σας θα την βρίσκετε μπροστά σας, όπως εδώ και τόσα χρόνια.

Τον Νοέμβριο του 1987, καταλαμβάνεται το “στέκι στο βιολογικό” από φοιτητές καθώς δημιουργείται η ανάγκη για ένα νέο κοινωνικό χώρο έκφρασης. Το στέκι που κάποτε προοριζόταν για πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη πλέον λειτουργεί ως αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο, στέκι αντιπληροφόρησης και ορμητήριο κοινωνικών και φοιτητικών αγώνων.

Εξ’ αρχής η σύσταση και η δράση του είναι πολυμορφική εφόσον στο ίδιο χώρο συστεγάζονται ομάδες με διαφορετικά χαρακτηριστικά και ποικίλους τρόπους δράσης.

Μέσα σε αυτό το διάστημα των 34 χρόνων στο χώρο του στεκιού έχουν στεγαστεί φοιτητικά, συναυλιακά, θεατρικά, ραδιοφωνικά και πολιτικά εγχειρήματα, ενώ έχουν πραγματοποιηθεί καφενεία, συλλογικές κουζίνες, προβολές, μαθήματα ελληνικών σε μετανάστες, μαθήματα αυτοάμυνας, κ.α. Έχουν στηριχτεί αγώνες όπως αυτή των αρνητών στράτευσης, των πολιτικών κρατουμένων, των μαθητικών καταλήψεων και έχουν φιλοξενηθεί προσπάθειες οικονομικής στήριξης δικαστικών εξόδων, αναγκών τετραπόδων συντρόφων και ιατρικών εξόδων στο πλαίσιο της αλληλεγγύης. Το στέκι μέχρι και σήμερα, συνεχίζει να αποτελεί σημείο συνάντησης και πολιτικής ζύμωσης με βασικό άξονα την αυτοοργάνωση με αντιεμπορευματικούς όρους, την αλληλεγγύη στα έγκλειστα συντρόφια και την καθημερινή διεκδίκηση των ζωών μας.

Η επίθεση στους χώρους μας όχι μόνο δεν θα μείνει αναπάντητη αλλά λειτουργεί και ως κινητήριος δύναμη για αντεπίθεση καθώς μας υπενθυμίζει για μια ακόμη φορά πως είμαστε σε συνεχή πόλεμο. Το παραμυθάκι της τάξης και της ασφάλειας που πραγματοποιείται μέσω της καταστολής από κάθε μορφής μπάτσων και ρουφιάνων αναζωπυρώνει την ανάγκη μας να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε όντας αλληλέγγυοι/ες το ένα στο άλλο.

Αν θεωρείτε ότι εισβάλλοντας στους χώρους μας, πρόκειται να αφανίσετε και εμάς, ζείτε με αυταπάτες.

Θα φροντίσουμε εμείς να σας επαναφέρουμε από αυτές

ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΚΚΕΝΩΝΟΝΤΑΙ

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΔΡΑΣΕΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΕΚΙ ΣΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ 10-17 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΟΥ ΣΤΕΚΙΟΥ ΣΤΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ

ΣΑΒΒΑΤΟ 15/1 ΣΤΗ 13:00 ΚΑΜΑΡΑ

Στέκι στο βιολογικό

Η ατζέντα πάνω απ’ όλα…

Ξημερώματα παραμονής πρωτοχρονιάς πλήθος αστυνομικών δυνάμεων αποκλείει το πανεπιστημιακό campus και ξεκινάει την επιχείρηση εκκένωσης της κατάληψης του Βιολογικού.  Εισβάλλουν στο χώρο μας και αφού πραγματοποιούν έρευνες ξεκινούν τις εργασίες κατεδάφισης μέρους της κατάληψης υπό το πρόσχημα δημιουργίας βιβλιοθήκης-με το χώρο μας βέβαια να φωτογραφίζεται ως αίθουσα αναμονής.

Για 34 συνεχόμενα χρόνια η κατάληψη του Βιολογικού αποτελεί πνεύμονα ελευθερίας μέσα στην αστική και εξουσιαστική ασφυξία. Δεκαετίες ολόκληρες ο χώρος έχει γεννήσει και στεγάσει πολιτικές και πολιτιστικές συλλογικότητες, δομές αντίστασης, αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, αγώνες και αντιστάσεις τόσο εντός όσο και εκτός της πανεπιστημιακής κοινότητας. Αναρίθμητες πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, συναυλίες, συζητήσεις, συνελεύσεις, καφενεία, κουβέντες έχουν αφήσει σε αυτά τα 34 χρόνια, ένα στίγμα συνοδοιπορίας με την ίδια την ανάπτυξη του τοπικού αναρχικού-αντιεξουσιαστικού και ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος.

