Πολιτική δήλωση για την εκκένωση και την ομηρία της κατάληψης

Το πρωί της Δευτέρας 17 Αυγούστου η κατάληψη Terra Incognita εκκενώνεται ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ! από τις κατασταλτικές δυνάμεις του νεοφιλέλευθερισμού. Δυνάμεις κατοχής της δημοκρατίας εισβάλλουν στο κτήριο και για ώρες πραγματοποιούν έρευνες και κατασχέσεις. Μέρες μετά η κατάληψη παραμένει ακόμα ανοιχτή με τους μπάτσους να πανηγυρίζουν ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ! που έχουν τη δυνατότητα να παραβιαζουν κάθε γωνιά του απελευθερωμένου μας εδάφους.

Για πάνω από 16 χρόνια η κατάληψη Terra Incognita, έχει αποτελέσει σημείο συνάντησης και τριβής εκατοντάδων αγωνιστριών και αγωνιστών της μαχόμενης κοινωνικής βάσης. Με συνεχείς εκδηλώσεις, παρεμβάσεις, διαδηλώσεις και συγκρούσεις βρέθηκε παρούσα σε στιγμές μαχητικού αγώνα ενάντια στη βία του κρατισμού, ενάντια στα συμφέροντα των καπιταλιστικών μονοπωλείων, ενάντια στην παραβιαστική εξουσία του φασισμού και της πατριαρχίας, ενάντια σε κάθε διάκριση και ειδισμό. Μέσα στα εδάφη και τις αυτοοργανωμένες δομές αυτομόρφωσης, αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας της κατάληψης συναντήθηκαν και συναντιούνται ακόμα όλοι οι ¨γνωστοί-Άγνωστοι¨ μαχητές της ελευθερίας. Οικοδομήθηκαν απελευθερωτικές και ανεξούσιες σχέσεις, ανατρεπτικά σχέδια και επιχειρήσεις, όνειρα που μέρα με τη μέρα βρήκαν και βρίσκουν ακόμη και σήμερα ηθική και υλική υπόσταση. Η κατάληψη για πανω από 16 χρόνια αποτελεί σάρκα από τη σάρκα του πολύμορφου αγώνα ενάντια σε κάθε εξουσία και καταπίεση, χωρίς να ιεραρχεί και να διαχωρίζει τα μέσα που συμβάλλουν στην διασπορά των ελευθεριακών προταγμάτων και την οργάνωση της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης. Γιατί για μας αυτό είναι απελευθέρωση.

Η κατάληψη Terra Incognita σίγουρα δεν είναι και δεν επιθυμούμε να θεωρείται το κέντρο του κινηματικού σύμπαντος. Μια τέτοια άλλωστε ανάγνωση μόνο ως εγωκεντρική και αντισυντροφική θα μπορούσε να ληφθεί καθώς θα ακύρωνε στην πράξη κάθε άλλο κατασταλτικό χτύπημα. H Terra είναι ακόμα ένα εργαλείο αγώνα που μέσα από τη στρατηγική της συμβάλει στην κοινωνική διάχυση των αναρχικών προταγμάτων και την ένταση του αδιαμεσολάβητου αντικαθεστωτικού αγώνα. Γι’ αυτό και ανήκει κοινωνικά, πολιτικά και ιστορικά στα χέρια ολόκληρου του αντιεξουσιαστικού κινήματος που δεκαετίες τώρα μάχεται με όλα τα μέσα, ενάντια στην βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης. Αν όμως η κυβέρνηση και κάθε επίδοξος θιασώτης της καθεστωτικής νομιμότητας πιστεύει πως αυτό είναι το τέλος μας, ως κατάληψη, ως αναρχικοί αγωνιστές και αγωνίστριες και ως μαχόμενο κομμάτι της αγωνιζόμενης κοινωνίας επενδύει σε τυφλές ελπίδες.

Για μας η απόφαση αυτή, αποτελεί κομμάτι της κεντρικής κατασταλτικής στρατηγικής, υπαγορευμένη από τα υψηλά κλιμάκια της κρατικής τρομοκρατίας. Το κράτος επιζητεί (εδώ και μήνες) την ευθεία αντιπαράθεση με τις μαχόμενες δυνάμεις της αγωνιζόμενης κοινωνίας. Στέλνει τελεσίγραφα, κακοποιεί και βασανίζει στους δρόμους και στα σωφρονιστήρια, δολοφονεί και πνίγει μετανάστριες και μετανάστες στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, σημαδεύει το καθένας και την καθεμία μας ξεχωριστά με το χέρι στη σκανδάλη. Είναι η δική μας στιγμή να περάσουμε στην ολομέτωπη επίθεση. Στον πόλεμο απαντάμε με πόλεμο. Στη βία του κρατικού και καπιταλιστικού αυταρχισμού απαντάμε με βία. Στη βαρβαρότητα της εξατομίκευσης απαντάμε συλλογικά οξύνοντας την μαχητική αντιπαράθεση.

