20-10: Πορεία προς την πύλη των ΕΛΠΕ

Την Κυριακή 20/10 η πρωτοβουλία ενάντια στα ΕΛΠΕ θα συμμετέχει στην πορεία προς την πύλη των ΕΛΠΕ με δικό της διακριτό μπλοκ. Προσυγκέντρωση στις 11.00 Παπανδρέου με εθνικής αντίστασης στο πρώην δημαρχείο Κορδελιού.

Ενάντια στην κατασκευή νέας μονάδας της ELPEDISON στην περιοχή

Ολική απομάκρυνση του διυλιστηρίου των ΕΛΠΕ από τον αστικό ιστό

Πρωτοβουλία ενάντια στα ΕΛΠΕ

15-10: Μικροφωνική αλληλεγγύης στους-ις μετανάστ(ρι)ες

Ούτε αριστερά-ούτε δεξιά

η αντιμεταναστευτική πολιτική είναι μια σταθερά

Πολύς κόσμος εναπόθεσε τις ελπίδες του σε μια αριστερή κυβέρνηση που διατυμπάνιζε προεκλογικά το κλείσιμο των κέντρων κράτησης, τη μείωση της ταξικής ψαλίδας και γενικότερα τη καλυτέρευση των συνθηκών ζωής για όλες και όλους αυτούς που σε μια δεξιά νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, περίσσευαν. Ήταν πολύ σύντομος ο δρόμος της ελπίδας όμως και οι από τα κάτω αυτού του κόσμου συνέχισαν να ζούν σε άθλιες συνθήκες, να απελαύνονται, να διώκονται, να φυλακίζονται, να δολοφονούνται, να περισσεύουν.

Κατά τη διάρκεια και της διακυβέρνησης του σύριζα εκκενώθηκαν καταλήψεις, παρέμειναν κλειστά τα σύνορα, πέθαναν άνθρωποι στο αιγαίο και στο φράκτη του Έβρου, καταστάλθηκαν αγώνες. Οι εικόνες που μας έρχονταν απο τα καμπ σε όλη την ελλάδα (και κυρίως απο της Μόριας) μας αποκάλυπταν για άλλη μια φορά ότι μπορούμε και χειρότερα, ότι δεν υπάρχει πάτος να μας σταματήσει. Σκηνές αποκλεισμένες από το χιόνι, έλλειψη βασικών δομών (πχ τουαλέτες), καμία εξασφάλιση προστασίας για παιδιά και γυναίκες αφού οι μπάτσοι, αναμενόμενα, έφευγαν όταν ξεκινούσαν οι νυχτερινές παραβιαστικές επιδρομές Ανδρών. Ο Αλέξης Τσίπρας και η κοινοβουλευτική ομάδα του σύριζα, ‘’τόλμησαν’’ ήδη να τεστάρουν τη μνήμη όλων μας και βγήκαν να διαμαρτυρηθούν για τις δολοφονικές φωτιές που ξέσπασαν στο καμπ της Μόριας κατηγορώντας έμμεσα την νέα κυβέρνηση το λιγότερο για αδιαφορία για τους ανθρώπους διαφορετικής καταγωγής, χρώματος και θρησκείας . Παρέβλεψαν όμως να αναφέρουν ότι επί σύριζα ξέσπασαν τρείς φωτιές με δύο νεκρούς μετανάστες στο ίδιο καμπ καθώς και τρείς θάνατοι από το κρύο.

Παραμονή στη βαρβαρότητα της κανονικότητας λοιπόν και με Νέα Δημοκρατία. Στις 29/09 ξέσπασαν ξανά δύο φωτιές στη Μόρια, από βραχυκύκλωμα στα καλώδια της οροφής κοντέινερ. Όταν μετανάστ(ρι)ες προσπάθησαν να βοηθήσουν στην κατάσβεση της φωτιάς αλλά και να ψάξουν για τους νεκρούς τους, παρεμποδίστηκαν με δακρυγόνα απο τους μπάτσους  με αποτέλεσμα να επιτεθούν στο πυροσβεστικό όχημα. Νεκρή έχει βρεθεί η Φεριντέ Ταγίκ απο το Αφγανιστάν.

Φιλήσυχοι πολίτες σε όλη την Ελλάδα κοιμούνται πλέον πιο ήσυχα, αφού το κράτος δουλεύει γι’ αυτούς. Αδειάζει τις γειτονιές απο τη σκόνη που κουβαλάνε μαζί τους οι μετανάστ(ρι)ες και τους στοιβάζει σε πολυάριθμα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μικραίνει τις ουρές αναμονής στα νοσοκομεία καθώς καταργεί την ελεύθερη πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας όλων των ανασφάλιστων. Παίζει τέννις εντυπώσεων με την Τουρκία αφού κάνει πιο εύκολη την επαναπροώθηση εκεί χαρακτηρίζοντας την, για άλλη μια φορά, ασφαλής χώρα την ίδια στιγμή που η Τουρκία απειλεί με άνοιγμα των συνόρων της και ευκολότερη πρόσβαση στην Ελλάδα. Στοχεύει στην κατασκεύη και άλλων κέντρων κράτησης. Σφραγίζει ακόμα περισσότερο τα σύνορα με περισσότερα παρατηρητήρια, εντατικότερη διαδικασία επιτήρησης, περισσότερα μέσα περιπολίας παντού και αυτά με την απόλυτη οικονομική, πολιτική και επιχειρησιακή στήριξη της κομισιόν. Αυτό με απλά λόγια σημαίνει πως οι θάνατοι μεταναστών είναι απλή στατιστική: νέοι πνιγμοί στο Αιγαίο, νεοι θάνατοι στον Έβρο, συνεχείς καταδιώξεις με νεκρούς στην Εγνατία οδό κ.α.

Η (όχι και τόσο) νέα στρατηγική διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών αποκόβει τους μετανάστες  από κάθε δυνατότητα νόμιμης ενσωμάτωσης στον υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο. Οι αλλαγές στις άδειες παραμονής, η αδυναμία έκδοσης ΑΜΚΑ σε συνδυασμό με την εντεινόμενη καταστολή (εκκενώσεις καταλήψεων στέγης, συλλήψεις και εγκλεισμός σε στρατόπεδα συγκέντρωσης) δημιουργούν μια νέα συνθήκη ώθησης των μεταναστών στην παραβατικότητα για να επιβιώσουν αυτοί και οι οικογένειές τους, καθώς δεν έχουν δικαίωμα στη νόμιμη εργασία, την εκπαίδευση, την περίθαλψη κτλ. Η στροφή προς την παραβατικότητα για το κράτος, σημαίνει αύξηση των δεικτών εγκληματικότητας, δαιμονοποίηση τους και δικαιολόγηση της εντεινόμενης καταστολής. Και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται…

Η Ελλάδα  αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα, όσoν αφορά τις πολιτικο-στρατιωτικές εξελίξεις. Οι διακρατικές τριβές με την Τουρκία και ο πόλεμος που μαίνεται αυτή τη στιγμή στη Μέση Ανατολή, είναι πολύ πιθανό να δημιουργήσουν νέα ρεύματα μεταναστών. Ανθρώπων που εκτοπίζονται βίαια από τους τόπους τους, κυνηγημένοι από τη βαναυσότητα του πολέμου και εγκλωβίζονται στην Ελλάδα, που εξαργυρώνει τις επιταγές της προς την ΕΕ και την «πολιτισμένη» Δύση, μετατρέποντας τα εδάφη της σε μια τεράστια φυλακή.

