Πολιτική δήλωση της κατάληψης-Διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης

Το πρωί της Δευτέρας 17 Αυγούστου η κατάληψη Terra Incognita εκκενώνεται ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ! από τις κατασταλτικές δυνάμεις του νεοφιλέλευθερισμού. Δυνάμεις κατοχής της δημοκρατίας εισβάλλουν στο κτήριο και για ώρες πραγματοποιούν έρευνες και κατασχέσεις. Μέρες μετά η κατάληψη παραμένει ακόμα ανοιχτή με τους μπάτσους να πανηγυρίζουν ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ! που έχουν τη δυνατότητα να παραβιαζουν κάθε γωνιά του απελευθερωμένου μας εδάφους.

Για πάνω από 16 χρόνια η κατάληψη Terra Incognita, έχει αποτελέσει σημείο συνάντησης και τριβής εκατοντάδων αγωνιστριών και αγωνιστών της μαχόμενης κοινωνικής βάσης. Με συνεχείς εκδηλώσεις, παρεμβάσεις, διαδηλώσεις και συγκρούσεις βρέθηκε παρούσα σε στιγμές μαχητικού αγώνα ενάντια στη βία του κρατισμού, ενάντια στα συμφέροντα των καπιταλιστικών μονοπωλείων, ενάντια στην παραβιαστική εξουσία του φασισμού και της πατριαρχίας, ενάντια σε κάθε διάκριση και ειδισμό. Μέσα στα εδάφη και τις αυτοοργανωμένες δομές αυτομόρφωσης, αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας της κατάληψης συναντήθηκαν και συναντιούνται ακόμα όλοι οι ¨γνωστοί-Άγνωστοι¨ μαχητές της ελευθερίας. Οικοδομήθηκαν απελευθερωτικές και ανεξούσιες σχέσεις, ανατρεπτικά σχέδια και επιχειρήσεις, όνειρα που μέρα με τη μέρα βρήκαν και βρίσκουν ακόμη και σήμερα ηθική και υλική υπόσταση. Η κατάληψη για πανω από 16 χρόνια αποτελεί σάρκα από τη σάρκα του πολύμορφου αγώνα ενάντια σε κάθε εξουσία και καταπίεση, χωρίς να ιεραρχεί και να διαχωρίζει τα μέσα που συμβάλλουν στην διασπορά των ελευθεριακών προταγμάτων και την οργάνωση της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης. Γιατί για μας αυτό είναι απελευθέρωση.

Η κατάληψη Terra Incognita σίγουρα δεν είναι και δεν επιθυμούμε να θεωρείται το κέντρο του κινηματικού σύμπαντος. Μια τέτοια άλλωστε ανάγνωση μόνο ως εγωκεντρική και αντισυντροφική θα μπορούσε να ληφθεί καθώς θα ακύρωνε στην πράξη κάθε άλλο κατασταλτικό χτύπημα. H Terra είναι ακόμα ένα εργαλείο αγώνα που μέσα από τη στρατηγική της συμβάλει στην κοινωνική διάχυση των αναρχικών προταγμάτων και την ένταση του αδιαμεσολάβητου αντικαθεστωτικού αγώνα. Γι’ αυτό και ανήκει κοινωνικά, πολιτικά και ιστορικά στα χέρια ολόκληρου του αντιεξουσιαστικού κινήματος που δεκαετίες τώρα μάχεται με όλα τα μέσα, ενάντια στην βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης. Αν όμως η κυβέρνηση και κάθε επίδοξος θιασώτης της καθεστωτικής νομιμότητας πιστεύει πως αυτό είναι το τέλος μας, ως κατάληψη, ως αναρχικοί αγωνιστές και αγωνίστριες και ως μαχόμενο κομμάτι της αγωνιζόμενης κοινωνίας επενδύει σε τυφλές ελπίδες.

Για μας η απόφαση αυτή, αποτελεί κομμάτι της κεντρικής κατασταλτικής στρατηγικής, υπαγορευμένη από τα υψηλά κλιμάκια της κρατικής τρομοκρατίας. Το κράτος επιζητεί (εδώ και μήνες) την ευθεία αντιπαράθεση με τις μαχόμενες δυνάμεις της αγωνιζόμενης κοινωνίας. Στέλνει τελεσίγραφα, κακοποιεί και βασανίζει στους δρόμους και στα σωφρονιστήρια, δολοφονεί και πνίγει μετανάστριες και μετανάστες στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, σημαδεύει το καθένας και την καθεμία μας ξεχωριστά με το χέρι στη σκανδάλη. Είναι η δική μας στιγμή να περάσουμε στην ολομέτωπη επίθεση. Στον πόλεμο απαντάμε με πόλεμο. Στη βία του κρατικού και καπιταλιστικού αυταρχισμού απαντάμε με βία. Στη βαρβαρότητα της εξατομίκευσης απαντάμε συλλογικά οξύνοντας την μαχητική αντιπαράθεση.

Καλούμε τις μαχόμενες επαναστατικές δυνάμεις  σε κάθε γωνιά της Γης να ενώσουν μαζί μας το λόγο και τις πράξεις τους, μετατρέποντας τον φετινό Οκτώβρη σε μήνα υπεράσπισης και αλληλεγγύης της κατάληψης Terra Incognita αλλά και κάθε κατειλλημένου εδάφους που απειλείται από την καταστολή . Να φωνάξουμε όλοι μαζί πως οι καταλήψεις δεν είναι νεκρά ντουβάρια. Είναι οι ζωντανές στιγμές αγώνα του χθες, του σήμερα, του πάντα.

Καμία αναδίπλωση, καμία υποταγή-Επίθεση, επίθεση, επίθεση…

κατάληψη (για τώρα και για πάντα) Terra Incognita

 

Παρέμβαση σε εργοτάξια του ΜΕΤΡΟ με αφορμή νέα δολοφονία εργάτη

Νεκρός εργάτης στο ΜΕΤΡΟ Αγ. Σοφίας

Τα εργατικά ατυχήματα είναι δολοφονίες των αφεντικών

Το μεσημέρι της 9ης Σεπτεμβρίου ακόμα ένας εργάτης χάνει την ζωή του στα έργα του μετρό στην Θεσσαλονίκη. Συγκεκριμένα ένας 54χρονος που εργαζόταν στο σταθμό της Αγίας Σοφίας, έπεσε από ύψος 3 μέτρων, με αποτέλεσμα να πεθάνει ακαριαία. Οι ιμάντες με τους οποίους θα έπρεπε να είναι δεμένος δεν υπήρχαν, και αντί για ικρίωμα που θα έπρεπε να υπάρχει σε εργασίες εντός υπογείου, ήταν ανεβασμένος σε μια απλή σκάλα. Στα έργα του μετρό Θεσσαλονίκης έχουν καταγραφεί και στο παρελθόν τόσο θάνατοι όσο και τραυματισμοί εργατών λόγω ελλείψεων στα μέτρα ασφάλειας.