Καλούμε τις μαχόμενες επαναστατικές δυνάμεις  σε κάθε γωνιά της Γης να ενώσουν μαζί μας το λόγο και τις πράξεις τους, ενάντια στην καταστολή . Να φωνάξουμε όλοι μαζί πως οι καταλήψεις δεν είναι νεκρά ντουβάρια. Είναι οι ζωντανές στιγμές αγώνα του χθες, του σήμερα, του πάντα.

Καμία αναδίπλωση, καμία υποταγή-Επίθεση, επίθεση, επίθεση…

κατάληψη (για τώρα και για πάντα) Terra Incognita

 

Παρέμβαση Ιατροδικαστική Υπηρεσία Θεσ/νίκης-Βασίλης Μάγγος Παρών

Έναν χρόνο μετά, οι νεκροί σύντροφοι μας δηλώνουν επιβλητικά παρόντες

Ένα χρόνο πρίν η κορύφωση των κοινωνικών αντιστάσεων στην πόλη του Βόλου, που συμμετείχε δυναμικά στην μεγαλειώδη πορεία που πολιόρκησε το κάτεργο της ΑΓΕΤ, βρέθηκε αντιμέτωπη με τη βία των ένστολων φρουρών της Δημοκρατίας. Και δεν ήταν μόνο τα χημικά, το συνεχές κυνηγητό για 2 συνεχόμενες μέρες στην ΑΓΕΤ, στο αστυνομικό μέγαρο και τα δικαστήρια την επόμενη μέρα, οι συλλήψεις και οι διώξεις. Ήταν και εκείνη η στιγμή που το κράτος έδειχνε τα δόντια του μπροστά στον κόσμο του αγώνα, βασανίζοντας επιδεικτικά μπροστά σε όλους τον αγωνιστή Βασίλη Μάγγο στέλνοντας τον στο νοσοκομείο. Ένα περιστατικό αστυνομικής βίας και κρατικής κακοποίησης που έμελλε να αφήσει ένα ανεξίτηλο σημάδι στην ψυχολογία του, οδηγώντας τον στην ψυχολογική κατάρρευση και το θάνατο ένα μήνα μετά.

Για τον κόσμο που οχυρώνεται από την μεριά του οδοφράγματος, που κοιτάει τον εχθρό στα μάτια με ψηλά το κεφάλι, ο Βασίλης ήταν ένας ιδιαίτερος άνθρωπος, ψυχή και σώμα ταγμένος στον αγώνα. Με τις αντιφάσεις που διέπουν τον καθέναν μας ξεχωριστά, με τις ατομικές και συλλογικές επιλογές και αντιστάσεις που τον χαρακτήριζαν ως παιδί, ως αγωνιστή μα πάνω απ’ όλα ως Άνθρωπο. Ο Βασίλης άφησε έναν αγώνα στη μέση, που καλείται ο καθένας μας ξεχωριστά να συνεχίσει πιάνοντας το νήμα της αντίστασης από την αρχή.

Έναν χρόνο μετά το θάνατο του συντρόφου Βασίλη Μάγγου, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση αντιπληροφόρησης με πανό και τρικάκια στις εγκαταστάσεις της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Θεσσαλονίκης. Η συγκεκριμένη υπηρεσία είναι υπεύθυνη για την απαγωγή του νεκρού σώματος του Βασίλη από την αντίστοιχη υπηρεσία Λάρισας, χωρίς να ενημερωθούν οι γονείς και το περιβάλλον του, για να διενεργήσουν εν κρυπτώ νεκροτομή χωρίς την παρουσία  ιατροδικαστή της οικογένειας. Για το κράτος ο βασανισμός δε σταματά ακόμα και όταν είμαστε νεκροί. Αυτό ήταν και το τελευταίο ταξίδι του Βασίλη στην πόλη μας.

Δεν ξεχνάμε όσους έχασαν την αναμέτρηση με τη ζωή και το θάνατο. Δεν ξεχνάμε όσους αγωνίστηκαν μέχρι τέλους για την αξιοπρέπεια, τη γη και την συλλογική ελευθερία. Ο Βασίλης είναι ένας από αυτούς και εμείς οφείλουμε να συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο. Γιατί χαμένος αγώνας, είναι μόνο αυτός που δε δίνεται.

Δε θα υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη

Δε θα ξεχαστεί τί κάναν στον Βασίλη

 Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής-Συγκέντρωση για τον έναν χρόνο από τον θάνατο του Β. Μάγγου

Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής | Τετάρτη 14/07
 
Τιμούμε τους συναγωνιστές μας που πλήρωσαν ακριβά, επειδή επέλεξαν να παλέψουν ενάντια σε όσους επιχειρούν να πλουτίσουν καταστρέφοντας το φυσικό περιβάλλον και πατώντας επάνω στις ζωές μας.
Βασίλης Μάγγος (13/07/2020), αγώνας κατά της καύσης απορριμάτων στον Βόλο από την ΑΓΕΤ-Lafarge.
Γιώργος Καλύβας (20/03/2017), αγώνας κατά της εξόρυξης χρυσού/χαλκού στη Χαλκιδική από την Eldorado Gold.
 
