Διασυλλογική ενημέρωση από τις αντιφασιστικές συγκεντρώσεις στις 6/11 και 7/11 στη Νεάπολη

Στη ρατσιστική επίθεση που δέχτηκε μαθητής με καταγωγή από το Κουβέιτ από εξωσχολικούς θρασύδειλους φασίστες στις 6/11, υπήρξε άμεση αντιφασιστική αντίδραση. Οι φασίστες τρομοκράτησαν και απείλησαν τον μαθητή να μη ξαναπάει στο σχολείο και του χάραξαν τα χέρια με μαχαίρι. Αυτή είναι η δεύτερη γνωστοποιημένη επίθεση στη Νεάπολη, όπου πριν από 9 μήνες, στις 19 Φεβρουαρίου, φασίστες επιτέθηκαν με βόμβες μολότοφ σε σπίτι όπου διέμενε οικογένεια μεταναστών από το Ιράκ.

Την επόμενη μέρα, Πέμπτη 7/11 στις 18:00 στο ρολόι της Νεάπολης (Πλατεία Ειρήνης), καλέστηκε μικροφωνική και συγκέντρωση αλληλεγγύης από διάφορες συλλογικότητες του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου της πόλης. Στη συγκέντρωση μοιράστηκαν κείμενα, πετάχτηκαν τρικάκια, κρεμάστηκε πανό και φωνάχτηκαν συνθήματα, ενώ στη συνέχεια ακολούθησε αντανακλαστική πορεία γειτονιάς με τη συμμετοχή περίπου 200 ατόμων. Η πορεία πέρασε από το σχολείο που συνέβη το περιστατικό αλλά και από τα υπόλοιπα σχολεία της περιοχής και κατέληξε πίσω στο ρολόι Νεάπολης. Κατά τη διάρκεια γράφτηκαν πολλά αντιφασιστικά και αλληλέγγυα στους μετανάστες συνθήματα.

Στις 8/11 στο ίδιο μέρος, στις 18:00 καλέστηκε πορεία από συνελεύσεις γειτονιάς, συλλόγους καθηγητών, γονέων, μαθητών, φοιτητικούς συλλόγους καθώς και συλλογικότητες του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου και οργανώσεις της αριστεράς. Η πορεία είχε πάνω από 800 άτομα με πολύ δυνατό παλμό και κινήθηκε στα στενά της Νεάπολης και σε κεντρικούς της δρόμους. Το μπλοκ της Ανοιχτής Συνέλευσης Δυτικών Συνοικιών που στηρίχθηκε από τις συλλογικότητες: Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης, Συλλογικότητα Αναρχικών από τα Ανατολικά, Terra Incognita, και τη συνέλευση Stop War on Migrants -με ξεχωριστό τρόπο παρέμβασης-, η οποία με τη σειρά της στηρίχθηκε από τη Φάμπρικα Υφανέτ. Το μπλοκ που στηρίχθηκε από πολύ ακόμα κόσμο της γειτονιάς και ευρύτερα των δυτικών συνοικιών, είχε πάνω από 300 άτομα. Μπλοκ στην πορεία είχε και η Αναρχική Συνέλευση Μαθητών Αταξία. Κατά τη διάρκεια της πορείας, πετάχτηκαν τρικάκια, μοιράστηκαν κείμενα, γράφτηκαν συνθήματα, ενώ η ανταπόκριση του κόσμου ήταν κυρίως θετική, με αρκετό κόσμο να χαιρετάει από τα μπαλκόνια. Ειδικότερα, η ανταπόκριση των μεταναστών που κατοικούν στη Νεάπολη ήταν ιδιαιτέρως θερμή.

Με τα αντανακλαστικά και τη μαζικότητα του διήμερου στέλνουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση. Στα δυτικά της προσφυγιάς, αλλά και σε κάθε γειτονιά, οι μόνοι που δεν χωράνε είναι οι φασίστες και οι ρατσιστές. Καμία επίθεση δεν θα μείνει αναπάντητη.

ΖΟΥΜΕ ΜΑΖΙ, ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΝΤΟΠΙΟΙ – ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΣΑΚΙΖΟΥΜΕ ΝΑΖΙ

Ανοιχτή Συνέλευση Δυτικών Συνοικιών

Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

Συλλογικότητα Αναρχικών από τα Ανατολικά

κατάληψη Terra Incognita

Υ.Γ. Από ό,τι αντιληφθήκαμε εκ των υστέρων, κατά τη διάρκεια της πορείας ανοίχτηκε πανό της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ. Τους ενημερώνουμε, λοιπόν, ότι κάποιες και κάποιοι δεν ξεχνάμε τις αντι-μεταναστευτικές πολιτικές που μέχρι και πριν λίγους μήνες εφάρμοζε το κόμμα τους ως κυβέρνηση. Θα τους προτείναμε την επόμενη φορά να το σκεφτούν δυο φορές, πριν εμφανιστούν χωρίς ίχνος ντροπής σε κινηματικά ραντεβού, καθώς την επόμενη φορά θα φροντίσουμε να τους αντιληφθούμε εγκαίρως

Ενημερωτική εκδήλωση για τις διώξεις του Leroy Merlin με την συμμετοχή του φυλακισμένου συντρόφου Χρ. Κορτέση

Εκδήλωση ενημέρωση για την εντατικοποίηση της καταστολής ενάντια στον κόσμο του αγώνα

Τηλεφωνική παρέμβαση του φυλακισμένου συντρόφου Χριστόφορου Κορτέση καθώς και μέλους της συνέλευσης αναρχικών συλλογικοτήτων, συντρόφων/ισσων και αλληλέγγυων για την υπόθεση στα Leroy Merlin σχετικά με τις δικαστικές μεθοδεύσεις και το καθεστώς εξαίρεσης που έχει εφαρμοστεί στην υπόθεση.

Σάββατο 23 Νοέμβρη, 18:00 στην κατάληψη Terra Incognita

(η ώρα θα τηρηθεί αυστηρά λόγω του χρόνού προαυλισμού του συντρόφου)

Η συμβολή των ανταρτισσών στην υπόθεση της γυνακείας χειραφέτησης

Εισήγηση της συλλογικότητας στην προβολή της ταινίας Jiyan’s Story, για την ιστορία των ανταρτισσών του YPJ

Καμία απόπειρα κατάλυσης της κρατικής και καπιταλιστικής σταθερότητας στην ιστορία δεν χαρακτηρίστηκε ως επαναστατική εαν δεν περιείχε παράλληλα με τη στρατηγική αποσταθεροποίησης της εκάστοτε εξουσίας, την γυναικεία χαιραφέτηση και απελευθέρωση. Και αυτό γιατί πολύ απλά ο καπιταλισμός και η πατριαρχία, συνοδοιπορούν στο ρόλο της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης των αδυνάτων. Μέσα από τα λόγια της Irmgard Moller, ένοπλης αντάρτισσας της RAF και μοναδικής επιζήσασας της νύχτας του θανατου στο Σταμχάιμ, …αυτό ήταν για μας απελευθέρωση. Δεν είναι λιγοστά τα παραδείγματα των γυναικών, που μέσα από τη συμμετοχή τους στα ένοπλα κινήματα, συνέβαλλαν στην παράλληλη εξέλιξη της ατομικής και συλλογικής απελευθέρωσης.

Mujeres Libres: Στην επαναστατημένη Ισπανία του ’36 οι κομμουνιστές ζητούσαν από τις γυναίκες να θέσουν σε δεύτερη μοίρα τον αγώνα για τα δικαιώματά τους, εστιάζοντας στον γενικευμένο εμφύλιο πόλεμο. Για τους αναρχικούς το ζήτημα της άμεσης γυναικείας απελευθέρωσης, τέθηκε ως απαράβατος όρος. Τα ίδια τα μέλης των Ελεύθερων Γυναικών-τμήματος της CNT-FAI αναφέρουν πως …άν πραγματικά επιθυμούμε την κοινωνική επανάσταση, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η βασική της αρχή είναι η οικονομική και πολιτική ισότητα όχι μόνο των τάξεων αλλά και των φύλων, κόντρα στην μαρξιστική ανάλυση που έλεγε πως ακόμα και αν υπάρχει κάποιου είδους καταπίεση των γυναικών αυτή θα καταλυθεί de facto, με την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας.

