Παρέμβαση σε υποσταθμό της ΔΕΔΔΗΕ για τις τελευταίες εργοδοτικές δολοφονίες

Την Παρασκευή 16 Απριλίου η ΔΕΗ ανακοινώνει μία διπλή εργατική δολοφονία στην μονάδα του Αγίου Δημητρίου κάτω από αδιεκρύνιστες συνθήκες, ενώ λίγες μέρες νωρίτερα ακόμα 3 εργάτες βρίσκουν τραγικό θάνατο σε μονάδα στην Εύβοια. Την ίδια μέρα, ο κ. Σκρέκας στέλνει με θράσος τα συλλυπητήριά του στις οικογένειες των 2 εργαζομένων. Καμία περιγραφή ή ανάλυση δεν αρκεί για να καλύψει την βαρβαρότητα αυτών των μονάδων τόσο προς τον φυσικό κόσμο, όσο και ως προς τις συνθήκες εργασίας των εργαζομένων. Η ΔΕΗ, ενίοτε, ανακοινώνει θανάτους εργατριών ξεπουλώντας ζωές στο βωμό του χρήματος και της απληστίας ως ένα καθημερινό γεγονός και συνεχίζει απτόητη στην μη αναστρέψιμη καταστροφή του περιβάλλοντος και την ανακύκλωση εργατικών χεριών. Οι συνθήκες που επιβάλλονται από την επιχείρηση έχουν δημιουργήσει ένα ζοφερό τοπίο, μία κηλίδα ντροπής για την υγεία των ανθρώπινων και μη οργανισμών και καθρεφτίζουν, παράλληλα, τον θάνατο του φυσικού κόσμου.

Το βράδυ της Τετάρτης 19 Μάη πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με μπογιές και τρικάκια σε υποσταθμό της ΔΕΔΔΗΕ, στην οδό Αρμενοπούλου στο κέντρο της πόλης. Οι κρατικές δολοφονίες σαν αυτές, πόσο μάλλον όταν συμβαίνουν σε εργασιακά κάτεργα που υπηρετούν την ιδιωτικοποιημένη και εκβιομηχανοποιημένη πραγματικότητα θα μας βρίσκουν για πάντα γεμάτες οργή.  Όλο αυτό το διάστημα έχουμε διαλέξει συνειδητά την πλευρά του οδοφράγματος στην οποία θέλουμε να βρισκόμαστε. Για ακόμα μία φορά, και για όσες ακόμα χρειαστεί, δηλώνουμε ξεκάθαρα πως καμία δολοφονία δε θα μείνει ατιμώρητη.

Απέναντι στο μόνιμο πλέον καθεστώς εκτάκτου ανάγκης που τείνει να εδραιωθεί και την νέα κανονικότητα που έρχεται μέσα από αντιδραστικούς νόμους όπως το πρόσφατο αντεργατικό νομοσχέδιο που έχει κατατεθεί προς ψήφιση, οφείλουμε να βγούμε στο δρόμο. Να δείξουμε δυναμικά ότι η αλληλεγγύη και η αντίσταση στη νεοφιλελεύθερη ανασυγκρότηση του καπιταλιστικού ολοκληρωτισμού δεν είναι λέξεις αόριστες και ανύπαρκτες, αλλά το παρόν και το μέλλον του αγώνα για ζωή, αξιοπρέπεια και ελευθερία.

Το επόμενο διάστημα η θέση μας είναι στους δρόμους για να υπερασπιστούμε όσα κερδήθηκαν με αίμα και αγώνες. Με διαδηλώσεις, παρεμβάσεις σε χώρους εργασίας, απεργίες, μπλοκάρισμα της παραγωγής και συγκρούσεις να υπερασπιστούμε την ιστορία μας απέναντι στα σχέδια του κράτους και των αφεντικών. Το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο θα ανατραπεί στα οδοφράγματα.