Για όλους εμάς, που μετράμε μόνο νεκρούς στα πεδία των δικών τους πολέμων, ο αγώνας για μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και αυτοδιάθεσης, όπου δε θα υπάρχουν ντόπιοι και ξένοι, όπου η λέξη πόλεμος θα είναι μια θλιβερή ανάμνηση του παρελθόντος , συνεχίζεται. Μέχρι τότε οφείλουμε να στηρίξουμε τους αγώνες των μεταναστ(ρι)ών. Μέχρι τα δικά μας αυτονόητα (ελεύθερες μετακινήσεις, εκπαίδευση, νοσηλεία …), να γίνουν δικά τους κεκτημένα.

Δεν υπάρχουν Έλληνες και Ξένοι-μόνο καταπιεστές και καταπιεσμένοι

*

Μικροφωνική αλληλεγγύης στους μετανάστες και τις μετανάστριες

Τρίτη 15 Οκτώβρη, 18:00 Καμάρα

Συγκέντρωση στα διοικητικά δικαστήρια Θεσ/νίκης ενάντια στην έκδοση της Sharareh Khademi στο Ιράν

Στον κόσμο των κρατών και της πατριαρχίας, είμαστε όλες ξενές

Τη Δευτέρα 14 Οκτώβρη πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση αλληλεγγύης στη Sharareh Khademi από συντρόφισσες και συντρόφους διαφόρων συλλογικοτήτων της πόλης, έξω από τα διοικητικά δικαστήρια Θεσσαλονίκης, με αφορμή την εκδίκαση του αιτήματός της (σε δεύτερο βαθμό) για μη έκδοση στο Ιράν.

Η ιστορία της Sharareh και της 6χρονης κόρης της Diana, έγινε γνωστή απο τις συγκρατούμενές της στη φυλακή Κορυδαλλού, όπου και βρίσκεται κρατούμενη εδώ και μήνες. Ο άντρας της, εργαζόμενος στις μυστικές υπηρεσίες του Ιράν, την κατηγόρησε ότι τον απατούσε με έναν συνάδελφό της από το νοσοκομείο όπου δούλευε ως νοσοκόμα, ο λόγος όμως που τον οδήγησε σε αυτήν την κατηγορία ήταν το αίτημα της Sharareh για διαζύγιο, για να ζήσει μια καλύτερη ζωή μακριά απο τον καταπιεστικό άντρα της, να σώσει απο τους ξυλοδαρμούς την ίδια και την κόρη της.

Η ποινή που της επιβλήθηκε ήταν 60 βουρδουλιές, ποινή σχετικά επιεικής σε μια αυστηρά πατριαρχική, θεοκρατική και απολυταρχική κοινωνία, όπου τιμωρείται ακόμα και η απλή σωματική επαφή της γυναίκας με άντρα που δεν είναι συγγενής ή συζυγός της. Στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο όμως αθωώθηκε και της δόθηκε το δικαίωμα διαζυγίου. Προφανώς και ο άντρας της δε θα δεχόταν να την αφήσει ατιμώρητη. Μετά την απόφαση του δικαστήριου απαίτησε απο τη Sharareh να παραιτηθεί απο κάθε δικαίωμα που έχει πάνω στην κόρη της και να την βλέπει μόνο μια φορά τη βδομάδα, αλλιώς θα κατέδιδε στους μπάτσους την ίδια και την οικογένεια της για την χρόνια  αντικαθεστωτική τους δράση. Τότε ήταν που αποφάσισε μαζί με την οικογένεια της να φύγουν απο το Ιράν και να έρθουν στην Ελλάδα, όπου και συνελήφθη απευθείας εξαιτίας του διεθνούς εντάλματος σύλληψης που έκδοθηκε απο την Ιντερπόλ με βάση τη μήνυση για αρπαγή ανηλικού που της έκανε ο πρώην άντρας της. Από τότε βρίσκεται στις φυλακές Κορυδαλλού, μακριά απο την οικογένειά της που ζεί στο camp της Ορεστιάδας.

Το αίτημα της για μη έκδοση, πρωτόδικα απορρίφθηκε. Θα θέλαμε πραγματικά να μάθουμε τις δικαιολογίες που χρησιμοποιήθηκαν, αφού η επιστροφή της στο Ιράν ισούται με βέβαιο θάνατο για την ίδια και μια ακόμα δυσκολότερη ζωή για την κόρη,  που ο πατέρας της θέλει να την παντρέψει όταν φτάσει 9  χρονών. Για άλλη μια φορά ότι η διατήρηση των καλών σχέσεων, όσον αφορά τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα μεταξύ των κρατών είναι πολύ πιο σημαντική απο την ίδια τη ζωή. Το διεθνές ένταλμα σύλληψης άλλωστε είναι το ιερό δισκοπότηρο για όλα τα κράτη που επιθύμουν η εξουσία τους να φτάνει παντού.

Η έμφυλη βία στην οποία υπόκεινται η Sharareh και η κόρη της, δε συναντάται μόνο σε χώρες της Μέσης Ανατολής. Αποτελεί την καθημερινότητα εκατομμυρίων γυναικών σε όλο τον κόσμο, Το ζήτημα δεν είναι αν κάποιος είναι χριστιανός, μουσουλμάνος ή άθεος, άνεργος ή πλούσιος, αφρικανός ή γάλλος αλλά η θεωρία της έμφυλης ανωτερότητας που οδηγεί σε τέτοιες πράξειςθρέφει αυτή τη συνθήκη.

Στεκόμαστε δίπλα στη Sharareh Khademi και την κόρη της Diana και απέναντι στην αστική δικαιοσύνη του Ιράν και της Ελλάδας , που με την πατριαρχική ανοχή τους στις έμφυλες επιθέσεις καταδικάζουν συνεχώς γυναίκες σε μια ζωή καταπίεσης και υποταγής. Στην περίπτωση της Sharareh, η απόρριψη του αιτήματος της, θα οδηγήσει σε μια απόφαση θανατικής ποινής αν επιστρέψει πίσω στη χώρα της. Αγωνιζόμαστε ενάντια στην πατριαρχία , που οπλίζει τους άντρες ενάντια στα σώματα και τις ψυχές των γυναικών. Από τα σχόλια στο δρόμο, τις απειλές, τους βιασμούς μέχρι τις δολοφονίες εκατομμυρίων απο τα χέρια των πατεράδων,των συζύγων, των αγνώστων. Οι ευθύνες θα βαραίνουν όλους όσους συμβάλλουν στην επιστροφή τους στο Ιράν και οι απαντήσεις μας θα είναι ανάλογες.