Καλούμε σε μικροφωνική συγκέντρωση την Τετάρτη 14 Ιουλίου στις 11:00 στο πλατάνι (Χοροστάσι).
Ούτε επενδύσεις, ούτε μεταλλεία
Αγώνας για Ζωή, Γη και Ελευθερία
 
Επιτροπή Αγώνα Μ. Παναγίας
Κατάληψη “Terra Incognita”
Ανοιχτή Συνέλευση Αγώνα Τούμπας
(μέλη της Δικτύωσης Κινημάτων για Γη & Ελευθερία)

Φλώρινα-Συγκέντρωση ενάντια στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών στο Νυμφαίο

Φλώρινα, 8 Ιουλίου

Εκδίκαση της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων κατά της εγκατάστασης ανεμογεννητριών στην περιοχή του Νυμφαίου. Μετά από τη συγκέντρωση κατοίκων και αλληλέγγυων το δικαστήριο δέχθηκε τα ασφαλιστικά μέτρα με την εγκατάσταση ΑΠΕ να ανακόπτεται προσωρινά.

Νίκη στις τοπικές αντιστάσεις ενάντια στην πράσινη ανάπτυξη

8ο Δεκαήμερο Αγώνα & Ελευθερίας στο δασος των Σκουριών

 Παρασκευή 16 Ιουλίου – Κυριακή 25 Ιουλίου

«Έρχονται με τα σάλια τους να τρέχουν. Και αυτό που υπάρχει στον πάτο του καζανιού, δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητο: χρυσός, πετρέλαιο, πολλά μεταλλεύματα, φυσικό αέριο, νερό, οξυγόνο, βιοποικιλότητα. Η απληστία τους είναι ασυγκράτητη, είναι τέτοια που θα κάνει τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς να φουσκώσουν. Ο τραπεζικός λογαριασμός μπαίνει πάνω από τη ζωή. Η ικανοποίηση της απόλαυσης, της αδηφαγίας, μπαίνει πάνω από τη ζωή, όπως τη γνωρίζουμε. Να ξέρουν λοιπόν, ότι η Μητέρα Γη δε θα ανεχτεί τέτοιο χαστούκι.»

                                                                                                                           Λαός Νάσα,

Βόρεια Κάουκα, Κολομβία

Καλοκαίρι 2020, καλοκαίρι 2021. Στη ζωή του χρόνου που πέρασε με τηλεδιασκέψεις και κοινωνική αποστασιοποίηση, με εφαρμογές, sms και ολοκληρωτικό κοινωνικό έλεγχο, η στρεβλή καθημερινότητα της καραντίνας συνέδραμε τα μέγιστα στην ανάδυση ενός «θαυμαστού καινούριου κόσμου».

Η Υγεία; Μονοδιάστατη, αφού μία είναι η παγκόσμια ασθένεια, που μόνο όταν την εκριζώσουμε θα ξαναβρούμε την κανονικότητά μας.

Οι αγώνες; Lockdown… Διαδικτυακοί, με μέτρα και αποστάσεις ασφαλείας, εξιδανίκευση της ατομικής ευθύνης.

Η εκπαίδευση; Ιντερνετική, δυστοπική και γενικώς εξ αποστάσεως, να υποκινείται από καινούριους σκοπούς και να ανιχνεύει νέους στόχους…

Ο Ζαπατισμός, οι κοινότητες αγώνα και αντίστασης, η κοινωνία; Κάτι σαν άπιαστο όνειρο…

Μέσα σ’ αυτό το κοινωνικό-πολιτικό πλαίσιο, το κυρίαρχο παγκόσμιο σύστημα, ο καπιταλισμός, αναδιαρθρώνεται και έχει ήδη εξαπολύσει τη νέα του σταυροφορία.

Αυτή τη φορά στο όνομα της «ενεργειακής μετάβασης» της «απανθρακοποίησης» και της «κλιματικής ουδετερότητας». «Το νέο πετρέλαιο είναι ο χαλκός» διατείνεται η Goldman Sachs.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο κοινωνικού lockdown και εργολαβικής ρεμούλας, οι βουνοκορφές η μία μετά την άλλη, από την Κρήτη και τα Άγραφα μέχρι το Βέρμιο και τη Ροδόπη, ισοπεδώνονται από τις ανεμογεννήτριες και παράλληλα χιλιάδες στρέμματα παραγωγικής γης ερημοποιούνται από την ανάπτυξη των φωτοβολταϊκών πάρκων.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο και μάλιστα με επικοινωνιακές τυμπανοκρουσίες και ανυπόστατες κυβερνητικές και εταιρικές εξαγγελίες/υποσχέσεις για 4000 νέες θέσεις εργασίας και οπωσδήποτε απόλυτη προστασία του περιβάλλοντος, μέσω του χρηματιστηριακού τζόγου, μπήκαμε και εμείς εδώ στη Β. Α. Χαλκιδική, από τις αρχές του χρόνου και με τη Νέα Επενδυτική Συμφωνία, σε μία νέα «επενδυτική περίοδο». Αυτή της θεσμοθετημένης αποικίας.