Εκδίκηση για κάθε νεκρό εργάτη και εργάτρια

Αντίσταση στην επενδυτική πολιτική που ρημάζει τη φύση και τις ζωές μας

Συγκέντρωση για την υπεράσπιση των ταξικών αντιστάσεων και ελευθεριών

Κυριακή 23 Μάη 12:00 Τσιμισκή με Αγίας Σοφίας

 

 

Παρέμβαση στις εγκαταστάσεις της ΕΛΒΟ

Το πρωί του Σαββάτου 15/5 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση από συντρόφους και συντρόφισσες στις εγκαταστάσεις της ΕΛΒΟ στη Θεσσαλονίκη.

Η ΕΛΒΟ ανήκει στην ισραηλινή αμυντική βιομηχανία Plasan Sasa Ltd με 47.6% και στην ομοεθνή της NASKA Industries – SK Group Ltd με άλλο 47.6% . Οι Ισραηλινές επενδύσεις στην Ελλάδα και οι στρατηγικές συμπράξεις του ελληνικού κράτους με το κράτος του Ισραήλ  είναι βαμμένες με το αίμα των Παλαιστινίων που αφήνουν πίσω τους οι βομβαρδισμοί, οι στρατιωτικές επιδρομές, τα πογκρόμ αστυνομίας και ακροδεξιών στη Γάζα και την Δυτική Όχθη. 

ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΞΟΝΑ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΑΙΓΥΠΤΟΥ-ΙΣΡΑΗΛ

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Παρέμβαση στην Επιθεώρηση Εργασίας

Το πρωί της Παρασκευής 14/5 πραγματοποιήθηκε, από περίπου 30 συντρόφους και συντρόφισσες από την Συνέλευση Ενάντια στο Νέο Αντεργατικό Νομοσχέδιο, παρέμβαση στο κτίριο όπου στεγάζεται το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας στην οδό Μητροπόλεως 110 στη Θεσσαλονίκη. Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης πετάχτηκαν τρικάκια, μοιράστηκαν κείμενα σε εργαζομένους/ες και διερχόμενους/ες, ενώ αναρτήθηκε πανό και φωνάχτηκαν συνθήματα.

ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ

Κατά την διάρκεια της πανδημίας και με πρόσχημα την προστασία της δημόσιας υγείας, κράτος και κεφάλαιο επιδόθηκαν σε έναν αγώνα δρόμου ώστε να προλάβουν να περάσουν νομοσχέδια με την ελπίδα αποφυγής οποιασδήποτε αντίστασης. Καθώς βρισκόμαστε έναν χρόνο σε lockdown, η κυβέρνηση έχει βαλθεί να υποβαθμίσει κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας από την επαφή μας με τον φυσικό κόσμο και την περιστολή των διαδηλώσεων μέχρι την υποβάθμιση των σπουδών μας και την γενικευμένη επίθεση στα οικονομικά ασθενέστερα στρώματα. Αποκορύφωμα αυτής της επίθεσης, και συνέχεια των νεοφιλελεύθερων πολιτικών των τελευταίων δεκαετιών, αποτελεί το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο που τίθεται προς ψήφιση τις ερχόμενες εβδομάδες.

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο καθ’ υπόδειξη ντόπιου και ξένου κεφαλαίου έρχεται να καταργήσει το 8ωρο, να αντικαταστήσει την καταβολή των υπερωριών με την “ανταλλαγή” τους με ρεπό, και να εγκαθιδρύσει την Κυριακάτικη εργασία για ακόμα περισσότερους κλάδους. Ταυτόχρονα επιτίθεται στον συνδικαλισμό, τις απεργίες και εν γένει τις εργατικές διεκδικήσεις. Το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο βασίζεται στην ιδέα μιας δήθεν ισότιμης ατομικής διαπραγμάτευσης ανάμεσα σε αφεντικά και εργαζόμενες. Το δόγμα αυτής της “ισότιμης” διαπραγμάτευσης καταλήγει και στο να καθιστά “συνυπεύθυνο” τον εργαζόμενο ακόμα και για το καθεστώς μαύρης εργασίας στο οποίο μπορεί να δουλεύει. Κομμάτι αυτού του νομοσχεδίου είναι και η μετατροπή του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας από σώμα που υπάγεται στο υπουργείο εργασίας σε ανεξάρτητη αρχή, γεγονός που δημιουργεί προβληματισμούς σχετικά με την πρόσβαση των εργαζομένων στα μέσα και τις διαδικασίες αντιπαράθεσης με τα αφεντικά τους.