Καμία έκδοση της Sharareh Khademi στο Ιράν

Καμία μόνη της απέναντι σε κράτη και πατριαρχία

*Η εκδίκαση του αιτήματος θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 15-10, στα διοικητικά δικαστήρια της Αθήνας

Παρέμβαση στο ελληνοαμερικανικό εμπορικό επιμελητήριο ενάντια στην επίσκεψη Μ. Πομπέο

“…Η στιγμή για να επενδύσει κάποιος στην Ελλάδα είναι τώρα”, λέει μεταξύ άλλων ο αμερικάνος πρέσβης στην Ελλάδα, Geoffrey Pyatt από το βήμα της 6ης  ετήσιας Οικονομικής Διάσκεψης της Ελληνικής Ένωσης Επιχειρηματιών (ΕΕΝΕ), που πραγματοποιήθηκε στις 30 Σεπτέμβρη. Μια θέση που είχε προαναγγείλει με τις δηλώσεις της και η Πρόεδρος της Επιτροπής Κατανομής Πόρων της Βουλής των Αντιπροσώπων των Η.Π.Α, κ. Nita Lowey στη συνάντηση που είχε με τον Κ. Μητσοτάκη τον περασμένο Αύγουστο, μιλώντας για τον σεβασμό και την εκτίμηση που χαίρει η Ελλάδα στο Αμερικανικό Κογκρέσο ως πυλώνας σταθερότητας στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και τις προοπτικές περαιτέρω εμβάθυνσης της συνεργασίας των δύο χωρών.

Όλα αυτά τα εγκωμιαστικά σχόλια προεικονίζουν την οργάνωση του 2ου Στρατηγικού Διαλόγου μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ και τον ερχομό του υπουργού εξωτερικών και ηγέτη των αμερικάνικων διπλωματικών συμφερόντων, Mike Pompeo στις 4 Οκτώβρη. Μια επίσκεψη που αποτελεί τη συνέχεια της διμερούς συνεργασίας, με το ελληνικό κράτος να αποτελεί σταθερό σύμμαχο και εγγυητή των οικονομικών και στρατιωτικών συμφερόντων της δυτικής πολεμικής μηχανής. Οι άξονες της διμερούς συνεργασίας αφορούν, μεταξύ άλλων, την ασφάλεια και την αμυντική συνεργασία, την ενιαία αντιτρομοκρατική στρατηγική, την ενέργεια και τις οικονομικές επενδύσεις.

Μέσα σε ένα υπόγειο ψυχροπολεμικό κλίμα η στρατοπέδευση των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων γίνεται όλο και πιο έντονη με συνεχείς αναβαθμίσεις σε αμυντικό εξοπλισμό κ στρατιωτικές εγκαταστάσεις, εκατομμύρια δαπανώνται για νέα οπλικά συστήματα τη στιγμή που η κοινωνική βάση βυθίζεται όλο και περισσότερο στη φτώχεια και την ανέχεια-αρκεί να υπολογίσουμε πως αγγίζουμε τους υψηλότερους δείκτες σε αμυντικές δαπάνες τη στιγμή που έχουμε τα μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίας και βίαιης φτωχοποίησης στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Η μετατροπή των στρατοπέδων του Άραξου, της Ανδραβίδας, του Άκτιου, της Λάρισας, του Στεφανοβίκειου σε νατοϊκά υπερόπλα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη δίνοντας έμφαση σε νέες καινοτόμες τεχνολογίες που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες πολεμικές ανάγκες (πυρηνικά, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, droneς κτλ), την ίδια στιγμή που κρατικές υποδομές παραχωρούνται για τα εγκληματικά σχέδια του ΝΑΤΟ (όπως τα  λιμάνια της Αλεξανδρούπολης, της Σύρου και η περίφημη προβλήτα του Μαραθίου στην Κρήτη). Η υπογραφή όμως του Πρωτοκόλλου Επικαιροποίησης της διμερούς Συμφωνίας Αμυντικής Συνεργασίας (Mutual Defense Cooperation Agreement – MDCA) αυτή τη φορά δεν έρχεται απλά να επικαιροποιήσει την παρουσία του ΝΑΤΟ στην ελληνική επικράτεια αλλά να σφραγίσει τη στρατοπέδευση αμερικάνικων στρατιωτικών δυνάμεων με πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα σε εγκαταστάσεις.

Η ενεργειακή ανάπτυξη του ελληνικού κράτους που μετατρέπεται σε στρατηγικό πυλώνα συνεχίζεται ασταμάτητα. Το σχέδιο των εξορύξεων υδρογονανθράκων και φυσικού αερίου στην Ήπειρο, το Ιόνιο και την Κρήτη έχει τεθεί σε πλήρη εφαρμογή, οι ενεργειακοί υπεραγωγοί προχωρούν κάτω από την εποπτεία της τριμερούς συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, εκατοντάδες βιομηχανικοί σταθμοί ΑΠΕ κατακλύζουν κάθε κορυφή βουνού, οι εξορύξεις χρυσού εντείνονται και σε νέα πεδία ενώ στο παιχνίδι της λεηλασίας και της καταστροφής της φύσης για τις ενεργειακές υπερανάγκες και το καπιταληστρικό κέρδος μπαίνει και η επένδυση μέσα από την καύση σκουπιδιών-RDF σε βιομηχανικές μονάδες.

Το ελληνικό κράτος στο πρόσωπο του οποίου η Δύση αναγνωρίζει μια υπερδύναμη που είναι ικανή να ελέγξει τα βαλκάνια και να παίξει καταλυτικό ρόλο στις γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, παρέχει όλο αυτό το διάστημα τα αντίστοιχα διαπιστευτήρια έτσι ώστε ο Στρατηγικός Διάλογος να έχει γερές βάσεις. Η ταξική αναδιάρθρωση με έκτακτα εργασιακά νομοσχέδια της τελευταίας στιγμής που καταλύουν ακόμα και τα «μέχρι πρότινος αυτονόητα», το παλιό και δοκιμασμένο κατασταλτικό δόγμα μηδενικής ανοχής, η διαμονοποίηση των μεταναστών που μπαίνουν στην αιχμή του δόρατος της κατασταλτικής βαρβαρότητας (εκκενώσεις αυτοδιαχειριζόμενων δομών στέγασης, νέα στρατόπεδα συγκέντρωσης, συνεχείς καταδιώξεις και θάνατοι στους δρόμους και τη θάλασσα), η  κύρωση των συμβάσεων παραχώρησης των θαλάσσιων περιοχών στο Ιόνιο, τον Κυπαρισσιακό Κόλπο, δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης στις πετρελαϊκές EXXON MOBIL, TOTAL, REPSOL και ΕΛΠΕ είναι λίγα από τα διαπραγματευτικά χαρτιά που εμφανίζει το ελληνικός κράτος στους εταίρους του, ως εγγύηση για τη πολιτική σταθερότητα, την ασφάλεια και την ανάπτυξη των επενδύσεών τους.