Για να σωθεί λοιπόν ο τόπος, τοπικός, ελλαδικός, ευρωπαϊκός κ.λ.π. από την κυβέρνηση των «άριστων» και των «ειδικών», θα πρέπει να αποδοθούν τα δέοντα στον αφέντη του, στην Eldorado και στην όποια Eldorado. Και τα δέοντα στις νέες συνθήκες, αφορούν τα πάντα…

Στην ειδική οικονομική ζώνη των Σκουριών όπως θεσμοθετείται από τη νέα επενδυτική συμφωνία και προφανώς επικυρώνεται/ισχυροποιείται από το νέο εργασιακό νόμο, η εταιρεία αναγνωρίζεται ως ο απόλυτος και ανεξέλεγκτος διαχειριστής/κάτοχος, όλων των φυσικών πόρων της περιοχής.

Δεν υπάρχει πια συγκεκριμένο Επενδυτικό Σχέδιο Ανάπτυξης των Μεταλλείων Κασσάνδρας, αλλά μια υπό διαμόρφωση και κατά το δοκούν, εν δυνάμει επενδυτική προσέγγιση. Μια επενδυτική προσέγγιση που αφορά όχι μόνο τις χωροθετημένες, γνωστές μεταλλευτικές παραχωρήσεις αλλά ολόκληρη την επιφάνεια των 317.000 στρεμμάτων. Το αφεντικό, η εταιρεία, δεν κατέχει μόνο τα μέταλλα, αλλά και ολόκληρο τον υπόγειο υδροφορέα του οποίου χωρίς κανένα προσδιορίσιμο όριο, μπορεί να χρησιμοποιεί όσο νερό χρειάζεται και να αποδίδει στην κοινωνική χρήση αυτό που η ίδια κρίνει απαραίτητο.

Τα αρχαιολογικά ευρήματα δεν αποτελούν πια υλικά στοιχεία της ιστορίας ενός τόπου, αλλά στοιχεία «μνημονίων συναντίληψης» της εταιρείας με τις αρμόδιες εφορείες αρχαιοτήτων. Η βιοποικιλότητα δεν είναι αυτή που καθορίζεται από τα φυσικά οικοσυστήματα της οξιάς και της βελανιδιάς, αλλά αυτή που επιβάλλεται από τις γλάστρες του «μεγαλύτερου φυτωρίου της Βαλκανικής», στην Ολυμπιάδα.

Οι δημοτικές αρχές δεν είναι τίποτα περισσότερο από λιγούρικες διακοσμήσεις εν αναμονή κάποιου οικονομικού φιλοδωρήματος από τις ποσοστώσεις των μεταλλευτικών τελών και των υπεργολαβιών των έργων Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης της εταιρείας.

Η απεργία δεν αποτελεί πια συνταγματικό δικαίωμα των εργαζομένων, αλλά στοιχείο «ανώτερης βίας» κατά της επένδυσης και άρα δεν προβλέπεται στα εργοτάξια της Eldorado! Φυσικά, στην εν λόγω περιοχή δεν τίθεται θέμα οποιασδήποτε αντίδρασης, όχι μόνο κινηματικής, καθώς όπως προβλέπεται από τη νέα συμφωνία, η όποια δραστηριότητα καθίσταται ή θεωρείται ανταγωνιστική των συμφερόντων της επένδυσης, θα διώκεται.

Φαίνεται λοιπόν, πως 15 χρόνια αντίστασης και αγώνα ενάντια στα κυβερνητικά αδιέξοδα, στη συστημική αυθαιρεσία και στον παραλογισμό, δεν είναι αρκετά. Οι Σκουριές, ο εξορυκτισμός, οι νεοφιλελεύθερες εργασιακές συμβάσεις, το περιβάλλον, παραμένουν κεντρικό ζητούμενο στην πολιτική οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα. Για εμάς λοιπόν, δεν είναι τυχαίο ούτε περιστασιακό το ότι συνεχίζουμε να επιμένουμε πως η ανάγκη οργάνωσης και αντίστασης είναι επιτακτική. Είναι σταθερή και διαχρονική η απόφασή μας, μαζί με τη δικτύωση κινημάτων για Γη κι Ελευθερία, για την πραγματοποίηση ενός ακόμα Δεκαημέρου Αγώνα και Ελευθερίας. Ενός ακόμα δεκαημέρου φυσικής παρουσίας και παραμονής στο βουνό, ελεύθερης κατασκήνωσης, ελεύθερης σκέψης και ελεύθερου λόγου. Ενός δεκαημέρου, από τις 16 μέχρι τις 25 Ιούλη στις Σκουριές, στα βουνά του Κακάβου, όπου ευελπιστούμε ότι θα καταφέρουμε να συναντηθούμε φέτος και με έναν απίθανο θρύλο: το θρύλο του ζαπατιστικού βουνού που πλέει κόντρα στο ρεύμα της ιστορίας…