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο προπαγανδίζεται ως θετικό και αισιόδοξο για την εργασιακή πραγματικότητα. Ωστόσο, τα περιεχόμενα του αλλά, κυρίως, η συγκυρία στην οποία ψηφίζεται αποδεικνύουν το αντίθετο. Το νομοσχέδιο Χατζηδάκη, σε συνέχεια του προηγούμενου αντεργατικού νομοσχεδίου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, έρχεται να αποτελέσει το νομικό επιστέγασμα των εργοδοτικών αυθαιρεσιών του ελαστικού ωραρίου, του εργασιακού μεσαίωνα που παίρνει την μορφή των αυξανόμενων εργατικών ατυχημάτων, των παρενοχλήσεων στους χώρους δουλειάς, των τραμπουκισμών και των ξυλοδαρμών. Άλλωστε, δεν έχει περάσει καιρός από τις δολοφονίες εργατ(ρι)ών σε εργοτάξια του Μετρό και του ΔΕΔΔΗΕ, από την κανονική λειτουργία και την απόκρυψη κρουσμάτων σε σούπερ μάρκετ και εργοστάσια όπου τα ελλιπή μέτρα προστασίας οδήγησαν ακόμη και στον θάνατο εργαζομένων. Μέσα σε αυτή τη σύγχρονη κανονικότητα το ήδη υποστελεχωμένο ΣΕΠΕ επιλέγει σταθερά να κάνει τα στραβά μάτια στις ελάχιστες περιπτώσεις ελέγχων ενώ κινητοποιείται πάντα εκ των υστέρων.

Δεν έχουμε αυταπάτες σχετικά με τις εργασιακές συνθήκες και τον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι ζωές μας όταν στην άλλη πλευρά της ζυγαριάς μπαίνουν τα κέρδη των αφεντικών. Το ξεζούμισμα των εργαζομένων, ακόμη και ο θάνατος από εργατικά ατυχήματα, ως αποτέλεσμα της επιδίωξης όλο και χαμηλότερου κόστους παραγωγής, αποτελούν κομμάτι της καπιταλιστικής νόρμας έτσι όπως έχει χτιστεί εδώ και αιώνες. Υπεύθυνοι για κάθε εργατική δολοφονία ήταν, είναι και θα είναι για πάντα οι κρατικοί μηχανισμοί και το κεφάλαιο. Η αντίσταση, η συλλογικοποίηση, η οργάνωση στη βάση και ο αγώνας των εργαζομένων και των καταπιεσμένων είναι ο μόνος δρόμος όταν δεν θέλουμε να θρηνήσουμε άλλους νεκρούς εργάτες και εργάτριες στο βωμό των κερδών της αστικής τάξης.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ, ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 14/5 , 12:00 ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ

Συνέλευση ενάντια στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο

Παρέμβαση έξω από την οικία του πρόξενου της Χιλής για την απεργία πείνας των φυλακισμένων αγωνιστ(ρι)ών

«Εδώ μέσα στα τείχη σας, είμαστε απείρως μακριά από την ήττα, πολύ λιγότερο μόνοι/ες, όπως θα θέλατε. Συνεχίζουμε να είμαστε ανυπότακτοι/ες, ελεύθεροι/ες και αξιοπρεπείς.» 

Δήλωση των φυλακισμένων απεργών πείνας στη Χιλή 

Από τις 22 Μαρτίου 10 κρατούμενοι της εξέγερσης, των κοινωνικών αντιστάσεων και της ιεράς εξέτασης στη Χιλή ξεκίνησαν απεργία πείνας με βασικά αιτήματα την κατάργηση του άρθρου 9 (αλλαγή καθεστώτος αναστολών και επιμήκυνση του εγκλεισμού) και την αποκατάσταση του άρθρου 1 του διατάγματος Νόμου 321 και την απελευθέρωση του συντρόφου Marcelo Villarroel (που βάση των νέων διατάξεων ενώ δικαιούται άρση της κράτησης καταδικάζεται σε εγκλεισμό μέχρι το 2036) και όλων των ανατρεπτικών και αναρχικών κρατουμένων, την απελευθέρωση των Mapuche και των κρατουμένων της πρόσφατης κοινωνικής εξέγερσης. 