Ζαπατίστας: Στα εδάφη που βρίσκονται υπό τον έλεγχο του EZLN, εξέγερση σημαίνει γυναίκα και το αντίστροφο. Ιστορικά οι γυναίκες βίωναν μια τριπλή καταπίεση στην Τσιάπας, ως φτωχές, ως γυναίκες και ως αυτόχθονες. Ήταν υποχρεωμένες να δουλεύουν μέχρι να εξαντληθούν με αμοιβή συνήθως μια χούφτα καφέ ή αλάτι, ενώ τα σεξουαλικά βασανιστήρια και οι βιασμοί από τους τσιφλικάδες, την δημόσια ασφάλεια και τους λευκούς φρουρούς ήταν καθημερινά. Παράλληλα ήταν επιβεβλημένο και το καθεστώς της λεγόμενης pernada (το δικαίωμα της πρώτης νύχτας) δηλαδή ο βιασμός της γυναίκας-δουλοπάροικου από τον αφέντη της την πρώτη νύχτα του γάμου (κάτι που ισχύει ακόμα και σήμερα). Με τον επαναστατικό νόμο των γυναικών έγιναν τα πρώτα βήματα χειραφέτησης με τις γυναίκες να συμμετέχουν σε πορείες, στην εκπαίδευση αλλά και στις διοικητικές θέσεις του EZLN. Παράλληλα υπήρχε και η εκπαίδευση στην ανατροπή των πατριαρχικών σχέσεων μέσα από την αμοιβαία συντροφικότητα και αλληλεγγύη. Βήματα μένουν να γίνουν ακόμα πολλά καθώς από τα λόγια των ίδιων των ζαπατιστριών …οι γυναίκες μαθαίνουν να αντιστέκονται μεσα στην αντίσταση, να είναι μεταξύ των παρανόμων οι πιο παράνομες. Όμως η αρχή έχει γίνει.

Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος: Μέσα ακριβώς στο κλίμα του πουριτανισμού και της ανδροκρατίας της ελληνικής κοινωνίας, οι γυναίκες στον ΔΣΕ αποδείχτηκαν ισάξιες με τον άνδρα συναγωνιστή τους, ανέλαβαν ηγετικές θέσεις στα πεδία της μάχης και στις επιμελητείες, προωθώντας σε όλες τις μονάδες του ΔΣΕ την ισοτίμηση των δύο φύλων. Από τον ίδιο τον απολογισμό των νεκρών μαχητών και μαχητριών προκύπτουν τα ίδια συμπεράσματα για τη συμμετοχή τους σε επιχειρήσεις. Μάλιστα η διοίκηση του ΔΣΕ είχε καθορίσει γραπτούς και άγραφους κανόνες συμπεριφοράς προς τις αντάρτισσες, με την προσβολή σε κάποια μαχήτρια να επιφέρει την ποινή του θανάτου. Όμως ο σεβασμός προς την προσωπικότητα των γυναικών δεν ήταν αποτέλεσμα φόβου, αλλά της αδελφοσύνης και της αλληλεγγύης που υπήρχε στις τάξεις του ΔΣΕ.

Μια από τις σημαντικότερες ιστορικά στιγμές σε επίπεδο συμβολισμού, αποτελεί η μάχη των Καρυών τον Οκτώβρη του1948, όπου η VI Μεραρχία του ΔΣΕ εισέβαλε και λεηλάτησε μοναστήρια στο Άγιο Όρος, για τις ανάγκες τον ανταρτών (τροφή, ρούχα, κτλ). Η μάχη αυτή πέρα από τη βαναυσότητα που έδειξε η χωροφυλακή απέναντι στους αντάρτες, θα μείνει στην ιστορία καθώς αποτέλεσε την πρώτη παραβίαση του άβατου από τις αντάρτισσες της VI Μεραρχίας. Η μεγαλοπαναγιώτισσα αντάρτισσα Ευγενία Πέγιου μας εξιστορεί πως …αφού οι αντάρτες πήραν ό,τι πήραν, πήραμε τον δρόμο του γυρισμού. Καθήσαμε σε ένα ξέφωτο στο Γομάτι. Μας εντόπισαν τα αεροπλάνα. Εκεί κοντά στα Νέα Ρόδα άρχισαν να μας κτυπούν. Θυμάμαι μια νέα κοπέλα, Πόντια ήταν, που είχε τραυματιστεί. Την μετέφεραν μέσα από ένα μονοπάτι στο βουνό. Στον δρόμο όλο φώναζε «ωχ μανούλα μου λελέβω». Καποια στιγμή πέθανε». Οι καλόγεροι μόλις έμαθαν για τον θάνατο είπαν ότι την τιμώρησε η Παναγία γιατί μπήκε στο Άγιον Όρος. Πολλοί το πίστευαν, δεν ήταν όμως λίγοι και εκείνοι που βρήκαν την ευκαιρία, σε συνεργασία με τους χωροφύλακες, να διαδίδουν παντού το περιστατικό.

Μητροπολιτικό αντάρτικο πόλης στην Ευρώπη: Στις αρχές της δεκαετίας του ‘70 και εν μέσω πολιτικών κλειδωνισμών στα ευρωπαικά εδάφη λόγω του πολέμου στο Βιετνάμ αλλά και των οικονομικών πολιτικών ξεσπούν ένοπλοι προλεταριακοί πυρήνες αντάρτικου πόλης στην Ιταλία, τη Γερμανία, την Ελλάδα, την Τουρκία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ισπανία και αλλού. Την ίδια στιγμή που ανθίζουν και τα κατα τόπους εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα στην Παλαιστίνη, την Ιρλανδία, Ισπανία κ.α. Στις τάξεις του μητροπολιτικού αντάρτικου πόλης εξέχουσα συμμετοχή έχουν οι γυναίκες αντάρτισσες που παίζουν καταλυτικό ρόλο στην οικοδόμηση κοινοτήτων ισότητας και αλληλεγγύης ανάμεσα στους αγωνιζόμενους. Άλλωτε μέσα και άλλωτε σε ιδεολογική σύγκρουση με το γυναικείο φεμινιστικό κίνημα της εποχής (λόγω μερικότητας και έλλειψης επαναστατικής κατεύθυνσης) οι γυναίκες αντάρτισσες μετατράπηκαν σε σύμβολα αγώνα καθώς και αιχμή του δόρατος της κρατικής καταστολής.

Η Cristine Kuby (μέλος της RAF) διηγείται πως το κράτος έβλεπε μια ιδιαίτερη απειλή στο να πάρουν οι γυναίκες τα όπλα, γιατι σηματοδοτούσε μια παραβίαση των καθιερωμένων ρόλων από πολλές απόψεις, μια ρήξη όχι μόνο με το κρατικό μονοπώλιο της βίας αλλά και με την εικόνα και τον ρόλο των ανδρών(απόσπασμα από τον διάλογο μεταξύ γυναικών του ένοπλου και του φεμινιστικού κινήματος στο συνέδριο για τον ένοπλο αγώνα που πραγματοποιήθηκε στη Ζυρίχη το 1997). Στην ιστορική εξέλιξη του μητροπολιτικού αντάρτικου στην Ευρώπη είδαμε μέσα από τη συμμετοχή των γυναικών στις ένοπλες διαδικασίες να αμφισβητούνται δομικές σχέσεις και συνθήκες της πατριαρχίας (ο σεβασμός και η αναγνώριση για τις μαχήτριες της RAF στην Παλαιστίνη κατά την εκπαίδευση τους στα στρατόπεδα του PFLP) καθώς και να γεννιούνταi παράλληλοι γυναικείοι ένοπλοι επαναστατικοί βραχίωνες που δρούσαν σε συντονσμό με τους ήδη υπάρχοντες. Κεντρικό παράδειγμα αποτελεί η δημιουργία της Rote Zora ως απόσχιση από τους Επαναστατικούς Πυρήνες, για την ένοπλη δράση ενάντια στους πατριαρχικούς θεσμούς, τις εταιρείες και τα άτομα που εκπροσωπούν και συνθέτουν την αντρική-σεξιστική κοινωνία που καταπιέζει και εκμεταλλεύεται τις γυναίκες σε παγκόσμιο επίπεδο. Στο στόχαστρό τους μπήκαν έμποροι πορνογραφικού υλικού, sex shop, δίκτυα σωματεμπόρων, γιατροί και φαρμακευτικές εταιρείες.