Για τον όμιλο ΑΚΤΩΡ είναι ένα ακόμα ατύχημα στο βωμό του κέρδους και της ανάπτυξης της εταιρείας, όμως για όλες και όλους εμάς τους από τα κάτω είναι ακόμα μία κρατική και καπιταλιστική δολοφονία. Η έλλειψη μέτρων ασφαλείας προς οικονομικό όφελος της εταιρείας κοστίζει ζωές, ζωές οι οποίες για το κεφάλαιο είναι αναλώσιμες και αντικαταστάσιμες. Επιπλέον, εν μέσω πανδημίας και λόγω της ύπαρξής της, η κυβέρνηση στήριξε με 11 εκατομμύρια ευρώ τον όμιλο ΑΚΤΩΡ, χρήματα τα οποία προφανώς δεν δίνονται για ευνοϊκότερους όρους εργασίας των υπαλλήλων μέσω υλικών και μέτρων για την ασφάλειά τους αλλά για να γεμίσουν ακόμα περισσότερο οι τσέπες των αφεντικών.

Η κυβέρνηση οξύνει την ταξική βία ενάντια στους καταπιεσμένους. Νέα αντεργατικά νομοσχέδια οδηγούν σε ένταση της ταξικής εκμετάλλευσης (ανασφάλιστη εργασία, περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, αναστολή των προνοιακών επιδομάτων) και όξυνση της επίθεσης ενάντια στα αγωνιστικά δικαιώματα, όπως οι διατάξεις περιστολής των απεργιακών δικαιωμάτων αλλά και το νομοσχέδιο περιορισμού των διαδηλώσεων. Είναι υποχρέωση μας να μην συνηθίσουμε στον θάνατο, να μην αφήσουμε την λήθη να συνεχίσει να αμβλύνει τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις. Γι’ αυτό και το πρωί της Δευτέρας 21 Σεπτέμβρη, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με κείμενα, πανό και τρικάκια στα εργοτάξια του Μετρό στην Εγνατία στέλνοντας την αλληλεγγύη μας στους εργαζόμενους που βρίσκονται καθημερινά έκθετοι στο θάνατο.

Καμία δολοφονία εργάτη για τα κέρδη των αφεντικών δεν πρέπει να ξεχαστεί

Κανένα κρατικό και καπιταλιστικό έγκλημα δεν πρέπει να μείνει αναπάντητο

Φασίστες δε θα γλιτώσετε απ’ τα δικά μας χέρια

Όσο και αν σας ξεπλύνει η αστική δικαιοσύνη…

18 Σεπτέμβη 2013

Κατά τη διάρκεια συμπλοκής του νεοναζιστικού τάγματος εφόδου της Χρυσής Αυγής Νίκαιας και ομάδας αντιφασιστών, πέφτει νεκρός ο Παύλος Φύσσας από τον φασίστα Ρουπακιά.  Από τότε πολλά έχουν αλλάξει και άλλα τόσα μοιάζουν να παραμένουν ίδια.
 
7 χρόνια μετά και ενώ η δίκη της Χρυσής Αυγής φτάνει στο τέλος της, η αστική δικαιοσύνη έχει προλειάνει το έδαφος για να ξεπλύνει όλα τα νόμιμα εγκλήματα απέναντι σε μετανάστες, σε μέλη της lgbtqi κοινότητας,  σε δομές και κόσμο του αγώνα που πραγματοποίησε η φασιστική συμμορία του Μιχαλολιάκου. Στις 7 Οκτώβρη αναμένεται η απόφαση του δικαστηρίου, καταλήγοντας έπειτα  από 5,5 χρόνια στην εισαγγελική πρόταση μη παραδοχής της ύπαρξης εγκληματικής οργάνωσης, που αποτελεί το επιστέγασμα της θεσμικής συνάφειας του φασισμού με τη δημοκρατία.
 
Η πάλη ενάντια στο φασισμό είναι μια ιστορική συνθήκη που αποτελεί καθαρά υπόθεση των εκμεταλλευόμενων απέναντι στους δύνάστες τους. Είμαστε δύο εκ διαμέτρου αντίθετοι κόσμοι σε διαρκή σύγκρουση μεταξύ μας. Είμαστε εμείς που χτίζουμε γέφυρες αλληλεγγύης μεταξύ των καταπιεσμένων όλης της Γης, την ίδια στιγμή που κάποιοι οραματίζονται κρεματόρια και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Είμαστε εμείς που απλώνουμε το χέρι μας σε κάθε κατατρεγμένο τσακίζοντας όσους ευθύνονται για τα δεινά του, την ίδια στιγμή που αυτοί οραματίζονται καμμένα κορμιά στη Μόρια και πνιγμένους στο Αιγαίο. Είμαστε εμείς που ονειρευόμαστε ένα κόσμο που να μας χωράει όλες, όποιο χρώμα και αν έχουμε, όποια γλώσσα και αν μιλάμε, την ίδια στιγμή που κάποιοι οραματίζονται φράχτες και κάγκελα, φυλακές και εξορίες. Γνωρίζουμε τους συμμάχους μας, πόσο μάλλον τον κοινό μας εχθρό και τον πολεμάμε κάθε μέρα.
 
Ο αντιφασιστικός αγώνας αποτελεί μονόδρομο για την υπεράσπιση της ελευθερίας των εκμεταλλευόμενων απέναντι στα συμφέροντα των εκμεταλλευτών τους: από την καθημερινή πάλη με διαρκή παρέμβαση στα σχολεία, στους χώρους εργασίας και τις γειτονιές ενάντια στον ολοένα αυξανόμενο εκφασισμό της κοινωνίας μέχρι την όξυνση της μαχητικής αντιπαράθεσης με πορείες, συγκρούσεις, περιπολίες και επιθέσεις στα οργανωμένα τάγματα εφόδου, που αποτελούν οπλισμένο χέρι του κράτους και των αφεντικών. Γιατί για να οικοδομήσουμε μια κοινωνία ισότητας, ελευθερίας, αλληλεγγύης και αυτοδιάθεσης, όπου οι άνθρωποι θα ζούν αρμονικά μεταξύ τους σεβόμενοι τη φύση, αδιαφορώντας για το φύλο, τη φυλή, τη γλώσσα και το χρώμα του καθενός, πρέπει πρώτα να ισοπεδώσουμε κάθετι που μνημονεύει το μίσος και τον σκοταδισμό, την εκμετάλλευση και την καταπίεση.  

