Πολιτική δήλωση για την εκκένωση και την ομηρία της κατάληψης

Το πρωί της Δευτέρας 17 Αυγούστου η κατάληψη Terra Incognita εκκενώνεται ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ! από τις κατασταλτικές δυνάμεις του νεοφιλέλευθερισμού. Δυνάμεις κατοχής της δημοκρατίας εισβάλλουν στο κτήριο και για ώρες πραγματοποιούν έρευνες και κατασχέσεις. Μέρες μετά η κατάληψη παραμένει ακόμα ανοιχτή με τους μπάτσους να πανηγυρίζουν ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ! που έχουν τη δυνατότητα να παραβιαζουν κάθε γωνιά του απελευθερωμένου μας εδάφους.

Για πάνω από 16 χρόνια η κατάληψη Terra Incognita, έχει αποτελέσει σημείο συνάντησης και τριβής εκατοντάδων αγωνιστριών και αγωνιστών της μαχόμενης κοινωνικής βάσης. Με συνεχείς εκδηλώσεις, παρεμβάσεις, διαδηλώσεις και συγκρούσεις βρέθηκε παρούσα σε στιγμές μαχητικού αγώνα ενάντια στη βία του κρατισμού, ενάντια στα συμφέροντα των καπιταλιστικών μονοπωλείων, ενάντια στην παραβιαστική εξουσία του φασισμού και της πατριαρχίας, ενάντια σε κάθε διάκριση και ειδισμό. Μέσα στα εδάφη και τις αυτοοργανωμένες δομές αυτομόρφωσης, αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας της κατάληψης συναντήθηκαν και συναντιούνται ακόμα όλοι οι ¨γνωστοί-Άγνωστοι¨ μαχητές της ελευθερίας. Οικοδομήθηκαν απελευθερωτικές και ανεξούσιες σχέσεις, ανατρεπτικά σχέδια και επιχειρήσεις, όνειρα που μέρα με τη μέρα βρήκαν και βρίσκουν ακόμη και σήμερα ηθική και υλική υπόσταση. Η κατάληψη για πανω από 16 χρόνια αποτελεί σάρκα από τη σάρκα του πολύμορφου αγώνα ενάντια σε κάθε εξουσία και καταπίεση, χωρίς να ιεραρχεί και να διαχωρίζει τα μέσα που συμβάλλουν στην διασπορά των ελευθεριακών προταγμάτων και την οργάνωση της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης. Γιατί για μας αυτό είναι απελευθέρωση.

Η κατάληψη Terra Incognita σίγουρα δεν είναι και δεν επιθυμούμε να θεωρείται το κέντρο του κινηματικού σύμπαντος. Μια τέτοια άλλωστε ανάγνωση μόνο ως εγωκεντρική και αντισυντροφική θα μπορούσε να ληφθεί καθώς θα ακύρωνε στην πράξη κάθε άλλο κατασταλτικό χτύπημα. H Terra είναι ακόμα ένα εργαλείο αγώνα που μέσα από τη στρατηγική της συμβάλει στην κοινωνική διάχυση των αναρχικών προταγμάτων και την ένταση του αδιαμεσολάβητου αντικαθεστωτικού αγώνα. Γι’ αυτό και ανήκει κοινωνικά, πολιτικά και ιστορικά στα χέρια ολόκληρου του αντιεξουσιαστικού κινήματος που δεκαετίες τώρα μάχεται με όλα τα μέσα, ενάντια στην βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης. Αν όμως η κυβέρνηση και κάθε επίδοξος θιασώτης της καθεστωτικής νομιμότητας πιστεύει πως αυτό είναι το τέλος μας, ως κατάληψη, ως αναρχικοί αγωνιστές και αγωνίστριες και ως μαχόμενο κομμάτι της αγωνιζόμενης κοινωνίας επενδύει σε τυφλές ελπίδες.

Για μας η απόφαση αυτή, αποτελεί κομμάτι της κεντρικής κατασταλτικής στρατηγικής, υπαγορευμένη από τα υψηλά κλιμάκια της κρατικής τρομοκρατίας. Το κράτος επιζητεί (εδώ και μήνες) την ευθεία αντιπαράθεση με τις μαχόμενες δυνάμεις της αγωνιζόμενης κοινωνίας. Στέλνει τελεσίγραφα, κακοποιεί και βασανίζει στους δρόμους και στα σωφρονιστήρια, δολοφονεί και πνίγει μετανάστριες και μετανάστες στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, σημαδεύει το καθένας και την καθεμία μας ξεχωριστά με το χέρι στη σκανδάλη. Είναι η δική μας στιγμή να περάσουμε στην ολομέτωπη επίθεση. Στον πόλεμο απαντάμε με πόλεμο. Στη βία του κρατικού και καπιταλιστικού αυταρχισμού απαντάμε με βία. Στη βαρβαρότητα της εξατομίκευσης απαντάμε συλλογικά οξύνοντας την μαχητική αντιπαράθεση.

Καλούμε τις μαχόμενες επαναστατικές δυνάμεις  σε κάθε γωνιά της Γης να ενώσουν μαζί μας το λόγο και τις πράξεις τους, ενάντια στην καταστολή . Να φωνάξουμε όλοι μαζί πως οι καταλήψεις δεν είναι νεκρά ντουβάρια. Είναι οι ζωντανές στιγμές αγώνα του χθες, του σήμερα, του πάντα.

Καμία αναδίπλωση, καμία υποταγή-Επίθεση, επίθεση, επίθεση…

κατάληψη (για τώρα και για πάντα) Terra Incognita

 

Πορεία γειτονιάς στην Καλαμαριά για την απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα

Ο πολιτικός κρατούμενος Δημήτρης Κουφοντίνας βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 8 Ιανουαρίου απαιτώντας την τήρηση του νόμου που η ίδια η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ψήφισε φωτογραφικά για τον ίδιο, προκειμένου να καταφέρει να τον μεταγάγει από τις αγροτικές φυλακές στις οποίες μέχρι εκείνη τη στιγμή κρατούνταν. Ο νόμος προβλέπει τη μεταγωγή του στον Κορυδαλλό και όχι στον Δομοκό στον οποίο αποφάσισε η γενική γραμματέας αντεγκληματικής πολιτικής Σοφία Νικολάου να τον μεταγάγει αυθαίρετα. Αυτή τη στιγμή ο απεργός πείνας Δημήτρης Κουφοντίνας κρατείται στην απομόνωση, σε ένα κελί, που το έχουν βαφτίσει θάλαμο νοσηλείας, με 24ωρη παρακολούθηση μέσω κάμερας. Την ίδια στιγμή που το κράτος εξαντλεί την εκδικητικότητα του στο πρόσωπο του Κουφοντίνα αρνούμενο να τηρήσει ακόμα και τους ίδιους τους νόμους, τα τσιράκια του στα καθεστωτικά ΜΜΕ φροντίζουν να αποσιωπούν τον αγώνα του με σκοπό να τον αποδυναμώσουν.