Η Μπάρμπαρα Μπαλζεράνι (μέλος των Ερυθρών Ταξιαρχιών) αναφέρει σε συνεντευξή της πως …στα κινήματα και τις ομάδες της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που γνώριζα, η επανάσταση σταματούσε εκεί που άρχιζαν οι σεξιστικές συμπεριφορές των ανδρών. Σχεδόν όλοι οι ηγέτες (που ήταν κατά κύριο λόγο άντρες!) διέθεταν ένα είδος δικαιώματος jus primis noctis (το δικαίωμα στην πρώτη νύχτα) που ασκούσαν χωρίς να αντιμετωπίζουν πολλά εμπόδια. Και, όπως στον έρωτα και στον πόλεμο, χρειάζονται τουλάχιστον δύο, αυτή η συμπεριφορά έγινε δεκτή και από πολλές γυναίκες συντρόφισσες. Ένας άλλος τυπικά γυναικείος ρόλος ήταν αυτός του «angel of the cyclostyle» που λέει πολλά για την κατάσταση των πραγμάτων. Δεν είναι παράξενο ότι πολλοί ακτιβιστές των επαναστατικών ομάδων είχαν την έγκριση του φεμινιστικού κινήματος.

Στις Ερυθρές Ταξιαρχίες δεν έζησα αυτήν την ντροπιαστική κληρονομιά. Δεν θέλω να πω ότι οι προσωπικές σχέσεις ήταν ειδυλλιακές, ότι δεν βιώσαμε αντιφάσεις και βρήκαμε τη φόρμουλα για τέλειους κομμουνιστές, αλλά ίσως λόγω της ριζοσπαστικότητας της επιλογής που συνεπαγόταν μια τέτοια ζωή, δεν βίωσα ούτε διακρίσεις ούτε ματσό συμπεριφορές κατά συντροφισσών. Ήταν αδιάφορο αν ένας αγωνιστής και ως εκ τούτου και ηγέτης ήταν άνδρας ή γυναίκα.

Μέσα στον κύκλο κρατικής καταστολής, ρεβανσισμού και αντεπανάστασης, οι ένοπλες αντάρτισσες τιμωρήθηκαν τόσο ως επαναστάτριες όσο κα ως χειραφετημένες γυναίκες. Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα των μελών της RAF Gudrun Εnsslin και Ulrike Meinhoff που δολοφονήθηκαν στο Σταμχαιμ (ενώ η Irmgard Moller βρέθηκε βαρύτατα τραυματισμένη), η εν ψυχρώ εκτέλεση της Mara Cagkol (Ερυθρές Ταξιαρχίες) που συνελήφθει τραυματισμένη στο κατάλυμα όπου κρατούσαν όμηρο τον βιομήχανο Vallarino Gancia, και εκτελέσθηκε εν ψυχρώ με χαριστική βολή δύο σφαιρών κάτω από τη μασχάλη, η σεξουαλική κακοποίηση ανταρτισσών των Ερυθρών Ταξιαρχιών με τρανταχτό παράδειγμα την έφοδο στο κατάλυμα όπου κρατούσαν όμηρο τον στρατηγό Dosier κ.α.

Δεκάδες ήταν και οι αντάρτισσες που μετατράπηκαν σε σύμβολα αγώνα για τη μαχητικότητα τους κατά τη διάρκεια του Β’ παγκοσμίου πολέμου, όπως η Annete Richtiger (Anka) που σκοτώθηκε σε βομβαρδισμό κατα τη μεταφορά βαρύ οπλισμού για τους γάλλους αντάρτες του FTP-MOI (αντάρτες ελεύθεροι σκοπευτές-Μεταναστευτικό εργατικό δυναμικό, οργάνωση μεταναστών διαφόρων εθνοτήτων κυρίως εβραίων), η Rywka Frid που ανατίναξε το καζινο των γερμανών αξιωματικών στη Νίκαια, οι μαχήτριες του Γυναικείου Αντιφασιστικού Μετώπου στη Γιουγκοσλαβια, τα μέλη της ZOB (ένοπλη οργάνωση που προέκυψε από το Αντιφασιστικό Μπλοκ της Βαρσοβίας ) Emilia Landau, Vladka Meed και Sharah Gtanatsztejn που αρχικά εκτέλεσαν συνεργάτες της Gestapo στην Πολωνία και συνέχισαν την αντίσταση μετεξελίσσοντας την αμυντική δράση σε ανταρτοπόλεμο ενάντια στα SS, με κρίσιμη καμπή την αντάρτικη αντίσταση των 4 ημερών μέσα από τα ένοπλα γκέτο της Βαρσοβίας, (την πρώτη ήττα των γερμανών από τους εβραίους) με πάνω απο 1000 εβραίους νεκρούς και 5500 κρατούμενους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και άλλες πόσες ακόμα.

Όσον αφορά τη μέση ανατολή και το ζήτημα της γυναικείας χειραφέτησης μέσα στον σκοταδισμό και τη θρησκοληψία, οι κούρδισσες αντάρτισσες χαράζουν τη δική τους ιστορία, αυτές τις στιγμές που μιλάμε, μέσα από το πείραμα του κουρδικού δημοκρατικού συνομοσπονδισμού. Τα γεγονότα που διηγείται η Ζιάν Τοχιλντάν, διοικήτρια στο αρχηγείο του YPJ (Μονάδες Προστασίας των Γυναικών) και οι μαχόμενες συντρόφισσές της, αποτελούν το μελάνι για την ιστορία που γράφεται στα επαναστατημένα βουνά του Κουρδιστάν. Αναγνωρίζοντας στον αγώνα των ανταρτών και ανταρτισσών στη Συρία, τη δίψα για κοινωνική αλλαγή, τη δίψα για ζωή και το όνειρο της επανάστασης, στεκόμαστε αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες με κριτική σκέψη αλλά πάνω απ’ όλα σεβασμό στη μαχητική διεκδίκηση της αυτονομίας τους, σκεπτόμενοι τη θέση από την οποία μιλάμε και πράττουμε. Ενώνουμε τις φωνές μας απο τα μητροπολιτικά πεδία της Ευρώπης μέχρι τα επαναστατημένα βουνά της Μέσης Ανατολής, φωνάζοντας όλοι και όλες μαζί πως τα όπλα των ανταρτισσών και ανταρτών έχουν τις δικές μας σφαίρες.

Με το όπλο στον ώμο, ενάντια στον τρόμο Οι κούρδισσες αντάρτισσες μας δείχνουνε τον δρόμο

Παρέμβαση σε υποκατάστημα της MLS-Η Yasmin δεν είναι μόνη

Στις 2 Νοέμβρη, 16 γυναίκες κρατούμενες μετανάστριες ξεκίνησαν απεργία πείνας στο κολαστήριο της Πέτρου Ράλλη όπου και κρατούνται εν αναμονή ολοκλήρωσης της διαδικασίας αίτησης ασύλου που έχουν καταθέσει. Ταυτόχρονα διαμαρτύρονται για τις συνθήκες κράτησης τους. Μέχρι στιγμής για τις 15 απεργούς, το αίτημα να μεταφερθούν πίσω στα νησιά όπου έγινε και η αρχική ταυτοποίηση για να ολοκληρώσουν στα εκεί hot spot τη διαδικασία ασύλου ικανοποιήθηκε. Παραμένει μια κρατούμενη, η Yasmin, που συνεχίζει ακόμα την απεργία πείνας εν αναμονή της ικανοποίησης και του δικού της αιτήματος για μεταφορά στο αντίστοιχο hot spot.

Η συνθήκη που βιώνουν οι μετανάστριες απεργές είναι ακόμα μια εικόνα της κρατικής διαχείρισης του μεταναστευτικού. Μιας διαχείρισης βαμμένης με αίμα στα κέντρα κράτησης, στους δρόμους μετά από καταδιώξεις, στο βυθό του Αιγαίου. Μιας διαχείρισης που διατηρεί τις μετανάστριες αόρατες από την κοινωνία, κλεισμένες σε κέντρα κράτησης και hot spot, μακριά από τον αστικό ιστό. Την ίδια στιγμή επιταχύνει τις διαδικασίες απέλασης των μεταναστών και στήνει νέα εμπόδια στη διαδικασία της αίτησης ασύλoυ.