Χέρι που απλώνεται, θα κόβεται…

Στις 16 Σεπτεμβρίου, στα δικαστήρια Θεσ/νίκης ήταν προγραμματισμένη η δίκη καθηγητή γυναικολογίας του τμήματος Μαιευτικής της Θεσσαλονίκης, που κατηγορείται (μετά από καταγγελίες) για συστηματική σεξουαλική παρενόχληση φοιτητριών του τμήματος. Από νωρίς έξω από τα δικαστήρια δεκάδες γυναίκες έδωσαν το παρόν στηρίζοντας κάθε γυναίκα που βρίσκεται αντιμέτωπη με την πατριαρχική βία.

Ο ίδιος προφανώς και επέλεξε να μην έρθει στα δικαστήρια όποτε και η δίκη αναβλήθηκε. Εμείς από την πλευρά μας δε θα αφήσουμε καμία μόνη της απέναντι στο σεξισμό και τις παραβιαστικές συμπεριφορές. Θα το πούμε όσες φορές και αν χρειαστεί μέχρι και ο τελευταίος σεξιστής και μισογύνης να το καταλάβει: Χέρι που απλώνεται, θα κόβεται

Συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στους 51 συλληφθέντες της αντιφασιστικής παρέμβασης στην Παραλία Θεσ/νίκης

Το βράδυ της Τετάρτης 16/9, αντιφασίστες και αντιφασίστριες πραγματοποίησαν παρέμβαση στην παραλία Θεσ/νίκης, κατά την οποία σβήστηκαν φασιστικά συνθήματα και προπαγανδίστηκε η πορεία για τα 7 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Το σώμα των αντιφασιστών/ριών περικυκλώθηκε από μπάτσους όλων των ειδών, οι οποίοι επιδίωξαν να τους κάνουν έλεγχο με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένταση και να δεχτούν επίθεση. Δύο εξ αυτών κατέληξαν στο νοσοκομείο και οι υπόλοιποι/ες συνελήφθησαν.

Την επόμενη μέρα πέρασαν από αυτόφωρη διαδικασία, όπου τους απαγγέλθηκαν οι κατηγορίες: διατάραξη κοινής ειρήνης, σωματική βλάβη σε βάρος αστυνομικού, απείθεια, φθορά ξένης ιδιοκτησίας, οπλοφορία, παράβαση της νομοθεσίας περί δημόσιων συναθροίσεων καθώς και φθορά αρχαιοτήτων η οποία μετατράπηκε σε κακούργημα. Από τη σύλληψή τους και μετά, οι μπάτσοι  εκδικούνται τους συλληφθέντες αφού δεν τους παρείχαν τροφή, νερό και μην επιτρέποντας στους συγγενείς τους να μπούνε στα δικαστήρια. Αφού πέρασαν από εισαγγελέα και ανακριτή δόθηκε εντολή να κρατηθούνε όλοι/ες και να παραπεμφθούν, οι 35 την Παρασκευή και οι υπόλοιποι 16 τη Κυριακή.

Για άλλη μια φορά φανερώνεται η αγαστή συνεργασία μπάτσων και φασιστών, καθώς κατά την διάρκεια της συγκέντρωσης του Κασιδιάρη την ημέρα της ΔΕΘ, άφησαν ανενόχλητους τους φασίστες να “διακοσμούν” τους τοίχους με σβάστικες και διάλεξαν να επιτεθούν σε αντιφασίστες/ριες δύο ημέρες πριν την επέτειο δολοφονίας του Παύλου Φύσσα. Την ώρα που το δικαστήριο των φασιστών φτάνει στο τέλος του η αστική δικαιοσύνη ξεπλένει τους δολοφόνους και ο κόσμος που αγωνίζεται ενάντια στον θάνατο φορτώνεται με κατηγορίες και περιοριστικά μέτρα. Για πολλοστή φορά φανερώνεται η εκδικητικότητα του κράτους απέναντι σε όσους και όσες αγωνίζονται ενάντια στον φασισμό και την εκμετάλλευση για έναν κόσμο ελεύθερο και ανεξούσιο.

Αλληλεγγύη στους 51 συλληφθέντες της αντιφασιστικής παρέμβασης

Συγκεντρώσεις στα Δικαστήρια Θεσ/νίκης

Παρασκευή 18/9 στις 10:00

Κυριακή 20/9 στις 09:00

Αθήνα-Ανοιχτή ενημέρωση για το νέο κύμα καταστολής καταλήψεων

Τετάρτη 23 Σεπτέμβρη 19:00 ΑΣΟΕΕ

Ανοιχτή ενημέρωση σχετικά με το νέο κύμα εκκενώσεων και την στρατηγική υπεράσπισης των δομών αντίστασης και αγώνα

*στην ενημέρωση θα συμμετέχουν και σύντροφοι-ισσες από την κατάληψη Rosa Nera

Μικροφωνική-συγκέντρωση αλληλεγγύης στην κατάληψη Rosa Nera

Ξημερώματα Σαββάτου 5/9 το κράτος συνεχίζει το κατασταλτικό του έργο απέναντι σε όσους/ες αγωνίζονται για την καταστροφή του. Μπάτσοι όλων των ειδών εισβάλλουν και εκκενώνουν την κατάληψη Rosa Nera στα Χανιά. Μία κατάληψη που επι 16 χρόνια στέγαζε συντρόφους/ισσες που επέλεξαν να εναντιωθούν στον εκβιασμό του ενοικίου, υπήρξε κέντρο ποικίλων δραστηριοτήτων συμμετέχοντας σε πολλούς τοπικούς και μη αγώνες ενάντια στην καπιταλιστική επέλαση, με έντονη παρουσία απέναντι στην τουριστική εκμετάλλευση, στην ιδιώτευση και την τοπική εκβιομηχάνιση, ενώ αποτέλεσε σταθερό σημείο αναφοράς των αγώνων που ανέδειξαν την αλληλεγγύη προς τους μετανάστες. Κατά την εκκένωση συλλαμβάνονται 16 άτομα, εκ των οποίων οι πέντε είναι μετανάστες. Μέσα σε λίγη ώρα αλληλέγγυος κόσμος συγκεντρώθηκε κοντά στην κατάληψη, κλείνοντας τον δρόμο για να μην περάσουν τα οχήματα της αστυνομίας που μετέφεραν τους συλληφθέντες αλλά και το συνεργείο που θα σφράγιζε την κατάληψη, όπου και δέχτηκε την επίθεση των μπάτσων με κρότου λάμψης και χημικά, με στόχο τη διάλυσή τους. Κατά τις 12 το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε η πρώτη αντανακλαστική πορεία απο 600-700 άτομα ενώ το βράδυ, μετά την πρώτη ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης, καλέστηκε κεντρική πορεία που απαριθμούσε πάνω απο 1500 άτομα. Η Rosa Nera, που ανήκει στο πολ/νείο Κρήτης, τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στο στόχαστρο των τοπικών επενδυτικών σχεδίων, από τον πρώην πρύτανη ακόμη και νυν υφυπουργό παιδείας Διγαλάκη, καθώς το σημείο στο οποίο βρίσκεται, ο λόφος Καστέλλι, θεωρείται ένα από τα πιο τουριστικά εκμεταλλεύσιμα σημεία της πόλης. Πίσω από αυτή την στόχευση βρίσκεται η εταιρεία Belvedere η οποία θέλει να μετατρέψει το κτίριο σε ξενοδοχείο, πιέζοντας και αυτή με τη σειρά της αφού έχανε λεφτά.