«Τα βουνά δε θα τα κάνουν σκόνη όλης της γης οι δολοφόνοι»

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ 

ΔΙΚΤΥΩΣΗ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΓΗ & ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Παρέμβαση στο γραφείο του βουλευτή της ΝΔ στο Βόλο Χρήστου Μπουκώρου-Βασίλης Μάγγος Παρών

Έναν χρόνο μετά η μνήμη οφείλει να οπλίζει τις κοινωνικές αντιστάσεις

Βαδίζουμε σε δυστοπικές περιόδους όπου χρειάζεται να αγωνίζεσαι για τον αέρα που αναπνέεις και το νερό που πίνεις. Η επενδυτική δραστηριότητα του αρχιμαφιόζου δήμαρχου Μπέου προχωράει γοργά προς την κατασκευή της μονάδας παραγωγής SRF στο κάτεργο της ΑΓΕΤ-LaFarge, μέσα σε ένα περιβάλλον ήδη επιβαρυμένο από την πολύμηνη καύση σκουπιδιών. Η κατασκευή της νέας μονάδας αποτελεί ύψιστο επενδυτικό στόχο για τη δημαρχεία, καθώς θα γεμίσει τις τσέπες της μαφίας με φράγκα από Ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και προγράμματα, αδιαφορώντας για τη γνώμη όσων πρόκειται να υποστούν τις ενεργοβόρες συνέπειες της παραγωγής και καύσης RDF-SRF. Από την άλλη η απεξάρτηση μιας ολόκληρης τοπικής κοινότητας αγώνα, από τις προσταγές και την εκμετάλλευση της τοπικής αυτοδιοίκησης, είναι αιτία και αφορμή για ένταση της βίας και της καταστολής. Οι κάτοικοι των Σταγιατών έχουν αποδείξει πως δεν έχουν κανέναν ανάγκη, πως οι ζωές, οι ανάγκες και οι επιθυμίες τους, είναι υπόθεση που αφορά τους ίδιους και μόνον αυτούς. Για την τοπική μαφία, κάτι τέτοιο που μπλοκάρει τα κέρδη δε μπορεί να περάσει έτσι.

Ένα χρόνο πρίν η κορύφωση των κοινωνικών αντιστάσεων στην πόλη του Βόλου, που συμμετείχε δυναμικά στην μεγαλειώδη πορεία που πολιόρκησε το κάτεργο της ΑΓΕΤ, βρέθηκε αντιμέτωπη με τη βία των ένστολων φρουρών της Δημοκρατίας. Και δεν ήταν μόνο τα χημικά, το συνεχές κυνηγητό για 2 συνεχόμενες μέρες στην ΑΓΕΤ, στο αστυνομικό μέγαρο και τα δικαστήρια την επόμενη μέρα, οι συλλήψεις και οι διώξεις. Ήταν και εκείνη η στιγμή που το κράτος έδειχνε τα δόντια του μπροστά στον κόσμο του αγώνα, βασανίζοντας επιδεικτικά μπροστά σε όλους τον αγωνιστή Βασίλη Μάγγο στέλνοντας τον στο νοσοκομείο. Ένα περιστατικό αστυνομικής βίας και κρατικής κακοποίησης που έμελε να αφήσει ένα ανεξίτηλο σημάδι στην ψυχολογία του, οδηγώντας τον στην ψυχολογική κατάρρευση και το θάνατο ένα μήνα μετά.