Τέτοια εμπόδια είναι και τα εξής που ψηφίστηκαν στο πρόσφατο νομοσχέδιο για το μεταναστευτικό:

  • Η εξαίρεση του πάσχοντος από μετατραυματικού στρες από ναυάγιο στην κατηγορία των ευάλωτων προσώπων
  • Ρύθμιση που προβλέπει  πως αν ο αιτών δεν συμμορφωθεί  με τους όρους και τις προϋποθέσεις του εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας του κέντρου που διαμένει, θα περιορίζονται ή και θα διακόπτονται οι υλικές συνθήκες υποδοχής
  • Ρύθμιση σύμφωνα με την οποία αν κάποιος δεν συμμορφώνεται με την απόφαση μεταφοράς του, θα δημιουργείται τεκμήριο ότι δεν επιθυμεί την υπαγωγή του στις διατάξεις για χορήγηση διεθνούς προστασίας.
  • Η κατάργηση της δυνατότητας του αιτούντος να έχει πρόσβαση στην απασχόληση μετά τη λήψη του δελτίου αιτούντος, παρά μόνο να παρέχεται τέτοιο δικαίωμα μετά την πάροδο 6 μηνών από την ολοκλήρωση της διαδικασίας κατάθεσης της αίτησης και υπό τον όρο ότι δεν θα έχει ληφθεί απόφαση σε πρώτο βαθμό
  • Η υποχρέωση αυτοπρόσωπης παρουσίας του αιτούντος κατά τη συζήτηση της προσφυγής του σε δεύτερο βαθμό επί ποινή απόρριψης της προσφυγής του και η υποχρέωση κατάθεσης αιτιολογημένου δικογράφου για την προσφυγή, χωρίς ταυτόχρονα να παρέχεται δωρεάν στον προσφεύγοντα νομική βοήθεια
  • Διάταξη που ορίζει αρμόδιο δικαστήριο για την εξέταση των αιτήσεων ακύρωσης το διοικητικό πρωτοδικείο και δη μόνο αυτά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Την ίδια στιγμή η ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών της χώρας ενισχύεται με την αύξηση των περιπολιών στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα της χώρας από τη FRONTEX, τις προκήρυξεις πρόσληψης νέων συνοριοφυλάκων και την ανάπτυξη νέων τεχνολογικών βοηθημάτων στα σύνορα. Τέτοια προγράμματα είναι το Roborder του ΕΚΕΤΑ αλλά και το RX-4 drone του ΑΠΘ.

Την Πέμπτη 14 Νοέμβρη, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση με σπρέι και τρικάκια στο υποκατάστημα της MLS, στην Τσιμισκή. Η εταιρεία MLS στο πλαίσιο της ανάπτυξης και εμπορίας καινοτόμων προϊόντων συμμετέχει στα παραπάνω προγράμματα, τα οποία θα αποτελέσουν άλλο ένα όπλο στα χέρια των κρατικών μηχανισμών για τον έλεγχο και την επιτήρηση των συνόρων, ένα όπλο που θα χρησιμοποιηθεί στον πόλεμο που διεξάγεται εναντίον των καταπιεσμένων, την ίδια στιγμή που οι ίδιοι φορείς που το χρηματοδοτούνε είναι και οι ίδιοι που συμμετέχουν και στηρίζουν ενεργά τον πόλεμο που διεξάγεται στα εδάφη, απ’ όπου εκτοπίστηκαν βίαια χιλιάδες άνθρωποι, τόσο σε στρατιωτικό όσο και οικονομικό επίπεδο.

Στον αγώνα των μεταναστριών για ζωή και αξιοπρέπεια καμιά δεν είναι μόνη. Σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής (στο σχολείο, στη δουλεία, στην γειτονία μας) οφείλουμε να αναδείξουμε τον πραγματικό εχθρό που είναι υπεύθυνος για τον έλεγχο και την καταπίεση των ζωών μας και να έρθουμε σε σύγκρουση μαζί του. Τη στιγμή που η καταστολή απέναντι σε όσους αγωνίζονται αυξάνεται, ντόπιοι και ξένοι χτίζουμε από κοινούαυτοοργανωμένες κοινότητες αλληλεγγύης και αγωνιζόμαστε ενάντια στην εκμετάλλευση και την εξαθλίωση που επιβάλλουν οι κρατιστές.

Να σπάσουμε τον επιβαλλόμενο διαχωρισμό των μεταναστών σε νόμιμους και μη που εξυπηρετεί τον έλεγχο και την καταστολή τους. Οι μετνάστριες δεν είναι μόνες, να υψώσουμε γέφυρες αλληλεγγύης γκρεμίζοντας σύνορα και φράχτες.

Άμεση ικανοποίηση του αιτήματος της μετανάστριας απεργού πείνας Yasmin

Φωτιά στα κέντρα κράτησης-Ελεύθερες μετακνήσεις για όλες

17 Νοέμβρη 2019: Πορεία μνήμης και αγώνα ενάντια στο φόβο και τον τρόμο

Η φετινή επέτειος μνήμης και αγώνα για την αιματοβαμμένη εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973, σηματοδοτεί τον ρεβανσισμό της κρατικής καταστολής απέναντι στην επικαιροποίηση του αγώνα στο σήμερα. Εδώ και μήνες η κυβέρνηση επιδίδεται σε ένα μιντιακό σόου διασποράς τρομοκρατίας, με σημείο αναφοράς το μεγάλο ξεκαθάρισμα στο ραντεβού της 17 Νοέμβρη. Όλα άλλωστε συνοψίζονται στις δηλώσεις του εκπροσώπου της ΠΟΑΣΥ, Σταύρου Μπαλάσκα, πως …οι φυλακές είναι έτοιμες.

Έχει προηγηθεί το κρεσέντο εκκενώσεων σε καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενα στέκια, δομές φιλοξενείας και στέγασης μεταναστών, το εκδικητικό παιχνίδι της αντιτρομοκρατικής απέναντι σε αγωνιστές και αγωνίστριες με συνεπή παρουσία χρόνων στα κινήματα (κάτω από τον μανδύα της εξάλειψης της εγχώριας τρομοκρατίας), οι εισβολές σε χώρους εργασίας και οι βασανισμοί αγωνιστών όπως η υπόθεση του συντρόφου Λάμπρου Γούλα, το φρεσκάρισμα του ποινικού κώδικα, η επανασύσταση των μηχανοκίνητων ταγμάτων εφόδου της ΔΕΛΤΑ που κατέχουν το μονοπώλειο της νόμιμης βίας. Σε όλα αυτά έρχεται να θεσμοθετηθείάγραφα η κανονικοποίηση της κατασταλτικής βίας με καθημερινά πλέον περιστατικά ξυλοδαρμών και τραμπουκισμών, σεξιστικών επιθέσεων από τους έμμισθους δολοφόνους των ΜΑΤ.

Μη γελιέστε, δε παραπονιόμαστε. Εξηγούμε τους λόγους για τους οποίους το επόμενο διάστημα οφείλουμε να εντείνουμε την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση απέναντι στο κράτος και τα αφεντκά. Να οξύνουμε την αντιπαράθεση. Να απαντήσουμε στον πόλεμο που έχει κυρήξει το κράτος απέναντι στον κόσμο του αγώνα.

Η Χούντα τελικά, όντως είναι ζωντανή

Το πρωί της Κυριακής 10-11-19, μια εβδομάδα μετά την εκκένωση της κατάληψης Βανκούβερ Απαρτμάν (κτήριο που βρίσκεται στην ιδιοκτησία του οικονομικού πανεπιστημίου), αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλαν στο χώρο της σχολής με σκοπό την εκκένωση του αυτοδιαχειριζόμενου στεκιού ΑΣΟΕΕ. Στο βίντεο που αναρτά η ΕΛΑΣ, πάνοπλοι αστυνομικοί με κουκούλες και τα όπλα ανα χείρας, εισβάλλουν σε ένα άδειο στέκι μέσα σε ένα άδειο πανεπιστήμιο, με σκοπό, τί άλλο, παρά την επιβολή του κλίματος τρομοκράτησης και μηδενικής ανοχής. Το στέκι βαφτίζεται ως γιάφκα και η επιχείρηση ως χειρουργική επέμβαση πριν τα έκτροπα του Πολυτεχνείου. Η ουσία βεβαια των κατασχεμένων πειστηρίων, καμία.

Ακολουθεί Lock out από την πρυτανεία της ΑΣΟΕΕ, παρουσία διμοιριών των ΜΑΤ στη φοιτητική λέσχη με σκοπό των αποκλεισμό όσων τρέφονται, χωρίς να έχουν φοιτητικό πάσο, αλλά και η επέμβαση των κατασταλτικών δυνάμεων που εισβάλλουν μέσα στο πανεπιστήμιο για να διαλύσουν τη διαμαρτυρία φοιτητικών παρατάξεων που αντιδρούσαν στο Lock out. Δακρυγόνα, ξυλοδαρμοί, συλλήψεις (ακόμα και καρτέρια κάτω από τα σπίτια φοιτητών) είναι η απάντηση στην μέριμνα της κυβέρνησης που καταργεί το άσυλο και την ανομία όπως λέει μέσα στα πανεπιστήμια. Εικόνες με βαριά νοηματοδότηση και μηνύματα που ζητάν νέα Πολυτεχνεία, νέους νεκρούς της δημοκρατίας και νέες εξεγέρσεις.