Μπροστά μας βρίσκεται ακόμα μια φορά η πρυτανεία του ΑΠΘ που τα τελευταία χρόνια τείνει να αποτελέσει το νέο στρατηγείο της αστυνομίας στην πόλη. Μετά την εντολή εκκένωσης της κατάληψης Terra Incognita, τον Αύγουστο του 2020, η συμμορία του Παπαϊωάννου κάνει ακόμα ένα βήμα ανοίγοντας τις πύλες του campus για να υποδεχθεί τους ένστολους συναδέλφους της, προχωρώντας σε μια νέα εκκένωση αυτή τη φορά μέσα στο γκέτο κυριαρχίας της. Γιατί στο campus πρόβλημα δεν είναι ούτε οι υποβαθμισμένες υποδομές μάθησης, ούτε το διάχυτο ναρκεμπόριο που σε κάνει να σκέφτεσαι δυο και τρεις φορές από πού και με ποιόν τρόπο θα μπεις μέσα. Αλλά και έξω στην κοινωνία μέσα σε μια συνθήκη που ο κόσμος πεθαίνει κάθε μέρα-όχι μόνο από την πανδημία αλλά και τη γενικευμένη  φτώχεια και εξαθλίωση-, που η κυβέρνηση (με 40000 κρούσματα και ένα σκόπιμα εκφυλισμένο ΕΣΥ) πανηγυρίζει για τις επιτυχίες της θανατοπολιτικής, προτεραιότητα είναι για ακόμη μια φορά η καταστολή των καταλήψεων. Πάνω από τις ζωές και τις ανάγκες μας, πάνω απ’ όλα η ατζέντα.   

Οι ιστορίες δεν είναι για να λέγονται, αλλά να γράφονται και να αλλάζουν…

Γνωρίζουμε πολύ καλά τι πάει να πει καταστολή, εκκένωση, απώλεια. Τι σημαίνει να παραβιάζουν το σπίτι σου, ένα μάτσο ένστολα σκουπίδια.  Γι’ αυτό και με πίστη και συνέπεια στα προτάγματα και την ιστορία μας σα συλλογικότητα αποφασίσαμε πως από την πρώτη μέρα της εκκένωσής μας, δε μας χωράει τίποτα λιγότερο από τα ίδια γνώριμα μονοπάτια. Γι αυτό και επιλέξαμε να στεγάσουμε τη συλλογικότητά μας στην κατάληψη του Βιολογικού, πλάι στις συντρόφισσες και τους συντρόφους του Ταμείου αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών και της  Biologica που συμμετείχαν πριν από μας. Γιατί συντρόφους μας κάνουν οι πράξεις και οι επιλογές, όχι τα λόγια.

Ηλίθιοι δήμιοι, η τάξη σας είναι χτισμένη στην άμμο. Άλλοτε με ψίθυρους, άλλοτε με κραυγές, η οργή μας θα οπλίζει τη μνήμη, την υπομονή, την πίστη και τη συνέπεια στο ίδιο όνειρο: ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε καταληψίες για μια ζωή. Παράνομες, αγωνιστές, punks και περιθωριακές, ανυπότακτοι, ονειροπόλοι, επίμονες, εξεγερμένες, ελεύθεροι, τρελές, μα πάνω απ’ όλα ζωντανοί μέσα στον μητροπολιτικό θάνατο. Εσείς τι σκατά είστε;

Πέφτουμε, μα πέφτουμε πάνω σας. Τίποτα δεν τελειώνει, τίποτα δεν πεθαίνει.

Οι καταλήψεις είναι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του αγώνα για την ελευθερία.

Και εμείς είμαστε σάρκα από τη σάρκα τους.

Παρέμβαση αλληλεγγύης στον αναρχικό Χ. Μαντζουρίδη στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσ/νίκης