Για τον κόσμο που οχυρώνεται από την μεριά του οδοφράγματος που κοιτάει τον εχθρό στα μάτια με ψηλά το κεφάλι, ο Βασίλης ήταν ένας ιδιαίτερος άνθρωπος, ψυχή και σώμα ταγμένος στον αγώνα. Με τις αντιφάσεις που διέπουν τον καθέναν μας ξεχωριστά, με τις ατομικές και συλλογικές επιλογές και αντιστάσεις που τον χαρακτήριζαν ως παιδί, ως αγωνιστή μα πάνω απ’ όλα ως Άνθρωπο. Ο Βασίλης άφησε έναν αγώνα στη μέση, που καλείται ο καθένας μας ξεχωριστά να συνεχίσει πιάνοντας το νήμα της αντίστασης από την αρχή. Έναν χρόνο μετά το βασανισμό του συντρόφου Βασίλη Μάγγου από τους ένστολους δολοφόνους, στην ίδια πόλη που επιμένει να αντιστέκεται μπροστά στην τοπική μαφία και το καπιταλιστικό κέρδος, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με μπογιές και τρικάκια στο γραφείο του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και δημοσιογράφου Χρήστου Μπουκώρου, λίγες ώρες πριν την πορεία αντίστασης ενάντια στην ΑΓΕΤ-LaFarge. Έχουμε δηλώσει και στο παρελθόν πως η αγωνιζόμενη κοινωνία του Βόλου αλλά και κάθε κοινότητα αγώνα που δέχεται τη βία και την καταστολή του κράτους και των αφεντικών, δεν είναι μόνη. Μπροστά στις μαφιόζικες απειλές του κάθε Μπέου ορθώνεται το δίκιο του αγώνα και η αλληλεγγύη μεταξύ των κοινοτήτων αντίστασης. Στηρίζοντας τις αντιστάσεις στην πόλη της  Θεσσαλονίκης ενάντια στην εγκληματική δραστηριότητα των τερατουργημάτων του ΤΙΤΑΝ και των ΕΛΠΕ, το μέτωπο αγώνα στην πόλη της Καβάλας ενάντια στη ΒΦΛ του μαφιόζου Λαυρεντιάδη, τα αναχώματα υπεράσπισης στο δάσος των Σκουριών εναντια στην επιβαλλόμενη δυστοπία της ElDorado,  αλλά και κάθε άλλη κοινότητα αντίστασης, καταθέτουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας στον αγώνα τον κατοίκων του Βόλου. Τίποτα δεν τελειώνει, γιατί υπερασπιζόμαστε το δίκιο μας.

Νίκη στις τοπικές αντιστάσεις ενάντια στη λεηλασία της φύσης και των ζωών μας

Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη, δε θα ξεχαστεί τί κάναν στον Βασίλη

Ανταπόκριση από την πανελλαδική πορεία ενάντια στην καύση σκουπιδιών στον Βόλο

Πολύ μαζικό το χθεσινό πανελλαδικό συλλαλητήριο του Συντονισμού Συλλογικοτήτων ενάντια στην καύση σκουπιδιών και την τρομοκρατία κράτους-πολυεθνικών, με τη συμμετοχή πλήθους αγωνιστών και αγωνιστριών τόσο από την πόλη όσο και από όλη την Ελλάδα,.
 
Η πορεία κινήθηκε στους κεντρικούς δρόμους της πόλης κάνοντας στάσεις τόσο στα δικαστήρια όπου ένα χρόνο πριν οι ένστολοι δολοφόνοι της ΕΛ.ΑΣ., βασάνισαν τον αγωνιστή Βασίλη Μάγγο όσο και στο δημαρχείο που αποτελεί έδρα της τοπικής μαφίας του Βόλου.
 
Εμπρός λαέ μην τους φοβηθείς, να φύγει η Lafarge να ζήσουμε εμείς!
Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη, δε θα ξεχαστεί τι κάναν στο Βασίλη!

Πανελλαδική κινητοποίηση ενάντια στη καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ-Lafarge

1 χρόνο μετά τον βασανισμό του αγωνιστή Β. Μάγγου

Τα τελευταία χρόνια, το ήδη ρυπογόνο εργοστάσιο της τσιμεντοβιομηχανίας ΑΓΕΤ-Lafarge στον Βόλο απέκτησε άδεια καύσης σκουπιδιών (RDF-SRF) για παραγωγή ενέργειας. Οι παρωχημένοι κλίβανοι της ΑΓΕΤ πλέον εκπέμπουν στον αέρα διοξίνες, φουράνια και τέφρα επιβαρυμένη με βαρέα μέταλλα, με συνέπεια η υγεία των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής να επιδεινώνεται διαρκώς.

Η εν λόγω επένδυση προχωρά με τις ευλογίες του μαφιόζου δημάρχου Βόλου Αχιλλέα Μπέου. Οι κάτοικοι που διαμαρτύρονται δέχονται απειλές, διώξεις και κατασταλτική βία, με αποκορύφωμα τον βασανισμό του Βασίλη Μάγγου από την αστυνομία τον Ιούνιο του 2020, ο οποίος οδήγησε στον θάνατό του έναν μήνα μετά.

Στεκόμαστε εμπόδιο στα σχέδια των εταιριών που πλουτίζουν καταστρέφοντας το φυσικό περιβάλλον και την υγεία μας. Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις ενάντια στην καύση απορριμάτων στον Βόλο. Οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους.

ΣΑΒΒΑΤΟ 26/6 18:30 ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΒΟΛΟΥ

 

Ανταπόκριση από τη συγκέντρωση ενάντια στην οικολογική καταστροφή από τη ρύπανση της ΒΦΛ στην πόλη της Καβάλας

Το απόγευμα της Παρασκευής 18 Ιούνη, παρά τη βροχή, εκατοντάδες αγωνιστές (εργαζόμενοι της ΒΦΛ και αλληλέγγυοι) από την Καβάλα, τα γύρω χωριά αλλά και από άλλες πόλεις, πραγματοποιήσαμε την προγραμματισμένη συγκέντρωση ενάντια στην οικολογική καταστροφή από τη ρύπανση της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων (ΒΦΛ) στην πόλη της Καβάλας.  