Το σύγχρονο στοίχημα της 17ης  Νοέμβρη παραμένει ανοιχτό

Το Πολυτεχνείο δεν ήταν  γιορτή, ήταν μια αντικρατική εξέγερση. Δεκάδες χρόνια μετά, το μήνυμα της εξέγερσης ενάντια στην εκμετάλλευση και τη βαναυσότητα του κρατισμού παραμένει πιο επίκαιρο απο ποτέ. Σε κάθε γωνιά της γης αυτή τη στιγμή βρίσκονται εν εξελίξει δεκάδες αιματηρές εξεγέρσεις και επαναστάσεις, που μετρούν χιλιάδες νεκρούς και φυλακισμένους. Στη Χιλή, τη Βολιβία, το Χονγκ Κόνγκ, το Ιράκ, το Λίβανο εκατομμύρια καταπιεσμένες συνειδήσεις εξεγείρονται ενάντια στην οικονομική εξαθλίωση και την κρατική βαρβαρότητα. Στα βουνά της Συρίας οι αντάρτες μάχονται ενάντια στην εισβολή του τούρκικου φασιστικού κράτους και της διεθνούς διπλωματίας. Το πρόταγμα της εξέγερσης είναι υπαρκτό, έχει σάρκα και οστά. Το όνειρο της παγκοσμιοποιημένης επανάστασης είναι μπροστά στα μάτια όλων μας.

Το κράτος προσπαθεί να κλέψει το χαμένο του γόητρο. Σπέρνει το φόβο και την τρομοκρατία σε όλη την κοινωνία με σκοπό να επικρατήσει η ησυχία, η τάξη και η ασφάλεια. Όμως ξεχνάει κάτι βασικό. Οι κυβερνήσεις και μαζί τους και οι πολιτικές διαχείρισης που εφαρμόζονται, έρχονται και παρέρχονται. Διαρκή σταθερά σε αυτό τον τόπο όλα αυτά τα χρόνια έχουν αποτελέσει τα κινήματα αντίστασης, όλοι εμείς πουθα συνεχίσουμε να δίνουμε τους μικρούς και μεγάλους αγώνες μας κάτω από κάθε συνθήκη. Μέσα στα σχολεία και τις σχολές, τις γετονιές και τους χώρους εργασίας, τους δρόμους, τις πλατείες και τις γειτονιές μας, να κάνουμε την αντίσταση στην εκμετάλλευση και τον εξευτελισμό, καθημερινότητα.

Το κράτος θέλει νέους νεκρούς-ας μην τους περιμένουμε για να εξεγερθούμε

Πορεία μνήμης και αγώνα ενάντια στον φόβο και τον τρόμο

17 Νοέμβρη 2019, 17:00 Πολυτεχνείο

Παρέμβαση αλληλεγγύης στην κούρδικη αντίσταση έξω από την πολυεθνική LC Waikiki

Το Σάββατο 9 Νοέμβρη πραγματοποιήθηκε παρέμβαση αντιπληροφόρησης με πανό, τρικάκια και κείμενα στο εμπορικό κέντρο Μακεδονία, έξω από την πολυεθνική εταιρεία ενδυμάτων LC Waikiki με τη συμμετοχή συντροφισσών και συντρόφων από συλλογικότητες του αναρχικού –αντιεξουσιαστικού χώρου της πόλης. Η πολυεθνική LC Waikiki Mağazacılık Hizmetleri Ticaret AŞ, αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες επενδύσεις του τούρκικου φασιστικού κράτους έχοντας εκατοντάδες υποκαταστήματα σε Ελλάδα, Τουρκία, Ρουμανία, Ρωσία, Πολωνία, Βουλγαρία, Λευκορωσία,Σερβία, Ουκρανία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Σαουδικη Αραβια, Μαλαισία, Αίγυπτο, Μαρόκο, Ιράν, Ιράκ, Ινδονησία κ.α.

Ο πόλεμος στη Β. Συρία μαίνεται με τη διεθνή κοινότητα να παρακολουθεί αμέτοχη (αν όχι να στηρίζει) την ίδια στιγμή που υπάρχει μια συντονισμένη επιχείρηση σιωπής από τα μέσα ενημέρωσης για τις σφαγές που πραγματοποιούνται στα εδάφη που βρίσκονται υπό την τούρκικη εισβολή και τη συνδρομή των συμμαχικών δυνάμεων κυρίως της Ρωσίας. Από την πλευρά μας, οι συντονισμένες παρεμβάσεις ενάντια στις επενδύσεις του τούρκικου φασιστικού κράτους σε διεθνές επίπεδο, έχουν ως στόχο να σπάσουν τη σιωπή για τα όσα διαδραματίζονται στα συριακά εδάφη.

Οι επενδύσεις του τούρκικου φασιστικού κράτους, είναι βαμμένες με το αίμα των θυμάτων του πολέμου στη Β. Συρία. Νίκη στα όπλα των ανταρτισσών κα ανταρτών της Rojava.

Προβολή της ταινίας Jiyan’s Story

Σάββατο 16 Νοέμβρη, στις 20:00

Προβολή της ταινίας Jiyan’s story στην κατάληψη Terra Incognita

Παράλληλα με τον αγώνα ενάντια στην τρομοκρατία και τον θρησκευτικό σκοταδισμό του ISIS, οι κούρδισσες αντάρτισσες δίνουν το δικό τους αγώνα ενάντια στην καταπίεση και τις κοινωνικές διακρίσεις, ενάντια στη χειραγώγηση και την διαρκή κακοποίηση που βιώνουν. Οι Κούρδισσες αντάρτισσες μάχονται ισότιμα με το όπλο στο χέρι, για μια κοινωνία πραγματικά χειραφετημένη. Η ταινία παρουσιάζει τον παράλληλο πόλεμο που διεξάγουν οι αντάρτισσες του Κουρδιστάν ενάντια στην πατριαρχία, μέσα από τα λόγια της ίδιας της Ζιάν Τοχιλντάν, διοικήτριας στο αρχηγείο του YPJ (Μονάδες Προστασίας των Γυναικών) και των μαχόμενων συντροφισσών της.

*Στο χώρο της κατάληψης θα μαζεύονται χρήματα και τρόφιμα για τους Κούρδους πρόσφυγες του Λαυρίου

8-11: Αντιφασιστική πορεία στη Νεάπολη με αφορμή τα τελευταία περιστατικά ρατσιστικής έξαρσης

Την Τετάρτη 6 Νοέμβρη ακόμα ένα αποκρουστικό και θρασύδειλο περιστατικό φασιστικής βίας λαμβάνει χώρα αυτή τη φορά στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης, όταν ακροδεξιά μιάσματα επιτίθενται με μαχαίρι σε μετανάστη μαθητή από το Ιράν, χαρακώνοντάς τον. Το μήνυμά ξεκάθαρο: να μην ξαναπάει στο σχολείο ο μικρός μαθητής. Το περιστατικό αυτό έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά γεγονότων του τελευταίου διαστήματος, όπου φασιστικές κουστωδίες εμφανίζονται από εδώ και εκεί ως αγανακτισμένοι κάτοικοι διαμαρτυρώμενοι για τον ερχομό μεταναστών σε σχολεία, χωριά, πόλεις. Παλιά συνταγή από παλιές καραβάνες.

Ας θυμηθούμε πως ξεκίνησε η μάχη του Άγιου Παντελεήμονα όταν κάποιοι γραφικοί, αρχικά «κάτοικοι» και με τη συνδρομή της Χρυσής Αυγής έπειτα, πραγματοποιούσαν προγκρόμ εναντίων μεταναστών για να καθαρίσουν την Αθήνα. Τα ίδια μετά στην Πλατεία Αμερικής, στη Βικτώρια και αλλού. Έτσι η δεξιά θα θεσμοθετήσει τη νόμιμη βία ενάντια στους μετανάστες (από φυλακίσεις και απελάσεις μέχρι δολοφονίες στα τμήματα, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, θανάσιμες καταδιώξεις στους δρόμους κ.α.) έπειτα από προτροπή και «πίεση της κοινωνικής βάσης» που οι ίδιοι δημιουργούν τεχνηέντως. Οπλίζουν τους φασίστες βαφτίζοντάς τους ντόπιους, κάτοικους, αγανακτισμένους και ότι άλλο βρώμικο μπορεί να γεννήσει ο ανθρώπινος νους απέναντι σε κατατρεγμένους ανθρώπους που βρίσκονται βίαια εκτοπισμένοι σε άλλους τόπους έχοντας χάσει πολλές φορές τις οικογένειές και τους κοντινούς τους μέσα στη δίνη των πολέμων και της οικονομικής εξαθλίωσης.