Για αυτό το λόγο, στα πλαίσια της πανελλαδικής μέρας αλληλεγγύης, την Τρίτη 19 Ιανουαρίου περίπου 40 σύντροφοι και συντρόφισσες πραγματοποίησαν πορεία στην Καλαμαριά, η οποία κατευθύνθηκε στα γραφεία της τοπικής οργάνωσης της Νέας Δημοκρατίας.

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΤHΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΜΕΤΑΓΩΓH ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚEΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟY

Συντονισμός συλλογικοτήτων για την αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα

Παρέμβαση αντιπληροφόρησης στο Επταπύργιο για την απεργία πείνας του επαναστάτη Δ.Κουφοντίνα.

Την ίδια στιγμή που το κράτος εξαντλεί την εκδικητικότητα του στο πρόσωπο του Κουφοντίνα αρνούμενο να τηρήσει ακόμα και τους ίδιους του τους νόμους, τα τσιράκια του στα καθεστωτικά ΜΜΕ φροντίζουν να αποσιωπούν τον αγώνα του με σκοπό να τον αποδυναμώσουν.Για αυτό το λόγο την Κυριακή 17/01 πάνω από 20 σύντροφοι και συντρόφισσες πραγματοποίησαν παρέμβαση αντιπληροφόρησης στο Επταπύργιο Θεσσαλονίκης για την απεργία πείνας από 08/01 του επαναστάτη Δ.Κουφοντίνα. Κατα τη διάρκεια της παρέμβασης κρεμάστηκε γιγαντοπανό, πετάχτηκαν τρικάκια και φωνάχτηκαν συνθήματα.

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΤΉΜΑΤΟΣ ΤΟΥ

Δύναμη στους συντρόφους Β. Σταθόπουλο, Π. Γεωργιάδη, Ν. Μαζιώτη και Γ. Δημητράκη που πραγματοποιούν απεργία πείνας ως ένδειξη αλληλεγγύης

Συντονισμός συλλογικοτήτων για την αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Δ.Κουφοντίνα

Συντονισμένες παρεμβάσεις αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα

Με την ίδια ευκολία που το κράτος και τα τσιράκια του θέλουν να οδηγήσουν στην εξάντληση και το θάνατο τον επαναστάτη Δ. Κουφοντίνα χρόνια τώρα, θάβουν στη σιωπή τον αγώνα για να κερδίσει τα στοιχειώδη πλέον δικαιώματα του. Η συντεταγμένη επιχείρηση αποσιώπησης της απεργίας πείνας του συντρόφου με σκοπό την μεταφορά του στην υπόγεια ειδική πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού θα βρίσκει απέναντί της πάντοτε το κίνημα αλληλεγγύης και υπεράσπισης της ελευθερίας. Τις προηγούμενες μέρες πλήθος συντρόφων και συντροφισσών πραγματοποίησαν συντονισμένες παρεμβάσεις αντιπληροφόρησης με τρικάκια, πανό και σπρέι σε διάφορες περιοχές της πόλης (μπότσαρη, εύοσμο, πολίχνη, καλαμαριά, σταυρούπολη, νεάπολη, φάληρο, συκιές, μαρτίου, τριανδρία, άγιο παύλο,πανεπιστήμια, χαριλάου, ευαγγελίστρια, άνω πόλη).

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

Δύναμη στους συντρόφους Β. Σταθόπουλο, Π. Γεωργιάδη, Ν. Μαζιώτη και Γ. Δημητράκη που πραγματοποιούν απεργία πείνας ως ένδειξη αλληλεγγύης

Συντονισμός συλλογικοτήτων για την αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Δ.Κουφοντίνα

Παρέμβαση στη δομή φιλοξενίας ανηλίκων μεταναστ(ρι)ών στο Παλαιόκαστρο

Το Σάββατο 26 Δεκεμβρίου πραγματοποιείται επίθεση σε δομή φιλοξενίας ανηλίκων μεταναστ(ρι)ών στο Παλαιόκαστρο Θεσσαλονίκης. Αποτέλεσμα της φασιστικής αυτής επίθεσης ήταν ο τραυματισμός 4 παιδιών. Σαν απάντηση στην επίθεση αυτή αποφασίσαμε να συγκεντρώσουμε κάποια είδη πρώτης ανάγκης και να τα παραδώσουμε στην δομή, καθώς και να τοποθετήσουμε ένα πανό που έγραφε “Αλληλεγγύη στους/τις μετανάστ(ρι)ες” σε δύο διαφορετικές γλώσσες. Πραγματοποιήσαμε την συγκεκριμένη κίνηση αλληλεγγύης την Κυριακή 17/1 το μεσημέρι. Η κίνηση αυτή οδήγησε το περιπολικό που ήταν ακριβώς απέναντι από την δομή να πραγματοποιήσει εξακρίβωση στοιχείων στους 4 συντρόφους/ες που συμμετείχαν στην δράση. Σαν να μην έφτανε αυτό στο σημείο ήρθε άλλο ένα περιπολικό και ένα τζιπάκι ΟΠΚΕ και αφού έκαναν σωματικό έλεγχο και κράτησαν τα 4 άτομα εκεί για μια ολόκληρη ώρα τελικά τους βεβαίωσαν πρόστιμα συνολικού ύψους 1200€. Η συγκεκριμένη κίνηση από μεριάς μπάτσων δεν μας εκπλήσσει δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε που το κράτος στοχοποιεί τις κινήσεις αλληλεγγύης στους/τις μετανάστ(ρι)ες στα πλαίσια της αντιμεταναστευτικής του πολιτικής.

Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

Συλλογικότητα Αναρχικών από τα Ανατολικά, κατάληψη Terra Incognita, Ελεύθερος κοινωνικός χώρος “Σχολείο” , Ελευθεριακή πρωτοβουλία Θεσ/νίκης, Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών συνοικιών, Σύντροφοι/σες

Παρέμβαση στο γραφείο του υπεύθυνου οργάνωσης της ΝΔ Σ. Δημητριάδη

Η αντίσταση και η αδιαλλαξία δεν είναι νεκρές λέξεις, είναι αγώνες για ζωή και ελευθερία

Για ακόμη μια φορά ο επαναστάτης Δημήτρης Κουφοντίνας βρίσκεται στο στόχαστρο της εκδικητικής μανίας της Δεξιάς. Δεν αρκούν πάνω απο 18 χρόνια κράτησης, δεν αρκεί η στέρηση των προβλεπόμενων αδειών και κάθε ευεργετικής διάταξης που δικαιούται. Η Νέα Δημοκρατία βάζει ιώδιο στις ιστορικές πληγές της αυτή τη φορά, προχωρώντας στην έκτακτη απαγωγή του από τις αγροτικές φυλακές Κασσαβέτειας και τη μεταγωγή του σε κλειστό κατάστημα κράτησης. Όμως ούτε οι νόμοι δεν αρκούν για να ικανοποιήσουν τη δίψα της Δεξιάς για εκδίκηση και τιμωρία. Ο Κουφοντίνας αντί να μεταχθεί στον Κορυδαλλό, όπου και είναι χρεωμένος, μετάγεται έκτακτα στο κολαστήριο του Δομοκού. Απέναντι σε ακόμη ένα χτύπημα η συνέπεια του Δημήτρη στον αγώνα και τις αντιστάσεις δείχνει ένα και μόνο δρόμο: ακόμα μια απεργία πείνας (από τις 6 Γενάρη) ενάντια στο καθεστώς εξαίρεσης και απομόνωσης. Ο ίδιος αιτείται την άμεση επιστροφή του στην υπόγεια πτέρυγα κράτησης του Κορυδαλλού.