Απέναντι στην κατασταλτική βαρβαρότητα του Χιλιανού κράτους που καταγράφει χιλιάδες περιστατικά βασανισμών και κακοποιήσεων, φυλακίσεων, απαγωγών και εκτελέσεων απέναντι στους εξεγερμένους, οι αγωνιζόμενοι κρατούμενοι δείχνουν το δρόμο με ένα από τα πιο ηχηρά μηνύματα απέναντι στη σύγχρονη δικτατορία: η φυλακή δεν προμηνύει την ήττα αλλά ένα ακόμα πεδίο σύγκρουσης και πολεμικής αντιπαράθεσης με το εξουσιαστικό οικοδόμημα.  

Την Τρίτη 11 Μάη πραγματοποιήσαμε παρέμβαση αντιπληροφόρησης έξω από την οικία του πρόξενου της Χιλής στη Θεσσαλονίκη στην οδό Θεσσαλονίκης 19 στο Ωραιόκαστρο, στέλνοντας τη διεθνιστική μας αλληλεγγύη στους αλύγιστους συντρόφους και τις συντρόφισσες που βρίσκονται στα κάτεργα του Χιλιανού κράτους, στις ιθαγενικές αντιστάσεις των αυτόχθονων Mapuche και σε κάθε κομμάτι της κοινωνικής βάσης που αντιστέκεται στον ολοκληρωτισμό, θέλοντας να κρατήσει αναμμένη την φλόγα της εξέγερσης. Ενώνουμε τις φωνές και τις δράσεις μας με κάθε πράξη αντίστασης που λαμβάνει χώρα όλο το τελευταίο διάστημα, οικοδομώντας τη διεθνιστική σπίθα υπεράσπισης των αιχμαλώτων της ιεράς εξέτασης. Είμαστε παντού, ο ένας για την άλλη. 

Από την Ελλάδα ως τη Χιλή και τα πέρατα του κόσμου, το δίκιο το έχουν οι εξεγερμένοι-ες 

Μοτοπορεία ενάντια στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο-Σάββατο 15 Μάη

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Μετά από 10 χρόνια καπιταλιστικής κρίσης, τα μεγαλύτερα βάρη της οποίας σήκωσε στις πλάτες της η εργατική τάξη και τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα με μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, αυξήσεις στα όρια συνταξιοδότησης, αύξηση του κόστους ζωής, καθιέρωση ελαστικών σχέσεων εργασίας, ιδιωτικοποιήσεις και μαζική ανεργία, το νομοσχέδιο που έρχεται τις επόμενες βδομάδες προς ψήφιση στη Βουλή, έρχεται να:

-Καταργήσει ουσιαστικά το 8ωρο αφήνοντας ανοιχτή την πόρτα για 10ωρη απασχόληση, να υπερδιπλασιάσει και να επισημοποιήσει τις απλήρωτες υπερωρίες αλλά και την Κυριακάτικη εργασία για περισσότερους κλάδους. Ουσιαστικό σημείο και πυρήνας σκέψης του νομοσχεδίου, είναι η εμπέδωση της ατομικής διαπραγμάτευσης για το ωράριο μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου. Δεν υπάρχουν τάξεις παρά μόνο άτομα και έτσι καμία συλλογική διαπραγμάτευση/ σύμβαση δε θα μπαίνει μπροστά στις ατομικές συμφωνίες αφεντικών και εργατών/ εργατριών που “σαν ίσοι” θα συζητούν και θα αποφασίζουν για το αν και πόσο θα δουλεύουν οι δεύτεροι για τις ανάγκες και τα κέρδη των πρώτων.