Μόνο το τελευταίο διάστημα έχουν παρατηρηθεί δεκάδες περιστατικά ρατσιστικής και ξενοφοβικής βίας, με τη βεντάλια της φασιστικής έξαρσης να ανοίγει επικίνδυνα: από γραφικές μαζώξεις τραγικών εθνοψεκασμένων με μπροστάρη έναν βλάκα με περικεφαλαία (στην κυριολεξία) μέχρι επιθέσεις σε λεωφορεία που περιφέρουν εδώ και εκεί φοβισμένους μετανάστες και τώρα μια νέα επίθεση σε μαθητή έξω από σχολείο.

Οι μετανάστες βρίσκονται στην αιχμή του δόρατος της κρατικής καταστολής. Οι έλεγχοι και οι συλλήψεις εντείνονται την ίδια στγμή που οι  αυτοοργανωμένες δομές στέγασης εκκενώνονται δαρκώς. Σε επίπεδο εθνικής διαχείρισης δρομολογούνται οι αλλαγές στις άδειες παραμονής, η αδυναμία έκδοσης ΑΜΚΑ, δημιουργώντας μια νέα συνθήκη ώθησης των μεταναστών στην παραβατικότητα για να επιβιώσουν αυτοί και οι οικογένειές τους, καθώς δεν έχουν δικαίωμα στη νόμιμη εργασία, την εκπαίδευση, την περίθαλψη κτλ. Αλλά και σε διακρατικό επίπεδο συνεχίζει το παιχνίδι εντυπώσεων με την Τουρκία αφού εντείνεται η τακτική της επαναπροώθησης την ίδια στιγμή που η Τουρκία απειλεί με άνοιγμα των συνόρων της και ευκολότερη πρόσβαση στην Ελλάδα. Νέα κέντρα κράτησης μπαίνουν στον σχεδιασμό. Σφραγίζονται ακόμα περισσότερο τα σύνορα με περισσότερα παρατηρητήρια, εντατικότερη διαδικασία επιτήρησης, περισσότερα μέσα περιπολίας παντού και αυτά με την απόλυτη οικονομική, πολιτική και επιχειρησιακή στήριξη της κομισιόν. Δυνάμεις της FRONTEX περιπολούν τα χερσαία σύνορα της χώρας καθώς επίσης και τα νησιά του ΒΑ Αιγαίου. Σε συνεργασία με τις εγχώριες δυνάμεις, πραγματοποιούν ελέγχους των συνόρων και των περασμάτων μέσα από αυτά, με σκοπό να ελέγξουν τους ίδιους τους μετανάστες. Την ίδια στιγμή φρεγάτες του NATO, της FRONTEX και της ελληνικής ακτοφυλακής, περιπολούν στα θαλάσσια περάσματα. Αυτό με απλά λόγια σημαίνει πως οι θάνατοι μεταναστών είναι απλή στατιστική: νέοι πνιγμοί στο Αιγαίο, νέοι θάνατοι στον Έβρο, συνεχείς καταδιώξεις με νεκρούς στην Εγνατία οδό κ.α.

Σε όλη αυτή την επιχειρησιακή προσπάθεια που θεσμοθετεί τις δολοφονίες των μεταναστών,  βρίσκει συμμάχους στο συντηρητικό κομμάτι της ”φιλόξενης” ελληνικής κοινωνίας. Έτσι στρατολογούνται οι φασιστικές συμμορίες για να δημιουργήσουν ανύπαρκτες επιτροπές αγανακτισμένων κατοίκων, να οξύνουν το ρατσιστικό μίσος (που σε κάποιες περιπτώσεις ομολογουμένως υπάρχει και από μόνο του) έτσι ώστε οι κρατικές μεταρρυθμίσεις να προκύψουν ως κάτι το ζητούμενο και κοινωνικά θεμιτό.

Και πού οδηγεί αυτό; Μα φυσικά στον αποπροσανατολισμό. Γιατί όλοι αυτοί οι περήφανοι ελληναράδες και όποιος άλλος στέκεται πλάι τους, δεν έχουν να μας πουν τίποτα για τα πραγματικά μας προβλήματα. Φτύνουν τη χολή τους για τους μετανάστες αλλά δεν έχουν να πουν κάτι για τον ίδιο τον πόλεμο και την οικονομική εξαθλίωση, που γεννούν τη μετανάστευση. Κραυγάζουν για τους μετανάστες στα Διαβατά αλλά υποκλίνονται στο μεγαλείο του καπιταλισμού που θέλει όλες τις δυτικές συνοικίες ένα απέραντο δυστοπικό νεκροταφείο περιστοιχισμένο από τερατώδης βιομηχανίες θανάτου. Και όλα αυτά με λάβαρο του ελληνικού πολιτισμού, το σουβλάκι και τη μπύρα στο χέρι μέχρι τέλους. Όπως και πριν ένα χρόνο έμαθαν καινούριες λέξεις όπως η ιστορική παραχάραξη και ο αλυτρωτισμός και τις έλεγαν συνέχεια αλλά, για το ρόλο του ΝΑΤΟ που μετατρέπει τα βαλκάνια σε ένα απέραντο στρατόπεδο, ούτε λόγος.

Ο κοινωνικός εκφασισμός είναι ένα ζήτημα που τα τελευταία χρόνια ανέδειξε διάφορα στάδια έξαρσης. Ειδικά στην πόλη της Θεσσαλονίκης είδαμε να παίζονται όλες οι πράξεις του ίδιου έργου. Ακομμάτιστα και αχρωμάτιστα συλλαλητήρια επί Σύριζα που μετατράπηκαν σε ψήφο εμπιστοσύνης στη Νέα Δημοκρατία και τώρα ξανά έλληνες πολίτες που βιώνουν το ρατσισμό μέσα στην ίδια τους τη χώρα. Απέναντι όμως σε όλα αυτά έμεινε κάτι σταθερά ανυποχώρητο, συνεπές και αδιάλλακτο: ο αγώνας όλων όσων στέκονται ανάχωμα στον φασισμό και το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει.

Αφού το μπόι και η ελληνική περηφάνεια, φτάνει μέχρι το μαχαίρωμα ενός μετανάστη μαθητή ενώ λίγες μέρες πριν γινόσασταν καπνός σε δικές μας παρεμβάσεις, ελάτε είτε ως αγανακτσμένοι κάτοικοι, είτε ως έλληνες ψήστες για τη διάσωση της χριστανικής κουλτούρας, είτε ως επίσημοι υμνητές του Χίτλερ και νοσταλγοί των ταγμάτων εφόδου, στο ραντεβού που σας καλεί η ίδια σας η ιστορία. Κρεμασμένοι ανάποδα από τα ίδια τα χέρια του αγώνα.

Για όλους εμάς, που μετράμε μόνο νεκρούς στα πεδία των δικών τους πολέμων, ο αγώνας για μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και αυτοδιάθεσης, όπου δε θα υπάρχουν ντόπιοι και ξένοι, όπου η λέξη πόλεμος θα είναι μια θλιβερή ανάμνηση του παρελθόντος , είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας. Να στηρίξουμε τους αγώνες των μεταναστών, πολεμώντας την Ευρώπη-φρούριο. Να γκρεμίσουμε τα σύνορα και τους φράχτες. Απέναντι σε έναν κόσμο όπου το διαφορετικό πεθαίνει από ασφυξία, να δημιουργήσουμε κοινότητες αγώνα μαζί με όσους περισσεύουν για να ανασάνουμε.