«Πρόκειται για την προσπάθεια να συντρίψουν ένα πρόσωπο, όχι γι αυτό που είναι, αλλά για αυτό που σηματοδοτεί, με την άρνηση του να υποκύψει στις αφόρητες πιέσεις που το σύστημα του ασκεί, όπως ζητούσαν επίμονα και πρόσφατα στη Βουλή οι εκπρόσωποι της οικογένειας και ο εκλεκτός της Πρεσβείας. Μετά τα όσα απροκάλυπτα γίνονται και όσα κυνικά αποκαλύπτονται στον πόλεμο εναντίον μου, η απεργία πείνας αποτελεί πια ζήτημα προσωπικής συνέπειας και ατομικής αξιοπρέπειας

Πάνω στον Δημήτρη Κουφοντίνα έχουν εφαρμοστεί όλα αυτά τα χρόνια δεκάδες φωτογραφικές διατάξεις, νομοσχέδια, ειδικές συνθήκες κράτησης και τιμωρίας. Τα λευκά κελιά που πρωτοχτίστηκαν για τους κρατούμενους της επαναστατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη, τα έκτακτα τρομοδικεία και τα δικαστήρια μέσα στις φυλακές, τα δεκάδες ισόβια σε ποινές, η στέρηση κάθε ευεργετικού δικαιώματος, οι εκδικητικές μεταγωγές, η στέρηση των αδειών και τώρα η ψήφιση του νέου νομοσχεδίου για στέρηση της παραμονής σε αγροτικές φυλακές. Ακόμα και μέσα από τα κάγκελα η Δεξιά κατέθεσε τα διαπιστευτήρια στις υπηρεσίες των ξένων διπλωματών, φιμώνοντας το λόγο του Κουφοντίνα όταν κύρυξε  το περίφημο lock out της Νομικής για την απαγόρευση της εκδήλωσης με θέμα τη χορήγηση άδειας, καθώς και τις προειδοποιητικές κυρώσεις στη φυλακή σε περίπτωση που του επιτρεπόταν να μιλήσει.

Στο πρόσωπο του Δημήτρη Κουφοντίνα, η εξουσία βλέπει τους αγώνες που δόθηκαν δεκαετίες τώρα απέναντι στην καταπίεση και εκμετάλλευση. Βλέπει την πίστη στο δίκαιο της κοινωνικής απελευθέρωσης. Βλέπει όλα όσα περήφανα έπραξε και υπερασπίστηκε απέναντι στην καταστολή, τον εγκλεισμό, τα εκατοντάδες χρόνια φυλάκισης στις ποινές των τρομοδικείων. Όλα όσα υπερασπίζεται ακόμα και σήμερα, δίχως ίχνος μεταμέλειας. Το επίδικο είναι ένα και μοναδικό για την εξουσία: να αποσπάσει δηλώσεις μετάνοιας και αποκήρυξης της ένοπλης πάλης ενάντια στην εκμετάλλευση.

Την Τετάρτη 13 Γενάρη (6η μέρα απεργίας) πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με μπογιές και τρικάκια στο γραφείο του υπεύθυνου οργάνωσης της διοικούσας επιτροπής Νέας Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη και αντιδημάρχου Περιβάλλοντος του δήμου, Σωκράτη Δημητριάδη. Επαναστάτες σαν το Δημήτρη Κουφοντίνα ποτέ τους δε ζητήσαν τίποτα. Το κέρδισαν με αγώνες, πολλές φορές αιματηρούς. Γι αυτό και είναι χρέος μας πλάι του να υπερασπιστούμε όλοι/ες μαζί, μαχητικά και αδιάλλακτα, ότι έχει κερδηθεί τόσα χρόνια. Απέναντι στην εξουσία τίποτα δεν είναι αυτονόητο και τίποτα δεδομένο.

Αλληλεγγύη και σεβασμό στον επαναστάτη Δημήτρη Κουφοντίνα

Νίκη στην απεργία πείνας ενάντια στην εκδικητική του μεταγωγή στο κολαστήριο του Δομοκού

 

Επανέναρξη λειτουργίας του αυτοδιαχειριζόμενου βιβλιοπωλείου της κατάληψης

Αιώνες ολόκληροι γεμάτοι με αγώνες και αντιστάσεις έχουν διασωθεί στη σφαίρα της συλλογικής μνήμης επειδή καταγράφηκαν οι εμπειρίες και οι αφηγήσεις των πρωταγωνιστών. Η δύναμη του γραπτού λόγου μέσα από την αποτύπωση του παρελθόντος είναι το θεμέλιο για την οικοδόμηση των αγώνων στο σήμερα, το αύριο, το πάντα. Βιβλία, δοκίμια και ιστορικές μελέτες, παράνομα εγχειρίδια, εφημερίδες, έντυπα και προκηρύξεις μέσα στο πέρασμα του χρόνου κατάφεραν να σπάσουν το μονοπώλειο της καθεστωτικής πληροφόρησης, να διαχύσουν στα βαλλόμενα κοινωνικά στρώματα τον απελευθερωτικό λόγο και πράξη και να χτίσουν το δρόμο προς την κοινωνική απελευθέρωση.

Ακόμα και σήμερα που η έξαρση της τεχνολογίας φαίνεται να καθιστά ως ξεπερασμένο εργαλείο τον έντυπο λόγο στην επικοινωνία και την πληροφόρηση, η αναγκαιότητα παραμένει η ίδια: να διαδώσουμε την αναγκαιότητα της πάλης, την ιστορία των αγώνων και των εργαλείων για την ανατροπή με κάθε μέσο. Άλλωστε αν κάτι μας διδάσκει η ιστορία είναι πως ό,τι προκύπτει από ανάγκη διασώζεται και ταξιδεύει μέσα στο χρόνο.