Ο τουρισμός ως οικονομικό υποκείμενο της βαριάς βιομηχανίας της χώρας, λειτουργεί εις βάρος των ίδιων των θεμελίων που το στηρίζουν, δηλαδή το περιβάλλον και τους εργαζόμενους. Σε ένα φαντασιακό “πράσινο” καπιταλιστικό δίκτυο, δεν θα γινόταν ποτέ αποδεκτό σε παραθαλάσσιες περιοχές, όπου υπάρχει αλιεία και τουρισμός, όπως τα χωριά της Ν. Καρβάλης και της Κεραμωτής, να βρίσκονται δίπλα σε βουνά από φωσφογύψο, φουγάρα και δυσωδία. Όταν μιλάνε για τουρισμό και έσοδα για το κράτος στην γλώσσα τους, η ρύπανση της ΒΦΛ και των υπόλοιπων βιομηχανίων, μένουν απλά εκτός λεξιλογίου. Η ποιότητα της ζωής και η καθημερινότητα των πολιτών και των εργαζομένων περνούν σε δεύτερη μοίρα, ενώ τον πρωταγωνιστικό ρόλο έχει αποκλειστικά το τουριστικό κεφάλαιο και η είσοδος αυτού από τον σταθμό της Νυμφαίας στην Ροδόπη, και ας έχουν επιβληθεί δεκάδες πρόστιμα και απαγορεύσεις με πρόσχημα την προστασία της δημόσιας υγείας.

Η μόνη ρεαλιστική αντιμετώπιση που μπορεί να σταματήσει τη λεηλασία της φύσης και των εργατικών κεκτημένων, είναι οι κινηματικές διαδικασίες και οι εργατικοί αγώνες όταν αυτοί είναι απόλυτα αλληλοεξαρτώμενοι και συνδεμένοι μεταξύ τους. Ο σεβασμός στη φύση και την προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να είναι προέκταση της καθημερινής μας πολιτικής συμπεριφοράς απέναντι στις κοινωνικές διεκδικήσεις. Η εργατική μας συνείδηση πηγάζει από τον αδιαπραγμάτευτο σεβασμό στο περιβάλλον και την αλληλεγγύη μας στις αντιστάσεις αγώνα χωρίς ανταλλάγματα. Δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ πράσινη ανάπτυξη φιλική προς το περιβάλλον που να ελέγχεται από το κεφάλαιο και τις πολυεθνικές, ούτε πρόκειται ποτέ να υπάρξει συμφωνία μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών, όταν αυτή χειραγωγείται και διαμορφώνεται από τις κυβερνήσεις.

Μόνο οι αγώνες θα μας βοηθήσουν να κερδίσουμε τη μάχη με το κεφάλαιο και το κράτος απέναντι στη λεηλασία της φύσης και την καταστροφή των ζωών μας. Επόμενο ραντεβού στο Βόλο για τη στήριξη της πανελλαδικής πορείας ενάντια στην καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ-LaFarge, ένα χρόνο μετά το βασανισμό του αγωνιστή Βασίλη Μάγγου από τους ένστολους δολοφόνους του Μπέου.

Παρέμβαση στον Ιατρικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης, για την υπόθεση του συντρόφου Γ. Δημητράκη

Στις 18/06 πραγματοποίηθηκε παρέμβαση στον Ιατρικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης, με τρικάκια, κείμενα, πανό και συνθήματα, ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στο σύντροφο Γ. Δημητράκη

Τη Δευτέρα 24 Μαΐου 2021, ο αναρχικός αγωνιστής Γ. Δημητράκης δέχεται, στις φυλακές Δομοκού όπου κρατείται, δολοφονική επίθεση με πολλαπλά χτυπήματα στο κεφάλι από άλλους κρατούμενους και μεταφέρεται στο νοσοκομείο Λαμίας σε κρίσιμη κατάσταση.

Παρόλο που διαφεύγει τον άμεσο κίνδυνο για τη ζωή του, η κατάσταση της υγείας του θεωρείται μέχρι και σήμερα σοβαρή, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος για μόνιμες βλάβες.

Οι θεράποντες ιατροί του νοσοκομείου Λαμίας συνέστησαν ρητά, πως μετά το πέρας της νοσηλείας του στο νοσοκομείο εκεί, ο σύντροφος θα πρέπει να συνεχίσει να νοσηλεύεται σε ένα πιο εξειδικευμένο χώρο/ νοσοκομείο, όπου θα μπορεί να λάβει τη φροντίδα που επιβάλει η κατάσταση της υγείας του.