Αλληλεγγύη στους μετανάστες- Έλληνες λεβέντες, θα σας τελειώσουμε

Αντιφασιστική πορεία Παρασκευή 8 Νοέμβρη, στις 18:00 στο Ρολόϊ-Νεάπολη

Παρέμβαση στον κινηματογράφο Κολοσσαίον ενάντια στο σχέδιο “καθαρά Εξάρχεια”

Μεγάλο μέρος της επικοινωνιακής στρατηγικής της Νέας Δημοκρατίας, έχει ως σημείο αναφοράς το παλιό και δοκιμασμένο κατασταλτικό δόγμα μηδενικής ανοχής στον κόσμο και τις κοινότητες του αγώνα. Εδώ και μήνες έχει ξεκινήσει μια ιδιότυπη εκστρατεία με τίτλο «καθαρίστε τα Εξάρχεια» που αφορά εκκενώσεις πολιτικών καταλήψεων και δομών στέγασης μεταναστών, στρατοπέδευση των αστυνομικών δυνάμεων στη γειτονιά, ένταση της καταστολής με συνεχείς ελέγχους και συλλήψεις, επιθέσεις, τραμπουκισμούς καθώς και αμέτρητα περιστατικά  σεξιστικού παραληρήματος από τους ένστολους φρουρούς της δημοκρατίας.

Μέχρι στιγμής εκκενώσεις έχουν δεχθεί οι αναρχκές καταλήψεις GARE και Rosa de foc ενώ παράλληλα απομακρύνθηκε και το πολιτικό περίπτερο (δομή που διαχειριζόταν η συνέλευση για την επανοικιοποίηση της πλατείας Εξαρχείων) αλλά και αρκετές αυτοοργανωμένες δομές στέγασης μεταναστριών και μεταναστών. Τελευταία πράξη του έργου που πράττει ο θίασος της δεξιάς, αποτελεί η εκκένωση της κατάληψης Βανκούβερ Απάρτμαν και της κατάληψης Palmares (στη Λάρισα) ενώ στο τραπέζι πέφτουν και τα σχέδια για επικείμενες εκκενώσεις εν όψει της επετείου της 17 Νοέμβρη. Όλο αυτό το σχέδιο συνοδεύεται και από την εξοπλιστική αναβάθμιση των έμμισθων δολοφόνων: μαύροι πάνθηρες με αυτόματα να περιπολούν τις γειτονιές και τις πλατείες μας, επανασύσταση των μηχανοκίνητων ταγμάτων επίθεσης της ομάδας ΔΕΛΤΑ, εξοπλιστικές αναβαθμίσεις και επανδρώσεις τμημάτων, αύξηση της αστυνόμευσης και των περιπολιών, των ελέγχων κτλ.

Την Τετάρτη 6 Νοέμβρη, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στον κινηματογράφο Κολοσσαίον, όπου προβάλλεται για «τελευταία» μέρα η ταινία Ορεινές Συμφωνίες που αφορά τη ζωή και το έργο του βρυκόλακα της δεξιάς και άρχοντα της οικογενειοκρατίας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Ο Μητσοτάκης δεν ήταν ένα τυχαίο στέλεχος της δεξιάς αλλά ένας ολόκληρος τόμος. Πρεσβευτής των φιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων ήταν ο πρώτος που προώθησε διαρθρωτικές αλλαγές με σκοπό τη μείωση του δημόσιου τομέα, την απορρύθμιση της οικονομίας με σκοπό την απελευθέρωση του ωραρίου, τις ιδιωτικοποιήσεις με κύρια αυτή της ΑΓΕΤ-Ηρακλής. Επί δικής του διακυβέρνησης το 1990 υπεγράφη η πρώτη συμφωνία μεταξύ Ελλάδας-ΗΠΑ για τη μεταφορά αμερικάνικων στρατιωτικών βάσεων, αρχή που αποτέλεσε και την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών (Τον Ιούλιο του 1991 πραγματοποιήθηκε η πρώτη, μετά 32 χρόνια, επίσημη επίσκεψη Αμερικανού Προέδρου, του Τζορτζ Μπους, στην Ελλάδα).

Λάτρης της μίζας και του ρουσφετιού, του βολέματος και των βυσμάτων αποτέλεσε επίτιμο πρέσβη της οικογενειοκρατίας αφού κατάφερε να δημιουργήσει μια οικογένεια που αυτή τη στιγμή κυβερνά υπέρ πάντων. Η Ντορούλα, ο Κούλης, ο μικρός και μοναδικός πια Μπακογιάννης κατέχουν το μονοπώλιο της εξουσίας καθώς κινούν φανερά και κρυφά τα νήματα της εξουσίας με σκοπό, τι άλλο από το να συνεχίσουν το οικογενειακό έργο του πατέρα τους.

Όλοι τους λογαριάζουν χωρίς τον κόσμο του αγώνα. Απέναντι στο κύμα καταστολής της κοινωνικής βάσης, στη στέρηση των δικαιωμάτων και των αναγκών μας, στην εντεινόμενη καταστροφή και λεηλασία της φύσης και την υποβάθμιση των όρων ζωής μας, υψώνουμε αναχώματα αντίστασης. Στον πόλεμο του κράτους, απαντάμε με πόλεμο. Στην επίθεση που δέχονται οι κοινότητες αγώνα, θα απαντήσουμε με επίθεση.

Αλληλεγγύη στην κατάληψη Βανκούβερ και κάθε κοινότητα αγώνα που βρίσκεται στο στόχαστρο της καταστολής

Παρέμβαση στο ΕΚΕΤΑ ενάντια στο αντιμεταναστευτικό πρόγραμμα Roborder

ΝΑΤΟ, εταιρείες, ακαδημαϊκοί-όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί

Η συμμετοχή του ΝΑΤΟ στη φύλαξη των ελληνικών συνόρων σε συνεργασία με τη FRONTEX είναι κάτι αδιαφιλονίκητο. Ήδη όταν το 2016 έκλεισε η βαλκανική δίοδος, παρατηρητές ξεκίνησαν ανεπίσημα να βρίσκονται στην Ειδομένη, στο πλαίσιο αναζήτησης υπόπτων για συμμετοχή σε τρομοκρατικές οργανώσεις που σχετίζονταν με το ISIS. Ταυτοχρόνα επιτηρούσαν τις διαδικασίες φύλαξης των συνόρων και κατέθεταν συμβουλές, τις οποίες ακολούθησε το ελληνικό κράτος δοκιμάζοντας νέα μοντέλα διαχείρισης της μεταναστευτικής κρίσης και φύλαξης των συνόρων. Η όλη πολιτική διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών του 2015 στράφηκε στην διασφάλιση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, μετατρέποντας τις χώρες της ΝΑ Μεσογείου σε τεράστια καμπ (με αντάλλαγμα οικονομικά οφέλη προς τις κυβερνήσεις των εκεί χωρών),  δίνοντας έτσι στους πολίτες της ΕΕ την αίσθηση της ασφάλειας απέναντι στον «εχθρό».

Τα τελευταία χρόνια δυνάμεις της FRONTEX περιπολούν τα χερσαία σύνορα της χώρας (Έβρος, Κιλκίς) καθώς επίσης και τα νησιά του ΒΑ Αιγαίου (Σάμος, ΧίοςΜυτιλήνη, Κως). Σε συνεργασία με τις εγχώριες δυνάμεις, πραγματοποιούν ελέγχους των συνόρων και των περασμάτων μέσα από αυτά, με σκοπό να ελέγξουν τους ίδιους τους μετανάστες. Την ίδια στιγμή φρεγάτες του NATO, της FRONTEX και της ελληνικής ακτοφυλακής, περιπολούν στα θαλάσσια περάσματα.Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν πραγματοποιήθει PUSHBACK, δηλαδή βίαιες επαναπροωθήσεις προς την Τουρκία με επιθέσεις σε λέμβους μεταναστών, με αποτέλεσμα εκατοντάδες θανάτους από πνιγνούς στα υγρά νεκροταφεία της συνοριακής γραμμής. Την ίδια στιγμή η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση αυξάνει το αίσθημα ασφάλειας των δικών της πολιτών με την προβολή των διεθνών δυνάμεων που «προστατεύουν» τα σύνορά της απέναντι στην «εισβολή των λαθρομεταναστών» όπως παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ.