-Να δώσει το οριστικό χτύπημα στις συνδικαλιστικές ελευθερίες, με τη ΝΔ να παίρνει την σκυτάλη από τον ΣΥΡΙΖΑ τελειοποιώντας το ψηφιακό φακέλωμα των σωματείων και την εγκαθίδρυση ηλεκτρονικής ψηφοφορίας κάτι που σε συνδυασμό με διάταξη της προηγούμενης κυβέρνησης για υπεδιπλασιασμό των εργαζομένων που απαιτείται προκειμένου να κηρυχθεί απεργία, ουσιαστικά την καταργεί ως μέσο διεκδίκησης και πάλης των εργαζομένων. Την ίδια στιγμή ορίζεται πως τουλάχιστον το 40% των εργαζομένων επιχειρήσεων και φορέων που η λειτουργία τους θεωρείται κρίσιμη για το κοινωνικό σύνολο οφείλει να δουλεύει ακόμα και σε περίπτωση κήρυξης απεργίας.

Επίσης, δίνεται η δυνατότητα στην εργοδοσία να επικαλεστεί ψυχολογική ή σωματική βία κατά τη διάρκεια της απεργιακής περιφρούρησης κάτι που οδηγεί αυτοδικαίως στην απόλυση αλλά και σε ποινικές διώξεις, ενώ η απεργία θα κρίνεται παράνομη και η εταιρεία θα μπορεί να διεκδικεί αποζημιώσεις.

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο έρχεται σε μια περίοδο όπου έχουν γίνει κανόνας τα ελλιπή μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς που κοστίζουν στην υγεία και στις ζωές πολλών εργαζομένων. Κάτι που αφορά τόσο την πανδημία κατά τη διάρκεια της οποίας κανένα μέτρο δεν έχει παρθεί σε εργοστάσια, εμπορικά κέντρα, σχολεία με τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες να μετακινούνται από και προς τις δουλειές τους στιβαγμένοι σε λεοφωρεία, όσο όμως και ευρύτερα τις συνθήκες εργασίας που εντατικοποιούνται με τους καπιταλιστές να βάζουν διαρκώς πιο ψηλά στο ζύγι τα κέρδη τους από τις ζωές μας.

Η ανάγκη συσπείρωσης της βάσης ενάντια στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι επιτακτική, μπαίνει ως κύρια αιχμή, αλλά στέκεται για εμάς ως μία ακόμη πινελιά, ίσως και η τελειωτική, στο κάδρο του κύκλου της τρέχουσας ιστορίας που βιώνουμε.

Ενός νέου κύκλου όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης που επιταχύνθηκε από την πανδημία, ενός κύκλου ακόμα πιο μαζικής ανεργίας και φτώχειας, ενός κύκλου ακόμα πιο βίαιης αναδιάρθρωσης των εργασιακών σχέσεων, ενός κύκλου εντατικών ιδιωτικοποιήσεων.

Ενός κύκλου όπου μέσα σε ένα χρόνο καραντίνας έχουν περάσει νομοσχέδια που σπαταλούν δισεκατομμύρια για την πολεμική προετοιμασία της χώρας και για την καταστολή, νομοσχέδια που απαγορεύουν διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις, νομοσχέδια που αφήνουν το περιβάλλον βορά στις ορέξεις των καπιταλιστών, νομοσχέδια που ιδιωτικοποιούν την Παιδεία, που μειώνουν τα κρατικά έξοδα για την Υγεία και τις κοινωνικές ανάγκες.

Ενός κύκλου όπου οι μετανάστες και οι μετανάστριες ζουν μία διαρκή κόλαση από τα σύνορα μέχρι τα κέντρα κράτησης και δεν τους δίνεται η δυνατότητα να εργαστούν, να μορφωθούν, να έχουν πρόσβαση στην περίθαλψη, όπου οι έγκλειστοι και οι έγκλειστες σε φυλακές και ψυχιατρεία μένουν εκτεθειμένοι στον ιό και στερούνται των βασικών δικαιωμάτων τους.

Ο αγώνας ενάντια στην μισθωτή εργασία, ο αγώνας ενάντια στην ίδια την κρατική και καπιταλιστική οργάνωση της κοινωνίας, ο αγώνας για το πέρασμα σε έναν κόσμο χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση, προϋποθέτει και δένει διαλεκτικά με τον αγώνα που πρέπει να δώσουμε ως κομμάτι της εργατικής τάξης, ως κομμάτι των καταπιεσμένων, μέσα από τα σωματεία αλλά και μέσα από πολιτικούς και κοινωνικούς σχηματισμούς, ενάντια στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο.