Μέσα από την εκκένωση της κατάληψης και τη συνεχιζόμενη ομηρία του απελευθερωμένου μας εδάφους, ανάμεσα σε πολλά άλλα εξίσου σημαντικά εργαλεία του αγώνα, οι δυνάμεις καταστολής έχουν δεσμεύσει έναν μεγάλο όγκο βιβλίων που αντιστοιχούσαν στη βιβλιοθήκη της κατάληψης, δεκάδες τίτλους βιβλίων, υλικού και χρημάτων από το αυτοδιαχειριζόμενο βιβλιοπωλείο καθώς και το ιστορικό αρχείο δεκαετιών αγώνα και αντίστασης. Βιβλία που προορίζονταν για την οικονομική ενίσχυση αγώνων, πολιτικών εγχειρημάτων, κρατουμένων και διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών μέσα από τη διάδοση του ανατρεπτικού και απελευθερωτικού λόγου.

Σε πείσμα όλων όσων ελπίζουν πως θα καταστείλουν εμάς και τους αγώνες μας με εκκενώσεις, διώξεις και συλλήψεις, είμαστε εδώ για να χτίσουμε από την αρχή βήμα βήμα όσα μας στερούν. Έτσι ανακοινώνουμε την επανασυγκρότηση της αυτοδιαχειριζόμενης δομής διάδοσης του απελευθερωτικού λόγου. Η Γραφή & Αντίσταση (τίτλος εμπνευσμένος απο το βιβλίο του Δαίμωνα του Τυπογραφείου για τον απελευθερωτικό αγώνα στη Βόρεια Ιρλανδία) αποτελεί ξανά το αυτοδιαχειριζόμενο βιβλιοπωλείο της κατάληψης Terra Incognita, μέσα από το οποίο θα ενισχύσουμε την διάθεση βιβλίων, εντύπων, εφημερίδων και υλικού που αφορά την πολιτική και οικονομική ενίσχυση του αγώνα, των αντιστάσεων αλλά και των αιχμαλώτ(ρι)ων του κοινωνικού και ταξικού πολέμου.

Επιλέξαμε τη διακίνηση των τίτλων στο κόστος τους, με προτεραιότητα την ίδια τη διάδοση του απελευθερωτικού λόγου. Ωστόσο θέτουμε την πρόταση της πρόσθετης ελεύθερης συνεισφοράς του καθενός και της καθεμιάς, με σκοπό την οικονομική ενίσχυση του ταμείου αλληλεγγύης κρατουμένων και διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών της κατάληψης.

Για τη διάδοση του απελευθερωτικού λόγου, τη διάσωση της μνήμης και της ιστορίας

Γνωρίζουμε τους αγώνες του χθες, στηρίζοντας τους αγώνες του σήμερα

Γραφή & Αντίσταση

αυτοδιαχειριζόμενο βιβλιοπωλείο της κατάληψης Terra Incognita

επικοινωνία: terra.squat@gmail.com

Συλλογή βιβλίων για τη δημιουργία δανειστικής βιβλιοθήκης στο κολαστήριο της Αμυγδαλέζας

Στηρίζουμε την πρωτοβουλία των συντροφισσών από το Το Σπίτι των Γυναικών για την Ενδυνάμωση και τη Χειραφέτηση και συλλέγουμε βιβλία για τη δημιουργία δανειστικής βιβλιοθήκης στο κολαστήριο της Αμυγδαλέζας το Σάββατο 16-1 και την Κυριακή 17-1 στον πεζόδρομο της Καρμπολά από τις 12:00 μέχρι τις 14:00. Η πρόσκληση συγκέντρωσης βιβλίων κυρίως λογοτεχνίας και γυναικείας γραφής, κοινωνικού περιεχομένου αφορά κυρίως τις γλώσσες που οι κρατούμενες μπορούν να διαβάσουν (Αγγλικά, Γαλλικά, Αραβικά, Φαρσί, Σορανι, Ορντού, Κουρδικά, Ρώσικα). Παρόλα αυτά κάθε δυνατή ενίσχυση είναι θεμιτή. Σπάμε την απομόνωση και τις απαγορεύσεις και ενώνουμε τις φωνές μας με τις κολασμένες των στρατοπέδων συγκέντρωσης μέχρι και το γκρέμισμα της τελευταίας φυλακής.

 

Παρέμβαση σε κάτεργο της Γενικής Ταχυδρομικής για τον τραμπουκισμό εργαζομένου


Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους στον κλάδο των ταχυμεταφορών

Το βράδυ της Τετάρτης 6 Γενάρη πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με μπογιές και τρικάκια στο κάτεργο της Γενικής Ταχυδρομικής στην οδό Παπανδρέου στην ανατολική Θεσσαλονίκη, ως μια ελάχιστη απάντηση στον τραμπουκισμό εργαζομένου σε υποκατάστημα της ίδιας εταιρείας στα Γλυκά Νερά, Αττικής. Στο εν λόγω κατάστημα ο προϊστάμενος επιτέθηκε στον εργαζόμενο (σπάζοντάς του τη μύτη) επειδή παρέδωσε τα 70 από τα 160 δέματα που του είχαν ανατεθεί μέσα σε μία μέρα. Τα περιστατικά εργασιακού μεσαίωνα στη Γενική Ταχυδρομική (όπως και σε όλες τις εταιρείες ταχυμεταφορών αυτό το διάστημα) δεν είναι λίγα καθώς ένα μήνα πρίν εργαζόμενος σε υποκατάστημα της ίδιας εταιρείας στην Αλεξανδούπολη, άφησε την τελευταία του πνοή για τα κέρδη των αφεντικών.

Κατά τη διάρκεια της πανδημικής κρίσης  παρατηρήθηκε ραγδαία αύξηση των διαδικτυακών αγορών, αφού το μεγαλύτερο ποσόστο των εταιρειών για να καλύψουν τη χασούρα απο το κλείσιμο των φυσικών καταστημάτων τους, βγάζουν συνέχως προσφορές στα προιόντα τους. Πρόκειται για μια επίφαση ασφάλειας καθώς ο κίνδυνος προσβολής και διασποράς του ιού συνεχίζει να υπάρχει εφόσον δεν πρόκειται για μια μαγική διαδικασία που το αντικείμενο αγοράς φτάνει απολυμασμένο στα χέρια των αγοραστών αλλά μια σειρά εργαζομένων λαμβάνουν την παραγγελία, το τυλίγουν, το πακετάρουν, το φορτώνουν και το παραδίδουν.