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι/ες με μία ολομέτωπη κατασταλτική επίθεση του κράτους που προσπαθεί να πατάξει κάθε μορφή αντίστασης και να φιμώσει οποιαδήποτε κραυγή ελευθερίας ενάντια στο νέο ολοκληρωτισμό. Λίγο πριν τις προγραμματισμένες δηλώσεις του Μητσοτάκη στη φετινή ΔΕΘ εκκενώνουν την κατάληψή μας Terra Incognita. Λίγες μέρες μετά, κατά τη διάρκεια των καθιερωμένων εργασιών ανοικοδόμησης της κατάληψης Libertatia, μπάτσοι εισβάλλουν στο κτίριο και συλλαμβάνουν 12 συντρόφους και συντρόφισσες, ενώ για ακόμη μια φορά κατέσχεσαν τα εργαλεία που βρίσκονταν μέσα.  Την ίδια ώρα που το δημόσιο σύστημα υγείας καταρρέει, που η ανεργία αυξάνεται με τον φόβο ενός επόμενου ενδεχόμενου lock down των επιχειρήσεων, το κράτος οδεύει προς μια νέα συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με την Γαλλία με την διάθεση κονδυλίων μέχρι και 10 δισ. από τον κρατικό προϋπολογισμό για αγορά όπλων, φρεγατών και μαχητικών αεροσκαφών Rafale. Την ίδια ώρα που η Ελλάδα με την Τουρκία στήνουν εντάσεις  πάνω στη διαχείριση των ενεργειακών πόρων, επιτίθεται στις συγκεντρώσεις στα τούρκικα προξενεία σε Αθήνα και Θεσ/νίκη, για την δολοφονία της Ebru Timtik συλλαμβάνοντας μέλη του Λαικού Μετώπου. Και όπως έχει αποδειχθεί πολλάκις, όπου το κράτος δεν προλαβαίνει να καταστείλει, τη σκυτάλη παίρνει το παρακράτος, με πρόσφατο παράδειγμα τους πυροβολισμούς που έριξε άγνωστος στο κοινωνικό κέντρο Κ*ΒΟΞ  στις 29/8 ενώ μέσα βρισκόταν αρκετός κόσμος. Απαγορεύει το δικαίωμα συνάθροισης σε δημόσιο χώρο καταστέλλοντας κάθε ελευθερία λόγου, όπως συνέβη στην προγραμματισμένη εκδήλωση του ΣΒΕΟΔ στη πλατεία πρωτομαγιάς στις 4/9, εν όψει της απεργίας στις 8 Οκτώβρη, με την παρουσία διμοιριών ΜΑΤ.

Πρέπει να αντιληφθούμε την κρισιμότητα της κατάστασης και της συγκυρίας που βρισκόμαστε και να περάσουμε σε μία ολομέτωπη επίθεση στο κράτος και στα τσιράκια τους. Δε πρέπει να αφήσουμε αμαχητί όλα αυτά που κερδήσαμε χρόνια τώρα με αγώνες και απώλειες. Γιατί για εμάς αυτό που έχει σημασία είναι η συνέχιση του αγώνα απέναντι στο κράτος, το κεφάλαιο και κάθε εξουσία. Οι καταλήψεις και οι δομές μας είναι ένα πολύ σημαντικό εργαλείο στον αγώνα για την κοινωνική επανάσταση και την αναρχία. Το δικαίωμά μας να διαδηλώνουμε ενάντια σε οτιδήποτε μας καταπιέζει είναι κεκτημένο και καμιά εξουσία δε μπορεί να μας το αφαιρέσει με όσα νομοσχέδια και να ψηφίζει. Όπως ξαναείπαμε στον πόλεμο απαντάμε με πόλεμο. Στη βία του κρατικού και καπιταλιστικού αυταρχισμού απαντάμε με βία. Στη βαρβαρότητα της εξατομίκευσης απαντάμε συλλογικά οξύνοντας την μαχητική αντιπαράθεση.

Αλληλεγγύη στην κατάληψη Rosa Nera και στους συλληφθέντες από την επιχείρηση εκκένωσης

Κάτω τα ξερά σας από τις καταλήψεις και τις δομές του αγώνα

Μικροφωνική αλληλεγγύης Πέμπτη 17 Σεπτέμβρη, 18:00 Καμάρα

Κάλεσμα για μια παγκόσμια εβδομάδα διεθνιστικής αλληλεγγύης στη Rojava

Από το Κομπάνι προς όλο τον κόσμο: Ξεσηκωθείτε ενάντια στον Φασισμό

Συμμετέχετε στο κάλεσμα για μια παγκόσμια εβδομάδα διεθνιστικής αλληλεγγύης από 1-8 Νοεμβρίου 2020

Η Παγκόσμια ημέρα για το Κομπάνι και η επανάσταση στη Ροζάβα

Τη 1η Νοεμβρίου του 2014, εκατομμύρια άνθρωποι παγκόσμια κατέβηκαν στον δρόμο για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στην ηρωική αντίσταση στο Κομπάνι. Εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες, νέοι/ες και ηλικιωμένοι/ες, προοδευτικοί άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις, ενωμένοι αλλά και διαφορετικοί, στάθηκαν αποφασιστικά στο πλευρό των ανθρώπων της Ροζάβα και έδειξαν την υποστήριξη τους στον αγώνα ενάντια στην βαρβαρότητα και τον θάνατο που έσπερναν οι συμμορίες του Ισλαμικού κράτους. Όλος ο κόσμος με κομμένη την ανάσα παρακολούθησε τις αγωνίστριες και τους αγωνιστές των Μονάδων Προστασίας των Γυναικών και των Ανθρώπων, YPJ και YPG, να παίρνουν θέση απέναντι στο σκοτάδι και να υπερασπίζονται την ανθρώπινη ύπαρξη σε κάθε σπίτι και σε κάθε δρόμο του Κομπάνι.