Από τη στιγμή που η ΝΔ ανέλαβε την διαχείριση της κρατικής διακυβέρνησης, έθεσε σε ισχύ την πολλά υποσχόμενη αντιμεταναστευτική πολιτική που αποτύπωνε η προεκλογική της ατζέντα όλο το προηγούμενο διάστημα (στο πλαίσιο του δόγματος Ησυχία Τάξη και Ασφάλεια). Στις 31/8 συνεδρίασε εκτάκτως το ΚΥΣΕΑ και έθεσε 7 άξονες στη δράση από πλευράς της ελληνικής κυβέρνησης. Ένας από αυτούς  ήταν ο εξής:

Αύξηση της επιτήρησης των συνόρων, σε συνεργασία τόσο με τη FRONTEX και τις ευρωπαϊκές αρχές, όσο και με το ΝΑΤΟ. Στο πλαίσιο αυτό προχωρά άμεσα η υιοθέτηση – μετά από 4,5 χρόνια αδράνειας της προηγούμενης κυβέρνησης – του Εθνικού Συστήματος Ολοκληρωμένης Θαλάσσιας Επιτήρησης (ΕΣΟΘΕ) – ένα σύστημα προϋπολογισμού 50 εκατομμυρίων ευρώ που διασυνδέει τα συστήματα επιτήρησης του Λιμενικού Σώματος και των Ενόπλων Δυνάμεων,  μέσω της χρήσης των νέων τεχνολογιών («απλές» και θερμικές κάμερες, drones κλπ).

Η ιστορία αυτή μόνο καινούργια δεν είναι. Όπως είχε πει και ο πρώην πρωθυπουργός Α.Τσίπρας, το κράτος έχει συνέχεια, το ίδιο και η διαχείριση του μεταναστευτικού ασχέτως του φορέα που διαχειρίζεται την εξουσία. Τον Μάϊο του 2017, μέσα από μια τεράστια διακρατική συνεργασία δυνάμεων της αστυνομίας, του στρατού και της συνοριοφυλακής, υπουργείων εθνικής άμυνας, πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και  εταιρειών που ειδικεύονται στους τομείς της ρομποτικής, των ηλεκτρονικών τεχνολογιών, των αυτοματισμών και των τηλεπικοινωνιών σε χώρες όπως η Ρουμανία, η Ισπανία, η Ελβετία, η Βουλγαρία, η Εσθονία, η Φινλανδία, η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιρλανδία και σαφέστατα η Ελλάδα ξεκίνησε το πρόγραμμα Autonomous Swarm of Heterogeneous Robots for Border Surveillance. Το πρόγραμμα, που βρίσκεται κάτω από τον αυστηρό έλεγχο και την επιτήρηση του τομέα επιστήμης και τεχνολογίας του ΝΑΤΟ, έχει συνολικό προϋπολογισμό 8.997.781 EUR, επιδοτούμενα με το πρόγραμμα Horizon H2020 της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στον ελλαδικό χώρο για τις ανάγκες του προγράμματος που καθοδηγείται υπό την επίβλεψη των Δρ. Ιωάννη Κομπατσιάρη και καθ. Ηλία Κοσματόπουλο εργάζονται το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο και το Εθνικό Κέντρο Έρευνας & Τεχνολογικής Ανάπτυξης. Στόχο του προγράμματος με την κωδική ονομασία Roborder, αποτελεί η ανάπτυξη ενός αυτόνομου συστήματος επιτήρησης συνόρων με τη χρήση μη επανδρωμένων ρομπότ συμπεριλαμβανομένων εναέριων, θαλάσσιων, υποβρυχίων και επίγειων οχημάτων. Το σύνολο της ρομποτικής πλατφόρμας μεταξύ άλλων θα ενσωματώνει πολυτροπικούς αισθητήρες σε ένα ενιαίο διαλειτουργικό δίκτυο με δυνατότητες ανίχνευσης για έγκαιρη αναγνώριση παράνομων δραστηριοτήτων στα σύνορα και σε παράκτιες περιοχές.

Όπως προκύπτει από τα παραπάνω η κατεύθυνση που ακολουθείται είναι αυτή της εντεινόμενης καταστολής μέσω τεχνολογικών μέσων (με σκοπό την μείωση της παραβίασης των συνόρων)  σε συνδυασμό με μια σειρά νομοθετημάτων που μετατρέπουν τους μετανάστες που ήδη βρίσκονται εδώ σε πλεονάζον πληθυσμό, οδηγώντας τους προς την παραβατικότητα (κατάργηση της χορήγησης ΑΜΚΑ, νέα κλειστά κέντρα κράτησης, αλλαγές στη νομοθεσία του ασύλου). Η εντεινόμενη παρουσία δυνάμεων του ΝΑΤΟ με νέες βάσεις ή αναβάθμιση των ήδη υπαρχουσών (Αλεξανδρούπολη, Λάρισα, Στεφανοβίκειο, Άραξος) καθώς και δυνάμεις σε όλη την Ελλάδα εξυπηρετεί ταυτοχρόνως και άλλους άξονες της εξωτερικής της πολιτικής. Η Ελλάδα εμφανίζεται ως φορέας σταθερότητα στη ΝΑ Μεσόγειο αλλά και μια δύναμη που μπορεί να αποτελέσει ευρωπαϊκό αντίβαρο στην «τούρκικη προκλητικότητα». Έτσι δικαιολογεί και επιχειρεί να νομιμοποιήσει κοινωνικά τις ανάγκες για εκσυγχρονισμό και αναβάθμιση του αμυντικού της εξοπλισμού, να αναπτύξει νέες συμμαχίες που μπορεί να σημαίνει περαιτέρω εδαφικές παραχωρήσεις στα στρατιωτικά μονοπώλεια.

Το ελληνικό κράτος θέτει ως ζήτημα ύψιστης εθνικής σημασίας, τον πόλεμο ενάντια στους μετανάστες. Μετατρέπει το Αιγαίο σε έναν απέραντο υγρό τάφο, καταδιώκει μέχρι θανάτου οχήματα στις εθνικές οδούς, νομοθετεί την προσπάθεια αναστολής της ενσωμάτωσής τους στο υπόλοιπο κοινωνικό σώμα, εκκενώνει καταλήψεις στέγης και επιτίθεται με τον πιο ωμό και ποταπό τρόπο σε κοινότητες αγώνα. Την ίδια στιγμή που ο πόλεμος στη Συρία μαίνεται αδιάκοπα, προκαλώντας νέα μεταναστευτικά ρεύματα, η κυβέρνηση κάτω από τις νατοϊκές επιταγές και την κοινή ευρωπαϊκή στρατηγική εντείνει την πολεμική της προετοιμασία και τις εξοπλιστικές της αναβαθμίσεις.

Στο πρόσωπο των μεταναστών δε βλέπουμε εχθρούς. Όπως εχθρούς δε βλέπουμε στο χρώμα του δέρματος, στη γλώσσα που μιλάνε, στο φύλο και τη φυλή. Βλέπουμε τη φρίκη και τη βιαιότητα του πολέμου και της οικονομικής εξαθλίωσης. Τη βαρβαρότητα της εξουσίας και τη δίψα των ισχυρών για το αίμα των εκμεταλλευόμενων. Ντόπιοι και ξένοι χτίζουμε από κοινού, αυτοοργανωμένες κοινότητες αλληλεγγύης και αγωνιζόμαστε ενάντια στην εκμετάλλευση και την εξαθλίωση που επιβάλλουν οι κρατιστές. Ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα των συντροφισσών και των συντρόφων από τη συνέλευση καταλήψεων, συλλογικοτήτων, διεθνιστών/τριών, μεταναστών-προσφύγων, αλληλέγγυων για πολύμορφες δράσεις αλληλεγγύης στους μετανάστες και τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους αγώνα που δέχονται την κρατική καταστολή, πραγματοποιήσαμε σήμερα 2 Νοέμβρη παρέμβαση αντιπληροφόρησης στις εγκαταστάσεις του Εθνικού Κέντρου Έρευνας & Τεχνολογικής Ανάπτυξης στη Θέσσαλονίκη. Να μπλοκάρουμε στην πράξη το πρόγραμμα Roborder καθώς και κάθε υπηρεσία του ελληνικού κράτους, των εταιρειών και της ακαδημαϊκής προς το ΝΑΤΟ, που οικοδομεί την Ευρώπη φρούριο πάνω στα πτώματα των μεταναστριών και των μεταναστών.  Στην εντεινόμενη προσπάθεια του ελληνικού κράτους να μετατραπεί σε ένα απέραντο ναρκοθετημένο στρατόπεδο συγκέντρωσης που σήμερα είναι για τους μετανάστες και αύριο για όλους όσους δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα της καθεστηκυίας τάξης, δε θα μείνουμε θεατές. Θα πολεμήσουμε μέχρι τέλους.

Τα σύνορα είναι χαρακιές στο σώμα του πλανήτη-Ελεύθερες μετακινήσεις για όλες-ους

Οι μετανάστες είναι της γης οι κολασμένοι, στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι

css.php