Το πρωί της Τετάρτης 2 Νοέμβρη-μέρα γενικής απεργίας, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με σπρέι, πανό και τρικάκια στο ελληνοαμερικανικό εμπορικό επιμελητήριο Θεσσαλονίκης. Η επίσκεψη της αμερικάνικης διπλωματίας έρχεται να μας θυμίσει πως οι ζωές μας μπαίνουν κάτω από το χαλί των διακρατικών συμφερόντων. Για όλους αυτούς που μας αντιμετωπίζουν σαν πιόνια στη σκακιέρα των παιχνιδιών εξουσίας, που μας αντιμετωπίζουν σαν στατιστικά και αλγόριθμους, που βλέπουν τη φύση ως μια μηχανή παραγωγής κέρδους για τα καπιταλιστικά μονοπώλια έχουμε να θυμίσουμε μέσα από το στρατόπεδο των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων ένα και μόνο πράγμα: ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥΣ, ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΠΟΛΕΜΟ.  

Να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να αντιστρέψουμε τον πόλεμο που διεξάγει μέσα από το ΝΑΤΟ το ελληνικό κράτος και να αγωνιστούμε ενάντια σε κάθε κράτος και υπερεθνική συμμαχία. Ενάντια στα ιδεολογήματα του πατριωτισμού και του εθνικισμού που προωθούν τις σφαγές μεταξύ των εκμεταλλευόμενων. Ενάντια στα ντόπια και ξένα αφεντικά που λεηλατούν την φύση και καταστρέφουν τις ζωές μας. Με όπλα μας του αντιιεραρχικούς αγώνες και την αλληλεγγύη, την άρνηση στράτευσης και την επίθεση στους κρατικούς μηχανισμούς, διεξάγουμε τον δικό μας πόλεμο. Τον μόνο πόλεμο για τον οποίο αξίζει να στρατευτούμε, δίνοντας και τη ζωή μας. Τον πόλεμο για την Επανάσταση και την Αναρχία.

Να μπλοκάρουμε την πολεμική προετοιμασία του ελληνικού κράτους

Να επιτεθούμε στις διπλωματικές σχέσεις

Συνέντευξη με μέλος των ομάδων υποστήριξης και αλληλεγγύης του Συνδικάτου Έγκλειστων Εργατών Γερμανίας

Συνέντευξη μέλους των ομάδων υποστήριξης και αλληλεγγύης του Συνδικάτου Έγκλειστων Εργατών Γερμανίας σε μέλη της κατάληψης Terra Incognita στη Θεσσαλονίκη το Σεπτέμβρη του 2019, για την εφημερίδα αντιπληροφόρησης και αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους  Εντός-Εκτός

Ο Κonstantin είναι αναρχικός σύντροφος που ζεί και δραστηριοποιείται στηνΙένα της Γερμανίας. Συμμετέχει στην τοπική ομάδα αλληλεγγύης και υποστήριξης του Συνδικάτου Έγκλειστων Εργατών (Gefangenen-Gewerkschaft)-μια άτυπη δομή φυλακισμένων, μέλη της οποίας βρίσκονται σε πάνω 30 καταστήματα κράτησης της γερμανικής επικράτειας. Ο ίδιος μας εξηγεί τη φύση της δομής, την αναγκαιότητα  πάνω στην οποία δομήθηκε το Συνδικάτο, καθώς και τις ιδιαιτερότητες του γερμανικού εγκλεισμού.

Σύντροφε, τί ακριβώς είναι το Συνδικάτο Φυλακισμένων Εργατών;

Το Σ.Φ.Ε. είναι μια άτυπη δικτύωση φυλακισμένων μέσα στις γερμανικές φυλακές που μάχεται ενάντια στην συνθήκη του εγκλεισμού τα τελευταία 5 χρόνια. Δεν αποτελεί θεσμικά αναγνωρισμένο όργανο ούτε από τον κρατικό μηχανισμό, ούτε από τα επίσημα θεσμοθετημένα εργατικά συνδικάτα. Η αναγνώρισή του έγγυται καθαρά στους κόλπους του αγώνα δηλαδή τις ριζοσπαστικές οργανώσεις της Αριστεράς και του ευρύτερου Ελευθεριακού κινήματος. Το Συνδικάτο παρότι έχει εκατοντάδες εγγεγραμμένα μέλη, έχει σταθερή επικοινωνία μονο με μεμονομένους κρατούμενους αναφυλακή. Αυτό αποτυπώνεται στην ταξική φύση των έγκλειστων υποκειμένων. Ένα μεγάλο μέρος των φυλακισμένων-που στην συντριπτική τους πλειοψηφία προέρχονται από τα χαμηλά ταξικά στρώματα, δεν είναι σε συνειδητή θέση όχι μόνο να δραστηριοποιείται αλλά να συντάσσει ακόμα και τις τυπικές αιτήσεις που αφορούν καθημερινές ανάγκες μέσα στη φυλακή. Σε όλα αυτά τα καθημερινά και άλλα πολλά ζητήματα, ήρθε να δώσει λύσεις το Συνδικάτο.

Πάνω σε ποιές συμφωνίες συστάθηκε το Συνδικάτο;

Η αρχή έγινε τον Μάη του 2014, στην φυλακή Tegel του Βερολίνου, όπου ο τότε πολιτικός κρατούμενος OlliverRastμαζί με συγκρατούμενούς του, επεδίωξαν να ενώσουν τους κρατούμενους με βάση την ταξική τους θέση μέσα στη φυλακή και όχι την πολιτική τους ιδιότητα. Σκοπός δεν ήταν μια δικτύωση από εμάς για εμάς, αλλά η μεθοδική δημιουργία ενός κινήματος ενάντια στη συνθήκη του εγκλεισμού μέσα στις φυλακές. Η προεργασία για τη δόμηση του Συνδικάτου, συνέπεσε χρονικά και με το διάλογο στο γερμανικό κοινοβούλιο για τη ψήφιση ενιαίου κατώτατου μισθού (9.19€)-νομοσχέδιο που υπερψηφίστηκε έναν χρόνο αργότερα. Πάνω σε αυτό το δημόσιο διάλογο, οι κρατούμενοι αποφάσισαν να αγωνιστούν για την κοινωνική τους ενσωμάτωση. Δημιούργησαν το Συνδικάτο απαιτώντας 3 βασικά αιτήματα:

  1. Ενσωμάτωση των έγκλειστων εργατών στο καθεστώς κατώτατου μισθού
  2. Ενιαία κοινωνική ασφάλιση (με σταθερή ιατρική περίθαλψη και καταβολή ενσήμων)
  3. Συνδικαλιστική ελευθερία (το οποίο μεταφράζεται για παράδειγμα στο ελεύθερο δικαίωμα των κρατουμένων να πραγματοποιούν μαζικές συνελεύσεις) και θεσμική αναγνώριση του Συνδικάτου από το κράτος

Στόχος ήταν να φτιαχτεί ενα ταξικό κίνημα μέσα στις φυλακές που ναι μεν να χωράει όλους τους κρατούμενους, έχοντας όμως κάποια μίνιμουμ πολιτικά χαρακτηρηστικά όπως καμία διάκριση με βάση το φύλο ή τη φυλή και πλήρη ανεξαρτησία από το κράτος και τα κόμματα αλλά αυτοοργανωμένο από τη βάση.

Γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στη συνθήκη της εργασίας μέσα στις φυλακές. Μπορείς να μας πεις ποιες μορφές εργασίας συναντάμε μέσα στις φυλακές;

Σε 12 από τα 16 κρατίδια υπάρχει νόμιμα ο θεσμός της καταναγκαστικής εργασίας μέσα στις φυλακές. Είναι πολύ σημαντικό να υπολογίσουμε πως από τους 60.000 συνολικά κρατούμενους, οι 40.000 είναι εργαζόμενοι, δηλαδή αποτελούν μια αρκετά υπολογίσιμη εργατική δύναμη. Παρόλα αυτά για τους κρατούμενους τίθεται και ζήτημα κοινωνικής και οικονομικής αναγκαιότητας καθώς αφενός μεν κοινωνικοποιούνται, ερχόμενοι σε επαφή μεταξύ τους και αφετέρου κερδίζουν τα προς το ζην. Μέσα στη φυλακή συναντάμε σε 3 μορφές το θεσμό της εργασίας:

  1. Για τις λειτουργικές ανάγκες της φυλακής (καθαριότητα, κουζίνα κτλ)
  2. Για την εξωστρεφή παραγωγική δραστηριότητα της φυλακής-οι φυλακές εξάγουν προϊόντα που προωθούνται αντίστοιχα και από το κράτος ως τέτοια
  3. Για μικρές και μεγάλες εταιρίες που καρπώνονται την παραγωγική δύναμη των κρατουμένων όπως η L’ Oreal Paris, η Miele, η Siemens AG κ.α.

Ποιά είναι σήμερα η εξέλιξη του Συνδικάτου και ποιά η σχέση του με άλλες μορφές οργάνωσης μέσα στη φυλακή;

Μπορεί κανείς να πεί πως το Συνδικάτο ξεπέρασε τον αρχικό του προγραμματισμό, καθώς στα 5 χρόνια λειτουργίας του έχει υποστηρίξει από απλές μορφές διεκδικητικών αγώνων με νόμιμα χαρακτηριστικά μέχρι μαζικές απεργίες πείνας και εξεγέρσεις φυλακισμένων αγωνιστών ενάντια στη συνθήκη του εγκλεισμού. Αρκεί να υπολογίσουμε πως μέσα στις γερμανικές φυλακές ο καθένας μπορεί να συναντήσει διαφορετικούς τύπους οργάνωσης και δικτύωσης των κρατουμένων. Δίκτυα κρατουμένων με βάση την πολιτική τους εγγύτητα (όπως τα δίκτυα των Τούρκων και Κούρδων Μαρξιστών αλλά και των Νεοναζί), ομαδοποιήσεις σε πτέρυγες με βάση τη φυλή αλλά και οι επιτροπέςκρατουμένων- επίσημες εκλεγμένες αντιπροσωπίες κρατουμένων θεσμικά αναγνωρισμένες που διαμεσολαβούν ανάμεσα στους έγκλειστους και τη διοίκηση της φυλακής. Μολονότι οι επιτροπές έχουν διεκδικήσει ενίοτε μέτρα εξανθρωπισμού σε κάποιες φυλακές, η όλη φύση τους λειτουργεί κατευναστικά και αποτρεπτικά προς τη ριζοσπαστικοποίηση των κρατουμένων, επιχειρώντας να τηρούν την κοινωνική ειρήνη μέσα στις πτέρυγες.

Το Συνδικάτο περιβάλλουν πολιτικά οι ομάδες υποστήριξης και αλληλεγγύης έξω από τις φυλακές, όπου και συμμετέχεις. Θες να μας πείς δύο λόγια για τη δραστηριότητα τω ομάδων αυτών;

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 6 ομάδες υποστήριξης και αλληλεγγύης του Συνδικάτου που εδρεύουν στο Βερολίνο, τη Λειψία, τηνΙένα, τη Νυρεμβέργη, το Μόναχο και τη Κολωνία. Πρόκειται στην ουσία για πολιτικές ομάδες που δραστηριοποιούνται σε διπλή κατεύθυνση. Αφενός στη διαδραστική σχέση και επικοινωνία* με τους ίδιους τους κρατούμενους στέλνοντας γράμματα, μιλώντας στο τηλέφωνο ή με δια ζώσης επαφή μέσω επισκεπτηρίων, αναπαράγοντας τον λόγο τους και δίνοντας βήμα στις φωνές εντός τω τειχών. Εδώ να σημειώσουμε πως επιλέξαμε να έχουμε μια καθαρά πολιτική και όχι υλική στήριξηστους έγκλειστους για παράδειγμα στέλνοντας γραμματόσημα και όχι χρήματα για να μην εκφυλιστεί η σχέση σε χρηστική απεύθυνση προς τις ομάδες αλληλεγγύης. Αφετέρου οι ομάδες αυτές εργάζονται στην ενίσχυση των αιτηματικών αγώνων μέσα στις φυλακές, στη μελέτη του σωφρονιστικού συστήματος  και στην ριζοσπαστικοποίηση των συνειδήσεων ενάντια στον εγκλεισμό. Οργανώνουν εκδηλώσεις, πορείες, καμπάνιες δράσεων κτλ.

*στις γερμανικές φυλακές η επικοινωνία με τον κόσμο εκτός των τειχών γίνεται μόνο μέσω καρτοτηλεφώνων, αλληλογραφίας ή επισκεπτηρίων με εξαίρεση τις φυλακές της Βαυαρίας στις οποίες δεν υπάρχουν ούτε τηλέφωνα. Η χρήση κινητών τηλεφώνων απο κρατούμενους πέρα από το τεράστιο κόστος, γίνεται περιορισμένα και κάτω από άκρα μυστικότητα.

Ποιά είναι η διάδραση των ομάδων υποστήριξης και αλληλεγγύης με πρώην κρατούμενους;

Κατά γενική ομολογία η συντριπτική πλειοψηφία των κρατουμένων, όταν αποφυλακίζονται είτε ιδιοτεύουν είτε επιστρέφουν στα δίκτυα από τα οποία προέρχονταν πρίν φυλακιστούν. Παρόλα αυτά υπάρχουν περιπτώσεις κρατουμένων που μόλις αποφυλακίστηκαν, ενσωματώθηκαν στις ομάδες υποστήριξης. Για αυτές τις περιπτώσεις μπορούμε να πούμε πως σε μεγάλο βαθμό, οι ομάδες υποστήριξης παίζουν ρόλο στη διαμόρφωση συνειδήσεων μέσα στις φυλακές. Ένα άλλο ζήτημα για μας είναι πως ποτέ δε ρωτάμε τους κρατούμενους για ποιο λόγο έχουν φυλακιστεί, αρχικά γιατί δε θέλουμε να είμαστε ένα είδος δικαστή που θα αποφασίσει με βάση το αδίκημα που έχουν διαπράξει αν θα χαίρουν υποστήριξης και  δεύτερον γιατί πιστεύουμε πως μέσα από την επικοινωνία και τη διαδραστική σχέση έχουν το περιθώριο να αλλάξουν. Έχουν υπάρξει όμως και περιπτώσεις στις οποίες δε στηρίξαμε κρατούμενους με βάση τις υποθέσεις τους (πχ βιασμός).