Με την επανάσταση στο Κομπάνι, που έμελλε να αποτελέσει την αρχή του τέλους του αυτοανακηρυχθέντος χαλιφάτου, άρχισε να γεννιέται ένα παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης αντίστασης και κοινών αγώνων, το οποίο πλέον οργανώνετε και υπάρχει σε κάθε γωνιά της γης χωρίς να γνωρίζει σύνορα και που υπερασπίζεται την ελπίδα. Η επανάσταση στην Ροζάβα αποτέλεσε ελπίδα και έμπνευση για ανθρώπους και αγώνες σε παγκόσμιο επίπεδο, γιατί τότε όπως και τώρα, στην Ροζάβα δεν υπερασπίζονται απλά την γη, τις πόλεις και τα χωριά. Με την Αυτόνομη Αυτοδιοίκηση, οι κοινωνίες τις βόρειας Συρίας δημιούργησαν ένα απτό παράδειγμα ενός ελεύθερου και δημοκρατικού μέλλοντος για την Μέση Ανατολή, πέρα από τον τοπικό δεσποτισμό και την ξένη κυριαρχία. Βασισμένοι στην ισότητα της συνύπαρξης όλων των πληθυσμών, την απελευθέρωση των γυναικών, έναν τρόπο ζωής που σέβεται το περιβάλλον και τις καθημερινές ανάγκες των ανθρώπων και μια πρωτόγνωρη μορφή ριζοσπαστικής δημοκρατίας, ανθίζει ένα διαφορετικό σύστημα για να δώσει λύσεις στα προβλήματα της βόρειας Συρίας έχοντας απέναντι του το χάος, την καταστροφή και τον πόνο του πολέμου.

Μέσα από αυτές τις ριζοσπαστικές προσεγγίσεις και λύσεις στα υπάρχοντα κοινωνικά ζητήματα, η επανάσταση στη Ροζάβα ήδη ακτινοβολεί πέρα από τα σύνορα της Μέσης Ανατολής. Σε μια εποχή που οι άνθρωπο σε όλο τον κόσμο αναζητούν νέες λύσεις και έναν τρόπο να ξεφύγουν από την άβυσσο στην οποία το καπιταλιστικό σύστημα έχει ρίξει την ανθρωπότητα, οι άνθρωποι της βορειοανατολικής Συρίας προσφέρουν πρακτικές απαντήσεις στα μεγαλύτερα ερωτήματα αυτής της εποχής.

Είτε ενάντια στις γυναικοκτονίες και την βία κατά των γυναικών, είτε για να σταματήσει η συνεχής καταστροφή και η απεριόριστη λεηλασία του φυσικού κόσμου, ενάντια στις κρατικές δολοφονίες και την ρατσιστική αστυνομική βαρβαρότητα και για να δοθεί ένα τέλος στην άρση φασιστικών πεποιθήσεων – σε όλο τον κόσμο εκατοντάδες χιλιάδες, εκατομμύρια άνθρωποι κατεβαίνουν στους δρόμους για να εκφράσουν την οργή τους. Από άκρη σε άκρη, η αντίσταση δρα ενάντια σε ένα σύστημα που πρέπει να σταματήσει να κρατά την ανθρωπότητα και την φύση υπό τον ζυγό του. Η επανάσταση στην Ροζάβα/Βόρεια Συρία αποκτά την πραγματική της σημασία μέσα από αυτό ακριβώς το περιεχόμενο. Παρ’ όλες τις δυσκολίες και τις τα εμπόδια, κατά την διάρκεια του πολέμου και την πανδημίας του Covid-19, οι άνθρωποι εκεί χτίζουν την δική τους διαφορετική καθημερινότητα αποδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Μια ζωή μακριά από την κρατική καταπίεση και την καπιταλιστική εκμετάλλευση με βάση την αυτο-οργάνωση και την ελευθερία γίνεται πραγματικότητα μέρα με τη μέρα. Επομένως, η επανάσταση στη Ροζάβα στην βόρεια Συρία πραγματώνει την ελπίδα μιας αξιοπρεπής, δίκαιης και ελεύθερης ζωής στον 21ο αιώνα.

Κουρδιστάν – Πόλεμος και Αντίσταση

Η κοινωνική αυτοδιαχείρηση είναι ένα αγκάθι στην πλευρά αυτών που κυβερνούν την περιοχή και τις πολεμικές δυνάμεις που προσπαθούν να αναδιαμορφώσουν την Μέση Ανατολή σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα. Με ένα εμπάργκο από όλες τις πλευρές, πολιτικούς και διπλωματικούς αποκλεισμούς και ένα μεγάλο φάσμα ψυχολογικού πολέμου γίνετε μια εσκεμμένη προσπάθεια ώστε να βυθίσουν τα απελευθερωμένα μας εδάφη και το κίνημα στην κρίση και να του στερήσουν την αυτονομία του. Το φασιστικό τουρκικό κράτος, κάτω από την διεύθυνση του δικτάτορα Ερντογάν, επιτίθεται στην επανάσταση στο Κουρδιστάν, είτε στην Τουρκία, την Συρία ή το Ιράκ με ορμή και βαρβαρότητα. Από το 2016, ο τουρκικός στρατός κατοχής μαζί με τους Ισλαμιστές συμμάχους του, έχει εισβάλει επανειλημμένα στα απελευθερωμένα μας εδάφη και έχει κατακτήσει μεγάλες εκτάσεις της βόρειας Συρίας από το Αφρίν ως το Σερεκάνιγιε. Όμως οι επιθέσεις του τούρκικου φασισμού δεν περιορίζονται στην βόρεια Συρία. Το καθεστώς της Άγκυρας χτύπα οπουδήποτε κάποιος/α προσπαθεί να ζήσει ελεύθερος/η.