Το βράδυ της 13ης Οκτωβριου στα Ιλίσια ο σύντροφος Χάρης Μαντζουρίδης προσάγεται με όρους απαγωγής, από μπάτσους με πολιτικά, οι οποίοι μπροστά στην κατακραυγή της γειτονιάς δήλωσαν ότι κατηγορείται για ασέλγεια σε ανήλικο, δικαιολογώντας έτσι τη σωματική και λεκτική τους βία προς τον σύντροφο, μπροστά στην συντρόφισσα και το ανήλικο παιδί του. Οδηγείται στην ΓΑΔΑ όπου ενημερώθηκε ότι εκκρεμούσε ένταλμα εις βάρος του για μια ληστεία ενός υπαλλήλου χρηματαποστολής το 2018 στην περιοχή του Ζωγράφου με μοναδικό στοιχείο ένα μείγμα DNA που βρέθηκε σε ένα γεμιστήρα κοντά στο σημείο της ληστείας. Όλα αυτά λόγω ενός «ανώνυμου τηλεφωνήματος που δέχτηκαν οι μπάτσοι της ΕΛ.ΑΣ, όπου ένας νομοταγής ρουφιάνος» τον καθιστούσε ύποπτο για τη ληστεία. Ο βίαιος αυτός χειρισμός κλόνησε την ψυχική υγεία του συντρόφου. Τον κάτηγορησαν για ασέλγεια, τον απήγαγαν, έπαιξαν με το μυαλό του με αισχρούς ισχυρισμούς και του απέσπασαν το γενετικό του υλικό. Την επόμενη μέρα εκδίδεται ένταλμα σύλληψης καθώς, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, στοιχεία του DNA του ταυτίζονται με στοιχεία ενός ορφανού μείγματος που οι μπάτσοι ισχυρίζονται ότι σχετίζεται με την ληστεία του 2018.

Μετά από κρίσεις πανικού που κορυφώθηκαν με την  μεταφορά του στις φυλακές Κορυδαλλού η βία αυτή ωθεί τον σύντροφο να αυτοτραυματιστεί στο κεφάλι και μεταφέρεται στο Αττικό νοσοκομείο και στις 19 Οκτωβρίου αποτρέπεται η πρώτη απόπειρα αυτοκτονίας του και μετά την συρραφή των τραυμάτων του μεταφέρεται στο ψυχιατρικό νοσοκομείο Δαφνί. Στις 8 Νοεμβρίου όντας ακόμα κρατούμενος και ασθενής γίνεται η δεύτερη απόπειρα και μεταφέρεται ξανά στο Αττικό και στη συνέχεια πάλι στο ψυχιατρικό νοσοκομείο Δαφνί, όπου κρατείται μέχρι και σήμερα. Στις 16 Δεκεμβρίου ο εισαγγελέας της φυλακής του ανήγγειλε πως θα περάσει πειθαρχικό για ψευδή αυτοτραυματισμό και για απόπειρα απόδρασης, αναφερόμενος στην απόπειρα αυτοκτονίας του στις 19 Οκτωβρίου. Ενώ η ψυχική υγεία του συντρόφου έχει ήδη αποστραγγιστεί από τη φαρμακευτική αγωγή, του απαγορεύουν επισκεπτήρια, επικοινωνία, έξοδο από τον θάλαμο και συνεχίζουν να του επιτίθενται λεκτικά και ψυχολογικά καθώς περιμένει την απόφαση του ανακριτή για τη μεταφορά του στον Κορυδαλλό. 

Η βαρβαρότητα αυτής της εκδικητικής μεταχείρισης είναι κάτι πρωτοφανές για τα δεδομένα της «ανθρώπινης» κοινωνίας. Κατηγορούν τον σύντροφο με αίσχη, μη σεβόμενοι την ψυχική και σωματική υγεία του, ενώ βρίσκεται υπό την επίβλεψη γιατρών και μη που προσπαθούν να επισπεύσουν την επιστροφή του στον Κορυδαλλό, χωρίς καν να τους ενδιαφέρει η ταυτότητα του ασθενή. Και όλα αυτά για ένα ορφανό DNA. Η καταστροφή της ψυχικής υγείας ενός αγωνιστή για την καταστολή των ιδεών και της δράσης του, της ύπαρξης του στον αναρχικό χώρο. Δεν είναι η πρώτη φορά, άλλωστε, που επιχειρούν με ψέματα να κρύψουν τους λόγους της κανιβαλιστικής συμπεριφοράς τους, ούτε η τελευταία που προσπαθούν να κατακρεουργήσουν τον ψυχισμό επαναστατικών υποκειμένων. Το ψυχολογικό παιχνίδι του κράτους έχει παρατραβήξει και κάθε μέρα η ζωή του συντρόφου μας βρίσκεται σε κίνδυνο.