Αναμενόμενα, η συνθήκη αυτή έχει προκαλέσει υπερφόρτωση της εργασίας και των ταχυδιανομέων, αφού την περίοδο αυτή το ποσοστό των δεμάτων που πρέπει να μεταφερθούν φτάνει στο 60% , αυξήθηκε δήλαδη κατά 30% απο την περίοδο πρίν την καραντίνα. Με πραγματικούς όρους αυτό σημαίνει, ότι οι ταχυδιανομείς συνωστίζονται σε μικρούς χώρους με σκοπό να φορτώσουν όσα περισσότερα δέματα μπορούν πάνω στα οχήματα σε μια προσπάθεια να φτάσουν όσο πιο γρήγορα στους τόπους παράδοσης. Το άγχος και η πίεση για την ταχύτητα της παράδοσης σε συνδυασμό με το μεγάλο φόρτο εργασίας και τις άβολες καιρικές συνθήκες, έχουν προκαλέσει, αρκετές φορές, ακόμα και θανάσιμους τραυματισμούς στους εργαζόμενους. Ενδεικτικό της κατάστασης αποτελεί η αναστολή εξυπηρέτησης νέων πελατών τις τελευταίες μέρες σε ιδιωτικές εταιρείες όπως η Γενική Ταχυδρομική, η ACS κ.α. λόγω υπέρογκης ζήτησης των καταναλωτών, σε σημείο που παρά την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων αδυνατούν να ανταπεξέλθουν.

Στις περισσότερες εταιρείες ταχυμεταφορών δεν παρέχονται είδη υγιεινής για την ατομική τους προστασία, οπότε και αναγκάζονται να τα αγοράζουν οι ίδιοι και οι ίδιες, ώστε να μειώσουν το κίνδυνο προσβολής τους απο τον ιό αλλά και μετάδοσής του στους υπόλοιπους. Οι λύσεις δίνονται μόνο μέσα από ταξικούς αγώνες καθώς σε μία απο τις εταίρειες, οι εργαζόμενοι απαίτησαν και κέρδισαν την παροχή ειδών ατομικής προστασίας.

Και σαν να μην έφτανε η ήδη επιβαρυμένη συνθήκη εργασίας που βιώνουν, η κατάσταση χειροτερεύει από απαιτητικούς πελάτες και πελάτισσες που έχουν κάνει χόμπι τον υπερκαταναλωτισμό,  πίεζουν να φτάσουν τα προίοντα όσο πιο γρήγορα στην πόρτα τους με όρους όσο γίνεται πιο βολικούς για αυτούς, με διάφορους καλοθελητές βεβαίως που με την πρώτη ευκαιρία θα πάρουν τηλέφωνο τα αφεντικά να ρουφιανέψουν. Η πίεση των βιαστικών πελατών είναι μια πραγματικότητα και στην παραλαβή απο τα καταστήματα, όπου στέκονται σε ουρές έξω απο αυτά περιμένοντας την άμεση παραλαβή προιόντων τους, με τις περισσότερες φορές δεν πρόκειται για είδη πρώτης ανάγκης.

«Παλιά μου τέχνη κόσκινο» σκέφτηκαν τα αφεντικά των μεγάλων εταιρειών ταχυμεταφοράς και αυτήν την περίοδο και προσπάθησαν να βγάλουν όσο περισσότερο κέρδος γίνεται με τρανά παραδείγματα την ACS, θυγατρικής του ομίλου Quest πρόεδρος της οποίας είναι ο πρόεδρος του ΣΕΒ Θοδωρής Φέσσας και τη Γενική Ταχυδρομική που από το πρώτο κύμα της πανδημίας προσπάθησαν να προβούν σε ραγδαία αύξηση των τιμολογίων τους. Και παρά το αυξημένο κέρδος που έχουν την περίοδο της καραντίνας οι εταιρείες ταχυμεταφοράς, περιληφθήκαν στο επίδομα για τις πληττόμενες επιχειρήσεις. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη όπου το lockdown στρέφει το καταναλωτικό κοινό στο ανεξέλεγκτο e-shopping έρχεται να προστεθεί και η θηριωδία ημερών όπως η Black Friday (που φέτος απο μια μερα έγινε βδομάδα ολόκληρη). Καμία πρόβλεψη όμως δε φαίνεται να υπάρχει για μείωση των ωρών εργασίας και αύξηση των μισθών των ταχυδιανομέων ή και για πρόσληψη νέων. Αντιθέτως, οι νέες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου (μειώση 50% της εργασίας και μείωση μισθού το μήνα και αναστολή της υποχρέωσης του εργοδότη να καταχωρεί κάθε αλλαγή ή τροποποίηση του ωραρίου)  θα φέρουν ακόμα μεγαλύτερη δυνατότητα εκμετάλλευσης και αισχροκέρδειας στα αφεντικά.

Μεσα σε όλα έρχεται να προστεθεί και η ψήφιση του νέου αντεργατικού νομοσχεδίου που αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της νεοφιλελεύθερης ανασυγκρότησης του κρατικού σχεδιασμού. Καταστρατηγεί και τα στοιχειώδη απεργιακά δικαιώματα, παρανομοποιώντας τους συνδικαλιστικούς αγώνες, κανονικοποιεί την απλήρωτη εργασία αυξάνοντας το ετήσιο πλαφόν στις υπερωρίες και επεκτείνει την κυριακάτικη εργασία σε ακόμα περισσότερους κλάδους.

Ο κλάδος των ταχυδιανομέων βάλλεται συνεχώς με εξαντλητικά ωράρια, τεράστιο φόρτο εργασίας, απαιτητικούς πελάτες και αφεντικά και συνεχώς νέες επισφαλείς συνθήκες εργασίας. Ο Άκης Γ, μέλος της συνέλευσης βάσης εργαζομένων οδηγών δικύκλου ( Σ.Β.Ε.Ο.Δ.) , που δούλευε για 2,5 χρόνια στα ΕΛΤΑ Courier μέσω του συστήματος ενοικίασης εργαζομένων των εταιρειών Onex και της θυγατρικής της Skycom, στις 10 Απριλίου ενημερώθηκε, μέσω τηλέφωνου, ότι δε θα ανανεωθεί η σύμβασή του, για τους ενοικιαζόμενους εργαζόμενους όμως η μη ανανέωση της σύμβασης σημαίνει απόλυση. Ως δικαιολογία για την απόλυσή του παρουσιάστηκε η έλλειψη ανάγκης έξτρα προσωπικού, αιτία που προφανώς δε συνάδει με αυξημένη ανάγκη για μεταφορά δεμάτων την περίοδο της καραντίνας. Η απόλυση του Ακη Γ. είναι εκδικητική καθώς μέσω της συνδικαλιστικής του δράσης, διεκδικούσε μαζί με άλλους συναδέλφους του τις υπερωρίες και τις τριετίες που δικαιούντουσαν. Στο σύστημα της ενοικίασης εργαζομένων καταστρατηγούνται όλα τα μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα που προσφέρουν οι συμβάσεις αορίστου χρόνου. Οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες ζούν σε ενα καθεστώς επισφάλειας χωρίς να ξέρουν αν θα έχουν δουλειά την επόμενη βδομάδα ή μήνα, αφου οι συμβάσεις μπορούν να είναι ακόμα και δεκαήμερες.