Επίσης, στο βόρειο Ιράκ (νότιο Κουρδιστάν), οι Τούρκοι κατακτητές προσπαθούν να κερδίσουν έδαφος εδώ και χρόνια και έτσι ξεκίνησαν φέτος τον Ιούνιο μια μεγάλου εύρους επίθεση ενάντια στην περιοχή του Χαφτανίν. Οι αντάρτικες μονάδες του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος, PKK, έχουν αντισταθεί ενάντια στους εισβολείς για να υπερασπιστούν τις περιοχές του νότιου Κουρδιστάν. Ο αυτο-οργανωμένος προσφυγικός καταυλισμός του Μαχμούρ στο νότιο Ιράκ και τα βουνά του Σένγκαλ, όπου οι Γιεζίντι έχουν πάρει τις ζωές τους στα χέρια τους από την στιγμή της απελευθέρωσης τους από το Ισλαμικό κράτος και έχουν καθιερώσει την αυτο-διαχείριση βασισμένη στο σχέδιο βορειοανατολικής Συρίας, αποτελούν στόχο εναέριων επιθέσεων σχεδόν κάθε εβδομάδα. Ο στόχος του φασιστικού Τούρκικου κράτους δεν είναι η διεκδίκηση μιας περιοχής αλλά η διάλυση της επανάστασης και η καταστροφή οποιασδήποτε ελπίδας για ελευθερία.

Ο τούρκικος φασισμός είναι παγκόσμια απειλή – πρέπει να αντιμετωπισθεί παγκόσμια

Ο πόλεμος κατοχής που έχουν εξαπολύσει ενάντια στους ανθρώπους της περιοχής κάτω από την υποκριτική ταμπέλα του “πολέμου ενάντια στη τρομοκρατία” θα ήταν αδιανόητος χωρίς της πολιτική, οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη των συνεργατών τους , του ΝΑΤΟ και της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Χωρίς την εξωτερική τους υποστήριξη, τα δισεκατομμύρια οικονομικής υποστήριξης που λαμβάνουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς τα συστήματα όπλων της Γερμανίας. Ιταλίας, Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων χωρών και χωρίς την πολιτική νομιμοποίηση που ο τουρκικός φασισμός λαμβάνει από τους συμμάχους του , αυτό το καθεστώς θα είχε πέσει εδώ και καιρό. Στην Τουρκία, το Κουρδιστάν, την Συρία, το Ιράκ, την Λιβύη, την ανατολική Μεσόγειο και παντού όλα φτιάχνουν την ίδια εικόνα: Το φασιστικό σύστημα, το οποίο όχι μόνο κρατάει αιχμάλωτους τους Κούρδους και τους ανθρώπους της Τουρκίας και που έχει καταφέρει σταδιακά να αποτελέσει απειλή για όλη την περιοχή, κρατιέται ζωντανό από την παγκόσμια υποστήριξη και για αυτό τον λόγο θα πρέπει να αντιμετωπιστεί διεθνιστικά.

Οι υποστηρικτές του πολέμου ενάντια στην επανάσταση, αυτοί που πλουτίζουν με τα μακελειά και τις φρικαλεότητες και αυτοί που νομιμοποιούν τις εφόδους κάθονται στην ασφάλεια των μετόπισθεν και πλουτίζουν από τις δολοφονίες. Ήρθε η ώρα να υποδείξουμε τους υπεύθυνους και να τους φέρουμε μπροστά στις ευθύνες τους.

Σε όλο τον κόσμο, για ένα καλύτερο μέλλον: Εξέγερση ενάντια στον φασισμό

Πλέον δεν θα παρατηρούμε παθητικά καθώς αυτοί θα καταστέλλουν την ελπίδα μας και καλούμε σε μια βδομάδα διεθνής αντίστασης από 1-8 Νοεμβρίου. Γνωρίζουμε ότι ο αγώνας ενάντια στον φασισμό για έναν άλλο κόσμο μπορεί να κερδηθεί μονάχα μέσα από κοινούς αγώνες .

Ας εκφράσουμε όλοι μαζί την αλληλεγγύη μας με τους/ις μαχόμενους/ες στη Ροζάβα και ας κατεβούμε στους δρόμους την 1η Νοεμβρίου για την παγκόσμια ήμερα για το Κομπάνι.

Από τις 2 έως τις 5 Νοεμβρίου ας αναδείξουμε τους κοινούς μας αγώνες και στόχους που μας ενώνουν, μας κινητοποιούν παγκόσμια και που μας ενδυναμώνουν παρά τις διαφορές μας.

Από τις 6 – 8, ας ενοχλήσουμε – μπλοκάρουμε – καταλάβουμε με έναν αποκεντρωμένο τρόπο τα σημεία της διεθνούς συνεργασίας και υποστήριξης του Τούρκικου κράτους.

Καλούμε, λοιπόν, σε μια βδομάδα αλληλεγγύης, μια εβδομάδα ενδυνάμωσης του αντιφασιστικού αγώνα παγκοσμίως, μια εβδομάδα αντίστασης κατά του φασιστικού καθεστώτος, της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και του πολεμικού ολέθρου των ζωών μας.

Ξεσηκωθείτε για τη Ροζάβα! – Ξεσηκωθείτε ενάντια στον Φασισμό!

Rise Up 4 Rojava! – Rise Up against Fascism!

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης για τους-ις μετανάστ(ρι)ες της Μόριας

Το βράδυ της Τρίτης 8 Σεπτέμβρη μια μεγάλη πυρκαγιά ξέσπασε στο κέντρο κράτησης μεταναστών της Μόρια και ένα μεγάλο μέρος του κάηκε ολοσχερώς. 13.000 χιλιάδες εγκλωβισμένοι είναι από σήμερα και άστεγοι, ενώ οι ζωές τους μπήκαν σε μεγάλο κίνδυνο (ευτυχώς δεν έχει βρεθεί ακόμα νεκρός). Με το ξέσπασμα της φωτιάς, οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονται στους γύρω δρόμους, με την αστυνομία να τους εμποδίζει να πλησιάσουν τη Μυτιλήνη. Το έργο της αστυνομίας σπεύδει να βοηθήσει και μερίδα πολιτών, που “παίρνει το νόμο στο χέρια της”. Το Υπουργείο Πολιτικής Προστασίας κήρυξε το νησί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, που σημαίνει στρατιωτική διαχείριση και καταστολή ενάντια στους/ις μετανάστες/ριες. Η μόνη έκτακτη ανάγκη για εμάς, πριν και μετά τη φωτιά, είναι οι ανάγκες των ανθρώπων που μένουν στα κολαστήρια-κέντρα κράτησης και η επιθυμία τους να ζήσουν ελεύθεροι, μέσα στον αστικό ιστό.