Όλη αυτή η ιστορία με σκοπό την ταυτοποίηση ενός ορφανού DNA. Άλλωστε, η καινούρια καθημερινή δικαιολογία των μπάτσων, με τις πιο πρόσφατες υποθέσεις του συντρόφου Κώστα  Κ.και των 14 συντρόφων που εμπλέκονται στην υπόθεση της πρυτανείας ΕΜΠ, έχει να κάνει με την υποχρεωτική λήψη, τη στοχοποίηση και την ενορχηστρωμένη ενοχοποίηση αγωνιστ(ρι)ών για τη συμμετοχή τους στον αναρχικό χώρο και τις επαναστατικές δράσεις. Η πολιτική τους έχει στόχο τις ζωές μας, τις σχέσεις μας, την πραγματικότητα που βιώνουμε και την αμφισβήτηση της αξίας των ζωών μας. Οι μεθοδευμένες επιθέσεις τους βασίζονται, πλέον, σε τεχνολογικά μέσα ενώ η ίδια η απόσπαση του DNA είναι παράνομη και για πολλά χρόνια το εργαστήριο της αστυνομίας δεν μπορεί να αποδείξει την αξιοπιστία του DNA ως πειστήριο, καθώς από μόνο του δεν αποτελεί στοιχείο. Ο λόγος, όσον αφορά τις περισσότερες διώξεις που αφορούν το DNA που βρίσκεται σε κινητά αντικείμενα, είναι η απόδειξη ότι η μεταφορά του βιολογικού υλικού είναι τόσο εύκολη, οπότε η ύπαρξή του σε ένα σημείο δεν προϋποθέτει και την ύπαρξη του ίδιου του ατόμου εκεί. Οι δικαιολογίες της ΕΛ.ΑΣ. για ενοχοποίηση ιδεολογιών και επαναστατικών σκεπτικών έχουν καταρρεύσει πολλές φορές ανά τα χρόνια και τα ψέματα τους αυτή την στιγμή έχουν θέσει σε κίνδυνο την ζωή ενός συντρόφου. Η ψυχική και σωματική υγεία των ανθρώπων του αγώνα είναι κάτι που η καταστολή πάντα θα προσπαθεί να κλονήσει. Εμείς ως αλληλέγγυοι/ες δηλώνουμε την αμέριστη στήριξη και αλληλεγγύη μας στον Χάρη Μαντζουρίδη και στεκόμαστε δίπλα στους συντρόφους/ισσες του κατά τη διάρκεια αυτού του αγώνα. Οι ιδέες μας και οι δεσμοί μας θα είναι για πάντα ένα όπλο που δεν θα μπορέσουν ποτέ να κατανοήσουν. Όσο κι αν προσπαθούν να κλονήσουν την αξιοπρέπεια μας, εμείς ας δείξουμε τη στήριξη μας με όλα τα μέσα. Μπάτσοι, πολιτικοί, δικαστές η αξιοπρέπεια είναι λέξη που δεν στέκει πλάι στην ύπαρξή σας.

Άμεση απελευθέρωση του αναρχικού Χάρη Μαντζουρίδη

Αντίσταση στην πολιτική και φυσική εξόντωση του συντρόφου μας

Αγώνας ενάντια σε κάθε μορφή εγκλεισμού

Αντίσταση στην πολιτική και φυσική εξόντωση του αναρχικού συντρόφου Χάρη Μαντζουρίδη

Το απόγευμα της Τρίτης 13/10 ένστολοι κουκουλοφόροι πραγματοποιούν απαγωγή του συντρόφου Χάρη Ματζουρίδη μπροστά στα μάτια της συντρόφου και του 3χρονου παιδιού τους. Ο Χάρης μεταφέρεται στη ΓΑΔΑ όπου και βρίσκεται αντιμέτωπος με τη δρομολογημένη απόπειρα πολιτικής και φυσικής του εξόντωσης. Κατηγορείται, με βάση το ευτελιστικό πλέον τέχνασμα του DNA, για συμμετοχή σε ληστεία το 2018 καθώς και σε εμπρησμό αντιπροσωπείας αυτοκινήτων το 2009!

Τόσο η ίδια η δίωξη όσο και οι τρομοκρατικές συνθήκες κάτω από τις οποίες πραγματοποιήθηκε, προκαλούν μια σειρά ψυχολογικών κρίσεων πανικού που οδηγούν τον σύντροφο σε επανειλημμένα περιστατικά αυτοτραυματισμού με αποκορύφωμα δύο απόπειρες αυτοκτονίας. Και ενώ κατατίθεται αίτηση αποφυλάκισης λόγω βεβαρημένης ψυχικής υγείας που παρολίγον να του κοστίσει τη ζωή, η εισαγγελία της φυλακής αποδίδει την επιδείνωση της ψυχικής υγείας του Χάρη σε ψευδή αυτοτραυματισμό με σκοπό την απόπειρα απόδρασης, γεγονός που του επιφέρει πειθαρχικό παράπτωμα. Το κράτος δρομολογεί την εξόντωση ενός ακόμα πολιτικού αντιπάλου. Σε αυτό τον πόλεμο, ο Χάρης δεν είναι μόνος του. Μπάτσοι, πολιτικοί, δικαστές, σωφρονιστικοί, δεν έχετε κανένα λόγο να κοιμάστε ήσυχοι. Η αλληλεγγύη είναι αγώνας για ζωή και ελευθερία.