Σαν ομάδες υποστήριξης και αλληλεγγύης έχετε σταθερές επαφές με άλλα σχήματα αλληλεγγύης σε φυλακισμένους τόσο στη Γερμανία όσο και σε διεθνές επίπεδο;

Γενικά είμαστε σε επικοινωνία, συνεργασία και σύμπραξη με ευρύτερες πολιτικές ομάδες ή δικτυώσεις αλληλεγγύης σε κρατούμενους. Επιλέξαμε όμως συνειδητά να είμαστε ανεξάρτητη δομήκαι να μην ενσωματωθούμε σε κάποιο ευρύτερο διεθνές δίκτυο για να παραμείνει η αρχική στρατηγική κατεύθυνση προσπάθειας δημιουργίας ενός ταξικού και όχι πολιτικού κινήματος ενάντια στον εγκλεισμό, μέσα στις γερμανικές φυλακές. 

Διασυλλογική ενημέρωση από την αντιφασιστική πορεία συμπλήρωσης 6 χρόνων από τη φασιστική δολοφονία του Παύλου Φύσσα

Την Τετάρτη 18/9 πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη μαζική αντιφασιστική πορεία επ’ αφορμή της συμπλήρωσης έξι χρόνων από τη φασιστική δολοφονία του αντιφασίστα, ράπερ, Παύλου Φύσσα από το μαχαίρι του Χρυσαυγίτη Ρουπακιά. Στην πορεία καλούσαν, μεταξύ άλλων, οι εξής ομάδες: Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης, Αναρχική Συλλογικότητα Pueblo, Κατάληψη Terra Incognita, Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος “Σχολείο”, Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών, Συλλογικότητα Αναρχικών από τα Ανατολικά, οι οποίες συγκρότησαν κοινό αντιφασιστικό μπλοκ με τη συνδρομή συντρόφων και συντροφισσών και από άλλες αναρχικές/αντιεξουσιαστικές συλλογικότητες της πόλης. Παρουσία είχαν επίσης η Αναρχική Μαθητική Ομάδα “Αταξία”, η Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό “Μαύρο & Κόκκινο”, η Συλλογικότητα για τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό “Libertatia”, η Αναρχική Συνέλευση Φοιτητών/τριών “Quieta Movere”, αλλά και οργανώσεις και σχήματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Το κοινό αντιφασιστικό μπλοκ που εμείς συγκροτήσαμε αριθμούσε πάνω από 600 άτομα. Με αφετηρία την Καμάρα η πορεία κινήθηκε κατά μήκος των οδών: Εγνατία, Ίωνος Δραγούμη, Τσιμισκή, Σαλαμίνος, Λεωφόρου Νίκης, Βενιζέλου, Εγνατία, για να καταλήξει στο άγαλμα Βενιζέλου. Οι οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς επέλεξαν να πραγματοποιήσουν ξεχωριστό δρομολόγιο και έτσι αποκόπηκαν από το υπόλοιπο σώμα της πορείας, στρίβοντας από την οδό Αγίας Σοφίας. Τα αντιφασιστικά μπλοκ που συγκρότησαν οι αναρχικές και αντιεξουσιαστικές συλλογικότητες ήταν ισχυρά περιφρουρημένα και είχαν δυναμικό παλμό καθ’ όλη τη διάρκεια της πορείας.

Μπορεί οι φασίστες να έχουν πλέον αποτραβηχτεί από τα φώτα της δημόσιας σφαίρας ως αποτέλεσμα της τελικής αποδυνάμωσης της εθνικιστικής έξαρσης που επέφερε το ζήτημα της ονοματολογίας της γειτονικής χώρας, της μακρόσυρτης δίκης της Χ.Α., της εξόδου της από τη Βουλή με ό,τι αυτό συνεπάγεται (αποστέρηση κρατικών κονδυλίων, κλείσιμο γραφείων, μείωση μελών, εσωτερικές διασπάσεις) και κυρίως λόγω των μαχητικών αντανακλαστικών που επέδειξε με συνέπεια το αντιφασιστικό κίνημα, ωστόσο ο αγώνας ενάντια στον φασισμό είναι αδιάκοπος όσο ακόμα υφίστανται ο καπιταλισμός και το κράτος, όσο συνεχίζουν να αναπαράγονται οι κοινωνικές και ταξικές αντιθέσεις προς όφελος του αστικού στρατοπέδου.

Η αλλαγή στην κρατική διαχείριση με την ανάδειξη της παραδοσιακής δεξιάς, δηλαδή της Ν.Δ., σε κυβερνών κόμμα έχει καταστήσει τις φασιστικές εφεδρείες του κεφαλαίου αδρανείς στην παρούσα συγκυρία. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει ανάγει την κρατική καταστολή ως κύρια αιχμή του πολιτικού της προγράμματος, εν αντιθέσει με την προηγούμενη η οποία, για επικοινωνιακούς λόγους, δε διαφήμιζε το πλούσιο κατασταλτικό της έργο (βλ. εκκενώσεις καταλήψεων, αναίτιες επιθέσεις σε αναρχικά μπλοκ, απάνθρωπη διαχείριση των μεταναστών στα στρατόπεδα συγκέντρωσης). Συνάγεται, λοιπόν, το συμπέρασμα ότι στην παρούσα φάση η επίσημη κρατική καταστολή επαρκεί για την καταστολή των υπαρχουσών κοινωνικών και ταξικών αγώνων που προσπαθούν να ανακάμψουν έπειτα από την περίοδο μερικής ενσωμάτωσής τους από τις σοσιαλδημοκρατικές υποσχέσεις του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., γι’ αυτό και οι επικουρικές κατασταλτικές δυνάμεις του παρακράτους βρίσκονται προς το παρόν στην αναμονή και το παρασκήνιο.

Εμείς, ως αντιφασίστες/ριες και αντιεξουσιαστές/τριές, ως κομμάτι των από τα κάτω των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων, θα συνεχίζουμε να χτυπάμε όχι μόνο τον φασισμό, αλλά και το σύστημα που τον γεννά αγωνιζόμενοι για την καταστροφή του κράτους και του καπιταλισμού, για την ελευθερία του καθενός και την ισότητα όλων, για τη γενικευμένη κοινωνική αυτοδιεύθυνση. Γνωρίζουμε ότι θα πρέπει να συγκρουστούμε με τους κάθε λογής μηχανισμούς του κεφαλαίου και του κράτους, συγκαταλεγομένων και των φασιστών, της πιο επιθετικής εφεδρείας δηλαδή που διαθέτουν. Για να μπορέσουμε, όμως, να νικήσουμε, οφείλουμε να συνθέσουμε πλατιά μέτωπα διεθνιστικής αλληλεγγύης, ενάντια στους τεχνητούς διαχωρισμούς (βάσει φύλου, φυλής, θρησκείας, ηλικίας) που επιχειρούν να μας επιβάλλουν οι κατέχοντες την οικονομική και πολιτική εξουσία.