Η αλληλεγγύη όλων είναι το μοναδικό όπλο των αποκλεισμένων

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης για τους αποκλεισμένους μετανάστες και μετανάστριες της Μόριας

Παρασκευή 11-9 18:00-20:00 πάρκο Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης

Δευτέρα 14-9 18:00-20:00 γρασίδια πάνω από το άγαλμα Βενιζέλου

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στην αγωνίστρια απεργό πείνας Didem Akman

Ο αγώνας των Τούρκων αγωνιστριών και αγωνιστών ενάντια στην κρατική τρομοκρατία και το καθεστώς εξαίρεσης που επιβάλλει ο Ερντογάν συνεχίζεται. Ένας αγώνας που μέχρι στιγμής έχει αφήσει πίσω του δεκάδες νεκρούς μάρτυρες και άλλους με ανεπανόρθωτες βλάβες στην υγεία τους. Όμως το δίκαιο δε γονατίζει μπροστά στο θάνατο πόσο μάλλον στην καταστολή.

Εδώ και ένα χρόνο Τούρκοι αγωνιστές και αγωνίστριες πραγματοποιούν απεργία πείνας μέχρι θανάτου ζητώντας την άρση της τρομοκρατίας και της επικήρυξης των μελών του Grup Yorum αλλά και την πραγματοποίηση δίκαιων δικών εναντίον τους και όχι μυστικών έκτακτων τρομοδικείων. Μέχρι στιγμής μάρτυρες σε αυτόν τον αγώνα έχουν πέσει τα μέλη του Grup Yorum Helin Bölek και İbrahim Gökçek, ο αγωνιστής Mustafa Koçak και η δικηγόρος του Λαού Ebru Timtik. Η πρώτη νίκη όμως ήρθε όταν στις 3 Σεπτεμβρη και έπειτα από 214 μέρες απεργίας πείνας μέχρι θανάτου, ο δικηγόρος του Λαού Aytaç Ünsal αποφυλακίζεται σταματώντας την απεργία. Μαζί του σταματά επίσης και ο αγωνιστής Özgür Karakaya ο οποίος συμμετείχε για 199 μέρες ως αλληλέγγυος στα αιτήματα του Grup Yorum και των δικηγόρων του Λαού.

Στη μάχη για ζωή και ελευθερία παραμένει η αγωνίστρια Didem Akman η οποία αιτείται την άρση του καθεστώτος απομόνωσης. Η Didem η οποία πραγματοποιεί απεργία πείνας για πάνω από 200 μέρες βρισκόμενη αντιμέτωπη με το βασανιστήριο της αναγκαστικής σίτισης, βρίσκεται κρατούμενη σε λευκό κελί τύπου F με βάση το ειδικό καθεστώς κράτησης των πολιτικών κρατουμένων με βαριές ποινές, σε πλήρη απομόνωση και με δικαίωμα προαυλισμού μόνο για 1 ώρα, καθώς είναι κλειδωμένη στο κελί για 23 ώρες τη μέρα.

Ο αγώνας των απεργών πείνας που βασανίζονται και κακοποιούνται οδηγούμενοι στο θάνατο, δεν είναι ατομική υπόθεση αλλά ο φωτεινός σηματοδότης μέσα στη δυστοπία της δικτατορικής εκμετάλλευσης και της τρομοκρατίας που βιώνει η αγωνιζόμενη κοινωνία της Τουρκίας.

«…η Τουρκία τάσσεται εναντίον οποιασδήποτε εχθρότητας απέναντι στους Κούρδους. Είναι το PKK που αποτελεί τον μεγαλύτερο εχθρό των Κούρδων. Στους δρόμους της Ελλάδας κυκλοφορούν τρομοκράτες»

Μελβούτ Τσαβούσογλου, υπουργός εξωτερικών Τουρκίας

Η αιμοβόρα διάθεση του δικτάτορα δε σταματά εδώ. Για δεκάδες μέρες οι ζωές χιλιάδων μεταναστών αποτελούσαν ανοιχτό πεδίο διαπραγμάτευσης με τους Ευρωπαίους εταίρους και τη ΝΑΤΟϊκή συμμαχία. Ο ίδιος ο Ερντογάν για μήνες πριν την σύνοδο ασφαλείας του ΝΑΤΟ στο Λονδίνο, με αφορμή την εισβολή στα συριακά εδάφη, απειλούσε τους συμμάχους του πως «θα πνίξει την Ευρώπη στους μετανάστες», αν δε δεχθεί στήριξη στον πόλεμο ενάντια στους Κούρδους. Παράλληλα και με αφορμή τις εντάσεις στην Μεσόγειο για τον καθορισμό των ΑΟΖ και την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων, ο Ερντογάν είχε ξεκαθαρίσει προς το ελληνικό κράτος και την κυβέρνηση Μητσοτάκη πως οι ελληνοτουρκικές σχέσεις μπορούν να βελτιωθούν άμεσα αρκεί να στηριχθεί το μέτωπο της αντιτρομοκρατίας, εκδίδοντας όλους τους Τούρκους και Κούρδους αγωνιστές που βρίσκονται στην Ελλάδα, για να δικαστούν και να φυλακιστούν στην Τουρκία. Το δίλημμα του Ερντογάν προς τη διεθνή κοινότητα και οι κινήσεις θεάματος είναι ξεκάθαρες: διαλέξτε ποιόν θα στηρίξετε, τους συμμάχους σας στο ΝΑΤΟ ή τους τρομοκράτες;

Οι αντάρτες δεν είναι μέσο διαπραγμάτευσης και διπλωματίας

Έτσι και έγινε λοιπόν. Το πρωί της 19ης Μάρτη κατά τη διάρκεια επιχείρησης της αντιΤρομοκρατικής και της ΕΥΠ σε οίκημα στα Σεπόλια καθώς και στα γραφεία του Λαϊκού Μετώπου-Επιτροπή Αλληλεγγύης για τους πολιτικούς κρατούμενους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν στα Εξάρχεια, προσήχθησαν πάνω από 25 αγωνιστές και αγωνίστριες καθώς και αλληλέγγυοι που συγκεντρώθηκαν έξω από τα γραφεία για να σταθούν δίπλα τους. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης στα Σεπόλια, βρέθηκε βαρύς οπλισμός και αντιαρματικά ενώ αξίζει να σημειωθεί πως στην έρευνα συμμετείχε και κλιμάκιο του Τάγματος Εκκαθάρισης Ναρκοπεδίων Ξηράς του ελληνικού στρατού. Μέσα από τα στόματα των έμμισθων κονδυλοφόρων της εξουσίας, η επιχείρηση που κατέληξε στη σύλληψη 11 αγωνιστ(ρι)ών αφορά την εξάρθρωση ένοπλου πυρήνα του DHKP-C. Το ελληνικό κράτος κάνει λοιπόν την επιζητούμενη κίνηση για την εκτόνωση της ελληνοτουρκικής έντασης, καταστέλλοντας δεκάδες Τούρκους και Κούρδους αγωνιστές και αγωνίστριες με αφορμή το πρόσχημα της καταπολέμησης της διεθνούς τρομοκρατίας. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που το ελληνικό κράτος επιλέγει στοχευμένες χρονικά συλλήψεις απέναντι σε Τούρκους και Κούρδους αγωνιστές-χαρακτηριστικές είναι οι προηγούμενες συλλήψεις και φυλακίσεις αγωνιστών λίγες μέρες πριν την επίσκεψη Ερντογάν το 2017 που έπειτα από 2 χρόνια κράτησης αθωώθηκαν.  Έτσι «και μέσα σε μια νύχτα» λοιπόν η Τουρκία ανέστειλε την πίεση στα σύνορα και τις διεκδικήσεις στη Μεσόγειο, οδηγώντας χιλιάδες μετανάστες σε κλειστά κέντρα κράτησης.