Ενάντια στις γραφειοκρατικές και αναθετικές λογικές που οδήγησαν την εργατική τάξη και την κοινωνία σε εκφυλισμό τόσο των σωματείων, όσο και των μαζικών αγώνων του 2010-2012 η “Συνέλευση ενάντια στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο” που συστάθηκε στη Θεσσαλονίκη καλεί σε μοτοπορεία το ερχόμενο Σάββατο 15/5 στις 12.00 στην Καμάρα.

Ελάστικα ωράρια, δεκάωρη δουλειά αυτή είναι η ανάπτυξη για τ’ αφεντικά

Κάτω τα χέρια από τα σωματεία, τους ταξικούς αγώνες και την απεργία

Μοτοπορεία: Σάββατο 15/5 στις 12.00 στην Καμάρα

Συνέλευση ενάντια στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο

Προβολή: Piazza Fontana-το μυθιστόρημα ενός μακελειού

Στο ​Ιταλικό αυταρχικό κράτος δεν υπάρχει μόνο η ποινή της ισόβιας κάθειρξης αλλά και της ισόβιας δίωξης και ενοχής. Αυτό είναι το πρωτόκολλο για τους πολιτικούς αντιπάλους του καθεστώτος, πόσο μάλλον για όλους αυτούς που ανά τα χρόνια διώχθηκαν, βασανίστηκαν, θάφτηκαν ​στο μπετό στερούμενοι την ελευθερία τους για δεκαετίες αλλά δε λύγισαν, συνέχισαν να αγωνίζονται μέσα και μετέπειτα έξω από τα τείχη της αιχμαλωσίας.

Δεκαετίες μετά την περίοδο των «μολυβένιων χρόνων», δεκάδες αγωνίστ(ρι)ες συνεχίζουν να διώκονται για την αντίσταση τους μέσα από τις γραμμές των οργανώσεων ένοπλης προλεταριακής προπαγάνδας και βίας. Στο πλευρό του ιταλικού κράτους βρίσκονται οι σύμμαχοι που καταδιώκουν, συλλαμβάνουν και εκδίδουν αγωνιστ(ρι)ές για να καταθέσουν τα διπλωματικά διαπιστευτήρια συνεργασίας τους.

Η σύλληψη και έκδοση του Cesare Battisti στη Βολιβία, οι διώξεις των Gianfranco Formoni και Pia Panseri αλλά και η τελευταία επιχείρηση της γαλλικής αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας με τις συλλήψεις και διώξεις 10 πρώην μελλών  των Ερυθρών Ταξιαρχιών και άλλων ιταλικών οργανώσεων δειχνουν πως δεκαετίες μετά, το τσεκούρι της ένοπλης πάλης πλανιέται πάνω από τις ευρωπαίκές μητροπόλεις αποζητώντας επιτακτικά την έφοδο στα ανάκτορα της εξουσίας.

Αλληλεγγύη σε όσους/ες διώκονται για τη συμμετοχή τους στο επαναστατικό κίνημα της Ιταλίας

Παρασκεύη 14 Μάη, 19:00 στο στέκι του Βιολογικού

Προβολή ταινίας: Piazza Fontana-το μυθιστόρημα ενός μακελειού

Σύντροφοι-ισσες Ζαπατίστας, σας περιμένουμε!

Ο Συντονισμός Θεσσαλονίκης – Χαλκιδικής για το ταξίδι των Ζαπατίστας στην Ευρώπη πραγματοποίησε δράση γνωστοποίησης της αναχώρησης της πρώτης αντιπροσωπείας τους από το Μεξικό για τις ευρωπαϊκές ακτές. Οι συγκεντρωμένοι στις 12:00 στην Καμάρα φώναξαν συνθήματα και ανήρτησαν πανό με το μήνυμα: ¡Compañer@s de la delegación zapatista, les esperamos en Tesalónica! ( Σύντροφοι της αντιπροσωπείας Ζαπατίστας, σας περιμένουμε στη Θεσσαλονίκη!) και υπογραφή: Asamblea de coordinación de Salónica y Calcídica

Ζήτω οι αντιστεκόμενες κοινότητες των αυτοχθόνων!