Να τολμήσουμε το «αδύνατο», για να μη βρεθούμε αντιμέτωποι με το αδιανόητο, να δοκιμάσουμε στην πράξη τις απέραντες δημιουργικές μας δυνατότητες, να απελευθερώσουμε τις χειραφετικές μας δυναμικές, για να οικοδομήσουμε αλληλέγγυες κοινότητες ελεύθερων και ίσων ανθρώπων, έχοντας κατά νου πως αυτοί που ευθύνονται για το ότι ο πόλεμος με τον φασισμό είναι τόσο μακροχρόνιος, είναι όσοι του προσφέρουν ειρήνη.

ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΟΣΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ, ΟΣΕΣ ΠΕΡΙΣΣΕΥΟΥΝ –ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

Αναρχική Συλλογικότητα Pueblo

Ελεύθερος Κοινωνικός χώρος “Σχολείο”

Συλλογικότητα αναρχικών από τα Ανατολικά

Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών

Κατάληψη Terra Incognita

6 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα

Όταν ξαναρωτήσεις που είναι ο Παύλος Φύσσας να θυμάσαι τι έκανες εσύ όλον αυτό τον καιρό, και δεν είναι πλέον εδώ. Να Θυμασαι και να απολογήσε για τις πρώτες 440.996 μαχαιριές στο σώμα του, στις εκλογές του 2015.  Όμως έχεις κοντή μνήμη και ένα μυαλό γεμάτο ημιμάθεια, γιατί 5 χρόνια μετά οπλίζεις ξανά και ξανά τα ίδια χέρια, μέσα απο τα εθνικιστικά συλλαλητήρια που στηρίζεις. Εσύ που σκότωσες τον Παύλο, τον Σαχζάντ και άλλους με την στάση σου τα τελευταία χρόνια, βάζεις ακόμα το στίγμα σου για νέες φασιστικές επιθέσεις από τα σύγρονα τάγματα ασφαλείας. Για νέες επιθέσεις σε καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, για νέα εγκληματικά πογκρόμ σε μετανάστες και άτομα της lgbtqi κοινότητας. Όμως παιδιά σαν τον Παύλο δεν πέθαναν σαν ήρωες, αλλά σαν άνθρωποι. Γιατί ακόμα και νεκρός ο Παύλος θα μείνει πιστός στο ραντεβού με την ιστορία, κυνηγώντας καθάρματα σαν τον Φουντούλη και τον Καπελώνη.

Αντιφασιστική πορεία Τετάρτη 18-9, 18:00 Καμάρα

Παρεμβάσεις αντιπληροφόρησης για το επερχόμενο συνέδριο υπεράκτιων εξορύξεων-Epoch 2019

Τις τελευταίες μέρες πραγματοποιήθηκαν διαδοχικές παρεμβάσεις αντιπληροφόρησης με αφορμή το συνέδριο για τις υπεράκτιες εξορύξεις-EPOCH 2019.

Την Πέμπτη 12 Σεπτέμβρη μέλη της συλλογικότητάς μας μαζί με συντρόφισσες και συντρόφους, πραγματοποίησαν παρέμβαση αντιπληροφόρησης με κείμενα και πανό στο χώρο του Greenwave festival-μέρα που ήτα αφιερωμένη στην κλιματική κρίση, την ενεργειακή πολιτική και τις εξορύξεις.

Ακολούθησαν αφισοκολλήσειςμε στράτσα και πανό μέσα στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

Το Σάββατο 14 Σεπτέμβρη βρεθήκαμε στη συνάντηση Κινημάτων που αντιστέκονται στην λεηλασία του περιβάλλοντος και την καταστροφή των τοπικών κοινωνιών (Γιορτή της Από κοινού συνέλευσης) στην κοινότητα αγώνα των Σταγιατών Πηλίου.

Στις 16 και 17 Σεπτέμβρη στο συνεδριακό κέντρο του Μακεδονία Palace θα πραγματοποιηθεί το συνέδριο για τις υπεράκτιες εξορύξεις-EPOCH 2019 (Εκθεσιακός και Παραγωγικός Σύνδεσμος Offshore Congress), μία σύνοδος κεκλεισμένων των θυρών υπό την αιγίδα του ομίλου BGS. Η σύνοδος κατά την οποία θα παραστούν ευρωπαϊκοί παράγοντες καθώς και επενδυτές που δραστηριοποιούνται στη βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου, φιλοξενείται από τον όμιλο Hellenic Petroleum.

Στόχος της συνόδου, δεν είναι κανένας άλλος από την καλύτερη δυνατή οργάνωση σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, της εντεινόμενης υφαρπαγής και λεηλασίας του φυσικού κόσμου μέσα από εξορύξεις υδρογονανθράκων και φυσικού αερίου. Τα εδάφη που έχουν ήδη παραχωρηθεί για έρευνα κοιτασμάτων, αφορούν περιοχές της Ηπείρου, ολόκληρο το Ιόνιο και τα οικόπεδα νοτιοδυτικά της Κρήτης. Ταυτόχρονα δεκάδες παράλληλα αναπτυξιακά έργα (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, υπερεθνικοί ενεργειακοί αγωγοί κτλ) μετατρέπουν τις ζωές και το μέλλον όλων μας σε απόλυτη δυστοπία. Να αντισταθούμε στους σχεδιασμούς που λεηλατούν και καταστρέφουν τη φύση και τις ζωές μας, οικοδομώντας ή ενισχύοντας τοπικές κοινότητες αγώνα ενάντια στην καπιταλιστική ανάπτυξη.

Ενάντια στο συνέδριο για τις υπεράκτιες εξορύξεις

Αγώνας για τη Γη και την Ελευθερία

Ενημέρωση από την αντικρατική-αντικαπιταλιστική πορεία ενάντια στα εγκαίνια της ΔΕΘ

Τα εγκαίνια της φετινής ΔΕΘ έγιναν υπό τη σκιά της αλλαγής στη διαχείριση των κεφαλαιοκρατικών συμφερόντων με την εκλογή της κυβέρνησης της ΝΔ από τη μία πλευρά να επικυρώνει ότι το κράτος έχει συνέχεια και από την άλλη να ανανεώνει την ένταση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών αφαίμαξης της κοινωνικής πλειοψηφίας, λεηλασίας του φυσικού περιβάλλοντος και περαιτέρω πρόσδεσης του ελληνικού κράτους στους στρατηγικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, καθώς και σε διακρατικούς στρατιωτικούς και ενεργειακούς άξονες που συγκεντρώνουν νέφη πολέμου στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου.

Όπως κάθε χρόνο, ένα ευρύ φάσμα των δυνάμεων της αντίστασης στο καθεστώς επέλεξε να διαδηλώσει με αφετηρία από την Καμάρα έξω κι ενάντια στον υποταγμένο και γραφειοκρατικό συνδικαλισμό και τις συστημικές «αριστερές» συνιστώσες του συστήματος. Συνδικάτα, φοιτητικοί σύλλογοι, lgbtqi+ ομάδες, συνελεύσεις ενάντια στη λεηλασία της φύσης, κομμουνιστικές πολιτικές οργανώσεις και αναρχικές συλλογικότητες συνέθεσαν το μωσαϊκό της φετινής ανεξάρτητης διαδήλωσης της Καμάρας.