Κράτος και κεφάλαιο προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα μέτρα για την καταπολέμηση της πανδημίας λαμβάνονται για το καλό όλων μας. Ότι όλες και όλοι μας πρέπει να θυσιαστούμε για ακόμη μια φόρα για να μην καταστραφεί το σύστημα που εκμεταλλεύεται και υφαρπάζει την εργασιακή μας δύναμη, τις επιθυμίες και τις ανάγκες μας μετατρέποντάς τα σε καταναλωτικό προϊόν. Δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε που το κράτος μετατοπίζει την εύθυνη σε εμάς. Μένουμε λοιπόν σπίτι, όσες και όσοι έχουμε σπίτι να μείνουμε, μέχρι να γίνει αντικείμενο πλειστηριασμού, μέχρι να έχουμε να πληρώσουμε το νοίκι και τους λογαριασμούς. Τα εργοστάσια παραγωγής όμως συνεχίζουν να δουλεύουν στοιβάζοντας εργάτ(ρι)ες στους χώρους εργασίας, η δουλειά σε χώρους που εμπορεύονται take away καφέ εντατικοποιείται υπερεκθέτοντας τους εργαζόμενους για τη πώληση ενός μη αναγκαίου αγαθού, στα σουπερ μάρκετ όχι μόνο δεν μείωθηκαν οι μέρες λειτουργίας ώστε να περιοριστεί ο συνωστισμός και να προστατευθούν οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες σε αυτά, αλλά αντιθέτως εξαιτίας της σωρείας τρομοκρατημένων καταναλωτών εντατικοποιήθηκε η εργασία τους, με αύξηση ωραρίων αλλά και μερική κανονικοποίηση της κυριακάτικης εργασίας,  πίεση και εκνευρισμό στις ουρές.

Δεν περιμένουμε όμως κανένα καλοσυνάτο αφεντικό να αλλάξει τη δεδομένη κατάσταση όπως και καμία κρατική άδεια για να αγωνιστούμε για την κατάλυση κάθε εκμεταλλευτικής σχέσης και κάθε εξουσίας.Τη λύση θα τη δώσουμε εμείς μέσα από ακηδεμόνευτους αντικρατικούς αγώνες. Μέσα από τη σύγκρουση με τα αφεντικά. Μέσα από απεργίες, σαμποτάζ της παραγωγής, άρνηση και καταστροφή της εργασίας. Οι ζωές μας μπαίνουν πάνω από τα κέρδη τους.

Ενάντια σε κράτος και αφεντικά

Κοινότητες αγώνα, κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης σε κάθε γειτονιά

Κοινή διακήρυξη του EZLN και των από τα κάτω της Ευρώπης που αγωνίζονται

1η Ιανουαρίου του έτους 2021

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ:

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ:

ΑΔΕΛΦ@Σ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦ@Σ:

Όλους αυτούς τους μήνες έχουμε χτίσει ανάμεσά μας  μια επικοινωνία με ποικίλους τρόπους. Είμαστε γυναίκες, λεσβίες, gays, αμφισεξουαλικ@, διεμφυλικ@, τραβεστί, τρανσέξουαλ, ίντερσεξ, queer και άλλ@, άντρες, ομάδες, συλλογικότητες, σωματεία, οργανώσεις, κοινωνικά κινήματα, αυτόχθονες λαοί, οργανώσεις γειτονιών, κοινότητες και ένα εκτενές και λοιπά που μας δίνει ταυτότητα.

Μας διαφοροποιούν και μας χωρίζουν γη, ουρανοί, βουνά, κοιλάδες, στέπες, ζούγκλες, έρημοι, ωκεανοί, λίμνες, ποτάμια, ρυάκια, λιμνοθάλασσες, φυλές, κουλτούρες, γλώσσες, ιστορίες, ηλικίες, γεωγραφίες, σεξουαλικές και μη ταυτότητες, ρίζες, σύνορα, τρόποι οργάνωσης, κοινωνικές τάξεις, αγοραστική δύναμη, κοινωνική θέση, φήμη, δημοτικότητα, ακόλουθοι, likes, νομίσματα, μορφωτικά επίπεδα, τρόποι ζωής, εργασίες, αρετές, ελαττώματα, υπέρ, κατά, αλλά, ωστόσο, αντιπαλότητες, εχθρότητες, αντιλήψεις, επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα, αντιπαραθέσεις, διαφωνίες, καταγγελίες, κατηγορίες, προσβολές, φοβίες, συμπάθειες, εγκώμια, απορρίψεις, γιουχαΐσματα, χειροκροτήματα, θεότητες, δαιμόνια, δόγματα, αιρέσεις, χαρές, στενοχώριες, τρόποι, και ένα εκτενές και λοιπά που μας κάνει διαφορετικούς και ουκ ολίγες φορές, αντίπαλους.

Μας ενώνουν μόνο πολύ λίγα πράγματα:

Μας ενώνει το ότι νιώθουμε δικούς μας τους πόνους της γης: τη βία κατά των γυναικών˙ το διωγμό και την περιφρόνηση εκείνων που έχουν διαφορετική συναισθηματική, ψυχολογική και σεξουαλική ταυτότητα˙ τον αφανισμό της παιδικής ηλικίας˙ τη γενοκτονία των αυτόχθονων˙ το ρατσισμό˙ τo μιλιταρισμό˙ την εκμετάλλευση˙ τη λεηλασία˙ την καταστροφή της φύσης.

Μας ενώνει η αντίληψη ότι για τους πόνους αυτούς ευθύνεται ένα σύστημα. Ο δήμιος είναι ένα σύστημα εκμετάλλευσης, πατριαρχικό, πυραμιδοειδές, ρατσιστικό, ληστρικό και εγκληματικό: ο καπιταλισμός.

Μας ενώνει η γνώση ότι είναι αδύνατο να μεταρρυθμίσουμε αυτό το σύστημα, αδύνατο να το εκπολιτίσουμε, να το αμβλύνουμε, να το λειάνουμε, να το εξημερώσουμε, αδύνατο να το εξανθρωπίσουμε.

Μας ενώνει η δέσμευσή μας να αγωνιστούμε, παντού και κάθε ώρα και στιγμή – ο καθένας και η καθεμιά στο χώρο της – ενάντια σε αυτό το σύστημα μέχρι να το καταστρέψουμε ολοκληρωτικά. Η επιβίωση της ανθρωπότητας εξαρτάται από την καταστροφή του καπιταλισμού. Δεν παραδινόμαστε, δεν ξεπουλιόμαστε, δεν υποτασσόμαστε.

Μας ενώνει η βεβαιότητα ότι ο αγώνας για την ανθρωπότητα είναι παγκόσμιος. Όπως η εν εξελίξει καταστροφή δεν γνωρίζει σύνορα, εθνικότητες, σημαίες, γλώσσες, κουλτούρες, φυλές, έτσι και ο αγώνας για την ανθρωπότητα είναι σε όλους τους τόπους κάθε στιγμή.