Zήτω το πέρασμα των Ζαπατίστας για τη ζωή!

6 Μάη-Απεργιακή συγκέντρωση ενάντια στον νέο αντεργατικό νομοσχέδιο

Οι διαδηλώσεις της πρωτομαγιάς αποτελούν ορόσημα για την ιστορία των ριζοσπαστικών κινημάτων. Από την εργατική απεργία του Σικάγο το 1886 για την διεκδίκηση του 8ώρου, στην απεργία των καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη το 1936 και από τις μαχητικές διαδηλώσεις της πρωτομαγιάς σε Γερμανία και Ιταλία, στις πορείες της εργατικής πρωτομαγιάς στην Ελλάδα το αναρχικό κίνημα αποτέλεσε ενεργό και αδιάσπαστο κομμάτι των στιγμών αγώνα όλα τα χρόνια. Άλλοτε σε στήριξη των αγώνων που έτρεχαν και άλλοτε ως κορύφωση των ίδιων του των αγώνων με βάση τις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις που επικρατούσαν κάθε φορά.

Μέσα στην τελευταία διετία οι κρατικοί μηχανισμοί προβαίνουν στην καταπάτηση όλων των πτυχών των ζωών και της καθημερινότητας μας. Κατά την διάρκεια της πανδημίας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποφασίζει την αλλαγή διάφορων νομοθεσιών και την θέσπιση νέων βάναυσων νόμων εκμεταλλευόμενη την κοινωνική νηνεμία και την ψυχολογική κούραση του αγωνιζόμενου και μη κοινωνικού συνόλου. Σκοτώνει την παιδεία προάγοντας την τηλεκπαίδευση, στοχοποιεί αγωνιζόμενα υποκείμενα απαγορεύοντας τις διαδηλώσεις, λεηλατεί τον φυσικό κόσμο με νέες, κερδοφόρες επενδυτικές συμφωνίες με μεγάλες επιχειρήσεις και απαιτεί την κοινωνική υπακοή κυνηγώντας και καταστρέφοντας οτιδήποτε βρεθεί απέναντι στα σχέδια του. Όλα αυτά την στιγμή που τα περιστατικά έμφυλης βίας έχουν πολλαπλασιαστεί, οι φυλακές μυρίζουν θάνατο, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστ(ρι)ών μετατρέπονται σε καταπακτές ψυχών και η λίστα έχει τον ατέλειωτο.

Ένα καινούριο «ανέκδοτο» αυτής της κυβέρνησης αποτελεί και η ψήφιση του νέου αντεργατικού νομοσχεδίου. Ένα νομοσχέδιο που καθρεφτίζει το πως στα εργασιακά κάτεργα εκμεταλλεύονται το εργατικό δυναμικό, πλέον και με νόμιμους όρους. Το νέο αυτό νομοσχέδιο προβλέπει την λειτουργία επιχειρήσεων, σημαντικών ως προς την ομαλή και λειτουργική συνέχεια της καθημερινότητας (το Δημόσιο, οι πρώην ΔΕΚΟ, τα λιμάνια και οι ΟΤΑ), τις μέρες απεργίας με ποσοστό 40% του συνολικού δυναμικού, καπηλευόμενο το πρόσχημα του προσωπικού ασφαλείας. Θα δουλεύεις δηλαδή, ακόμα κι αν θες να απεργήσεις καθώς η απεργία πλέον, θα είναι παράνομη και η παρεμπόδιση λειτουργίας δημόσιων υπηρεσιών ποινικά κολάσιμη. Το 8ωρο θα αποτελεί παρελθόν καθώς τα νέα δεδομένα προβλέπουν μέχρι και 10ωρη εργασία, εκτός αν αποφασίσει το αφεντικό ότι δεν χρειάζεται, με τις υπερωρίες να παραμένουν απλήρωτες και να καλύπτονται ως ρεπό και άδειες εντός του ίδιου εξαμήνου. Δρομολογείται η υπεραπλούστευση των τακτικών απόλυσης καθώς μια απλή γνωστοποίηση αρκεί, για να ακυρώσει στην πράξη την προστασία των δικαιωμάτων κάθε εργαζόμενης με βάση τη σύμβαση εργασίας της. Δουλειά κάθε μέρα, δουλειά και την Κυριακή για να μην ζήσεις καμία μέρα εκτός δουλειάς και προλάβεις να αναπνεύσεις. Κράτος και αφεντικά επιχειρούν τον έλεγχο των αγωνιζόμενων υποκειμένων, αφού για να πεις την άποψη σου αναγκάζεσαι να γραφτείς στο ήδη νομοθετημένο Γενικό Μητρώο και για να μετράει πρέπει το σωματείο σου να είναι ήδη γραμμένο στα νόμιμα ψηφιακά μέσα. Τέλος, το 2022 δημιουργείται το Επικουρικό Ταμείο, το οποίο βασίζεται πάνω στην ιδιωτικοποίηση των συντάξεων με σκοπό να γλιτώσει τα λεφτά της κοινωνικής ασφάλισης. Σύνταξη, λοιπόν, όταν το κράτος αποφασίσει αν την έχεις κερδίσει. Κι όλα αυτά ενώ η μαύρη εργασία μαζί με την ανεργία έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της μηχανικής κανονικότητας.  Όλα αυτά τη στιγμή που οι εργοδοτικές δολοφονίες κανονικοποιούνται χωρίς κανένα κόστος και ηθικό ενδοιασμό για τα αφεντικά που πλουτίζουν από το αίμα μας.