Η κατάληψη Terra Incognita, η αναρχική συλλογικότητα Pueblo κι η Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης κάλεσαν σε συγκρότηση κοινού αναρχικού μπλοκ το οποίο στήριξε με κάλεσμα και την παρουσία της η Αναρχική Ομοσπονδία και στην περιφρούρηση του οποίου συμμετείχαν σύντροφοι από αναρχικές/αντιεξουσιαστικές συλλογικότητες της πόλης. Παρουσία είχαν επίσης η Δικτύωση κινημάτων για Γη & Ελευθερία, η ΣΕΒΙΟΜΕ, η Αναρχική Πολιτική Οργάνωση κι η Αντιεξουσιαστική Κίνηση.

Στην πορεία συμμετείχαν πάνω από 3000 άτομα με τα ελευθεριακά μπλοκ να συσπειρώνουν περίπου 800. Στο κοινό αναρχικό μπλοκ συμμετείχαν πάνω από 500 σύντροφοι/ισσες. Η πορεία ακολούθησε το δρομολόγιο Εγνατία-Αγ. Σοφίας-Τσιμισκή-Αγγελάκη κι επέστρεψε στην Καμάρα. Από τη συμβολή των οδών Αγ. Σοφίας με Τσιμισκή τέθηκε υπό ασφυκτικό κλοιό των κατασταλτικών δυνάμεων των ΜΑΤ συνεπικουρούμενων από δεκάδες ασφαλίτες με καλυμμένα χαρακτηριστικά και σακίδια που περίμεναν προφανώς την ευκαιρία για συλλήψεις στο σωρό και νέες σκευωρίες κατά αγωνιστών/ριών με φύτεμα δήθεν στοιχείων. Ωστόσο η ισχυρή, εξοπλισμένη κι οργανωμένη περιφρούρηση των ελευθεριακών μπλοκ απέτρεψε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Η φετινή πορεία της ΔΕΘ σηματοδοτεί την είσοδο σε έναν νέο κύκλο αγώνων κι αντίστασης. Πίσω από τις κορώνες περί επιστροφής στην κανονικότητα και τις απειλές για ένα όργιο καταστολής ενάντια στις καταλήψεις κι εν γένει το αναρχικό/αντιεξουσιαστικό κίνημα είναι σαφές πως η ζωή των καταπιεσμένων κι εκμεταλλευόμενων δε θα βελτιωθεί. Ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος είναι αυτός του ανυποχώρητου αγώνα ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο. Όσο θα παραμένουμε γονατιστοί και απογοητευμένοι, τόσο θα συνεχίζουν να μας φαίνονται μεγάλοι αυτοί που μας καταπιέζουν και μας εκμεταλλεύονται, οι ισχυροί και οι προνομιούχοι τους οποίους εξυπηρετεί η ταξική διάρθρωση του καπιταλιστικού συστήματος. Οργανωμένοι βάσει της κοινότητας των υλικών μας συμφερόντων, με όπλα μας την ταξική και διεθνιστική αλληλεγγύη, καλούμαστε να περάσουμε στην αντεπίθεση, για να διανοίξουμε συλλογικά τον δρόμο για την κοινωνική και ταξική χειραφέτηση.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

ΔΕ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΔΟΥΛΟΙ. ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Παρέμβαση στο Κορδελιό εν όψει της αντικρατικής-αντικαπιταλιστικής διαδήλωσης ενάντια στα εγκαίνια της ΔΕΘ

Την Πέμπτη 5 Σεπτέμβρη εν όψει της αντικρατικής-ατικαπιταλιστικής διαδήλωσης ενάντια στα εγκαίνια της 84ης ΔΕΘ, πραγματοποιήθηκε προπαγανδιστική παρέμβαση στη γειτονιά του Κορδελιού με πανό τρικάκια και αφίσες. Οι κάτοικοι του Κορδελιού αλλά και της ευρύτερης ζώνης των δυτικών συνοικιών, ξέρουν πολύ καλά τί πάει να πεί καπιταλιστική ανάπτυξη. Η λειτουργία του εργοστασίου των ΕΛΠΕ (μέσω της εκπομπής ρύπων σε πολλαπλάσιο ποσοστό πάνω από το θεσμικά επιτρεπτό) που βρίσκεται λίγα μόλις μέτρα δίπλα από την 5η συνοικία ευθύνεται ολοκληρωτικά για την τοξική ατμόσφαιρα και την πλήρη υποβάθμιση της ζωής εκατοντάδων κατοίκων, με την περιβαλλοντική καταστροφή να είναι τεράστια.

Οι κάτοικοι το τελευταίο διάστημα οργανώνονται μακριά και ενάντια σε θεσμικούς και κομματικούς φορείς (που είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με τα ΕΛΠΕ μέσω των χορηγιών που παρέχουν) απαιτώντας να κλείσει άμεσα το εργοστάσιο των ΕΛΠΕ. Η θεματική στρατηγική της φετινής ΔΕΘ τάζει ανάπτυξη για όλους. Εμείς από τη μεριά μας, ενισχύοντας τις κοινότητες αγώνα σε κάθε γειτονιά, από το Κορδελιό και τις δυτικές συνοικίες μέχρι τη Χαλκιδική, την Ήπειρο, το Βόλο, το Ιόνιο, την Κρήτη… προτάσσουμε την αντίσταση στην καπιταλιστική ανάπτυξη.

Η αλλαγή στη διαχείριση των κεφαλαιοκρατικών συμφερόντων με την εκλογή της κυβέρνησης της ΝΔ από τη μία πλευρά επικυρώνει ότι το κράτος έχει συνέχεια και από την άλλη ανανεώνει την ένταση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών αφαίμαξης της κοινωνικής πλειοψηφίας, λεηλασίας του φυσικού περιβάλλοντος και περαιτέρω πρόσδεσης του ελληνικού κράτους στους στρατηγικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, καθώς και σε διακρατικούς στρατιωτικούς και ενεργειακούς άξονες που συγκεντρώνουν νέφη πολέμου στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου.

Όσο θα παραμένουμε γονατιστοί και απογοητευμένοι, τόσο θα συνεχίζουν να μας φαίνονται μεγάλοι αυτοί που μας καταπιέζουν και μας εκμεταλλεύονται, οι ισχυροί και οι προνομιούχοι τους οποίους εξυπηρετεί η ταξική διάρθρωση του καπιταλιστικού συστήματος. Οργανωμένοι βάσει της κοινότητας των υλικών μας συμφερόντων, με όπλα μας την ταξική και διεθνιστική αλληλεγγύη, καλούμαστε να περάσουμε στην αντεπίθεση, για να διανοίξουμε συλλογικά τον δρόμο για την κοινωνική και ταξική χειραφέτηση.

Στον πόλεμο τους απαντάμε με πόλεμο!

Όλοι και όλες στα αντικρατικά-αντικαπιταλιστικά μπλόκ των διαδηλώσεων ενάντια στα εγκαίνια της ΔΕΘ

Σάββατο 7 Σεπτέμβρη, 18:00 Καμάρα

css.php