 

 

 

 

 

“…Θα πρέπει να καταστεί σαφές ότι πέρα από κρατούμενος αυτή τη στιγμή ο σύντροφος μου είναι κι ασθενής, ως τέτοια η ιδιότητα του ασθενούς υπόκειται στη φροντίδα και τις αποφάσεις του θεράποντος ιατρού και κανενός άλλου. Κάθε παρέμβαση στο έργο και την δουλειά του ιατρικού προσωπικού συνιστά εγκληματική ενέργεια και  υπόλογοι είναι οι ιθύνοντες της εξωτερικής φρουράς όσο και οι ίδιοι οι υπάλληλοι της.”

Μ. Κ. σύντροφος του Χάρη Μαντζουρίδη

Άμεση απελευθέρωση του αναρχικού Χάρη Μαντζουρίδη

Αντίσταση στην πολιτική και φυσική εξόντωση του συντρόφου μας

Αγώνας ενάντια σε κάθε μορφή εγκλεισμού

Βραδιά οικονομικής στήριξης της Ομάδας Συμβολής Αντιμετώπισης Καταστροφών

Το καλοκαίρι του 2021, εκατοντάδες σύντροφοι και συντρόφισσες, βρεθήκαμε λιγότερο ή περισσότερο στις κατασβέσεις των πρόσφατων πυρκαγιών, στις διασώσεις πυρόπληκτων ζώων και την οικοδόμηση δομών αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας στα εδάφη που παραδόθηκαν στις φλόγες. Εκεί που η αδυναμίες μας συναντούσαν τη θέληση, εκεί που ο φόβος αντιμετωπίζονταν με την συλλογική αποφασιστικότητα, όλοι μας μοιραστήκαμε στιγμές απόγνωσης αλλά και συγκίνησης.

Οι αδυναμίες, οι ελλείψεις σε γνώση, τακτική, εξοπλισμό και οργάνωση οδήγησαν μια πρωτοβουλία συντρόφων στη δημιουργία της Ομάδας Συμβολής Αντιμετώπισης Καταστροφών, μια πρωτοβουλία που στοχεύει να αναβαθμίσει την ετοιμότητα στη διαχείριση νέων αντίστοιχων προκλήσεων. Αν είναι κάτι που μάθαμε πολύ καλά είναι πως το μεγαλύτερο εργαλείο μπροστά στην δρομολογημένη επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου ήταν η ίδια η ανιδιοτελής αλληλεγγύη και η αλληλοστήριξη από τα κάτω, χωρίς ανταλλάγματα και προσδοκίες. Στηρίζουμε στην πράξη πολιτικά και υλικά την πρωτοβουλία των συντρόφων και των συντροφισσών. Να πάρουμε τις ζωές μας, στα χέρια μας.

“Το καλοκαίρι του ’21, μην μπορώντας άλλο να βλέπουμε τις εικόνες καταστροφής των δασών στα ΜΜΕ και τα social media, αποφασίσαμε μα μαζευτούμε και να δράσουμε, ατομικότητες με παλαιότερη ανάλογη εμπειρία, με όσα μέσα μπορούσαμε να διαθέσουμε. Θελήσαμε να δώσουμε τον δικό μας αγώνα, έτσι ώστε έμπρακτα να συμβάλουμε στην αντιμετώπιση αυτής της εκτεταμένης καταστροφής.

…Σε αυτή την προσπάθεια χρειαζόμαστε τη στήριξη των συντρόφων μας, αναγνωρίζοντας τις οικονομικές δυνατότητηες ή αδυναμίες. Κάθε ελεύθερη συνεισφορά σε εξοπλισμό ή χρήματα για αγορά εξοπλισμού είναι για εμάς πολύτιμη. Μπροστά στην καταστροφή των ζωών μας, στεκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλο, κάνοντας πράξη το αξιακό και θεμελιώδες πρόταγμα της κοινωνικής αλληλεγγύης.”

Πέμπτη 23/12 μετά τις 18:00 στο στέκι του Βιολογικού
Βραδιά οικονομικής στήριξης της Ομάδας Συμβολής Αντιμετώπισης Καταστροφών

προβολή: Digger (2020)
αυτοδιαχειριζόμενο βιβλιοπωλείο Γραφή & Αντίσταση
καφενείο-vegan κουζίνα
κουτί οικονομικής ενίσχυσης της ομάδας

css.php