Από την Ελλάδα μέχρι την Τουρκία η ειρήνη για τους καταπιεσμένους θα έρθει μέσα από τον πόλεμο των τάξεων

Το τελευταίο διάστημα, ελληνικό και τουρκικό κράτος έχουν μετατρέψει το αιγαίο σε πολεμική σκακιέρα, προωθώντας εκατέρωθεν τα οικονομικά και γεωπολιτικά τους συμφέροντα. Στήνουν συμμαχίες και κόβουν την πίτα για τα συμφέροντα τα οποία προδιαγράφουν τον κοινό μας χαμό. Από την Ελλάδα μέχρι την Τουρκία όμως μια θάλασσα δε μπορεί να χωρίσει ούτε τα συμφέροντα ούτε τη μοίρα και τις ζωές των καταπιεσμένων.

Οι κυβερνήσεις των δύο χωρών σπέρνουν το εθνικό μίσος και τον διχασμό για να αποπροσανατολίσουν τους εκμεταλλευόμενους από τον κοινό εχθρό που βρίσκεται μέσα στα ίδια μας τα κράτη και τις κοινές πολιτικό-στρατιωτικές συμμαχίες που συνάπτουν. Γιατί μπορεί η Ελλάδα να συμμαχεί στην τριμερή συνεργασία με την Κύπρο και το Ισραήλ για τη τροφοδοσά της ΕΕ με φυσικό άεριο, μπορεί να ορίζει από κοινού ΑΟΖ με την Αίγυπτο έχοντας τη στήριξη των ευρωπαίων συμμάχων όπως η Γαλλία (διάθεση κονδυλίων μέχρι και 10 δισ. από τον κρατικό προϋπολογισμό για αγορά όπλων, φρεγατών και μαχητικών αεροσκαφών Rafale) και η Γερμανία (αποστολή της φρεγάτας “Αμβούργο” για την επιχείρηση “Ειρήνη”) που στέλνουν στρατεύματα για την ενίσχυση του αντίπαλου δέους απέναντι στην Τουρκία και να επεκτείνει θεαματικά τα κυριαρχικά δικαιώματα προς την Ιταλία όμως την ίδια στιγμή δίνει τυφλά διαπιστευτήρια ομόνοιας και φιλίας στο τουρκικό κράτος καταστέλλοντας τον εσωτερικό του εχθρό (όπως άλλοτε οι εκδόσεις αλλά και οι πρόσφατες διώξεις σε μέλη του Λαϊκού Μετώπου στις συγκεντρώσεις για τη δολοφονία της Ebru Timtik) και στηρίζει τις πολεμικές επιχειρήσεις στη μέση ανατολή. 

Μια θάλασσα δε μπορεί να χωρίσει τις ζωές μας, την ίδια στιγμή που με τους κοινούς μας εχθρούς μας χωρίζουν ωκεανοί ολόκληροι. Ελλάδα και Τουρκία πλουτίζουν παράλληλα από τις μίζες και τη διαπλοκή που επικρατεί στην πολεμική προετοιμασία και το εμπόριο όπλων που κάνουν αλλά και την ασταμάτητη λεηλασία της Γης για τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Από την άλλη όλοι εμείς πεθαίνουμε καθημερινά στα χερσαία και υδάτινα σύνορα, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις φυλακές ως διαπραγματευτικό χαρτί στην επίλυση των διακρατικών εντάσεων.  Ο κοινός μας εχθρός εξοπλίζεται και αναβαθμίζεται: ο φράχτης στον Έβρο επεκτείνεται ενώ οι περιπολίες και οι καταδιώξεις μετατρέπουν το Αιγαίου σε άτυπο ναρκοπέδιο. Από την άλλη όλοι εμείς παραμένουμε σιωπηλοί και διχασμένοι, ανίκανοι να αντιδράσουμε.

Καμία ανακωχή-καμία αναμονή

Νίκη στην απεργία πείνας της αγωνίστριας Didem Akman

Η οικοδόμηση της ειρήνης των καταπιεσμένων θα έρθει μόνο μέσα από την ενίσχυση του πολέμου των τάξεων, μέσα από τη διεθνιστική αλληλεγγύη και την επίθεση στην καρδιά της ΝΑΤΟϊκής συμμαχίας. Για να σταματήσει το αίμα μας να γεμίζει τις τσέπες τους.

Συγκέντρωση στο Τουρκικό Προξενείο Θεσσαλονίκης-Πέμπτη 10-9 στις 18:00

Κάλεσμα της Δικτύωσης Κινημάτων για Γη & Ελευθερία ενόψει Thessaloniki Helexpo Forum

Όσο η επίθεση κράτους & κεφαλαίου στο φυσικό περιβάλλον & στα κοινά αγαθά για λόγους κερδοφορίας θα συνεχίζεται και θα εντείνεται, θα μας βρίσκουν σταθερά απέναντί τους.

Εξόρυξη μετάλλων & υδρογονανθράκων, θηριώδη αιολικά / φωτοβολταϊκά / υδροηλεκτρικά, ενεργειακοί αγωγοί, ιδιωτικοποίηση νερού, καύση σκουπιδιών, παραγωγή χημικών λιπασμάτων. Η μάχη για την υπεράσπιση της υγείας και της ελευθερίας μας μαίνεται σε όλα τα επίπεδα.

Η Δικτύωση Κινημάτων για Γη & Ελευθερία συμμετέχει και καλεί στο συλλαλητήριο ενόψει της ΔΕΘ, Σάββατο 12/09 στις 18:00 στην Καμάρα

css.php