Μας ενώνει η πεποίθηση ότι είναι πολλοί οι κόσμοι που ζουν και αγωνίζονται στον κόσμο.  Και ότι κάθε αξίωση για ομογενοποίηση και ηγεμονία είναι επίθεση ενάντια στην ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης: την ελευθερία.  Η ισότητα της ανθρωπότητας βρίσκεται στο σεβασμό της διαφορετικότητας. Η ομοιότητά της βρίσκεται στην ποικιλομορφία της.

Μας ενώνει η συνειδητοποίηση ότι αυτό που θα μας επιτρέψει να προχωρήσουμε δεν είναι το να επιβάλλουμε το βλέμμα μας, τα βήματά μας, τις συντροφιές, τους δρόμους και τους προορισμούς μας,  αλλά το να ακούσουμε και να κοιτάξουμε τον άλλον που, αν και διαφορετικός, έχει την ίδια λαχτάρα για ελευθερία και δικαιοσύνη.

Για όλους αυτούς του κοινούς λόγους, και χωρίς να εγκαταλείπουμε τις πεποιθήσεις μας ούτε να πάψουμε να είμαστε αυτό που είμαστε, συμφωνήσαμε τα εξής:

Πρώτο – Να πραγματοποιηθούν συναντήσεις, συζητήσεις, ανταλλαγή ιδεών, εμπειριών, αναλύσεων και εκτιμήσεων μεταξύ όσων, με τις διαφορετικές μας αντιλήψεις και στους διαφορετικούς μας χώρους, δεσμευόμαστε στον αγώνα για τη ζωή. Μετά ο καθένας και η καθεμία μπορεί να ακολουθήσει το δικό της δρόμο, μπορεί και όχι. Το να ακούσουμε και να δούμε το άλλο ίσως και να μας βοηθήσει –ίσως και όχι- στα βήματά μας. Αλλά το να γνωρίσουμε το διαφορετικό, είναι επίσης κομμάτι του αγώνα μας και της δέσμευσής μας, είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης μας.

Δεύτερο – Να πραγματοποιηθούν αυτές οι συναντήσεις και δράσεις στις 5 ηπείρους. Όσον αφορά την ευρωπαϊκή ήπειρο να λάβουν χώρα τους μήνες Ιούλιο, Αύγουστο, Σεπτέμβρη και Οκτώβρη του έτους 2021, με την άμεση συμμετοχή μιας μεξικανικής αντιπροσωπείας που θα αποτελείται από το Εθνικό Ιθαγενικό Κογκρέσο-Ιθαγενικό Συμβούλιο Διακυβέρνησης, το Μέτωπο των Λαών για την Υπεράσπιση του Νερού και της Γης των πολιτειών Morelos, Puebla και Tlaxcala και τον EZLN. Και σε μεταγενέστερες ημερομηνίες που μένει να οριστούν, να στηρίξουμε, ανάλογα με τις δυνατότητές μας, την πραγματοποίηση αυτών των συναντήσεων στην Ασία, την Αφρική, την Ωκεανία και την Αμερική.

Τρίτο – Να καλέσουμε όσες και όσους μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες και παρόμοιους αγώνες, όλους τους έντιμους ανθρώπους και όλ@ς τ@ς απόκάτω που εξεγείρονται και αντιστέκονται στις πολλές γωνιές του κόσμου, να συμπορευτούν μαζί μας, να συνεισφέρουν,  να στηρίξουν και να συμμετέχουν σε αυτές τις συναντήσεις και τις δράσεις. Και να συνυπογράψουν και να κάνουν δική τους αυτή τη διακήρυξη ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ.

Από μια από τις γέφυρες της αξιοπρέπειας που ενώνουν τις πέντε ηπείρους

Εμείς

Πλανήτης Γη

1η Ιανουαρίου 2021

Την κοινή διακήρυξη υπογράφουν πέραν από τις συντρόφισσσες και τους συντρόφους από τις ζαπατιστικές κοινότητες, πάνω από 1500 φορείς, οργανώσεις, συλλογικότητες (όπως και η δική μας), κολλεκτίβες και αγωνίστριες από διάφορες, αλλιώτικες, διαφορετικές, ανόμοιες, άνισες, μακρινές, ξεχωριστές γωνιές του  κόσμου (της τέχνης, της επιστήμης, του αγώνα, της αντίστασης και της εξέγερσης).

Συνέντευξη στους συντρόφους της οργάνωσης Revolutionary Abolitionist Movement

Συνέντευξη που παραχώρησε η συλλογικότητα μας στις συντρόφισσες και τους συντρόφους του Revolutionary Abolitionist Movement (USA) σχετικά με την εκκένωση της κατάληψης, την ιστορία των χρόνων που προηγήθηκαν και τον αγώνα για την υπεράσπιση της από εδώ και πέρα. Η συνέντευξη βρίσκεται μεταφρασμένη στην ελληνική γλώσσα και εδώ.

Question: What is the goal of Terra Incognita squat? When did it establish its presence?

Answer: Comrades, greeting from the distant grounds of the western metropolitan areas. 17 years ago, our squat and political assembly found their roots in the results of the anti-globalization movement with the demonstration against the session of G7 during the summer of 2003 and the defense of the 7 arrested comrades after the events of the anti-session. The positive results of the struggle for the release of the arrested revolutionaries finds the anarchist movement of Thessaloniki in a moment of peak which seeks the territorialization of our anarchist ideology through the creation of stable reference points of expressing and referring to radical perceptions and choices of fighting against the state and the capital. Terra Incognita is the result of the need for a stable center of organising and supporting the struggle with all means, a choice that we would like to believe was consistently supported during these 17 years.

Q: What was the daily work? Did the goals and the activities change through the time?

A: During the last 17 years, the squat operated many structures and events while it, also, was, and still is, a part of the struggle and participates in political activities. In the squat there have been many self-organized groups, while there were, also, labs regarding photography, visual arts, a silkscreen print group, an archive of political context and a video stockshot. Over recent years the structures that were actively present in the squat were the self-organized gym one and the printing collective Druck!, the bookstore, the first aid infirmary and the self-organized toolbox. Regarding the political aspect apart from the political assembly being continuously present, the squat has managed to host various groups focused on immigration, gender issues, anti-speciesism, work repression and class exploitation, the anti-fascist struggle and many other subjects. Therefore, Terra Incognita is a squat that consistently contributed to the strengthening of the anarchic struggle with all means against every single form of repression, hierarchy and segregation.

Q: Elaborate on a few things regarding Thessaloniki’s political framework and how the squat managed to remain present and interact.