Ωστόσο, την Πέμπτη 3/6, κατόπιν πολιτικών πιέσεων (Υπουργείο ΠΡΟ.ΠΟ, Διεύθυνση φυλακών Δομοκού) και με μοναδικό κυνικό κριτήριο ότι “διέφυγε τον κίνδυνο για τη ζωή του”, ο σύντροφος Γιάννης Δημητράκης μεταφέρθηκε εσπευσμένα πίσω στις φυλακές Δομοκού, χωρίς να υπάρχει μέριμνα για το δεύτερο (και πιο σημαντικό) στάδιο της θεραπείας του, το οποίο αφορά την αποκατάσταση από τις σοβαρές βλάβες που έχουν προκληθεί από τη δολοφονική επίθεση εναντίον του.

Ο σύντροφος αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε καθεστώς άτυπης απομόνωσης, μόνος του σε ένα κελί, εντός μιας ειδικά διαμορφωμένης πτέρυγας, κλειδωμένος τις περισσότερες ώρες της ημέρας, με μια κάμερα εντός του κελιού να τον βιντεοσκοπεί συνεχώς, χωρίς την επίβλεψη των ειδικών θεραπόντων γιατρών και χωρίς την άμεση επαφή με τους άλλους συγκρατούμενους των διπλανών κελιών. Έτσι, μπροστά στη σωματική και διανοητική κατάσταση του συντρόφου (αιματώματα στο κεφάλι, απώλεια μνήμης, σύγχυση), η οποία και απαιτεί την άμεση μεταφορά του σε περιβάλλον απόλυτης ηρεμίας και ιατρικής φροντίδας, οι αρμόδιοι του υπουργείου και των φυλακών όχι μόνο αποφάσισαν την επιστροφή του στη φυλακή, αλλά προχώρησαν και σε μια εκδικητικού τύπου μεταχείριση, υποβάλλοντας το σύντροφο στο βασανιστήριο της άτυπης απομόνωσης.

Η παραμονή του συντρόφου μας σε αυτές τις συνθήκες, δεν μπορεί παρά να έχει ένα και μοναδικό αποτέλεσμα: την ακόμα μεγαλύτερη επιβάρυνση της υγείας του. Ο σύντροφος πρέπει άμεσα να μεταφερθεί εκτός φυλακής σε ειδικό κέντρο αποκατάστασης, για την παροχή της καθημερινής ειδικής θεραπείας που απαιτείται, ώστε να ανακτήσει την πλήρη διανοητική και σωματική λειτουργία του και να αποσοβηθεί οποιαδήποτε μόνιμη βλάβη στην υγεία του.

Αυτή τη στιγμή συντελείται μια δεύτερη δολοφονική επίθεση κατά του συντρόφου μας, μιας και η εγκληματική απόφαση παραμονής του Γιάννη στις φυλακές θα οδηγήσει μαθηματικά στην επιβάρυνση της υγείας του. Αυτή η απόπειρα σωματικής και πνευματικής εξόντωσης του συντρόφου έχει συγκεκριμένους υπεύθυνους: το Υπουργείο ΠΡΟ.ΠΟ και τη Γ.Γ. (αντ)εγκληματικής πολιτικής Σοφίας Νικολάου.

Ως αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες οφείλουμε να σταθούμε ανάχωμα στις δολοφονικές αυτές κινήσεις του κράτους και να κάνουμε για ακόμη μια φορά ξεκάθαρο πως οι πολιτικοί κρατούμενοι δεν είναι μόνοι τους.

ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΓΙΑΝΝΗ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ

ΑΜΕΣΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΕ ΚΕΝΤΡΟ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Αλληλέγγυοι/αλληλέγγυες

Καβάλα: Συγκέντρωση ενάντια στην οικολογική ρύπανση και την υπονόμευση της υγείας μας

Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων

Ένα περιβαλλοντικό έγκλημα στον νομό Καβάλας

Εδώ και χρόνια η λιπασματοβιομηχανία της Καβάλας ρυπαίνει ανεξέλεγκτα τον αέρα και το έδαφος της περιοχής. Οι εργασιακές συνθήκες είναι απαράδεκτες, ενώ οι ετοιμόρροπες εγκαταστάσεις προκαλούν εργατικά ατυχήματα. Οι χιλιάδες τόνοι νιτρικής αμμωνίας αποτελούν διαρκή κίνδυνο έκρηξης, με ένταση μεγαλύτερη εκείνης που ισοπέδωσε το λιμάνι της Βηρυτού το καλοκαίρι του 2020.

Επισφάλεια, περικοπές, χρέη, λεηλασία της φύσης, επιβάρυνση της υγείας

Οι αντιδράσεις των εργαζομένων της ΒΦΛ και των κατοίκων εν γένει, ολοένα αυξάνονται. Δείχνουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας με τον κόσμο που αγωνίζεται για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και τη διασφάλιση αξιοπρεπούς ποιότητας ζωής. Στηρίζουμε τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που καλεί η “Πρωτοβουλία για την Προστασία του Περιβάλλοντος Ν. Καβάλας”

ΚΑΒΑΛΑ 18/6 19:00, Πλατεία Καπνεργάτη

Δικτύωση Κινήματων για Γη & Ελευθερία

css.php