Απέναντι στο μόνιμο πλέον καθεστώς εκτάκτου ανάγκης που τείνει να εδραιωθεί και την νέα κανονικότητα που έρχεται, οφείλουμε να βγούμε στο δρόμο. Να δείξουμε δυναμικά ότι η αλληλεγγύη και η αντίσταση στη νεοφιλελεύθερη ανασυγκρότηση του καπιταλιστικού ολοκληρωτισμού δεν είναι λέξεις αόριστες και ανύπαρκτες, αλλά το παρόν και το μέλλον του αγώνα για ζωή, αξιοπρέπεια και ελευθερία.

Οι φετινές διαδηλώσεις της πρωτομαγιάς που εδώ και μέρες μετρούν εκατοντάδες συλλήψεις και τραυματισμούς διαδηλωτών με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις συλλήψεις πάνω από 150 αγωνιστών της αριστεράς στην Τουρκία είναι η αρχή για την αντεπίθεση στην τωρινή καπιταλιστική ανασυγκρότηση. Το επόμενο διάστημα η θέση μας είναι στους δρόμους για να υπερασπιστούμε όσα κερδήθηκαν με αίμα και αγώνες. Με διαδηλώσεις, παρεμβάσεις σε χώρους εργασίας, απεργίες, μπλοκάρισμα της παραγωγής και συγκρούσεις να υπερασπιστούμε την ιστορία μας απέναντι στα σχέδια του κράτους και των αφεντικών. Οι νόμοι καταργούνται στα οδοφράγματα.

Πέμπτη 6 Μάη όλες και όλοι στους δρόμους-Απεργιακή πορεία 10:30 Καμάρα

Εκδήλωση ενάντια στον εξορυκτισμό και τα megaProjects

Στις 17:00 στο Στέκι στο Βιολογικό
*Θα γίνει ζωντανή μετάδοση από το Ελεύθερο Κοινωνικό Ραδιόφωνο 1431AM
.

ενημερωτική εκδήλωση: Η λερναία ύδρα της καταστολής

μια συζήτηση για τις τελευταίες κατασταλτικές επιχειρήσεις και την στοχοποίηση αγωνιστ(ρι)ών

στην εκδήλωση θα παρέμβουν σύντροφοι-ισσες από τις παρακάτω υποθέσεις/συλλογικότητες

  • λίστα 21 δικυκλιστών για επιθέσεις σε αστυνομικούς στόχους
  • στοχοποίηση συντρόφι(σσ)ων απο  τηνΤαξική Αντεπίθεση
  • δίωξη του αναρχικού Errol
  • υπόθεση «σύντροφοι-ισσες»
  • υπόθεση 2 αντιφασιστών για επιθέσεις σε φασιστικούς στόχους

 

Σάββατο 17-4, 17:00 στο στέκι του Βιολογικού

css.php