A: It would be possible to give a complete answer through the use of an example of the recent past. Thessaloniki is the secong biggest city of Greece and one of the most important reference points in the Balkan peninsula. Carrying a deep history of ethnocentricity due to the severe impact of religious authorities, it is evident that we refer to an urban space with conservative characteristics. The transnational conflicts between Greece and Macedonia turned Thessaloniki into an arena of neofascist confrontations which we were brought to repel by guarding our structures and choices to fight against hatred. Maybe you are, also, aware of the fact that for over a year the people of the movement were under constant alarm against fascist groups that managed to jump out of the nationalistic rallies, accomplishing one of the most severe attacks on the greek anarchy movement, the complete arson of a squat (Libertatia)- which after 2 years finds itself in the process of reconstruction in spite of all those who wished to repress their activities. Our squat, as every other squat in the city, functioned as a place that was used to defend liberation against fascism and bigotry. Despite all these, Terra as a squat, due to its location in the center of the city, was used as an operational center for a lot of groups and comrades in order to conduct meetings, events and assembies on a daily basis.

Q: From our location in the USA, it seems like anarchism is widely accepted in Greece, with the general population understanding its political intentions and the anarchists having moved to the creation of autonomous areas. Could you elaborate of the ways anarchism has changed after the uprising of 2008 and how the strategy of Terra Incognita fits in this particular political framework?

A: Greece carries a deep history of cultivating revolutionary movements for over 100 years. The geographical location of the country being the northest border of both the European Union and the Balkans together with the operational aspect of the eastern Mediterranean explains why it was the center of severe conflicts and negotiations, political and militaristic developments and debates. Yet, history has proven that wherever resistance is cultivated that is where injustice, exploitation and repression are to be found. Because to resist comes as a vital need. The contemporary anarchy movement in Greece (as in other countries of the Mediterranean such as Italy and Spain) is a developmental result of the historical movements of resistance having their base on the repressed proletariat people who found themselves to be in the center of 2 wold wars, 1 civil war, the bloodsheded workers’ struggle and social uprisings. We don’t know whether society fully understands the political framework that communicated by the anarchy movement, yet what is quite evident is the fact that this movement is constistently present in every social and class struggle or event which is what led to the making of so many structures and reference points that lasted through time and decay.

The revolution of 2008 has been presented as the peak of the anarchy movement yet the events that followed due to the social basis being taken hostage of the financial interests of the european institutions (I.M.F., E.C.B., E.U.) functioned as an important factor for many memorable events and moments of resistance that lasted longer, which, unfortunately proved where the limits of the movement are to be found. The fact that we were not able to suggest a fully organized plan of escaping this financial hostage-taking by using radical characteristics and revolutionary perception was an important factor on what we now interpret as a lost chance. Yet, truth be told, nowadays the anarchist movement has managed to evolve in terms of political organisation, the ways timeliness is perceived and the ways the capital and the state evolve as well. During these years Terra stood as we consider to go without saying; we actively particapted in the movements of resistance and the stuggle against the state by contributing in every possible way in the gradual evolution of the social and class conflicts.

Q: Which political strategies do you consider to be more relevant for the future?

A: During the last years a big part of the movement- of which we are a part of – chose to consistently attack the state and the capital, the political mobsters together with all those who are to be blamed for the exploitation and repression of the social basis by publicly taking the responsibility for every attack. In this way, we will be able to follow a stable strategy of conflict regarding constistency through struggling with every possible mean. This is one of the main reasons why the repressive system focuses on us. For us this bet is of great importance; we need to prove that by striking us, the state did nothing else but evicting a space. What matters for us the most is to return to our basic strategy as a political assembly and as a squat; to create stable/consistent points of reference and expression of the anarchist struggle and to intensify the conflict with political mechanisms and personalities who are responsible for the state and capitalistic barbarity, class exploitation and inequality.

For 17 years Terra managed to stand for every marginalized individual. We stand next to our imprisoned and underground comrades, the immigrants and the invisible and isolated by the state. For 17 years we have been foghting every representative of the state’s monopoly and capitalistic authoritarianism, every fascist, every warmonger militarist, every respected piece of trash. For 17 years we have been fighting against class exploitation, the plundering and the destruction of nature, the capitalist development as a part of autonomous initiatives of the struggle. The history that we carry leaves us no choice but to remain faithful to the struggle.

Yet, there is one more thing. From the very first moment of the global spreading of the virus , Terra Incognita squat turned into a reference point for social solidarity by organizing since the first days the structure of mutual aid for the vulnerable and marginalized groups such as the homoless, immigrants, imprisoned ones, drug addicts, stray animals etc. An important goal is the re-construction of the structure if there is any need due to the new wave of spreading but mostly the way the state deals with the pandemic which leads to an unprecedented genocide with class characteristics.

Q: What is the ideal international solidarity for you? What is the role of anarchists in the global political framework through supporting the local struggles?

A: International solidarity is the greatest weapon among the repressed ones. It is the only weapon that we can bring forward against the omnipotence of our common enemy who is greedy for more blood day by day. International solidarity needs to not be used up on bureaucratic notices and references (and nothing more) regarding events that take place out of our scope of activities. International solidarity is about connecting the movements in practice and the strengthing of the struggle by building a global front of resistance against the authoritarianism of the state and the monopolistic capitalist exploitation. Keeping the in mind, internation solidarity is , for us, is the generalisation of local struggles and the construction of a single front of conflict- what some older comrades used to interpret as bringing the war into the western metropolitan areas (referring to the Vietnam war and the internationalist role of the western anti-war movements). To be more precise, international solidarity in the militia of Kurdish guerillas is, for example, either joining them in the front or transferring the war in our own areas by targeting the benefits of our common enemy – obviously with the use of critical thinking and respect towards their endeavour.

Q: After your eviction you called for international solidarity. What is possible to be done from other people in order to support your struggle?

A: We are going through the first wave of opression towards us with our squat being evicted and our disarmament since they confiscated a big part of our equipment, materials and archives of political context, as well as, the equipment of the printing collective. Despite these, after the passing of the first 48 hours without anyone being arrested and the ending of the searches followed by the sealing and the guarding of the building, we are now waiting for any possible persecutions. As we mention in our political statement we do not consider ourselves as the center but, on the contrary, as a part of more general repression against the people and the choice of continuously fighting against the state without comprosing. Our goal is to prove in practice that our struggle is common and knows of no borders.

By striking Terra we realize that they strike the choice of fighting itself, consequently, we believe that solidarity is about not allowing any more space to our enemy. During these hard times we should manage to build bridges of communication and support the fights that each and every one is giving. We call for every comrade to develop his/her critical thinking and take up his/her responsibility against the repression. The repressive mechanisms will eventually be defeated the moment we prove that a strike against one of us is the cause for multiplying our resistance and the reasons to declare war. We are not able to provide you with any guidelines since we follow a mindset that does not prioritize or distinguishes the importance of the means and tools of the struggle. From a statement of solidarity and a slogan from the areas of conflict until an attack done in solidarity, the messages we receive make us feel stronger and more determined for the future. From our trenches we can certainly promise you one thing; Terra will forever be a squat.

With respect and solidarity to your own struggles Terra Incognita squat

css.php